رفرنس👇
https://www.livescience.com/rare-galaxy-with-three-black-holes-leads-astronomers-to-the-most-massive-objects-in-the-universe
#سیاه_چاله #تپ_اختر #کهکشان

امشب شب یوریه گایز(=✨

امشب شب یوریه✨
بیاین به مناسبت امشب هدف هامونو کامنت کنیم و ادمینا میتونن پستش کنن💫
به مناسبت این شب قشنگ باهم هدف هامونو مینویسیم یادگاری بمونن(:
#یوری_گاگارین
#شب_یوری

اریکا: دوست دارم علم رو دنبال کنم و مطالعه بیشتری داشته باشم.
سر مسائل کوچک عصبانی و ناراحت نشم و حرف بقیه برام مهم نباشه.
آرزوی خودم که میخوام فضانورد شم و دنبال کنم و اطلاعاتی که دارم و با بقیه به اشتراک بذارم❤️
#شب_یوری

فاطیما:
زبان Deutsch رو تقویت کنم.
دوستان خوبم رو حفظ کنم.
شاید فاینالی تونستم مقالمو کامل کنم و بفرستمش برای یونسکو :)
یکم بیشتر تحقیق کنم و اطلاعاتم رو در زمینه های نجوم، کیهانشناسی و فلسفه بیشتر کنم.
منتقد خوبی باشم و بتونم با منطق بهتری نقد کنم؛ و سعی میکنم انتقاد پذیرتر باشم..
یکم هم عکاسی نجومی کنم. 🤍
#شب_یوری

شب یوری سال پیش(=👆

با استفاده از SOFIA، پخش شدن آب در ماه‌رو نقشه‌برداری کردیم.
این نقشه، نشون می‌ده که چطور آب در روی سطح ماه حرکت می‌کنه و مخصوصا آبی که در قطب جنوب ماه هست‌رو نشون می‌ده که برامون خیلی مهمه چون در ماموریت آرتمیس ۳، فصانوردان‌رو به اون منطقه خواهند فرستاد. آب ماه، در خاک قرار داره و ممکنه بصورت کریستال‌های یخ زده یا بصورت مولکول‌های آب که به مواد دیگه‌ای متصل شده‌ان، پیدا شه.
همینطور، ماموریت‌های دیگه‌ای، ناحیه‌هایی از سطح ماه‌رو مطالعه کردن ولی مشکل اینجاست که نمی‌تونن آب رو از مولکول‌های مشابه، مثل هیدروکسیل تشخیص بدن.
ناسا در حال حاضر، درحال مشخص کردن مکانیه که فصانوردان آرتمیس ۳ روی ماه فرود خواهند آمد.
درحال حاضر، ۱۳ منطقه کاندید شده برای فرود، انتخاب شدن و امید ما به VIPER هست که قراره اطلاعات بیشتری در رابطه با آب روی ماه بهمون بده.
رفرنس👇
https://www.nasa.gov/feature/ames/study-reveals-map-of-moon-s-water-near-its-south-pole/
#سوفیا #ویپر #ماه #آرتمیس

طبق آنالیز‌های ماهواره‌های ناسا، لول دریا بین سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲، حدود ۰.۲۷ سانتی‌ متر، بالا اومده.
مشاهدات بالا اومدن لول دریا، از سال ۱۹۹۳ با ماموریت فرانسوی TOPEX/Poseidon شروع شد.
میانگین بالا اومدن لول دریا از ۱۹۹۳ تا امروز به ۹.۱ سانتی متر رسیده.
در سال ۱۹۹۳ لول دریا، حدود ۰.۲۰ سانتی متر بالا اومد. در سال ۲۰۲۲، حدود ۰.۴۴ بالا اومد و انتظار می‌ره که در سال ۲۰۵۰، به ۰.۶۶ سانتی متر برسه.
بخاطر تغییرات اقلیمی توسط انسان و تولید بیش از حد گازهای گلخانه‌ای، لول دریاها داره بالا میاد.
تغییرات آب و هوایی، باعث ذوب شدن صفحات یخی و یخچال‌های طبیعی زمین می‌شن و آب شیرین بیشتری با اقیانوس‌ها، اضافه می‌شه و گرم شدن هوا، باعث انبساط آب دریا می‌شه.
ماموریت اخیر Sentinel-6/Jason-CS، از ۲ ماهواره تشکیل شده که داده‌های سال ۲۰۲۲ رو با داده‌های سال ۲۰۳۰، مقایسه خواهند کرد.
اولین ماهواره در سال ۲۰۲۰ پرتاب شده و دومین‌ماهواره، در سال ۲۰۲۵، پرتاب خواهد شد.

رفرنس👇
https://sealevel.nasa.gov/news/259/nasa-uses-30-year-satellite-record-to-track-and-project-rising-seas/?fbclid=PAAaYes853iVfeI_wWJab7VCJLSxpjecY4B7pYXjyDUYd-CwnAS8EN6yJb7E8
#دریا #تغییرات_هوا #زمین

ابر مولکولی Taurus، دارای ستاره‌های درخشان زیادیه و دارای غبار تیره‌اس.
غبار فراگیر، مناطقی‌رو مشخص می‌کنه که گاز بین ستاره‌ای اونقدری متراکمه که منقبض شده و ستاره‌هارو تشکیل داده. در مرکز تصویر، می‌تونین یه ابر نورانی‌رو مشاهده کنین که توسط ستارگان همسایه، روشن‌ شده و خانه یه سحابی و یه ستاره جوون و بزرگه.
ستاره T Tauri و سحابی، هردو، متغیر هستن و در روشنایی، متفاوت هستن.
این سحابی، حدود ۴۰۰ سال نوری با ما فاصله داره.
رفرنس👇
https://apod.nasa.gov/apod/ap230321.html
#ستاره #سحابی

دورترین جسم آسمانی‌ای که با چشم غیر مسلح قابل مشاهده‌اس، کهکشان آندرومداست.
بیشتر از ۲ میلیون سال نوری با ما فاصله داره و در صورت فلکی Andromeda قابل مشاهده‌اس.
در این تصویر، می‌تونین مرکز سفید درخشان، ناحیه‌هایی پر از غبار، بازوهای مارپیچی آبی و سحابی‌های درخشنده آبی‌رو ببینین.
در سال ۱۹۲۰، Shapley-Curtis بحث معروفی‌رو مطرح کرد که کهکشان آندرومدا (M31)، بسیار دوره و فاصله‌اش رو با ما اندازه گرفتن و نتیجه ثابت کرد که کهکشان آندرومدا، کهکشانی درست مثل کهکشان راه شیریه و دنیا از اونچه که فکر می‌کنیم، بزرگتره.
این کهکشان، وسعتی حدود ۱۱۰ هزار سال نوری داره و در مقایسه با کهکشان راه شیری، فقط حدود ۱۰ هزار سال نوری وسعتش بیشتره.
این کهکشان، وسیعترین کهکشان، "کهکشان‌های گروه محلی"هستش.
رفرنس👇
https://apod.nasa.gov/apod/ap230322.html
#آندرومدا #کهکشان

(پارت اول)
ناسا درحال بررسی جزئیات آب زمین و حیاتی که در آن وجود داره هست و این به لطف آخرین ماموریت‌های ماهواره‌ای رصد زمین هست: SWOT و PACE.
این دو ماهواره، پیشرفت‌های قابل توجهی در جمع آوری داده‌ها، ارائه خواهند کرد.
ماهواره PACE در اوایل سال ۲۰۲۴ پرتاب خواهد شد و مشاهدات طولانی مدت ناسارو از اقیانوس‌ها، ادامه خواهد داد.
این ماهواره، حتی phytiplankton (فیتوپلانکتون: جلبک‌های دریایی کوچک) رو هم تشخیص خواهد داد.
اینها، پایه شبکه غذایی‌رو تشکیل می‌دن و هرچقدر زیاد باشن، به این معنیه که اقیانوس، سالم‌تره.
همینطور، بیشتر از نصف مقدار تولید اکسیژن‌ها، روی زمین، از اقیانوس‌ها، با فیتوپلانکتون‌ها تامین می‌شه و به بیرون کشیدن دی‌اکسید کربن از جو و به کاهش گرمایش جو هم کمک می‌کنن.

(پارت دوم)
همینطور، دارای پیشرفته‌ترین حسگر رنگی ناسا، ابزار OCI، هست.
حسگرهای قبلی، تعداد کمی از طول امواج‌رو می‌تونستن شناسایی کنن ولی این ابزار جدید، طیف وسیعی از طول امواج‌رو ارائه می‌کنن.
با فناوری بی‌سابقه این ماهواره، داده‌های جدیدی از فیتوپلانکتون‌هارو دسته‌بندی خواهد کرد و این به ما کمک می‌کنه تا درک بیشتری از کار اصلی فیتوپلانکتون‌ها در اقیانوس‌ها داشته باشیم.
همچنین، این ماهواره، قراره دسته خاصی از فیتوپلانکتون‌هارو شناسایی کنه که سمی هستن.
رفرنس👇
https://storymaps.arcgis.com/stories/1d0ea7d20e4046bfb881450583a51681
#پیس #فیتوپلانکتون

نمونه‌ سیارک Ryugu، دارای اوراسیل هستن، یکی از ۴ ساختار RNA و همچنین نیاسین و ترکیبات دیگه‌ای که برای وجود موجودات زنده، مهم هستن.
بنابراین، بنظر میاد که مواد تشکیل دهنده حیات، به زمین آورده شدن.
در آخر سال ۲۰۲۰، فضاپیمای ژاپنی Hayabusa 2 با ۵.۴ گرم غبار سیارک به زمین بازگشت.
تحقیقات در دانشگاهی در ژاپن شروع شدن و ۲۰ ساعت اول رو در آب داغ قرارش دادن، بعد در اسید هیدروکلوریک. بعد تحقیقاتی برای جستجوی ترکیبات نمونه‌ها، انجام دادن. محققان، با نمونه‌های ۲۰ میلی‌گرمی، تحقیقات‌رو انجام دادن. نمونه‌های سیارک، عاری از آلودگی زمینی هستن و این شواهد، نشون می‌دن که اوراسیل، در مواد فرازمینی، وجود داره.
اگه اوراسیل وجود داره، بنابراین شاید ترکیبات دیگه‌ای که برای حیات مهم هستن هم در سیارک هستن، اما در نمونه‌ها نیستن.
خوشبختانه، فضاپیمای OSIRIS-REx ناسا در راه برگشت از سیارک Bennu هست که با خودش حدود ۴۰۰ گرم غبار سیارکی حمل می‌کنه و قراره در سپتامبر ۲۰۲۳ به زمین بازگرده.

رفرنس👇
https://www.newscientist.com/article/2365126-samples-from-asteroid-ryugu-contain-one-of-the-building-blocks-of-rna/?fbclid=PAAaYxMVfLfadqIihSmhSjtEuWqeV0lGslg9CAFA7IyEEWnJ91drWc13EZm5o
#سیارک

مریخ‌نورد Perserverance ناسا، از دوربینش استفاده کرده تا یسری تصویر از ابرها، قبل از طلوع، در ۱۸ مارس امسال، تهیه کنه.
دانشمندان، با مطالعه داده‌های مریخ‌نوردهای Curiosity و Perserverance، دارن درکشون‌رو از روش چطور شکل گرفتن ابرهای مریخ، بالا می‌برن.
یکی از اهداف اصلی این مریخ‌نورد، تحقیقات، برای پیدا کردن حیاتی که قبلا توی مریخ وجود داشته هستش که به اخترزیست‌شناسی، مرتبط می‌شه.
این مریخ‌نورد، زمین‌شناسی مریخ‌رو مطالعه خواهد کرد و درمورد هوایی که قبلا مریخ می‌تونسته داشته باشه، تحقیق می‌کنه و اولین ماموریتی هستش که داره یسری نمونه سنگ جمع می‌کنه تا به زمین برگردونه.
رفرنس👇
https://mars.nasa.gov/resources/27363/perseverance-views-drifting-clouds/?fbclid=PAAaZNcl0GapYChozN5qS_ICX_W-IsvuYtw13aCMk5v84lgv1P0pp5L-N-W8k
#مریخ

(پارت اول)
از سال ۱۹۹۰، که تلسکوپ فضایی هابل پرتاب شد، بطور مداوم، درمورد اتمسفر سیاره‌های بیرونی منظومه شمسیمون تحقیق می‌کرده.
ناسا ماموریت‌هایی هم قبلا برای مطالعه سیاره‌های بیرونی منظومه شمسی فرستاده، ولی تلسکوپ هابل، با شفافیت بهتری اتمسفرشون‌رو بهمون نشون می‌ده و جزئیات بیشتری، در تصویراش، قابل مشاهده‌ان.
در تصویر سمت چپ که سیاره مشتری‌رو نشون می‌ده، در قسمت جنوبی سیاره، طوفان‌هایی در جریان بودن.
در اوایل ماموریت هابل، در دهه ۱۹۹۰، هیچ نشانی از طوفان‌های الگویی پادسیلکون‌ها نبود، اما از دهه قبل، دیده شدن. این ناحیه، "خیابان گردابی" نام داره و از الگوی موجی پاد سیلکون‌ها پیروی می‌کنه و عین یه ماشین چرخ دنده‌اس.
سایه قمر آیو هم در تصویر قابل مشاهده‌اس و قدرت تفکیک اجسام هابل به قدری بالاست که حتی می‌تونیم آتشفشان‌های فعال آیو رو هم مشاهده کنیم.
در تصویر سمت راست مشتری، لکه قرمز مشتری در مرکز تصویر قرار گرفته و به قدری بزرگه که می‌تونه زمین‌رو در خودش جای بده ولی در ۱۵۰ سال، رصدی که از مشتری داشتیم، کوچک‌ترین حالت خودش‌رو داشته. قمر گانیمد هم در تصویر قابل مشاهده‌اس.

(پارت دوم)
در تصویر سمت چپ اورانوس، می‌تونیم ببینیم که ابرها، بعضی از نواحی سیاره‌رو پوشونده‌ان و بنابراین طوفانی بوده اما نسبت به مواقع دیگه‌ای که طوفانی بوده، این یکی خیلی زمان کمتری دووم آورده.
در تصویر سمت راست، قطب شمال اورانوس، مه فوتوشیمیایی غلیظی رو نشون می‌ده و چندین طوفان کوچک، در نزدیکی لبه مرز مه قطبی، قابل مشاهده‌اس. کلاهک قطب شمال اورانوس، هرسال روشن‌تر می‌شه و اخترشناسان درحال مطالعه داده‌های گردش جو، خواص ذرات و فرآیندهای شیمیایی‌ای هستن که ممکنه بر روی درخشندگی کلاهک قطب شمال اورانوس، تاثیر گذاشته باشن.
رفرنس👇
https://www.nasa.gov/feature/goddard/2023/hubble-monitors-changing-weather-and-seasons-at-jupiter-and-uranus/
#مشتری #اورانوس #هابل

قبل از پرتاب Dragonfly روی تیتان، قمر زحل، باید یسری آزمایشات انجام شن.
تا الان، تمام الزمات فنی و استانداردهای بررسی یه هفته‌ای مقدماتی طراحی PDR در JPL ناسا، با موفقیت، به پایان رسیدن.
آزمایشات PDR، موضوعاتی مثل طراحی فصاپیما، الزامات ماموریت، برنامه‌های علمی و زمانی، هزینه و ریسک ماموریت‌رو پوشش می‌ده. Dragonfly، از یه فرودگر روتوکرافت برای فرود استفاده می‌کنه و هدف اصلیش، مطالعه تیتانه.
همچنین، دنبال نشانه‌های شیمیایی درمورد حیاتی که ممکنه قبلا روی این قمر وجود داشته باشه و مواد غنی از کربن و آب مایع شاید مخلوط شده‌رو هم خواهد گشت.
رفرنس👇
https://www.nasa.gov/feature/nasa-s-dragonfly-team-soars-through-major-design-review
#دراگونفلای #تیتان #زحل

ادامه پادماده

اما نگهداری پاد ماده کم‌انرژی (سرد) ماجرای کاملا متفاوتی داره.
ذخیره‌سازی پادماده سرد در تله‌های پِنینگ (Penning trap) انجام میشه، که به افتخار فیزیکدان آلمانی، «فرانس میشل پنینگ» (Frans Michel Penning) نام‌گذاری شده؛ شخصی که ایده استفاده از ترکیب میدان‌های الکتریکی و مغناطیسی رو برای این منظور ارائه داد.

مطالعاتی که انجام شده، روی پوزیترون‌های منفرد، که برای چندین ماه در تله‌های پنینگ نگهداری شدن، نشون داده که صرف‌نظر از علامت مخالف بارهای الکتریکی، پوزیترون کاملا مشابه الکترونه.

#نکات‌مهم
#پادماده پارت هشتم

تله پنینگ که توی آزمایش ALPHA در سرن از میدان‌های الکتریکی و مغناطیسی برای ذخیره‌سازی پادماده‌های کم‌انرژی استفاده می‌کنه.