ذره بوزون هیگز
بوزون هیگز، ذره بنیادی مرتبط با میدان هیگزه، میدانی که به ذره‌های دیگه بنیادی، مثل الکترون‌ها و کوراک‌ها جرم می‌ده. جرم یه ذره، تعیین کننده مقاومت سرعت یا موقعیت ذره هنگام برخورد با یه نیروئه.
اما همه ذرات بنیادی جرم ندارن.
مثلا فوتون، اصلا جرم نداره.

بوزون هیگز، توسط Peter Higgs و François Englert و ۴ نظریه‌پرداز دیگه در سال ۱۹۶۴، برای توضیح به اینکه چرا ذرات خاص جرم دارن، پیشنهاد شد.
دانشمندان، وجودش رو در سال ۲۰۱۲، از طریق آزمایش‌های ATLAS و CMS در CERN تایید کردن. درحال حاضر، دانشمندان درحال مطالعه این ذره هستن تا بفهمن که آیا بطور دقیق با پیش‌بینی‌های مدل استاندارد در فیزیک ذرات همخوانی داره یا نه.
اگه همخوانی نداشته باشن، ممکنه سرنخ‌هایی از ذرات جدیدی ارائه بده.

بوزون هیگز، توسط برهمکنشش با میدان هیگز، جرمشو بدست میاره. بوزون هیگز، جرمشو به کوراک‌ها می‌ده که پروتون‌هارو تشکیل می‌دن، ولی فقط حدود ۱۰٪ جرمشو به پروتون می‌ده، ۹۰٪ دیگه جرم، از برهمکنش‌های پیچیده کوارک‌ها و نیروی هسته‌ای قویه.
همینطور می‌تونه یکی از راه‌های پیدا کردن نشونه‌ای از ماده تاریک باشه چون کارش تولید کردن جرم ذراته و ماده تاریک‌هم، توسط جرمش شناسایی می‌شه.
رفرنس👇
https://scitechdaily.com/science-made-simple-what-is-the-higgs-boson-god-particle/
#فیزیک_ذرات #بوزون_هیگز #ماده_تاریک

در ۲۴ دسامبر (۳ روز پیش) سال ۱۹۶۸، فضانوردان ماموریت آپولو ۸: Frank Borman, Jim Lovell و Bill Andres، تبدیل به اولین آدم‌هایی شدن که به دور ماه گردش کردن.
همینطور این عکس‌رو هم تهیه کردن که با نام "طلوع زمین" شناخته می‌شه. این عکس‌رو Bill Andres تهیه کرده و در سال ۲۰۱۸، توسط متحده اخترشناسی بین‌المللی، دهانه‌ای ۲۵ مایلی در ماه‌رو "طلوع زمین Andres" نامگذاری کرد.
رفرنس👇
https://ift.tt/d5urX86
#ماه #زمین #فضانورد #آپولو

این تصویری که مشاهده می‌کنین ابر کیهانی به شکل کلاه NGC 2359 رو نشون می‌ده که با نام "کلاه ایمنی ثور" هم شناخته می‌شه. حدود ۳۰ سال نوری وسعت داره و حدود ۱۵ هزار سال نوری با ما فاصله داره و در صورت فلکی Great Overdog قرار داره.
این ابر کیهانی، شبیه یه حباب میان‌ستاره‌ای شده که بخاطر بادهای ستاره‌ای ستاره گرم، درخشنده و پرجرمشه که در نزدیکی مرکز حباب قرار داره.
این ستاره، با نام Wolf-Rayet هم شناخته می‌شه که یه غول گرمه که بعنوان یه ابرنواختر، در هزاران سال بعدی منفجر خواهد شد.
رفرنس👇
https://apod.nasa.gov/apod/ap221220.html
#ستاره #سحابی #ابرنواختر

‼️چالش شروع شد و ۴۸ ساعت وقت دارین‼️

به کمک ینفر که پایه‌ای از نجوم و مخصوصا درمورد خوشه‌های ستاره‌ای بدونه و انگلیسیشم خوب باشه نیاز دارم، اگه کسی هست، لطفا به این آیدی پیام بده❤️
@astroerikaa

(پارت اول)
میلیاردها و تریلیون ستاره، کهکشان‌های کیهان‌رو می‌درخشونن. هرکدوم از این توپ‌های هیدروژن و هلیوم درخشان، از ابرهایی از گاز و غبار تشکیل شدن که بهشون سحابی می‌گن. اول، مرکز ستاره، مثل توپی در سحابی‌ها تشکیل می‌شه و بزرگ می‌‌شه و انقدر پرجرم می‌شه که توسط گرانش خودش فرو می‌پاشه.
موقع فروپاشی، انقدری گرم می‌شه تا یه هسته داغ رو تشکیل بده که بهش Protostar (پیش‌ستاره) می‌گن.
پیش‌ستاره، به جمع‌آوری گاز و غبار ادامه می‌ده و میلیون‌ها سال طول می‌کشه تا به یه ستاره بزرگسال، مثل خورشید خودمون تبدیل شه.
در هسته، هزاران کوینتیلیون واکنش همجوشی هسته‌ای در هر ثانیه، اتم‌های هیدروژن‌رو به اتم‌های هلیوم تبدیل می‌کنه و مقادیر زیادی انرژی تولید می‌کنه و ستاره‌رو درخشان می‌کنه. ستاره‌ها، اغلب، گروه یا خوشه‌ای از ستارگان‌رو در سحابی خودشون تشکیل می‌دن.
با گذشت زمان، گرد و غبار و گاز باقی مانده در اطراف یه ستاره منفجر می‌شه و می‌تونه به اجرام کیهانی دیگه‌ای تبدیل شه. بعد، گرانش، ستارگان جوون‌رو گرد هم میاره و اونا هم شروع به چرخش به دور یکدیگر می‌کنن.
خوشه‌های ستاره‌ای می‌تونن شامل ۱۰ ستاره یا میلیون‌ها ستاره باشن.

(پارت دوم)
۳ نوع اصلی خوشه‌های ستاره‌ای وجود دارن و تلسکوپ هابل، در ۳ دهه فعالیت خود، ازشون تصویربرداری کرده:
۱) خوشه‌های باز (Open Clusters):
این خوشه‌ها، از ده‌ها تا هزاران ستاره‌، می‌تونن تشکیل شده باشن و همشون در یه ابر گازی بوجود اومدن. چگالی ستارگان این خوشه، انقدری کمه که هر ستاره در خوشه، قابل مشاهده با تلسکوپ هستش و بعضی وقت‌ها هم با چشم غیر مسلح قابل مشاهده‌ان.
اغلب این خوشه‌ها، در بازوهای مارپیچی کهکشان‌ها قرار دارن و ستاره‌هاشون نسبتا جوونن.
با گذشت زمان، وقتی این خوشه‌ها در کهکشان گردش می‌کنن، اختلالات گرانشی ناشی از عبور اجرام کیهانی، می‌تونه باعث پراکندگی ستارگان شه.
ممکنه که خوشید ما هم در یه خوشه باز تشکیل شده باشه.
در کهکشان راه شیری، بیشتر از هزاران خوشه باز وجود داره.

(پارت سوم)
۲) خوشه‌های کروی (Globular Clusters):
خوشه‌های کروی، بسیار چگال‌تر و بزرگتر از خوشه‌های بازن. می‌تونن شامل هزاران تا میلیون‌ها ستاره باشن که در سحابی‌های مختلف تشکیل شدن.
برخلاف خوشه‌های باز، ستارگان این خوشه، چگالی زیادی دارن و قابل تشخیص نیستن. معمولا ستاره‌های پیر در این خوشه‌ها هستن و در حاشیه غبارآلود کهکشان‌ها قرار دارن. پیرترین ستارگان کهکشان‌ها، معمولا در خوشه‌های کرویشون قرار دارن.
ستاره‌های پیر، معمولا درخشندگی‌ای مایل به قرمز دارن و بنابراین، خوشه‌های کروی، قرمز تر از خوشه‌های باز بنظر می‌رسن.
این خوشه‌ها کروی شکل هستن، چون تعداد زیاد ستارگان، که در محیط کوچکی جای گرفتن، باعث کروی شدن شکل خوشه می‌شن.
بخاطر گرانش قوی ستارگان که کنار همدیگه جمع شدن، مثل خوشه‌های باز، پراکنده نمی‌شن و پایدارترن.
کهکشان راه شیری، بیش از ۱۵۰ خوشه کروی داره و کهکشان آندرومدا، بیش از ۴۰۰ خوشه کروی داره.

(پارت چهارم)
۳) خوشه‌های باز جوان (Embedded Clusters) :
این خوشه‌ها، پیش‌ساز خوشه‌های باز و خوشه‌های کروین‌. جوون‌ترین ستاره‌هارو دارن و همه از یه سحابی بوجود اومدن. وقتی دیگه ستاره‌ای در این خوشه، بوجود نیاد، به خوشه باز تبدیل می‌شه، ولی اغلب، توسط اجسام عبوری، بدلیل پیوندهای گرانشی ضعیفترشون، مختل می‌شن. این فاز خوشه‌ای، حدود ۲ تا ۷ میلیون سال دووم میاره و توسط گاز و غبار بسیار زیادی احاطه شدن و به همین دلیله که ستاره‌ها در این خوشه‌ها، بوجود میان.
بخاطر وجود گاز و غبار زیاد در این خوشه‌ها، به ندرت با طول موج نور قابل مشاهده، رصد می‌شن.
با اینحال، تلسکوپ هابل با نور فروسرخ می‌تونه مشاهده‌اشون کنه.
رفرنس👇
https://www.nasa.gov/content/discoveries-hubbles-star-clusters
#خوشه_ستاره #خوشه_کروی #ستاره #سحابی #خورشید #کهکشان #نور #هابل

‼️کمتر از ۲۴ ساعت وقت دارین‼️

(پارت اول)
یکی از درخشان‌ترین اجرام آسمانی، بلیزرها هستن.
اونا از یه سیاه چاله پرجرم تشکیل شدن که از موادی‌ که در اطرافش، بصورت یه دیسک گردش می‌کنن‌، تغدیه می‌کنه.
بلیزرها بصورت ذرات پرسرعت به سمت زمین میان و دانشمندان از خود می‌پرسیدن که چگونه این ذرات به چنین انرژی‌های بالایی شتاب می‌گیرن؟
مطالعه‌های جدید IXPE، روی بلیزر Markarian 501 که در صورت فلکی Hercules قرار داره و یه سیستم فعال از یه سیاه چاله در مرکز یه کهکشان مارپیچی بزرگه تحقیق می‌کرد. IXPE این بلیزر رو برای ۳ روز در مارچ سال ۲۰۲۲ رصد کرد و ۲ هفته بعد هم باز روش تحقیق کرد. اخترشناسان، از تلسکوپ‌های دیگری در فضا و روی زمین برای جمع‌آوری اطلاعات، درمورد بلیزرها در طیف گستره‌ای از طول موج‌های نور از جمله رادیویی، قابل مشاهده و اشعه ایکس استفاده کردن.
دانشمندان دریافتن که نور ایکس‌ری، بیشتر از نور قابل مشاهده قطبی شده‌اس. نور قابل مشاهده هم از رادیو بیشتر قطبی شده‌اس.
اما جهت نور قطبی شده برای تمام طول موج‌های نور مشاهده شده، یکسان بود و با جهت جت، هم‌تراز بودن.

(پارت دوم)
دریافتیم که موج‌های ضربه‌ای، ذرات جت‌رو شتاب می‌دن. موج ضربه‌ای، زمانی ایجاد می‌شه که چیزی سریعتر از سرعت صوت مواد حرکت کنه، مثل زمانی که یه جت مافوق صوت در جو زمین پرواز می‌کنه.
دانشمندان فرض می‌کنن که اختلال در جریان جت باعث می‌شه بخشی ازش به مافوق صوت تبدیل شه.
این می‌تونه ناشی از برخورد ذرات پرانرژی درون جت یا تغییرات فشار ناگهانی در جت باشه‌.
همونطور که ذرات به سمت بیرون حرکت می‌کنن، اشعه ایکس ساطع می‌کنن چون بسیار پرانرژی هستن و هرچقدر جلوتر می‌رن بیشتر انرژی از دست می‌دن و باعث می‌شه که امواج رادیویی ساطع کنن. دانشمندان، به رصد بلیزر Makarian 501 ادامه خواهند داد تا ببینن که آیا قطبش در طول زمان تغییر خواهد کرد یا خیر. IXPE، مجموعه گسترده‌تری از بلیزرهارو رصد خواهد کرد.
رفرنس👇
https://www.nasa.gov/feature/nasa-s-ixpe-helps-solve-black-hole-jet-mystery
#سیاه_چاله #نور #بلیزر #ایکس_ری

سیاره مریخ، برخلاف زمین، میدان مغناطیسی قوی‌ای نداره. میدان مغناطیسی، سیاره‌رو از جریان ذرات باردار خورشیدی حفظ می‌کنه، درست مثل میدان مغناطیسی زمین. اما چون مریخ، میدان مغناطیسی ضعیفتری داره، بادهای خورشیدی، با جو بالایی مریخ برخورد می‌کنن و یون‌هارو به فضا پراکنده می‌کنن. این گیف، شبیه‌سازی پراکنده شدن یون‌هارو در فضا نشون می‌ده.

تصویری که مشاهده می‌کنین، در صورت فلکی Cephus، در کهکشان راه شیری قرار داره.
این ابر مولکولی پرجرم حدود ۲۴۰۰ سال نوری با ما فاصله داره و قسمت قرمز تصویر که در مرکز تصویر قرار داره، منطقه Sharpless 155 که با نام سحابی Cave (غار) هم شناخته می‌شه، نشون می‌ده.
این سحابی، حدود ۱۰ سال نوری وسعت داره و گازها توسط نور فرابنفش ستاره‌های داغ جوان در اطرافش، یونیزه شدن. غیر از این سحابی، می‌تونین سحابی‌های vdB 155 در سمت راست و Herbig-Haro و در سمت راست نزدیک مرکز مشاهده کنین.
رفرنس👇
https://apod.nasa.gov/apod/ap221130.html
#سحابی #نور

#ویژه_کریسمس :
بارش شهابی Lyrids
این بارش شهابی، یکی از قدیمی‌ترین بارش شهابی‌های شناخته شده‌است که معمولا در آوریل از زمین دیده می‌شن و برای ۲۷۰۰ ساله که مشاهده می‌شن.
در سال ۲۰۲۳، از ۱۵ آوریل تا ۲۹ آوریل این بارش شهابی قابل مشاهده خواهد بود و سرعتی حدود ۴۷ کیلومتر در ثانیه دارن. بخاطر درخشندگی و سرعتشون معروفن و بیشتر در نیم کره شمالی قابل مشاهده هستن.
این بارش شهابی از صورت فلکی Lyra میاد و چند وقتیه که از خودشون گرد و غبار در اتمسفر زمین به جا می‌ذارن.
رفرنس👇
https://solarsystem.nasa.gov/asteroids-comets-and-meteors/meteors-and-meteorites/lyrids/in-depth/
#بارش_شهابی

#ویژه_کریسمس
پرتاب Starlink (Falcon 9)
سوالی بود خوشحال می‌شم جواب بدم❤️
@spaceastron
#وویس #اسپیس_ایکس #استارلینک

#ویژه_کریسمس :
مریخ‌نورد Rosalind Franklin
خوشحال می‌شم اگه سوالی داشتین بهش جواب بدم❤️
@spaceastron
#ویدئو #مریخ #مریخ‌نورد

#ویژه_کریسمس :
آرتمیس ۱
خوشحال می‌شم به سوالاتون جواب بدم❤️
پشت صحنه‌هارو می‌تونین اینجا ببینین👇
https://t.iss.one/princepsaeternus
@spaceastron
#ویدئو #آرتمیس