Astroscience
1.5K subscribers
2.01K photos
333 videos
114 files
1.37K links
ما در اینجا به بررسی شگفتی‌های نجوم و فضا می‌پردازیم و با مطالبی رفرنس‌دار، شما را با آخرین اخبار و کشفیات فضایی آشنا می‌کنیم🌌

-همه توی گِل غوطه‌وریم، ولی هنوز کسانی هستن که به ستاره‌ها نگاه می‌کنن⭐️
ادمین ها:
@astromand
@maze733
@Jeffnix
@TukiTako
Download Telegram
Astroscience pinned «برای اینکه می‌دونم خیلیا مشکل پیدا کردن منابع معتبر دارن برای پیدا کردن اطلاعاتی که بهشون نیاز دارن، این لیست رو از معتبرترین منابعی که می‌شناسم آماده می‌کنم. همیشه بهتون پیشنهاد می‌کنم از منابع انگلیسی استفاده کنین ولی فارسی هیچوقت. تا حالا نشده یه منبع فارسی‌ای…»
(پارت اول)
ثابت هابل چیه؟
واحدیه که توصیف می‌کنه که کیهان با چه سرعتی داره در نقاط مختلف فضا انبساط می‌شه. یکی از قوانین کلیدی درک ما از فهم ما از کیهانه.
ثابت هابل، برای اولین بار در سال‌های ۱۹۲۰ توسط اخترشناس آمریکایی Edwin Hubble اندازه‌گیری شد. به گفته ناسا، او کشف کرد که اجرام آسمانی، مثل کهکشان‌های دوردستی هستن که خارج از کهکشان‌ راه شیری ما جای گرفتن.
قبل از این، اخترشناس آمریکایی دیگه‌ای، ستارگان متغیر قیفاووس رو کشف کرد و بعد، هابل فاصله‌اش رو اندازه گرفت. بعد از اندازه اینها، هابل کشف کرد که تمام کهکشان‌ها دارن از سیاره ما دور می‌شن.
علاوه بر این، هرچه کهکشان دورتر بود، سریع‌تر عقب‌تر می‌رفت.
1👍1
(پارت دوم)
مشاهدات هابل در سال ۱۹۲۹، بعنوان قانون هابل شناخته شدن که فاصله یه جسم در کیهان و سرعت دور شدنش از ما (انبساط شدن کیهان) رو توصیف می‌کنه. اون تخمین زد که این ثابت حدود ۳۴۲۰۰۰ مایل در ساعت در هر میلیون سال نوریه. روش‌های مدرن‌تر نشون دادن که این عدد، ۱۰ برابر بیش از حده.
بعد از مطالعات ابرنواخترها، دریافتن که نه تنها کیهان درحال انبساطه، بلکه در انبساط شدن، شتاب هم می‌گیره که باعث به کشف انرژی تاریک شد.
توسط مطالعات ماهواره Planck آژانس فضایی اروپا در سال ۲۰۱۸ دریافتیم که این ثابت، 67,4 km/s/Mpc هست و ثابتی که هابل اندازه گرفته بود، 73,4 km/s/Mpc بود. در سال ۲۰۱۹، تیمی از محققان تشکیل گرفتن که بدنبال ارزش ثابت هابل بصورت دقیق بودن و با مطالعه ستارگان ابرغول قرمز، به این نتیجه رسیدن که این ثابت، 69,8 km/s/Mpc هستش ولی هنوز بصورت دقیق نمی‌دونیم.
رفرنس👇
https://www.livescience.com/hubble-constant.html
#ستاره #هابل #تاریخچه_نجوم #انرژی_تاریک #انبساط #ثابت_هابل
2
Astroscience pinned «#جایزه_برنده #کوئیز : (پارت اول) تئوری Big bounce چیه؟ نظریه بیگ‌بنگ، روشی برای توضیح دادن چطور بودن امروزه کیهانه اما دارای مشکلاتیه. بیگ‌بنگ نمی‌تونه توضیح بده که چرا کیهان، یکنواخت و همگن شد، چیزی که امروزه مشاهده می‌کنیم. نظریه Big Baunce (جهش بزرگ) شاید…»
(پارت اول)
ساختار زمین
ساختار زمین از ۴ مجموعه اصلی تشکیل شده: پوسته، گوشته، هسته بیرونی و هسته داخلی.
هر لایه، ترکیب شیمیایی، حالت فیزیکی و تاثیر خودش‌رو روی زمین داره.
۱) پوسته: بیرونی‌ترین لایه‌ی زمینه. توسط یسری صفحات تکتونیکی دائم درحال حرکت، پوشیده شده. پوسته جدید، در امتداد برآمدگی‌های میانی اقیانوسی و دره‌های شکافی، ایجاد می‌شه. صفحات در فرآیند به نام فرورانش حرکت می‌کنن. در فرآیندی به نام گسل، باهمدیگه برخورد می‌کنن. بلندترین نقطه زمین، قله اورست (۸۸۵۰ کیلومتر) هست که در بین کوه‌های هیمالیای آسیا قرار داره. قله اورست، هرسال، به رشد خودش ادامه می‌ده چون صفحه‌های تکتونیکی در اون سمت حرکت می‌کنن. عمیق‌ترین نقطه زمین، گودال ماریانا (۱۱ کیلومتر) در زیر اقیانوس‌ آرام هست. صفحات تکتونیک، مسئول آبفشان‌ها، زلزله‌ها و آتشفشان‌ها هم هستن. ۴۰ کیلومتر ارتفاع داره.

@spaceastron
1
(پارت دوم)
لیتوسفر: لیتوسفر، بالاترین لایه گوشته از ۳ تا لایه و پوسته‌رو در خودش جای می‌ده. لیتوسفر، ناحیه جامد و نازک و بیرونی‌ترین قسمت جامد زمینه. اگرچه سنگ‌های لیتوسفر، الاستیک در نطر گرفته می‌شن، ولی چسبناک نیستن. ۲ نوع لیتوسفر داریم: لیتوسفر اقیانوسی و لیتوسفر قاره‌ای. لیتوسفر اقیانوسی با پوسته اقیانوسی مرتبطه و کمی چگالتر از لیتوسفر قاره‌ایه. حدود ۱۰۰ کیلومتر ارتفاع داره.

@spaceastron
1
(پارت سوم)
گوشته: بیشتر بخش جامد درون زمین رو تشکیل می‌ده. بین هسته متراکم و فوق گرم زمین و لایه بیرونی نازک، پوسته، قرار داره. حدود ۲۹۰۰ کیلومتر ضخامت داره و ۸۴٪ جرم زمین رو تشکیل می‌ده. زمین ۴.۵ میلیارد سال پیش بوجود اومد و اونموقع، آهن و نیکل، به سرعت از سنگ‌ها و مواد معدنی جدا شدن و هسته سیاره‌رو تشکیل دادن. ماده مذابی که هسته‌رو احاطه کرده بود، گوشته اولیه بود. با گذشت زمان، گوشته سرد شد و جامدتر شد. سنگ‌هایی که گوشته‌رو تشکیل می‌دن، بیشتر سیلیکاتن. دمای گوشته، حدود ۱۰۰۰ درجه سانتی‌گراده. گوشته از ۳ لایه اصلی و ۱ لایه ناشناخته تشکیل شده: گوشته بالایی، منطقه انتقال، گوشته پایینی و ناحیه‌ای ناشناخته که گوشته با هسته بیرونی برخورد می‌کنه.

@spaceastron
1🤯1
(پارت چهارم)
گوشته بالایی: حدود ۴۱۰ کیلومتر ارتفاع داره و بیشتر جامده. از ناحیه‌های لیتوسفر و استنوسفر تشکیل شده.
منطقه انتقال: بین ۴۱۰ تا ۶۶۰ کیلومتره. در این منطقه، سنگ‌ها، ذوب یا متلاشی نمی‌شن، بلکه تغییر می‌کنن و بسیار متراکم‌تر از قبل می‌شن.
گوشته پایینی: بین ۶۶۰ و ۲۷۰۰ کیلومتره. چگال‌تر و گرم‌تر از گوشته بالاییه. زمین‌شناسان، درمورد ساختار گوشته پایینی توافق ندارن.
ناحیه ناشناخته: از آهن و سیلیکات تشکیل شده.

@spaceastron
1
(پارت پنجم)
هسته: هسته زمین بشدت گرم و چگاله. حدود ۲۹۰۰ کیلومتر زیر سطح زمین قرار داره. سیاره زمین، پیرتر از هسته‌اشه. وقتی زمین بوجود اومد، یه توپ سنگی گرم بود. بعد از ۵۰۰ میلیون، اول گوشته و پوسته بوجود اومدن و بعد قطعات آهن، نیکل و سایز فلزات سنگین به مرکز زمین کشیده شدن و به هسته اولیه تبدیل شدن. این فرآیند، تمایز سیاره‌ای نامیده می‌شه. یه عنصر مهم دیگه که در هسته پیدا می‌شه، سولفوره و حدود ۹۰٪ سولفور زمین، در هسته قرار داره. دمای هسته می‌تونه بین ۴۴۰۰ تا ۶۰۰۰ درجه سانتی‌گراد باشه. از ۲ لایه تشکیل شده: لایه بیرونی و لایه درونی.
لایه بیرونی: حدود ۲۲۰۰ کیلومتره و از آهن مایع و نیکل تشکیل شده.
لایه درونی: تقریبا همش از آهن تشکیل شده و بسیار گرم و چگاله. هسته داخلی، هرسال حدود ۱ میلی‌متر رشد می‌کنه. اما رشدش یکنواخت نیست. دانشمندان تخمین می‌زنن که حدود ۹۱ میلیارد سال دیگه هسته زمین کاملا جامد می‌شه ولی خورشید، حدود ۵ میلیارد سال دیگه، خواهد سوخت ولی هسته، هیچوقت نمی‌تونه یخ بزنه.
هسته داخلی درونی: زمین‌شناسان، اخیرا کشف کردن که هسته داخلی، دارای یه هسته درونی دیگه‌اس.

@spaceastron
2
(پارت ششم)
میدان مغناطیسی: میدان مغناطیسی، توسط چرخش هسته بیرونی زمین تشکیل شدن. میدان مغناطیسی داخلی، حدود ۵۰ برابر قوی‌تر از میدان مغناطیسی روی سطح زمینه. برای زمین خیلی مهمه چون مارو دربرابر ذرات بادهای خورشیدی، محافظت می‌کنه. میدان مغناطیسی زمین، ثابته ولی بعصی وقت‌ها، نوسان می‌کنه. تغییر کردن میدان مغناطیسی، می‌تونه باعث وارونگی قطب‌های ژئومغناطیسی بشه که تقریبا هر ۲۰۰ یا ۳۰۰ هزار سال یبار اتفاق می‌افته. در این پدیده، قطب‌ شمال و جنوب مغناطیسی، معکوس می‌شن. اما این یه فاجعه نیست چون دانشمندان هیچ تغییری در زندگی حیوانات و گیاهان و انسان، مشاهده نکردن.

ژئودینامو: برخی از زمین‌شناسان، هسته خارجی‌رو بعنوان ژئودینامو توصیف می‌نن. تغییرات در چرخش، رسانایی و گرما، بر میدان مغناطیسی ژئودینامو تاثیر می‌ذارن. زمین ژئودینامو Godlicks هستش. با سرعت ۱۶۷۵ کیلومتر در ساعت در استوا می‌چرخه. آهن مایع در هسته بیرونی، یجور رسانای الکتریکی هستن که میدان مغناطیسی‌رو به حرکت در میارن.
رفرنس👇
https://education.nationalgeographic.org/resource/resource-library-earth-structure/
#زمین #زمین_شناسی #میدان_مغناطیسی

@spaceastron
1
عکاسی نجومی

این نوع عکاسی به دو دستهٔ علمی و هنری تقسیم میشه.
عکس‌های نجومی علمی، همون‌طوری که مشخصه، عکس‌هایی هستن که به عنوان یک ثبت علمی استفاده میشن و حاوی اطلاعاتی مستند هستن، دقیقا مخالف عکس‌های نجومی هنری که فقط زیبایی دارن.

دربارهٔ مرز عکس‌های نجومی علمی و غیر علمی به خصوص توی ایران، بحث‌ها و چالش‌های بسیاری مطرح شده‌، چون اگه منطقی به موضوع نگاه کنیم مرز روشنی بین عکس‌های علمی و هنری نیست و دلیلش هم اینه که هیچ عکس و ثبتی از آسمون وجود نداره که فقط چشم‌نواز باشه و کاربرد علمی یا حداقل آموزشی نداشته باشه.
5
(پارت اول)
تئوری همه چیز چیه؟
یه چارچوب فرضی که می‌خواد فیزیک کل جهان‌رو در یه معادله توضیح بده. این تئوری، می‌خواد نظریه کوانتوم و نسبیت خاص‌رو بهم وصل کند. با این تئوری، می‌خوایم که تمام نیروهای طبیعت‌رو توصیف کنیم. تئوری‌ای که کوارک‌ها، الکترون‌ها، نیروها، گراویتون‌ها و فوتون‌ها و ذرات دیگر رو گرد همدیگه میاره. بنابراین با تمام مشکلاتی که داره، فیزیکدانان ۳ احتمال می‌دن:
۱) تئوری همه چیز، واقعا وجود داره و یروزی کشفش خواهیم کرد.
۲) تئوری همه چیز وجود نداره، مجموعه‌ای از تئوری‌ها، می‌تونن کیهان‌رو بصورت دقیق توضیح بدن.
۳) تئوری‌ای برای کیهان وجود نداره، اتفاقات کیهان‌رو نمی‌شه پیش‌بینی کرد و اتفاقات، شانسی می‌افتن.

@spaceastron
1
(پارت سوم)
فیزیک کوانتوم

توی فیزیک کوانتوم، انسان تقریبا هر چیز کوچیکی رو بررسی می‌کنه. مثل رفتار اتم‌ها، eها و pها.
گذشته‌ از اینها، الکترون از جمله ذرات بنیادی کیهانه. یکی دیگه از ذرات بنیادی هم کوارکه که یک پله کوچیک‌تر از پروتون و نوترونه. درواقع این دوتا از کوارک ساخته شدن.
حالا این کوارک ها با نیروی گلوئون‌ها کنار هم نگه‌داشته شدن. گلوئون‌ها نیروی هسته‌ای قوی رو ایجاد می‌کنن و اجزای اتم رو کنار هم نگه‌ می‌دارن.

اونها این کار رو با واسطه قرار دادن نیروی قوی بین کوارک‌ها یا بین نوترون‌ها و پروتون‌ها انجام میدن.
از دید گاه علم کوانتوم، ۴ نیرو در کیهان وجود داره:
۱- نیروی هسته‌ای قوی
۲- نیروی الکترومغناطیسی
۳- نیروی هسته‌ای ضعیف
۴- گرانش

اصل فیزیک کوانتوم بر می‌گرده به مبحث نور
همونطوری که اینجا صحبت کردیم، نور موقع عبور از گاز، به وسیله‌ی اتم‌های اون جذب می‌شه.
و بعد، گاز، طول موج‌های خاصی از نور رو تابش می‌کنه. که بهش میگن طیف اتمی و هیچ توضیحی برای طیف اتمی در فیزیک کلاسیک وجود نداره.

@spaceastron
1
(پارت پنجم)
نظریه ریسمان
در این تئوری، اجسام اساسی ذراتی نیستن که یه نقطه از فضا رو اشغال می کنن، بلکه چیزهایی هستن که طول دارن اما بعد دیگه‌ای ندارن، مثل یه تکه نخ بی‌نهایت نازک. این رشته‌ها ممکنه انتهایی داشته باشن و ممکنه نداشته باشن. هر ذره‌ای، دارای زمانی‌ در فضا در هر لحظه‌ست و بنابراین، می‌شه با خط فضا-زمان توصیفشون کرد.
این تئوری می‌گه که ذرات موجوداتی یه بعدی و رشته‌ای هستن که ارتعاشاتشون، ویژگی‌هایی مثل جرم بارشون‌رو تعیین می‌کنه.
در این تئوری، گرانش، توسط گراویتون‌ها حمل می‌شه که یه ذره مکانیکی کوانتومی هست.
گراویتون‌ها، از ریسمان‌های انتهایی بسته تشکیل شده‌ان که یه دایره تشکیل می‌دن.
ممکنه که در بعد ما هم وجود نداشته باشن و ممکنه در بعدها، شناور باشن.
این نظریه برای کار کردن، نیاز به ۱۱ بعد داره! فیزیکدانان، برای این باورن که ممکنه ما ۷ بعد دیگه‌رو هیچوقت نبینیم، چون ممکنه خیلی کوچک باشن.
از این نظریه، برای مباحثی مثل درون سیاه چاله، انرژی تاریک یا بیگ‌بنگ استفاده می‌شه.
قابلیت ترکیب کردن ۴ نیروی طبیعت و انواع ماده هست. این ریسمان‌ها، ذراتی دور ما ایجاد می‌کنه و به این خاطر ریسمان گفته می‌شن، چون رشته‌های انرژی‌ای که درون ذرات کوچک دیده شدن و ما خوب نمی‌شناسیمشون، شکل ریسمان ارتعاشی‌رو دارن.
اگه این تئوری درست باشه، همه چیز، تمامی نیروها، توسط ارتعاش ریسمان‌ها بوجود میان.

@spaceastron