البتگنیوس (ALC)
دهانه‌ای کاسه شکل با لبه تیز، صاف و کفی که با دیوارهٔ آن مرز مشخصی ندارد
تا ۲۰ کیلومتر

«عوامل خطر برای افسردگی»
افسردگی می تواند هر کسی را تحت تاثیر قرار دهد؛ حتی فردی که به نظر می رسد در شرایط نسبتا ایده آل زندگی می‌کند.

عوامل متعددی می‌توانند در افسردگی نقش داشته باشند:

بیوشیمی: تفاوت در برخی مواد شیمیایی در مغز ممکن است به علائم افسردگی کمک کند. (به عنوان مثال، مشکلات تیروئید، تومور مغزی یا کمبود ویتامین) می‌توانند علائم افسردگی را افزایش دهند.

ژنتیک: افسردگی می‌تواند در خانواده‌ها ایجاد شود. به عنوان مثال، اگر یکی از دوقلوهای همسان افسردگی داشته باشد، دیگری ۷۰ درصد احتمال دارد که در طول زندگی به این بیماری مبتلا شود.


شخصیت: به نظر می‌رسد افرادی که اعتماد به نفس پایینی دارند، به راحتی تحت فشار استرس قرار می‌گیرند یا عموماً بدبین هستند، بیشتر در معرض افسردگی هستند.

عوامل محیطی: قرار گرفتن مداوم در معرض رویدادهای نامطلوبی همچون خشـ.ونت، بی توجهی، سوء استفاده یا فقر ممکن است برخی از افراد را در برابر افسردگی آسیب پذیرتر کند.

کوئیز چنل:
هرچندوقت یکبار (ماهی ۳ یا ۴ بار) ادمین های چنل، ۳ تا سوال میپرسن و آیدی مدیر چنل رو زیرش میذاریم. کسایی که هر ۳ تا سوال رو درست بزنن، میتونن برن پی وی مدیر چنل و از هر ۳ تا سوالی که درست زدن، یه اسکرین شات بفرستن و وقتی تایید شد که برنده ان، میتونن جایزه اشونو دریافت کنن.
جایزه ی برنده/ها:
۱) انتخاب موضوع پست نوشته
۲) انتخاب موضوع پست ویدیویی
۳) انتخاب موضوع پست توضیح داده شده با یه ویدئو از ادمین یا مدیر چنل که خودش یا با نقاشی یا با حرف های خودش توضیح بده. (فقط بعضی از ادمینا اینکارو میکنن)
سوال هایی که پرسیده میشه همه اشون قبلا در چنل توضیح داده شده اند.
تمام چیزای دیگه در رابطه با جایزه ی برنده/ها در پیوی فرستاده میشه.
موفق باشین♡
#کوئیز

ممنون از همه برای شرکت کردن❤️
اگر همه ی #کوئیز هارو درست زدین، از همشون اسکرین شات بگیرین و برای مدیر چنل، این آیدی، بفرستین👇
@astroerikaa

تصویر روز ناسا:
چرا این کهکشان دارای حلقه ی آبی ایه؟
این کهکشان مسیه ۹۴ در فاصله ی ۱۵ میلیون سال نوری ما، در صورت فلکی شمالی سگ های شکار قرار داره. این کهکشان، حدود ۳۰ هزار سال نوری وسعت داره. در نزدیک مرکز این کهکشان، حلقه ای آبی وجود داره که تشکیل شده از ستارگان جوان پرجرمه. این ستارگان داخل این حلقه، احتمالا کمتر از ۱۰ میلیون سال، سن دارن و بخاطر نزدیک بودن این کهکشان، اخترشناسان میتونن روی این کهکشان مطالعه کنن.
#مغزفود
#کهکشان
#تصویر_روز

مدارگرد مریخ تصاویری شگفت‌انگیز از بزرگ‌ترین دره‌ی منظومه‌ی شمسی ثبت کرد

تصاویر جدید از مریخ نمایی شگفت‌انگیز از اعماق دره مارینر، بزرگ‌ترین دره‌ی منظومه‌ی شمسی را به نمایش می‌گذارد.

تصاویری که آژانس فضایی اروپا (ESA) با استفاده از فضاپیمای «مارس اکسپرس» (Mars Express) و «دوربین استریو وضوح بالا» (HRSC) فضاپیما گرفته شده است، جزئیاتی باورنکردنی را از کف این دره ثبت کرده است.

تصویر روز ناسا:
کوه های غبار در سحابی شاه تخته
این ستون هایی که در این سحابی هستن، با نام mystic mountain شناخته میشن. این ستون از غبار تاریک و هیدروژن شفاف تشکیل شده. این تصویر رو تلسکوپ فضایی هابل گرفته در فاصله ای حدود ۷۵۰۰ سال نوری. این تصویر، منطقه ی داخلی سحابی شاه تخته رو نشون میده که حدود ۳ سال نوری در این تصویر رو ما می‌تونیم ببینیم. در طی میلیون ها سال، پیش بینی میشه که ستارگان خواهند ماند و این کوه غبار تبخیر خواهد شد.
#سحابی
#تصویر_روز
#مغزفود

پرتاب شدن فالکون ۹😍
درموردشون توی رشته استوری پیجم، درمورد بعضی از ماموریت های اسپیس ایکس نوشتم👇
https://instagram.com/stories/astroerikaa/2895765727908064788?utm_source=ig_story_item_share&igshid=MDJmNzVkMjY=

#جایزه_برنده #کوئیز :

«ماده ی تاریک»

اخترشناسان، در اوایل قرن بیستم، کشف کردن که ماده‌ای غیر قابل مشاهده، در کنار مواد قابل مشاهده، مثل ستاره ها، گاز ها، سیاره ها و غیره، وجود داره و جهان رو سنگین تر می‌کنه. این ماده غیر قابل مشاهده که ماده تاریک، نامگذاری شده، در حضور جاذبه گرانشی، خودشو آشکار می‌کنه. این ماده، در دهه ۱۹۳۰، با رفتار کهکشان هایی که به دور خوشه هایی در چرخش بودن، شناسایی شد. مدرک محکمی در رابطه با این ماده، با مطالعه ی چرخش ستاره های کهکشان راه شیری، در دهه ی ۱۹۷۰ ارائه داده شد. اما اخترشناسان هنوز نتونستن مدارک محکمی درمورد وجود این ماده ارائه بدن. با این حال، اخترشناسان معتقدن که اگه این ماده، به طور کامل تایید شه، بیش از ۸۴،۵٪ از جرم جهان رو تشکیل می‌ده. یکی از فرضیات اخترشناسان، اینه که ماده تاریک، از موادی ریز و سرد تشکیل شده که اجرام عادی شاملشون نمیشن. امروز بیشتر کیهان شناسان، بر این باورن که ماده تاریکی که مدارک محکمی براش نیست، از ذرات ریز اتمی و ناشناخته ای با نام ویمپ ها تشکیل شده است. ویمپ ها، ذراتی سنگین هستن که تاثیراتی ضعیف روی همدیگه میذارن و این، شناساییشونو سخت تر می‌کنه. دانمشندان، بر این باورن که احتمال کشف ویمپ ها تا پیدا کردن شواهدی از ماده تاریک، بیشتره. چند چیزی که ما از ماده تاریک میدونیم:

۱) تاریکه و شبیه اجرام آسمانی عادی ای که میدونیم و میبینیم نیست.

۲) شبیه ابر تاریک و یک ماده عادی نیست. چون ما ابرهای باریونی رو با جذب تشعشعاتی که ازشون عبور میکنن می‌تونیم تشخیص بدیم.

۳) ماده تاریک پاد ماده نیست. چون ما با موج های گاما، اگه پاد ماده بود، میتونستیم رفتارشون رو تشخیص بدیم و پاد ماده نیست.

«کشف ماده تاریک»

بیش از ۵۰ آزمایش برای ثابت کردن وجود ماده تاریک انجام شده و هیچکدام چیزی پیدا‌ نکردن جز یکی. در زیر کوه آلپی در ایتالیا، ثابت شده که میزان ماده تاریک در ژوئن به حداکثر می‌رسه و در نوامبر به حداقل؛ و فرضیه هایی ارائه داده شد:

۱)حرکت ما در دل ماده تاریک چنین نتایجی رو به‌وجود آوردن.

۲) ماده ی تاریک اطراف کهکشانمون و کهکشان های دیگر رو احاطه کرده.

بنابراین، آزمایش دیگری در نیم کره ی جنوبی، در زیر یه معدن انجام شد و نتیجه یکسان بود. به صورت تصادفی، وقتی روی کهکشان آندرومدا مطالعه می‌کردیم، مشاهده کردیم ستارگانی که به دور مرکز کهکشان آندرومدا می‌چرخیدن، سرعت بسیار زیادی داشتن و ما مطمئن بودیم که کهکشان های دورتر از مرکز، سرعت چرخششون کمتر از سرعت چرخش ستارگان نزدیک به مرکزه. ولی نتیجه برعکس بود. سرعت چرخش ستارگانی که به دور مرکز میچرخیدن، برابر با سرعت چرخش ستارگانی که دورتر میچرخیدن بود. بنابراین با مطالعاتمون، نتیجه گرفتیم که ماده ی تاریک اجزای یه کهکشان رو کنار همدیگه نگه میداره و همینطور کهکشان هارو هم کنار همدیگه نگه میداره. نتیجه های آخرمون این بودن که ۸۵٪ جرم هر کهکشان از ماده تاریک تشکیل شده و ماده تاریک جهان، حدود ۵ یا ۶ برابر مواد عادی در جهانه!

رفرنس ها:

۱) کتاب نجوم در چند دقیقه صفحه ی ۴۰۸
۲) https://science.nasa.gov/astrophysics/focus-areas/what-is-dark-energy
۳) ویدئوی ماده ی تاریک پیج بایوفیساینس
#مغزفود
#ماده_تاریک

ابرنواختران 

ستارگانی که جرم کم یا متوسط دارند، مراحل نهایی زندگی خود را – به صورت غول های سرخ – به آرامی سپری می کنند، اما ستارگان بسیار پرجرم تر از خورشید به طریقی ظاهرا عجیب می میرند و به اجرامی با ویژگیهای باور نکردنی تبدیل می شوند. انهدام انفجاری ستاره به آنچه ابرنواختر
نامیده میشود، می انجامد ( که بسیار نورانی تر از نواختر است) و باقیمانده ستاره را به صورت یک تپ اختر ( پالسار )، یا ستاره نوترونی و یا شاید سیاهچاله برجای می گذارند.

#ابرنواختر
#اختر_شناسی
#اختر_فیزیک
#نجوم
#مغز_فود

درخشندگی ابرنواختران 

هنگامی که آتش ابرنواختر بر می فروزد، نورانیت ستاره به طور اعجاب آوری افزایش می یابد که بسیار بیشتر از افزایش نورانیت در مورد نواختران است. در حالی که نواختر حداکثر به درخشندگیی می رسد که آن را به یکی از نورانی ترین ستارگان کهکشان بدل می کن ، ابرنواختر به چنان نورانیتی دست می یابد که با مجموع نورانیت های تمام ستارگان یک کهکشان برابری می کند. نورانی ترین ابرنواختران مشاهده شده در کهکشانهای دیگر ، گاه چندین بار نورانی تر از کل کهکشان بوده اند. درخشندگی کل یک ابرنواختر تا مقادیری در حدود یک میلیارد برابر نورانیت خورشید می رسد.

#ابرنواختر
#اختر_شناسی
#اختر_فیزیک
#نجوم
#مغز_فود

منحنی های نور و طیف

در فواصل نزدیک، تنها معدودی ابرنواختر مشاهده شده، اما در کهکشان های دیگر در بخشهای مختلف کیهان ، صدها ابرنواختر عکسبرداری شده و از این مشاهدات ، دانشی درباره ویژگیهای مختلف آنها به دست آمده است. هنگامی که ابرنواختر منفجر می شود نورانیت آن در خلال یک روز یا بیشتر ، به حداکثر می رسد. طیف ابرنواختر ، در موقع نورانیت حداکثر، بسیار پیچیده است. طیف ابرنواختران ، دست کم دو رده مختلف دارد ، و هردو این رده ها چنان پیچیدگی هایی دارند که اختر شناسان تاکنون نتوانسته اند از روی شواهد طیفی ، ویژگیهای فیزیکی جسم منفجر شونده را دریابند.
پس از رسیدن ابرنواختر به حداکثر، طیف تغییر می کند و درخشندگی کاهش می یابد. الگوی کاهش درخشندگی در هرکدام از دونوع ابرنواختر متفاوت است. نوعا ، نورانیت به آرامی کاهش می یابد و چند ماه طول نمی کشد که ابرنواختری در یک کهکشان  نزدیک از نظر ناپدید شود. هنوز تجهیزات نوین اخترشناسی برای رصد ابرنواختری در کهکشان خودمان به کار گرفته نشده اند و از این رو ، تاکنون جزئیات فرایند فوران ابرنواختری از نزدیک مشاهده نشده است. به همین دلیل است که ما هیچ اطلاعی از درخشندگی های پیش – انفجاری ابرنواختران نداریم و آن ابرنواخترانی که به اندازه کافی نزدیکند که به خوبی مشاهده می شوند، بسیار پیش تر از مشاهدات تلسکوپی منفجر شده اند.

#ابرنواختر
#اختر_شناسی
#اختر_فیزیک
#نجوم
#مغز_فود

انفجار یک ستاره

ابرنواختران کهکشانی

نخستین اسناد مربوط به انفجار ابرنواختری در کهکشان ما در سال ۱۰۵۴ میلادی ثبت شده است. اسناد ثبت شده این رویداد به وسیله چینی ها، ژاپنی ها و سرخپوستان آمریکا، همگی نشان می دهند که درخشندگی این اجرام کیهانی به حد کافی زیاد و برای مدتی به هنگام روز نیز قابل مشاهده بوده است. مکان این جرم در آسمان مطابق است با جرم گسترده و عجیبی که سحابی خرچنگ نامیده میشود، بعدها معلوم شد این جرم ابرگازی عظیمی است که در تمام گستره طیف الکترومغناطیسی، از امواج رادیویی گرفته تا پرتوی X و پرتوهای گاما، انرژی شدیدی منتشر می کند. ابرنواختر ثبت شده بعدی در کهکشان ما، ابرنواختر تیکو نامیده میشود که در سال ۱۵۷۲ میلادی روی داد و اخترشناس بزرگ، تیکوبراهه بطور گسترده ای آن را مطالعه کرد. این جرم نیز به قدر کافی نورانی بوده و به هنگام روز نیز دیده می شده است. در سال ۱۶۰۴ ، افتخار رصد ابرنواختر سوم در کهکشان ما ، نصیب کپلر شد. این ابرنواختر گرچه از ابرنواختر تیکو کم فروغتر بود اما از هر جسم ستاره ای در آسمان نورانیتر دیده می شد. آن را ابرنواختر کپلر می نامند.

منبع: کتاب supernova

#ابرنواختر
#اختر_شناسی
#اختر_فیزیک
#نجوم
#مغز_فود

#جایزه_برنده #کوئیز :
ستاره های نوترونی
چگونه شکل می‌گیرن؟
وقتی یه ستاره ی بزرگ بصورت یه ابرنواختر می‌میره، انفجار آن ابرنواختر، تنها آغاز پایانی است. بیشتر مواد ستاره به بیرون پرتاب می‌شه و اما مرکزش باقی می‌مونه. این هسته (مرکز) به اندازه جرم ۲ خورشیده و کم کم هی کوچک تر می‌شه. هسته هی فشرده تر میشه و پروتون ها و الکترون ها، به نوترون تبدیل می‌شن. ستاره های نوترونی وقتی تشکیل می‌شن که سوخت یه ستاره بزرگ تموم می‌شه و سقوط می‌کنه. اگه هسته ستاره ها، دارای جرمی بین ۱ تا ۳ جرم خورشیدی باشن، با نوترون های تازه ایجاد شده، می‌تونن فروپاشی رو متوقف کنن و به یه ستاره نوترونی تبدیل نشن. ستارگان با جرم بیشتر، به فروپاشی خود و تبدیل شدن به یه سیاه چاله هایی با جرم کم، با جرم اندازه یه ستاره، ادامه خواهند داد. یک تکه ی بسیار ‌کوچک یه ستاره ی نوترونی، می‌تونن اندازه ۱ میلیارد تن وزن داشته باشن روی زمین تقریبا اندازه ی یک کوه! بسیاری از ستارگان نوترونی ممکنه قابل تشخیص نباشن چون ممکنه تشعشعات، به اندازه کافی نداشته باشن. اما تعدادی ستاره های نوترونی دیده شده ان که در یک ابرنواختر جایگذاری شدن و تشعشعاتی با قدرت کمی ساطع می‌کنن. ستاره های نوترونی ای که به طور وحشتناکی می‌چرخن و میدان مغناطیسی بسیار قوی ای دارن، بعنوان تپ اختر یا مگنتار شناخته می‌شن.
#مغزفود
#ستاره
#ستاره_نوترونی

#جایزه_برنده #کوئیز :
ستاره های نوترونی
پس از دهه ها، صبر و انتظار برای کشف کردن چگونه شکل گرفتن ستاره های نوترونی و اطلاعات درمورد آنها، که بخشی از این اطلاعات رو کاوشگر NICER در ایستگاه فضایی بین المللی یافته. تلسکوپ ۶۲ میلیون دلاری NICER که در سال ۲۰۱۷ روی موشک فالکون ۹ اسپیس ایکس به ایستگاه فضایی بین المللی پرتاب شد، در خارج ایستگاه فضایی بین المللی قرار داره و پرتو های ایکس حاصل تپ اختر هارو جمع آوری می‌کنه. این تلسکوپ، این پرتوهای ایکس رو با استفاده از تلسکوپ هایی با روکش طلا، شناسایی می‌کنه و زمان رسیدنشونو تا ۱۰۰ نانوثانیه تعیین می‌کنه. با استفاده از قابلیت این تلسکوپ، محققان میتونن نقاط داغ رو بصورت دقیق ردیابی کنن و مکان ستاره های نوترونی رو شناسایی کنن. این نقاط، در سراسر جسم قابل مشاهده ان و چرخش سریع این ستاره های نوترونی که ۱۰۰۰ بار در ثانیه می‌چرخن. ستارگان نوترونی، فضا-زمان رو بشدت تاب می‌ده و برای همین می‌تونیم تشخیصشون بدیم. محققان می‌تونن جرم و شعاع ستاره های نوترونی رو براساس این قابلیت ها اندازه بگیرن و این دو، به اخترفیزیکدانان اجازه می‌ده تا بفهمن چه چیزی در هسته، اتفاق می‌افته. جو ستاره های نوترونی، عمدتا از هیدروژن و هلیوم ساخته شده ان و تصور می‌شه که بقایای ستاره، دارای یه پوسته بیرونی با ضخامت ۱ یا ۲ سانتی متره که حاوی هسته های اتمی و الکترون های رومینگ آزاده. محققان نتوانستن هنوز جرم ستاره های نوترونی رو بصورت دقیق اندازه بگیرن ولی از اونجا که که اجرام به دور یکدیگر می‌چرخن، بصورت گرانشی همدیگه رو می‌کشن و محققان می‌تونن از این برای اندازه گیری جرمشون استفاده کنن. جرم تقریبا ۳۵ ستاره با همین روش اندازه گیری شده ولی این روش می‌تونه نقص هم داشته باشه. میدان مغناطیسی ستاره های نوترونی حدود ۱ تریلیون بار یا بیشتر، قوی‌تر از میدان مغناطیسی خورشیده.
منابع:
1)https://imagine.gsfc.nasa.gov/science/objects/neutron_stars1.html
2)https://www.nature.com/articles/d41586-020-00590-8
#ستاره_نوترونی
#ستاره
#مغزفود

ستاره ی نوترونی
#ستاره_نوترونی
#wallpaper

ساختار یه ستاره ی نوترونی
۱) اتمسفر: تقریبا از هیدروژن و هلیوم تشکیل شده.
۲) پوسته بیرونی: هسته اتمی و الکترون های آزاد
۳) پوسته داخلی: نوترون ها و الکترون های آزاد و هسته ی اتمی سنگین
۴) هسته بیرونی: نوترون های حاوی مایع های کوانتومی
۵) هسته داخلی: ماده فوق متراکم ناشناخته
#مغزفود
#ستاره
#ستاره_نوترونی