❤️تاریخچه روز (10 سپتامبر 2024)

چارلز اسپیرمن در 10 سپتامبر 1863 متولد شد و در 17 سپتامبر 1945 درگذشت . چارلز اسپیرمن، روانشناس مشهور انگلیسی، بیشتر به خاطر نظریه هوش عمومی (عامل g) شهرت دارد.

کار او به طور قابل توجهی درک هوش در روانشناسی را شکل داد. اسپیرمن همچنین ضریب همبستگی مرتبه رتبه، ضریب قابلیت اطمینان اسپیرمن- براون را معرفی کرد و به تحلیل عاملی اولیه کمک فراوان کرد.

در طول تحصیلاتش، اسپیرمن علاقه‌مند به مطالعه‌ی هوش شد و تحقیقاتی را آغاز کرد که به نظریه‌ی هوش دو عاملی او منجر شد.
طبق این نظریه، هر نوع توانایی ذهنی از دو عامل تشکیل شده است:
عامل عمومی (g): این عامل بیانگر هوش کلی و توانایی‌های ذهنی عمومی فرد است که در تمام فعالیت‌های ذهنی تأثیر دارد.
عوامل خاص (s): این عوامل نشان‌دهنده توانایی‌های خاص در زمینه‌های معین هستند، مانند توانایی ریاضی یا زبانی.

اسپیرمن با استفاده از تحلیل عاملی، داده‌هایی را از آزمون‌های مختلف هوشی تحلیل کرد و دریافت که یک عامل عمومی به طور مشترک در همه آزمون‌ها وجود دارد، که همان g است.
نتیجه کار اسپیرمن تأثیر عمیقی بر روان‌شناسی و مطالعه‌ی هوش داشت و باعث شد که بسیاری از محققان به اهمیت عامل عمومی در توضیح تفاوت‌های هوشی میان افراد پی ببرند. نظریه او همچنین به توسعه آزمون‌های هوشی مدرن و مفاهیم مربوط به سنجش توانایی‌های شناختی کمک کرد.

#تاریخچه_روز
#تاریخ_روانشناسی
#روانشناسی_بالینی

👇لینک کلیپ بیوگرافی

👇لینک How General Intelligence (G Factor) Is Determined







🌷🔤 🔤🔤🔤➕


💻think➕

دکتر موریس ستودگان


#نظریه_اضطراب_درونی_اولیه

نظریه اضطراب درونی اولیه ملانی کلاین از پژوهش‌ها و مقالاتش در زمینه روانکاوی به دست اومده. یکی از منابع اصلی این نظریه در کتاب کلاین به نام "Envy and Gratitude" (حسادت و سپاسگزاری) که سال 1957 منتشر شده. و بسیاری از مفاهیم مربوط به اضطراب بنیادی و موقعیت‌های پارانوئید-اسکیزوئید و افسرده‌وار در مقاله‌ها و کتاب‌های کلاین، از جمله کتاب "The Psycho-Analysis of Children" (روانکاوی کودکان) که در سال 1932 منتشر شد، به تفصیل بررسی شده‌ و بسیار پیشنهاد میکنم.

تو این کتاب ملانی اضطراب درونی اولیه یا همان اضطراب بنیادی که یکی از مفاهیم کلیدی در نظریه روانکاوی ملانی کلاینه رو اینطور تعریف میکنه که ما از نوزادی از همون بدو تولد اضطراب‌هایی بنیادین رو تجربه می‌کنیم که اساس روابط آینده و ساختار روانی ما رو شکل میدن.

چیزی که پارادایم کلاین هم گفته میشه این هست که نوزادان از همان اوایل زندگی خود بین «تجربه لذت» و «تجربه درد» در حال نوسان هستند. کلاین دو حالت اصلی روانی رو برای این دوران اولیه شناسایی کرده:

👈1. موقعیت پارانوئید-اسکیزوئید (Paranoid-Schizoid Position): در این مرحله اولیه که از بدو تولد آغاز میشه، نوزاد دنیا را به دو بخش مجزا تقسیم می‌کنه؛ بخش "خوب" و بخش "بد". به عنوان مثال، وقتی نوزاد از پستان مادر شیر می‌خوره و احساس لذت می‌کنه، اون رو "خوب" درک می‌کنه؛ اما وقتی گرسنه یا ناراحته و دسترسی به شیر نداره، اون رو "بد" تصور میکنه. این تقسیم‌بندی به دلیل دفاع‌های اولیه نوزاد برای مقابله با اضطراب‌های بنیادین ایجاد میشه.


👈2. موقعیت افسرده‌وار (Depressive Position): در مراحل بعدی رشد (حدوداً در نیمه دوم اولین سال زندگی)، نوزاد شروع به یکپارچه‌سازی تجارب خوب و بد می‌کنه و متوجه میشه که اشیاء خوب و بد یکسانند (مثلاً مادر هم منبع لذت و هم منبع ناکامیه). این شناخت می‌تونه احساس افسردگی و گناه رو ایجاد کنه، چون که نوزاد احساس می‌کنه ممکنه به خاطر خشم‌های قبلی خودش به منبع لذت (مادر) آسیب زده باشه. 😢



✔️کلاین معتقد بوده که این اضطراب‌های اولیه بنیاد تمام ساختار روانی و روابط آینده ما هستند و بخش مهمی از رشد روانی سالم، توانایی مقابله با این اضطراب‌ها و ادغام تجارب خوب و بد یعنی نسبی سازی هست.

به عبارت دیگه، اضطراب درونی اولیه به نوعی احساس بنیادی ناامنی و تهدید اشاره داره که در دوران نوزادی تجربه میشه و کلاین به اون توجه خاصی در نظریه خودش درباره رشد روانی-عاطفی داره.

❤️ منبع: ترجمه از جزوه تدریس م. ستودگان از المانی

در مجموع، پارادایم وینیکات روی نقش حیاتی رابطه کودک با مادر و محیط پیرامون در شکل‌گیری روانی و عاطفی ما تاکید می‌کنه و باور داره که این #رابطه_اولیه، تعیین‌کننده‌ی چگونگی #رشد_شخصیت و توانایی ما برای ارتباط با دیگران و دنیای بیرون ماست.


❤️ منبع: ترجمه از جزوه تدریس م. ستودگان از المانی

۲

❤️ دکتر موریس ستودگان

✔️چرا باید در مورد این دو پدیده "سینستزیا" و "ایده تزیا" آگاهی داشته باشیم؟

👈#سینستزیا (Synesthesia) حالتی هست که در اون تحریک یک حس به طور خودکار و غیرارادی حس دیگه ای رو فعال می‌کنه. مثلا فردی که این تجربه را داره، ممکنه به طور همزمان دو یا چند حس مختلف رو با هم تجربه کنه. شاید دانستن این درک ما رو در موقعیت‌های مراجعین ما بیشتر کنه.

یک مثال کلاسیک از سینستزیا این هست که رنگ‌آمیزی صدا داره. مثل اینکه ، ما هنگام شنیدن یک صدا یا موسیقی، به طور خودکار رنگ‌های خاصی رو در ذهن ما می‌بینیم. برای مثال، فردی ممکنه هنگام شنیدن صدای پیانو، رنگ آبی رو در ذهنش ببینه، یا وقتی صدای ویولن رو می‌شنوه، رنگ قرمز ظاهر بشه. یا مثلا اسم مکانی رو میشنوه، رنگی تو نظرش ظاهرا بشه. من خودم هلند رو از کودکی با نارنجی و آمریکا رو با آبی تصور می‌کردم.

این نوع از سینستزیا به ویژه در هنرمندان و موسیقیدانان معروف مثل واسیلی کاندینسکی و فرانز لیست گزارش شده. مثالا، فرانز لیست ممکن بود از ارکستر بخواهد "بیشتر آبی" یا "این قسمت طلایی‌تر" اجرا کنن، چون براش صداها با رنگ‌ها در ذهنش ترکیب می‌شدن.
این نوع پدیده ها می‌تونن ما رو در کار با مراجعین با تروما و فلش بک حساس تر کنن.


👈#ایده‌تزیا (Ideathesia) یا احساس ایده‌ها یک پدیده شناختی هست که در اون درک مفاهیم و ایده‌ها می‌تونن به احساسات حسی مرتبط بشن. برخلاف سینستزیا (Synesthesia) که ترکیب ناخواسته حس‌های مختلفه، در ایده‌تزیا ایده‌ها یا مفاهیم محرک اصلی هستند که تجربه حسی را فعال می‌کنن. به عبارتی، ادراک حسی با توجه به فهم ذهنی ما از مفهوم مربوطه شکل می‌گیره.

مثلا، آزمایش Bouba/Kiki نشون میده که اکثر افراد در یک ازمایش شکل‌های نرم و گرد رو با واژه "Bouba" و شکل‌های تیز و زاویه‌دار رو با واژه "Kiki" مرتبط می‌کنن. این ارتباط بیشتر بر اساس درک ذهنی از مفهوم کلمات و شکل‌هاست تا بر اساس ویژگی‌های حسی واقعی اون‌ها.

این پدیده بیانگر این می‌تونه باشه که مغز ما می‌تونه مفاهیم انتزاعی رو فعال کنه و اون‌ها رو به شکل تجربیات حسی دریافت کنه، مثل ارتباط دادن یک صدای بلند با واژه "تیز" یا یک رنگ با "گرم" بودن. این نشون میده که زبان و ادراکات حسی ما ارتباط تنگاتنگی با هم دارن و این پیوند‌ها نقش مهمی در نحوه درک ما از جهان داره.

👈 و اما کاربرد این دو پدیده در روانشناسی؛ همونطور که در بالا اشاره شد، سینستزیا و ایده‌تزیا می‌تونن ابزارهای مفیدی برای درک بهتر مغز و نحوه ادراک انسان باشن. استفاده از این پدیده‌ها به روان‌شناسان و محققان کمک می‌کنه تا به شناخت عمیق‌تری از نحوه تعامل حواس و مفاهیم ذهنی برسن.

"1. کاربردهای سینستزیا:

*️⃣درمان و توانبخشی: برخی از روان‌شناسان از سینستزیا برای بهبود فرآیندهای شناختی و خلاقیت در افراد استفاده می‌کنند. به عنوان مثال، آموزش استفاده از چند حس به طور همزمان ممکن است به تقویت حافظه یا بهبود خلاقیت کمک کند.

*️⃣تشخیص و مطالعه ذهن‌های خلاق: مطالعات نشان داده‌اند که افراد مبتلا به سینستزیا اغلب خلاق‌تر هستند و از این پدیده می‌توان برای شناسایی و مطالعه افراد خلاق، به‌ویژه در زمینه‌های هنری و موسیقی استفاده کرد. این پدیده به عنوان ابزاری برای درک نحوه ترکیب حواس و تجربه‌های ذهنی کاربرد دارد.

*️⃣کمک به درمان اضطراب و افسردگی: برخی مطالعات نشان داده‌اند که سینستزیا می‌تواند تأثیر مثبتی در بهبود حالت‌های روانی مثل اضطراب و افسردگی داشته باشد، زیرا افراد مبتلا به سینستزیا تمایل دارند دنیای پیرامون خود را با دید مثبت‌تر و پویاتر تجربه کنند." (خلاصه شده از medicaldaily)


✔️"2. کاربردهای ایده‌تزیا:

*️⃣تحلیل زبان و ادراک مفهومی: ایده‌ستزیا می‌تواند به روان‌شناسان کمک کند تا نحوه درک مفاهیم انتزاعی را بهتر درک کنند. این پدیده نشان می‌دهد که تجربه‌های حسی افراد با توجه به معنای ذهنی آن‌ها شکل می‌گیرد، که در زبان‌شناسی شناختی و تحقیق در مورد چگونگی شکل‌گیری مفاهیم می‌تواند مفید باشد.

*️⃣درمان‌های شناختی و حسی: از ایده‌ستزیا می‌توان در تمرین‌های شناختی استفاده کرد تا افراد بتوانند ارتباطات پیچیده‌تری بین مفاهیم و احساسات برقرار کنند. این روش‌ها ممکن است به بهبود تمرکز، حافظه، و حتی مهارت‌های ارتباطی در افراد کمک کنند." (منبع در زیر میشود)


👈به طور کلی میتونیم بگیم، این دو پدیده به روان‌شناسان ابزارهای جدیدی برای تحقیق در مورد ادراک حسی و شناختی انسان ارائه میدن و می‌تونن در درمان‌های خلاقانه و توانبخشی‌های شناختی مفید باشن.


لینک منابع برای اطلاعات بیشتر در مورد این مفاهیم به انگلیسی

1) The Synesthesia Tree
2)Faena
3)Medicaldaily


💻think➕

این مطلب از من امروز در مجله آنلاین ارم بلاگ، بخش سلامت منتشر شد.

لینک برای دوستان


💻think➕

"فانتزی‌ها به جای واقعیتِ مادی، واقعیتِ روانی دارند و به مرور می‌فهمیم که در دنیای نورزها این واقعیت روانی است که سرنوشت‌ساز است."

زیگموند فروید

فروید معتقد بود که فانتزی‌ها و خیال‌پردازی‌ها نه تنها نقش مهمی در زندگی روانی افراد دارن ، بلکه می‌تونن تأثیراتی عمیق بر رفتار و تصمیم‌گیری‌هاشون داشته باشن. در اینجا "واقعیت روانی" به این معناست که ادراکات، امیال و ترس‌های ناخودآگاه می‌تونن بر زندگی نا تأثیر بگذارن، حتی اگه با واقعیت مادی و عینی هماهنگی نداشته باشن.

این دیدگاه فروید در بسیاری از نظریات روانکاوی و تئوری‌های نوروتیک‌ها (افرادی که از اضطراب یا استرس روانی رنج می‌برن) به عنوان یک اصل اساسی مطرح شده. طبق این نظریه، افراد در زندگی روزمره‌شون نه بر اساس واقعیت عینی، بلکه بر اساس تصورات و احساساتشون عمل می‌کنن، که در نهایت سرنوشتشون رو تحت تأثیر قرار میده.

م. ستودگان

#واقعیت_روانی



💻think➕

در پست بالا نوشته شد که "واقعیت روانی سرنوشت سازه". خود واقعیت روانی رو بالا توضیح دادم ولی سرنوشت  از دیدگاه فروید چه هست؟

از دیدگاه زیگموند فروید، سرنوشت ما به شدت تحت تأثیر نیروهای ناهشیار ذهنی ماست که در طی دوران کودکی شکل می‌گیرن و به صورت ناخودآگاه بر رفتارها، تصمیمات و شخصیت ما  تأثیر می‌گذارن. فروید معتقد بود که ناخوداگاه، که شامل امیال، ترس‌ها، و خاطرات سرکوب‌شده هست، نقش عمده‌ای در تعیین رفتارهای کنونی و آینده ما داره. به عبارت دیگه، سرنوشت از دیدگاه فروید نه یک مفهوم متافیزیکی یا از پیش تعیین‌شده ای هست(مثل سرنوشت در مذاهب)، بلکه نتیجه تعامل پیچیده بین  ناهشیار، امیال جنسی (لیبیدو)، و سرکوب‌های روانی ماست.

سه مفهوم اساسی که فروید برای توضیح این تأثیرات به کار برده
"نهاد" (Id)،
"خود" (Ego)،
و "فراخود" (Superego) هستن:

👈#نهاد نماینده امیال غریزی و ناخودآگاه ماست.

👈#خود وظیفه مدیریت میان نهاد و واقعیت رو داره.

👈#فراخود وجدان اخلاقی ماست که از ارزش‌ها و قوانین جامعه شکل گرفته.


فروید باور داشت که ما تحت تأثیر #تعارض‌های میان این سه بخش ذهن به تصمیم‌گیری و رفتار می‌پردازیم، و بسیاری از اونها ناخودآگاهند. با این تعریف، از نظر فروید، #سرنوشت نه بر اساس انتخاب‌های آگاهانه، بلکه بیشتر تحت تأثیر تعارض‌های ناخودآگاه و تجربیات سرکوب‌شده دوران کودکی تعیین میشه.

فروید  به مفهومی به نام "#تکرار_اجبار"
(repetition compulsion)
اشاره می‌کنه، جایی که  ما تمایل داریم الگوهای ناخودآگاه و مشکلات حل‌نشده ی ما رو بارها و بارها در طول زندگی تکرار کنیم. این تکرارها هم به نوعی "سرنوشت" ما رو شکل میده.

م. ستودگان


💻think➕

⭕️ An Overview of Self-Injury and Cutting

🚩 مروری بر خود آسیبی و خودزنی

Dr. Nancy Schimelpfening, Psychotherapist

برگردان؛ دکتر موریس ستودگان


خودآزاری یا خودزنی
(Self-harm یا Self-injury)
به رفتارهایی اطلاق می‌شود که فرد به‌صورت عمدی به بدن خود آسیب می‌زند، بدون این که هدف او خودکشی باشد. این عمل معمولاً به‌عنوان روشی برای کنار آمدن با احساسات دشوار، استرس، یا اضطراب انجام می‌شود. خودآزاری می‌تواند اشکال مختلفی داشته باشد، از جمله بریدن، سوزاندن، ضربه زدن به بدن یا حتی خراشیدن پوست.

اگرچه خودآزاری مانند بریدن به عنوان یک مشکل رایج در میان جمعیت نوجوان شناخته شده است، اما به نوجوانان محدود نمی شود. افراد از هر جنس، ملیت، گروه های اجتماعی-اقتصادی و سنین ممکن است به خود آسیب برسانند.

👇برای خواندن مقاله به فارسی
👇برای خواندن مقاله به انگلیسی

#خود_ازاری
#خود_زنی

💻think➕