Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
پرتاب شدن فالکون ۹😍
درموردشون توی رشته استوری پیجم، درمورد بعضی از ماموریت های اسپیس ایکس نوشتم👇
https://instagram.com/stories/astroerikaa/2895765727908064788?utm_source=ig_story_item_share&igshid=MDJmNzVkMjY=
درموردشون توی رشته استوری پیجم، درمورد بعضی از ماموریت های اسپیس ایکس نوشتم👇
https://instagram.com/stories/astroerikaa/2895765727908064788?utm_source=ig_story_item_share&igshid=MDJmNzVkMjY=
#جایزه_برنده #کوئیز :
«ماده ی تاریک»
اخترشناسان، در اوایل قرن بیستم، کشف کردن که مادهای غیر قابل مشاهده، در کنار مواد قابل مشاهده، مثل ستاره ها، گاز ها، سیاره ها و غیره، وجود داره و جهان رو سنگین تر میکنه. این ماده غیر قابل مشاهده که ماده تاریک، نامگذاری شده، در حضور جاذبه گرانشی، خودشو آشکار میکنه. این ماده، در دهه ۱۹۳۰، با رفتار کهکشان هایی که به دور خوشه هایی در چرخش بودن، شناسایی شد. مدرک محکمی در رابطه با این ماده، با مطالعه ی چرخش ستاره های کهکشان راه شیری، در دهه ی ۱۹۷۰ ارائه داده شد. اما اخترشناسان هنوز نتونستن مدارک محکمی درمورد وجود این ماده ارائه بدن. با این حال، اخترشناسان معتقدن که اگه این ماده، به طور کامل تایید شه، بیش از ۸۴،۵٪ از جرم جهان رو تشکیل میده. یکی از فرضیات اخترشناسان، اینه که ماده تاریک، از موادی ریز و سرد تشکیل شده که اجرام عادی شاملشون نمیشن. امروز بیشتر کیهان شناسان، بر این باورن که ماده تاریکی که مدارک محکمی براش نیست، از ذرات ریز اتمی و ناشناخته ای با نام ویمپ ها تشکیل شده است. ویمپ ها، ذراتی سنگین هستن که تاثیراتی ضعیف روی همدیگه میذارن و این، شناساییشونو سخت تر میکنه. دانمشندان، بر این باورن که احتمال کشف ویمپ ها تا پیدا کردن شواهدی از ماده تاریک، بیشتره. چند چیزی که ما از ماده تاریک میدونیم:
۱) تاریکه و شبیه اجرام آسمانی عادی ای که میدونیم و میبینیم نیست.
۲) شبیه ابر تاریک و یک ماده عادی نیست. چون ما ابرهای باریونی رو با جذب تشعشعاتی که ازشون عبور میکنن میتونیم تشخیص بدیم.
۳) ماده تاریک پاد ماده نیست. چون ما با موج های گاما، اگه پاد ماده بود، میتونستیم رفتارشون رو تشخیص بدیم و پاد ماده نیست.
«کشف ماده تاریک»
بیش از ۵۰ آزمایش برای ثابت کردن وجود ماده تاریک انجام شده و هیچکدام چیزی پیدا نکردن جز یکی. در زیر کوه آلپی در ایتالیا، ثابت شده که میزان ماده تاریک در ژوئن به حداکثر میرسه و در نوامبر به حداقل؛ و فرضیه هایی ارائه داده شد:
۱)حرکت ما در دل ماده تاریک چنین نتایجی رو بهوجود آوردن.
۲) ماده ی تاریک اطراف کهکشانمون و کهکشان های دیگر رو احاطه کرده.
بنابراین، آزمایش دیگری در نیم کره ی جنوبی، در زیر یه معدن انجام شد و نتیجه یکسان بود. به صورت تصادفی، وقتی روی کهکشان آندرومدا مطالعه میکردیم، مشاهده کردیم ستارگانی که به دور مرکز کهکشان آندرومدا میچرخیدن، سرعت بسیار زیادی داشتن و ما مطمئن بودیم که کهکشان های دورتر از مرکز، سرعت چرخششون کمتر از سرعت چرخش ستارگان نزدیک به مرکزه. ولی نتیجه برعکس بود. سرعت چرخش ستارگانی که به دور مرکز میچرخیدن، برابر با سرعت چرخش ستارگانی که دورتر میچرخیدن بود. بنابراین با مطالعاتمون، نتیجه گرفتیم که ماده ی تاریک اجزای یه کهکشان رو کنار همدیگه نگه میداره و همینطور کهکشان هارو هم کنار همدیگه نگه میداره. نتیجه های آخرمون این بودن که ۸۵٪ جرم هر کهکشان از ماده تاریک تشکیل شده و ماده تاریک جهان، حدود ۵ یا ۶ برابر مواد عادی در جهانه!
رفرنس ها:
۱) کتاب نجوم در چند دقیقه صفحه ی ۴۰۸
۲) https://science.nasa.gov/astrophysics/focus-areas/what-is-dark-energy
۳) ویدئوی ماده ی تاریک پیج بایوفیساینس
#مغزفود
#ماده_تاریک
«ماده ی تاریک»
اخترشناسان، در اوایل قرن بیستم، کشف کردن که مادهای غیر قابل مشاهده، در کنار مواد قابل مشاهده، مثل ستاره ها، گاز ها، سیاره ها و غیره، وجود داره و جهان رو سنگین تر میکنه. این ماده غیر قابل مشاهده که ماده تاریک، نامگذاری شده، در حضور جاذبه گرانشی، خودشو آشکار میکنه. این ماده، در دهه ۱۹۳۰، با رفتار کهکشان هایی که به دور خوشه هایی در چرخش بودن، شناسایی شد. مدرک محکمی در رابطه با این ماده، با مطالعه ی چرخش ستاره های کهکشان راه شیری، در دهه ی ۱۹۷۰ ارائه داده شد. اما اخترشناسان هنوز نتونستن مدارک محکمی درمورد وجود این ماده ارائه بدن. با این حال، اخترشناسان معتقدن که اگه این ماده، به طور کامل تایید شه، بیش از ۸۴،۵٪ از جرم جهان رو تشکیل میده. یکی از فرضیات اخترشناسان، اینه که ماده تاریک، از موادی ریز و سرد تشکیل شده که اجرام عادی شاملشون نمیشن. امروز بیشتر کیهان شناسان، بر این باورن که ماده تاریکی که مدارک محکمی براش نیست، از ذرات ریز اتمی و ناشناخته ای با نام ویمپ ها تشکیل شده است. ویمپ ها، ذراتی سنگین هستن که تاثیراتی ضعیف روی همدیگه میذارن و این، شناساییشونو سخت تر میکنه. دانمشندان، بر این باورن که احتمال کشف ویمپ ها تا پیدا کردن شواهدی از ماده تاریک، بیشتره. چند چیزی که ما از ماده تاریک میدونیم:
۱) تاریکه و شبیه اجرام آسمانی عادی ای که میدونیم و میبینیم نیست.
۲) شبیه ابر تاریک و یک ماده عادی نیست. چون ما ابرهای باریونی رو با جذب تشعشعاتی که ازشون عبور میکنن میتونیم تشخیص بدیم.
۳) ماده تاریک پاد ماده نیست. چون ما با موج های گاما، اگه پاد ماده بود، میتونستیم رفتارشون رو تشخیص بدیم و پاد ماده نیست.
«کشف ماده تاریک»
بیش از ۵۰ آزمایش برای ثابت کردن وجود ماده تاریک انجام شده و هیچکدام چیزی پیدا نکردن جز یکی. در زیر کوه آلپی در ایتالیا، ثابت شده که میزان ماده تاریک در ژوئن به حداکثر میرسه و در نوامبر به حداقل؛ و فرضیه هایی ارائه داده شد:
۱)حرکت ما در دل ماده تاریک چنین نتایجی رو بهوجود آوردن.
۲) ماده ی تاریک اطراف کهکشانمون و کهکشان های دیگر رو احاطه کرده.
بنابراین، آزمایش دیگری در نیم کره ی جنوبی، در زیر یه معدن انجام شد و نتیجه یکسان بود. به صورت تصادفی، وقتی روی کهکشان آندرومدا مطالعه میکردیم، مشاهده کردیم ستارگانی که به دور مرکز کهکشان آندرومدا میچرخیدن، سرعت بسیار زیادی داشتن و ما مطمئن بودیم که کهکشان های دورتر از مرکز، سرعت چرخششون کمتر از سرعت چرخش ستارگان نزدیک به مرکزه. ولی نتیجه برعکس بود. سرعت چرخش ستارگانی که به دور مرکز میچرخیدن، برابر با سرعت چرخش ستارگانی که دورتر میچرخیدن بود. بنابراین با مطالعاتمون، نتیجه گرفتیم که ماده ی تاریک اجزای یه کهکشان رو کنار همدیگه نگه میداره و همینطور کهکشان هارو هم کنار همدیگه نگه میداره. نتیجه های آخرمون این بودن که ۸۵٪ جرم هر کهکشان از ماده تاریک تشکیل شده و ماده تاریک جهان، حدود ۵ یا ۶ برابر مواد عادی در جهانه!
رفرنس ها:
۱) کتاب نجوم در چند دقیقه صفحه ی ۴۰۸
۲) https://science.nasa.gov/astrophysics/focus-areas/what-is-dark-energy
۳) ویدئوی ماده ی تاریک پیج بایوفیساینس
#مغزفود
#ماده_تاریک
NASA Science
Dark Matter - NASA Science
Dark matter is the invisible glue that holds the universe together. This mysterious material is all around us, making up most of the matter in the universe.
👍2
ابرنواختران
ستارگانی که جرم کم یا متوسط دارند، مراحل نهایی زندگی خود را – به صورت غول های سرخ – به آرامی سپری می کنند، اما ستارگان بسیار پرجرم تر از خورشید به طریقی ظاهرا عجیب می میرند و به اجرامی با ویژگیهای باور نکردنی تبدیل می شوند. انهدام انفجاری ستاره به آنچه ابرنواختر
نامیده میشود، می انجامد ( که بسیار نورانی تر از نواختر است) و باقیمانده ستاره را به صورت یک تپ اختر ( پالسار )، یا ستاره نوترونی و یا شاید سیاهچاله برجای می گذارند.
#ابرنواختر
#اختر_شناسی
#اختر_فیزیک
#نجوم
#مغز_فود
ستارگانی که جرم کم یا متوسط دارند، مراحل نهایی زندگی خود را – به صورت غول های سرخ – به آرامی سپری می کنند، اما ستارگان بسیار پرجرم تر از خورشید به طریقی ظاهرا عجیب می میرند و به اجرامی با ویژگیهای باور نکردنی تبدیل می شوند. انهدام انفجاری ستاره به آنچه ابرنواختر
نامیده میشود، می انجامد ( که بسیار نورانی تر از نواختر است) و باقیمانده ستاره را به صورت یک تپ اختر ( پالسار )، یا ستاره نوترونی و یا شاید سیاهچاله برجای می گذارند.
#ابرنواختر
#اختر_شناسی
#اختر_فیزیک
#نجوم
#مغز_فود
👍3
Astroscience
ابرنواختران ستارگانی که جرم کم یا متوسط دارند، مراحل نهایی زندگی خود را – به صورت غول های سرخ – به آرامی سپری می کنند، اما ستارگان بسیار پرجرم تر از خورشید به طریقی ظاهرا عجیب می میرند و به اجرامی با ویژگیهای باور نکردنی تبدیل می شوند. انهدام انفجاری ستاره…
درخشندگی ابرنواختران
هنگامی که آتش ابرنواختر بر می فروزد، نورانیت ستاره به طور اعجاب آوری افزایش می یابد که بسیار بیشتر از افزایش نورانیت در مورد نواختران است. در حالی که نواختر حداکثر به درخشندگیی می رسد که آن را به یکی از نورانی ترین ستارگان کهکشان بدل می کن ، ابرنواختر به چنان نورانیتی دست می یابد که با مجموع نورانیت های تمام ستارگان یک کهکشان برابری می کند. نورانی ترین ابرنواختران مشاهده شده در کهکشانهای دیگر ، گاه چندین بار نورانی تر از کل کهکشان بوده اند. درخشندگی کل یک ابرنواختر تا مقادیری در حدود یک میلیارد برابر نورانیت خورشید می رسد.
#ابرنواختر
#اختر_شناسی
#اختر_فیزیک
#نجوم
#مغز_فود
هنگامی که آتش ابرنواختر بر می فروزد، نورانیت ستاره به طور اعجاب آوری افزایش می یابد که بسیار بیشتر از افزایش نورانیت در مورد نواختران است. در حالی که نواختر حداکثر به درخشندگیی می رسد که آن را به یکی از نورانی ترین ستارگان کهکشان بدل می کن ، ابرنواختر به چنان نورانیتی دست می یابد که با مجموع نورانیت های تمام ستارگان یک کهکشان برابری می کند. نورانی ترین ابرنواختران مشاهده شده در کهکشانهای دیگر ، گاه چندین بار نورانی تر از کل کهکشان بوده اند. درخشندگی کل یک ابرنواختر تا مقادیری در حدود یک میلیارد برابر نورانیت خورشید می رسد.
#ابرنواختر
#اختر_شناسی
#اختر_فیزیک
#نجوم
#مغز_فود
❤2
Astroscience
درخشندگی ابرنواختران هنگامی که آتش ابرنواختر بر می فروزد، نورانیت ستاره به طور اعجاب آوری افزایش می یابد که بسیار بیشتر از افزایش نورانیت در مورد نواختران است. در حالی که نواختر حداکثر به درخشندگیی می رسد که آن را به یکی از نورانی ترین ستارگان کهکشان بدل…
منحنی های نور و طیف
در فواصل نزدیک، تنها معدودی ابرنواختر مشاهده شده، اما در کهکشان های دیگر در بخشهای مختلف کیهان ، صدها ابرنواختر عکسبرداری شده و از این مشاهدات ، دانشی درباره ویژگیهای مختلف آنها به دست آمده است. هنگامی که ابرنواختر منفجر می شود نورانیت آن در خلال یک روز یا بیشتر ، به حداکثر می رسد. طیف ابرنواختر ، در موقع نورانیت حداکثر، بسیار پیچیده است. طیف ابرنواختران ، دست کم دو رده مختلف دارد ، و هردو این رده ها چنان پیچیدگی هایی دارند که اختر شناسان تاکنون نتوانسته اند از روی شواهد طیفی ، ویژگیهای فیزیکی جسم منفجر شونده را دریابند.
پس از رسیدن ابرنواختر به حداکثر، طیف تغییر می کند و درخشندگی کاهش می یابد. الگوی کاهش درخشندگی در هرکدام از دونوع ابرنواختر متفاوت است. نوعا ، نورانیت به آرامی کاهش می یابد و چند ماه طول نمی کشد که ابرنواختری در یک کهکشان نزدیک از نظر ناپدید شود. هنوز تجهیزات نوین اخترشناسی برای رصد ابرنواختری در کهکشان خودمان به کار گرفته نشده اند و از این رو ، تاکنون جزئیات فرایند فوران ابرنواختری از نزدیک مشاهده نشده است. به همین دلیل است که ما هیچ اطلاعی از درخشندگی های پیش – انفجاری ابرنواختران نداریم و آن ابرنواخترانی که به اندازه کافی نزدیکند که به خوبی مشاهده می شوند، بسیار پیش تر از مشاهدات تلسکوپی منفجر شده اند.
#ابرنواختر
#اختر_شناسی
#اختر_فیزیک
#نجوم
#مغز_فود
در فواصل نزدیک، تنها معدودی ابرنواختر مشاهده شده، اما در کهکشان های دیگر در بخشهای مختلف کیهان ، صدها ابرنواختر عکسبرداری شده و از این مشاهدات ، دانشی درباره ویژگیهای مختلف آنها به دست آمده است. هنگامی که ابرنواختر منفجر می شود نورانیت آن در خلال یک روز یا بیشتر ، به حداکثر می رسد. طیف ابرنواختر ، در موقع نورانیت حداکثر، بسیار پیچیده است. طیف ابرنواختران ، دست کم دو رده مختلف دارد ، و هردو این رده ها چنان پیچیدگی هایی دارند که اختر شناسان تاکنون نتوانسته اند از روی شواهد طیفی ، ویژگیهای فیزیکی جسم منفجر شونده را دریابند.
پس از رسیدن ابرنواختر به حداکثر، طیف تغییر می کند و درخشندگی کاهش می یابد. الگوی کاهش درخشندگی در هرکدام از دونوع ابرنواختر متفاوت است. نوعا ، نورانیت به آرامی کاهش می یابد و چند ماه طول نمی کشد که ابرنواختری در یک کهکشان نزدیک از نظر ناپدید شود. هنوز تجهیزات نوین اخترشناسی برای رصد ابرنواختری در کهکشان خودمان به کار گرفته نشده اند و از این رو ، تاکنون جزئیات فرایند فوران ابرنواختری از نزدیک مشاهده نشده است. به همین دلیل است که ما هیچ اطلاعی از درخشندگی های پیش – انفجاری ابرنواختران نداریم و آن ابرنواخترانی که به اندازه کافی نزدیکند که به خوبی مشاهده می شوند، بسیار پیش تر از مشاهدات تلسکوپی منفجر شده اند.
#ابرنواختر
#اختر_شناسی
#اختر_فیزیک
#نجوم
#مغز_فود
Astroscience
منحنی های نور و طیف در فواصل نزدیک، تنها معدودی ابرنواختر مشاهده شده، اما در کهکشان های دیگر در بخشهای مختلف کیهان ، صدها ابرنواختر عکسبرداری شده و از این مشاهدات ، دانشی درباره ویژگیهای مختلف آنها به دست آمده است. هنگامی که ابرنواختر منفجر می شود نورانیت…
ابرنواختران کهکشانی
نخستین اسناد مربوط به انفجار ابرنواختری در کهکشان ما در سال ۱۰۵۴ میلادی ثبت شده است. اسناد ثبت شده این رویداد به وسیله چینی ها، ژاپنی ها و سرخپوستان آمریکا، همگی نشان می دهند که درخشندگی این اجرام کیهانی به حد کافی زیاد و برای مدتی به هنگام روز نیز قابل مشاهده بوده است. مکان این جرم در آسمان مطابق است با جرم گسترده و عجیبی که سحابی خرچنگ نامیده میشود، بعدها معلوم شد این جرم ابرگازی عظیمی است که در تمام گستره طیف الکترومغناطیسی، از امواج رادیویی گرفته تا پرتوی X و پرتوهای گاما، انرژی شدیدی منتشر می کند. ابرنواختر ثبت شده بعدی در کهکشان ما، ابرنواختر تیکو نامیده میشود که در سال ۱۵۷۲ میلادی روی داد و اخترشناس بزرگ، تیکوبراهه بطور گسترده ای آن را مطالعه کرد. این جرم نیز به قدر کافی نورانی بوده و به هنگام روز نیز دیده می شده است. در سال ۱۶۰۴ ، افتخار رصد ابرنواختر سوم در کهکشان ما ، نصیب کپلر شد. این ابرنواختر گرچه از ابرنواختر تیکو کم فروغتر بود اما از هر جسم ستاره ای در آسمان نورانیتر دیده می شد. آن را ابرنواختر کپلر می نامند.
منبع: کتاب supernova
#ابرنواختر
#اختر_شناسی
#اختر_فیزیک
#نجوم
#مغز_فود
نخستین اسناد مربوط به انفجار ابرنواختری در کهکشان ما در سال ۱۰۵۴ میلادی ثبت شده است. اسناد ثبت شده این رویداد به وسیله چینی ها، ژاپنی ها و سرخپوستان آمریکا، همگی نشان می دهند که درخشندگی این اجرام کیهانی به حد کافی زیاد و برای مدتی به هنگام روز نیز قابل مشاهده بوده است. مکان این جرم در آسمان مطابق است با جرم گسترده و عجیبی که سحابی خرچنگ نامیده میشود، بعدها معلوم شد این جرم ابرگازی عظیمی است که در تمام گستره طیف الکترومغناطیسی، از امواج رادیویی گرفته تا پرتوی X و پرتوهای گاما، انرژی شدیدی منتشر می کند. ابرنواختر ثبت شده بعدی در کهکشان ما، ابرنواختر تیکو نامیده میشود که در سال ۱۵۷۲ میلادی روی داد و اخترشناس بزرگ، تیکوبراهه بطور گسترده ای آن را مطالعه کرد. این جرم نیز به قدر کافی نورانی بوده و به هنگام روز نیز دیده می شده است. در سال ۱۶۰۴ ، افتخار رصد ابرنواختر سوم در کهکشان ما ، نصیب کپلر شد. این ابرنواختر گرچه از ابرنواختر تیکو کم فروغتر بود اما از هر جسم ستاره ای در آسمان نورانیتر دیده می شد. آن را ابرنواختر کپلر می نامند.
منبع: کتاب supernova
#ابرنواختر
#اختر_شناسی
#اختر_فیزیک
#نجوم
#مغز_فود
👍3
#جایزه_برنده #کوئیز :
ستاره های نوترونی
چگونه شکل میگیرن؟
وقتی یه ستاره ی بزرگ بصورت یه ابرنواختر میمیره، انفجار آن ابرنواختر، تنها آغاز پایانی است. بیشتر مواد ستاره به بیرون پرتاب میشه و اما مرکزش باقی میمونه. این هسته (مرکز) به اندازه جرم ۲ خورشیده و کم کم هی کوچک تر میشه. هسته هی فشرده تر میشه و پروتون ها و الکترون ها، به نوترون تبدیل میشن. ستاره های نوترونی وقتی تشکیل میشن که سوخت یه ستاره بزرگ تموم میشه و سقوط میکنه. اگه هسته ستاره ها، دارای جرمی بین ۱ تا ۳ جرم خورشیدی باشن، با نوترون های تازه ایجاد شده، میتونن فروپاشی رو متوقف کنن و به یه ستاره نوترونی تبدیل نشن. ستارگان با جرم بیشتر، به فروپاشی خود و تبدیل شدن به یه سیاه چاله هایی با جرم کم، با جرم اندازه یه ستاره، ادامه خواهند داد. یک تکه ی بسیار کوچک یه ستاره ی نوترونی، میتونن اندازه ۱ میلیارد تن وزن داشته باشن روی زمین تقریبا اندازه ی یک کوه! بسیاری از ستارگان نوترونی ممکنه قابل تشخیص نباشن چون ممکنه تشعشعات، به اندازه کافی نداشته باشن. اما تعدادی ستاره های نوترونی دیده شده ان که در یک ابرنواختر جایگذاری شدن و تشعشعاتی با قدرت کمی ساطع میکنن. ستاره های نوترونی ای که به طور وحشتناکی میچرخن و میدان مغناطیسی بسیار قوی ای دارن، بعنوان تپ اختر یا مگنتار شناخته میشن.
#مغزفود
#ستاره
#ستاره_نوترونی
ستاره های نوترونی
چگونه شکل میگیرن؟
وقتی یه ستاره ی بزرگ بصورت یه ابرنواختر میمیره، انفجار آن ابرنواختر، تنها آغاز پایانی است. بیشتر مواد ستاره به بیرون پرتاب میشه و اما مرکزش باقی میمونه. این هسته (مرکز) به اندازه جرم ۲ خورشیده و کم کم هی کوچک تر میشه. هسته هی فشرده تر میشه و پروتون ها و الکترون ها، به نوترون تبدیل میشن. ستاره های نوترونی وقتی تشکیل میشن که سوخت یه ستاره بزرگ تموم میشه و سقوط میکنه. اگه هسته ستاره ها، دارای جرمی بین ۱ تا ۳ جرم خورشیدی باشن، با نوترون های تازه ایجاد شده، میتونن فروپاشی رو متوقف کنن و به یه ستاره نوترونی تبدیل نشن. ستارگان با جرم بیشتر، به فروپاشی خود و تبدیل شدن به یه سیاه چاله هایی با جرم کم، با جرم اندازه یه ستاره، ادامه خواهند داد. یک تکه ی بسیار کوچک یه ستاره ی نوترونی، میتونن اندازه ۱ میلیارد تن وزن داشته باشن روی زمین تقریبا اندازه ی یک کوه! بسیاری از ستارگان نوترونی ممکنه قابل تشخیص نباشن چون ممکنه تشعشعات، به اندازه کافی نداشته باشن. اما تعدادی ستاره های نوترونی دیده شده ان که در یک ابرنواختر جایگذاری شدن و تشعشعاتی با قدرت کمی ساطع میکنن. ستاره های نوترونی ای که به طور وحشتناکی میچرخن و میدان مغناطیسی بسیار قوی ای دارن، بعنوان تپ اختر یا مگنتار شناخته میشن.
#مغزفود
#ستاره
#ستاره_نوترونی
❤2
#جایزه_برنده #کوئیز :
ستاره های نوترونی
پس از دهه ها، صبر و انتظار برای کشف کردن چگونه شکل گرفتن ستاره های نوترونی و اطلاعات درمورد آنها، که بخشی از این اطلاعات رو کاوشگر NICER در ایستگاه فضایی بین المللی یافته. تلسکوپ ۶۲ میلیون دلاری NICER که در سال ۲۰۱۷ روی موشک فالکون ۹ اسپیس ایکس به ایستگاه فضایی بین المللی پرتاب شد، در خارج ایستگاه فضایی بین المللی قرار داره و پرتو های ایکس حاصل تپ اختر هارو جمع آوری میکنه. این تلسکوپ، این پرتوهای ایکس رو با استفاده از تلسکوپ هایی با روکش طلا، شناسایی میکنه و زمان رسیدنشونو تا ۱۰۰ نانوثانیه تعیین میکنه. با استفاده از قابلیت این تلسکوپ، محققان میتونن نقاط داغ رو بصورت دقیق ردیابی کنن و مکان ستاره های نوترونی رو شناسایی کنن. این نقاط، در سراسر جسم قابل مشاهده ان و چرخش سریع این ستاره های نوترونی که ۱۰۰۰ بار در ثانیه میچرخن. ستارگان نوترونی، فضا-زمان رو بشدت تاب میده و برای همین میتونیم تشخیصشون بدیم. محققان میتونن جرم و شعاع ستاره های نوترونی رو براساس این قابلیت ها اندازه بگیرن و این دو، به اخترفیزیکدانان اجازه میده تا بفهمن چه چیزی در هسته، اتفاق میافته. جو ستاره های نوترونی، عمدتا از هیدروژن و هلیوم ساخته شده ان و تصور میشه که بقایای ستاره، دارای یه پوسته بیرونی با ضخامت ۱ یا ۲ سانتی متره که حاوی هسته های اتمی و الکترون های رومینگ آزاده. محققان نتوانستن هنوز جرم ستاره های نوترونی رو بصورت دقیق اندازه بگیرن ولی از اونجا که که اجرام به دور یکدیگر میچرخن، بصورت گرانشی همدیگه رو میکشن و محققان میتونن از این برای اندازه گیری جرمشون استفاده کنن. جرم تقریبا ۳۵ ستاره با همین روش اندازه گیری شده ولی این روش میتونه نقص هم داشته باشه. میدان مغناطیسی ستاره های نوترونی حدود ۱ تریلیون بار یا بیشتر، قویتر از میدان مغناطیسی خورشیده.
منابع:
1)https://imagine.gsfc.nasa.gov/science/objects/neutron_stars1.html
2)https://www.nature.com/articles/d41586-020-00590-8
#ستاره_نوترونی
#ستاره
#مغزفود
ستاره های نوترونی
پس از دهه ها، صبر و انتظار برای کشف کردن چگونه شکل گرفتن ستاره های نوترونی و اطلاعات درمورد آنها، که بخشی از این اطلاعات رو کاوشگر NICER در ایستگاه فضایی بین المللی یافته. تلسکوپ ۶۲ میلیون دلاری NICER که در سال ۲۰۱۷ روی موشک فالکون ۹ اسپیس ایکس به ایستگاه فضایی بین المللی پرتاب شد، در خارج ایستگاه فضایی بین المللی قرار داره و پرتو های ایکس حاصل تپ اختر هارو جمع آوری میکنه. این تلسکوپ، این پرتوهای ایکس رو با استفاده از تلسکوپ هایی با روکش طلا، شناسایی میکنه و زمان رسیدنشونو تا ۱۰۰ نانوثانیه تعیین میکنه. با استفاده از قابلیت این تلسکوپ، محققان میتونن نقاط داغ رو بصورت دقیق ردیابی کنن و مکان ستاره های نوترونی رو شناسایی کنن. این نقاط، در سراسر جسم قابل مشاهده ان و چرخش سریع این ستاره های نوترونی که ۱۰۰۰ بار در ثانیه میچرخن. ستارگان نوترونی، فضا-زمان رو بشدت تاب میده و برای همین میتونیم تشخیصشون بدیم. محققان میتونن جرم و شعاع ستاره های نوترونی رو براساس این قابلیت ها اندازه بگیرن و این دو، به اخترفیزیکدانان اجازه میده تا بفهمن چه چیزی در هسته، اتفاق میافته. جو ستاره های نوترونی، عمدتا از هیدروژن و هلیوم ساخته شده ان و تصور میشه که بقایای ستاره، دارای یه پوسته بیرونی با ضخامت ۱ یا ۲ سانتی متره که حاوی هسته های اتمی و الکترون های رومینگ آزاده. محققان نتوانستن هنوز جرم ستاره های نوترونی رو بصورت دقیق اندازه بگیرن ولی از اونجا که که اجرام به دور یکدیگر میچرخن، بصورت گرانشی همدیگه رو میکشن و محققان میتونن از این برای اندازه گیری جرمشون استفاده کنن. جرم تقریبا ۳۵ ستاره با همین روش اندازه گیری شده ولی این روش میتونه نقص هم داشته باشه. میدان مغناطیسی ستاره های نوترونی حدود ۱ تریلیون بار یا بیشتر، قویتر از میدان مغناطیسی خورشیده.
منابع:
1)https://imagine.gsfc.nasa.gov/science/objects/neutron_stars1.html
2)https://www.nature.com/articles/d41586-020-00590-8
#ستاره_نوترونی
#ستاره
#مغزفود
imagine.gsfc.nasa.gov
Imagine the Universe!
This site is intended for students age 14 and up, and for anyone interested in learning about our universe.
❤1
ساختار یه ستاره ی نوترونی
۱) اتمسفر: تقریبا از هیدروژن و هلیوم تشکیل شده.
۲) پوسته بیرونی: هسته اتمی و الکترون های آزاد
۳) پوسته داخلی: نوترون ها و الکترون های آزاد و هسته ی اتمی سنگین
۴) هسته بیرونی: نوترون های حاوی مایع های کوانتومی
۵) هسته داخلی: ماده فوق متراکم ناشناخته
#مغزفود
#ستاره
#ستاره_نوترونی
۱) اتمسفر: تقریبا از هیدروژن و هلیوم تشکیل شده.
۲) پوسته بیرونی: هسته اتمی و الکترون های آزاد
۳) پوسته داخلی: نوترون ها و الکترون های آزاد و هسته ی اتمی سنگین
۴) هسته بیرونی: نوترون های حاوی مایع های کوانتومی
۵) هسته داخلی: ماده فوق متراکم ناشناخته
#مغزفود
#ستاره
#ستاره_نوترونی
❤1
Astroscience
کوئیز چنل: هرچندوقت یکبار (ماهی ۳ یا ۴ بار) ادمین های چنل، ۳ تا سوال میپرسن و آیدی مدیر چنل رو زیرش میذاریم. کسایی که هر ۳ تا سوال رو درست بزنن، میتونن برن پی وی مدیر چنل و از هر ۳ تا سوالی که درست زدن، یه اسکرین شات بفرستن و وقتی تایید شد که برنده ان، میتونن…
تا ساعت ۱۲ امشب وقت دارین تا کوئیز رو انجام بدین و بهم پیام بدین تا جایزه اتونو دریافت کنین!
Forwarded from مجله علمی پرتو
🔹 تصویر جدید تلسکوپ جیمز وب از کهکشان چرخ گاری و کهکشانهای همراه آن....
کهکشان چرخ گاری یک کهکشان مارپیچی بوده که در نتیجهی برخوردی که حدود ۴۰۰ میلیون سال پیش داشته شکل آن متاثر از امواج ضربهای ناشی از برخورد چنین شده است.
در تصویر کهکشان چرخ گاری، مناطق قرمزرنگ نشانگر نواحی حاوی ستارههای مسنتر و مناطق آبیرنگ نشانگر نواحی با ستارههای جوانتر و حفرههای تشکیل ستاره هستند.
🆔 @partoomagazine
Credit: IMAGE: NASA, ESA, CSA, STScI, Webb ERO Production Team
کهکشان چرخ گاری یک کهکشان مارپیچی بوده که در نتیجهی برخوردی که حدود ۴۰۰ میلیون سال پیش داشته شکل آن متاثر از امواج ضربهای ناشی از برخورد چنین شده است.
در تصویر کهکشان چرخ گاری، مناطق قرمزرنگ نشانگر نواحی حاوی ستارههای مسنتر و مناطق آبیرنگ نشانگر نواحی با ستارههای جوانتر و حفرههای تشکیل ستاره هستند.
🆔 @partoomagazine
Credit: IMAGE: NASA, ESA, CSA, STScI, Webb ERO Production Team
👍1
تصویر روز ناسا:
سایه ی سحابی چشم گربه
چه چیزی غیر معمولی سایه ای دور سحابی چشم گربه درست کرده؟
هیچکس مطمئن نیست. چیزی که مطمئنیم اینه که سحابی چشم گربه یا همون NGC6543 یکی از بهترین سحابی های سیاره نمای آسمانه. این تصویر ۳ سال نوری رو بهمون نشون میده. سحابی های سیاره نما، بعنوان مرحله آخر ستاره هایی مثل خورشید خودمون نشانه گذاری شدن. اما سحابی های سیاره نمای جدیدی این سایه رو دور خود دارن و ما دلیلشونو نمیدونیم ولی بنظر یه تکه پازل دیگه از زندگی ستاره هاست. اخترشناسان پیش بینی کردن که سحابی چشم گربه حدود ۱۰ هزار سال دیگه بعنوان یه سحابی زندگی خواهد کرد و آنها حدس میزنن که سن سحابی چشم گربه در حال حاضر، باید بین ۵۰ هزار سال تا ۹۰ هزار سال باشه.
#مغزفود
#تصویر_روز
#سحابی
سایه ی سحابی چشم گربه
چه چیزی غیر معمولی سایه ای دور سحابی چشم گربه درست کرده؟
هیچکس مطمئن نیست. چیزی که مطمئنیم اینه که سحابی چشم گربه یا همون NGC6543 یکی از بهترین سحابی های سیاره نمای آسمانه. این تصویر ۳ سال نوری رو بهمون نشون میده. سحابی های سیاره نما، بعنوان مرحله آخر ستاره هایی مثل خورشید خودمون نشانه گذاری شدن. اما سحابی های سیاره نمای جدیدی این سایه رو دور خود دارن و ما دلیلشونو نمیدونیم ولی بنظر یه تکه پازل دیگه از زندگی ستاره هاست. اخترشناسان پیش بینی کردن که سحابی چشم گربه حدود ۱۰ هزار سال دیگه بعنوان یه سحابی زندگی خواهد کرد و آنها حدس میزنن که سن سحابی چشم گربه در حال حاضر، باید بین ۵۰ هزار سال تا ۹۰ هزار سال باشه.
#مغزفود
#تصویر_روز
#سحابی
#جایزه_برنده #کوئیز :
اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) یکی از شایع ترین اختلالات روانی است که اکثرا کودکان را تحت تاثیر قرار می دهد. توجه داشته باشید، تشخیص و ارزیابی ADHD در بزرگسالان متفاوت است.
تخمین زده می شود که ۸/۴٪ از کودکان و ۲/۵٪ از بزرگسالان دچار ADHD هستند.
علائم ADHD عبارتند از:
بی توجهی (ناتوانی در حفظ تمرکز)، بیش فعالی (حرکت بیش از حد که با محیط مناسب نیست) و تکانشگری (اعمال عجولانه که در لحظه بدون فکر اتفاق می افتد).
بیش فعالی یک اختلال مزمن و ناتوان کننده در نظر گرفته می شود و شناخته شده است که فرد را در بسیاری از جنبه های زندگی از جمله دستاوردهای تحصیلی و حرفه ای، روابط بین فردی و عملکرد روزانه تحت تاثیر قرار می دهد. ADHD در صورت عدم درمان مناسب می تواند منجر به عزت نفس و عملکرد اجتماعی ضعیف در کودکان شود. بزرگسالان مبتلا به ADHD ممکن است احساس کم ارزشی یا بی ارزشی، حساسیت نسبت به انتقاد، و افزایش انتقاد از خود را تجربه کنند.
اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) یکی از شایع ترین اختلالات روانی است که اکثرا کودکان را تحت تاثیر قرار می دهد. توجه داشته باشید، تشخیص و ارزیابی ADHD در بزرگسالان متفاوت است.
تخمین زده می شود که ۸/۴٪ از کودکان و ۲/۵٪ از بزرگسالان دچار ADHD هستند.
علائم ADHD عبارتند از:
بی توجهی (ناتوانی در حفظ تمرکز)، بیش فعالی (حرکت بیش از حد که با محیط مناسب نیست) و تکانشگری (اعمال عجولانه که در لحظه بدون فکر اتفاق می افتد).
بیش فعالی یک اختلال مزمن و ناتوان کننده در نظر گرفته می شود و شناخته شده است که فرد را در بسیاری از جنبه های زندگی از جمله دستاوردهای تحصیلی و حرفه ای، روابط بین فردی و عملکرد روزانه تحت تاثیر قرار می دهد. ADHD در صورت عدم درمان مناسب می تواند منجر به عزت نفس و عملکرد اجتماعی ضعیف در کودکان شود. بزرگسالان مبتلا به ADHD ممکن است احساس کم ارزشی یا بی ارزشی، حساسیت نسبت به انتقاد، و افزایش انتقاد از خود را تجربه کنند.
👍2
Astroscience
#جایزه_برنده #کوئیز : اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) یکی از شایع ترین اختلالات روانی است که اکثرا کودکان را تحت تاثیر قرار می دهد. توجه داشته باشید، تشخیص و ارزیابی ADHD در بزرگسالان متفاوت است. تخمین زده می شود که ۸/۴٪ از کودکان و ۲/۵٪ از بزرگسالان دچار…
#جایزه_برنده #کوئیز :
«علائم و تشخیص»
بسیاری از کودکان ممکن است در نشستن، انتظار، توجه و رفتار تکانشی* مشکل داشته باشند. اما کودکانی که علائم ADHD را دارند، از این جهت متفاوتاند که علائم بیش فعالی، تکانشگری و بیتوجهی آنها به طور قابل توجهی بیشتر از حد سن آنها است. این علائم منجر به رنج قابل توجهی می شود و مشکلاتی را در خانه، مدرسه یا محل کار و در روابط ایجاد می کند.
تشخیص بر اساس وجود علائم پایدار است که در یک دوره زمانی رخ داده و در شش ماه گذشته قابل توجه بوده اند. در حالی که ADHD را می توان در هر سنی تشخیص داد، این اختلال از دوران کودکی شروع می شود.
پن: نمیتوان عبارت «تکانشگری» را با واژهای فارسی یا با یک جمله توضیح داد.
اکثر نوجوانانی که دچار آشفتگی های هیجانی میشوند، توانایی خود در کنترل خشم از دست داده و معمولاً خیلی زودتر و بیشتر از همسالان خود عصبانی میشوند. کانشگری برای مثال نشان میدهد که چیزی باعث ناراحتی مزمن این نوجوانان شدهاست.
#بیش_فعالی
https://www.psychiatry.org › ...
What is ADHD? - Psychiatry.org
«علائم و تشخیص»
بسیاری از کودکان ممکن است در نشستن، انتظار، توجه و رفتار تکانشی* مشکل داشته باشند. اما کودکانی که علائم ADHD را دارند، از این جهت متفاوتاند که علائم بیش فعالی، تکانشگری و بیتوجهی آنها به طور قابل توجهی بیشتر از حد سن آنها است. این علائم منجر به رنج قابل توجهی می شود و مشکلاتی را در خانه، مدرسه یا محل کار و در روابط ایجاد می کند.
تشخیص بر اساس وجود علائم پایدار است که در یک دوره زمانی رخ داده و در شش ماه گذشته قابل توجه بوده اند. در حالی که ADHD را می توان در هر سنی تشخیص داد، این اختلال از دوران کودکی شروع می شود.
پن: نمیتوان عبارت «تکانشگری» را با واژهای فارسی یا با یک جمله توضیح داد.
اکثر نوجوانانی که دچار آشفتگی های هیجانی میشوند، توانایی خود در کنترل خشم از دست داده و معمولاً خیلی زودتر و بیشتر از همسالان خود عصبانی میشوند. کانشگری برای مثال نشان میدهد که چیزی باعث ناراحتی مزمن این نوجوانان شدهاست.
#بیش_فعالی
https://www.psychiatry.org › ...
What is ADHD? - Psychiatry.org
👍1
این تصویر، تصویر کهکشان چرخ گاری ای که تلسکوپ جیمز وب گرفته رو بهمون نشون میده، اما با وسیله ی MIRI جیمز وب. این تصویر، بهمون ستاره های جوان رو نشون میده و بهمون مناطقی که پر از هیدروکربن ها و ترکیبات شیمیه، مثل گرد و غبار سیلیکات که شبیه گرد و غبار زمینه!
#جیمز_وب
#تصویر_روز
#جیمز_وب
#تصویر_روز
این تصویر، توسط تلسکوپ هابل گرفته شده و عدسی گرانشی یه کهکشان با شناسایی باد های بلندی نشون میده. عدسی گرانشی زمانی اتفاق میفته که جرم یه جسم آسمانی بسیار بزرگ، مثل یه خوشه ی کهکشانی، فضا-زمان رو خم میکنه و باعث میشه که نور در اطرافشون از دید ما خم بشه. اتفاقا تلسکوپ هابل تخصصی در شناسایی عدسی های گرانشی داره چون حساسیت و دید شفافی داره که بهش اجازه میده تا عدسی های گرانشی رو ببینه. این تصویر، به دانشمندان کمک میکنه که درمورد فرگشت جهان بفهمن، چگونه شکل گیری ستاره ها و فرگشت کهکشان ها درک کنن.
منبع👇
https://go.nasa.gov/3JeexmO
#هابل
#مغزفود
#عدسی_گرانشی
منبع👇
https://go.nasa.gov/3JeexmO
#هابل
#مغزفود
#عدسی_گرانشی