مگر این ملت می‌ترسد؟
سخنرانی رهبر شهید، سید علی خامنه‌ای - ۲۱ بهمن ۱۳۶۵


«مگر ملتی که آن رویدادهای بزرگ را دیده و چشیده، این ملت مگر می‌ترسد؟! هرچه فشار بیشتر شود، این ملت مقاوم‌تر خواهد شد.
راز اصلی این پیروزی‌ها حضور مردم است. مردمان آینده از وضع امروز مردم درس خواهند گرفت و این چون تجربه‌ای درخشان در تاریخ خواهد ماند.
به خدا قسم اگر ملت ما مقاومت نمی‌کرد، روزگار ملت‌های تحت ستم، هر روز تلخ‌تر و سیاه‌تر می‌شد.»


💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

خون، جوابِ خون

مصاحبه خیابانی
#ملت_جنگ

«یک حرف دارم: حرف امام رو زمین نمونه و انتقام خون امام گرفته بشه؛ و این با مذاکره میسر نمیشه. جواب خون با خون‌ه. اینو اسلام به ما یاد داده. آمریکا جای مذاکره کردن نداره مگر این که از اون چیزایی که می‌خوان بیان پایین.»

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

امام، قلب تاریخ

مصاحبه خیابانی
#ملت_جنگ

خیلی‌ها سیدالشهدا رو نصیحت کردند که بشین! الان وقتش نیست. نه این که اهل سازش باشند؛ اهل مبارزه بودند، می‌گفتند الان وقتش نیست؛ همین‌ها که از کوفه نامه نوشتند، جلوت می‌ایستند. راست هم می‌گفتند، ایستادند؛ اما امام چیزی رو می‌بینه که ما نمی‌بینیم. افق تاریخ رو می‌بینه. بله امام حسین خون‌ش ریخته شد اما یک تاریخ بیدار شد.

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

باب شکست به روی ما بسته است

آیت‌الله میرباقری

امام اگر می‌فرمودند آمریکا هیچ غلطی نمی‌تواند بکند، یعنی آمریکا نمی‌تواند به ما ضربهٔ اقتصادی بزند؟ خب بزرگترین قدرت اقتصادی جهان است. بزرگترین قدرت نظامی جهان است. امام بزرگوار چرا این را می‌فرمود؟ دشمن می‌خواهد این ملت را در خودش هضم بکند. احساس می‌کند پرچمی در برابر فرهنگ اپستینی آنها بلند شده، می‌خواهند این پرچم را بیندازد. می‌توانند؟ این لقمه خیلی از هاضمهٔ او بزرگتر است.

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

رادیو سیمافکر

این نبرد، تنها فرصت ماست

با #اباصالح_تقی‌زاده دربارهٔ این گفتگو کردیم که بعد از این همه هزینه و فداکاری چگونه همچنان جاذبه‌ای ما را به سمت بردارهای سیاسی-اقتصادیِ قبل از جنگ سوق می‌دهد؟

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

این نبرد، تنها فرصت ماست

اباصالح تقی‌زاده در #رادیو_سیمافکر

مسأله بدواً مذاکره نیست. نباید بگوییم آیا مذاکره خوب است یا بد؟ اینجا مذاکره خودش محتوایی ندارد. باید ببینیم مذاکره الآن چه معنایی پیدا کرده است؟ مذاکره الآن اسم رمزی شده برای برگشتن به صحنهٔ قبل از جنگ. انگار نه انگار اتفاقی افتاده. انگار نه انگار خونی ریخته شده.

کسی که امروز بعد از آن تجربهٔ جنگ، در این نقطه ایستاده و بعد از آن فسردگی، این حیات را به دست آورده، با کسی که بخواهد دوباره همه چیز را متعادل کند چه خواهد کرد؟

صوت کامل را در کانال‌های سیمافکر بشنوید.

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

جنگ، چیزی بیشتر از شلیک گلوله‌هاست

محمدعلی صمدی

«من نمی‌فهمم این چه مدل جنگی است. جنگ را ما اختراع نکردیم. بروید در کشوری مثل انگلستان که درگیر دو جنگ جهانی بوده و چندین و چند جنگ دیگر، ببینید در زمان جنگ، اقتصاد خودش را چطور مدیریت کرده. مصادرهٔ اموال و ورود و خروج اموال سرمایه‌دارها چطور انجام شده. فلان میلیارد دلار پول‌مان در کشوری است که دارد با ما می‌جنگد.»

ما امروز به چیزی بیشتر از اراده به مبارزه و آمادگی نظامی برای نبرد، نیاز داریم. آنچنان که محمدعلی صمدی توضیح می‌دهد، برخلاف اقوال مشهور نباید اقتصاد را مانع جنگیدن فرض کرد بلکه باید آن را متناسب با نبرد، از نو ساخت؛ اگر یک گام جلوتر هم برویم در واقع باید به این اندیشید که چگونه نیروی جنگ را به عنصر پیشران اقتصاد تبدیل کرد.

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

ایرانیان چه رؤیایی در سر دارند؟

مصاحبه خیابانی
آقای روشن، روانشناس
#ملت_جنگ

«ما بین بودن و نبودن، داریم می‌جنگیم. اگر خالی کنیم، مرگ است. ما همیشه جنگ داریم. هر چند سال تغییر و تحولاتی در دنیا اتفاق می‌افتد. یک زمانی پرتغال و اسپانیا بود. بعد شد فرانسه و انگلیس. بعد شد آلمان. بعد شد آمریکا. الان هم کشورهایی مثل چین ادعا دارند و حتماً بعدش ایران دوباره دنیا را به دست می‌گیرد.»

خطری که جلوی پای تمام تحلیلگران و سیاستمدارانِ امروزِ ایران قرار دارد، ندیدن چنین رؤیایی است. رؤیا برای خیال‌پردازی نیست. رؤیا برای دوباره ایستادن است. وقتی این رؤیا را نبینیم، فکر می‌کنیم ما ایستاده‌ایم چون صرفاً موشک داریم. فکر می‌کنیم ما پایداری کردیم چون تنگهٔ هرمز کنار دست‌مان است. وقتی این رؤیا و امید را نبینیم، به راحتی تحلیل‌ها و نسخه‌هایمان به سمت بازگشت به تعادل‌های قبل از این جنگ حرکت می‌کند و بنیاد نیرو و اراده‌مان را درنمی‌یابیم.

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

این زندگی، مرگ است

اصغر طاهرزاده - بهمن ۱۴۰۴
گفتگوی اختصاصی سیمافکر

«بیعت [با آمریکا] یعنی بپذیریم که شما قدرت و تمدن دارید، بگذارید ما هم زندگی کنیم. ما حاضریم صد بار تکه تکه شویم اما در چنین موضعی نمی‌ایستیم. این زندگی، مرگِ مرگ است. دولت‌ها پیشنهادهایی می‌دهند و می‌گویند که شما را چه به یک انقلاب جهانی روبروی آمریکا؟»

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

فوتبال ملی، حافظهٔ مشترک ما

فیلم بخشی است از گفت‌وگویی که در تیرماه با صادق فرامرزی دربارهٔ فوتبال ملی و جام جهانی انجام دادیم.
گفت‌وگوی کامل را در سایت تماشا کنید.

حمله‌ای که به تیم ملی در سال ۱۴۰۱ و در آستانهٔ جام جهانی ۲۰۲۲ بود، شروع یک دومینویی بود که «این تیم ملی، تیم ملی ایران نیست» تیم جمهوری اسلامی است. انتهایش به این می‌رسیم که این جزیره هم جزیرهٔ ایران نیست. این خاک هم خاک ایران نیست. خاک جمهوری اسلامی است. این پرچم ایران نیست. تا جایی برسد که از متجاوز خارجی استقبال بشود.

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

سیاستِ دل

سید سبط محمد رضوی، روحانی هندی - فارغ‌التحصیل جامعه المصطفی

«می‌پرسند: شما که هندی هستید؛ شما رو چه به رهبر؟ هندی هستیم ولی ما قلب داریم، دل داریم. راه ایشون راه اهل بیت بود. اهل بیت هر جا می‌رفتند، دیگر مذهب و ملت کاره‌ای نبود.»

چیزی که این روحانی هندی از آن به «دل» یاد می‌کند و همه چیز را به آن ارجاع می‌دهد، امری فراتر از یک تجربهٔ حسی است. وقتی دربارهٔ رهبر شهید انقلاب صحبت می‌کنیم، سخن دربارهٔ یک فرد محبوب و مشهور در جهان اسلام نیست. حتی دربارهٔ یک قهرمان که دائم ستایش می‌شود هم سخن نمی‌گوییم. امام شهید، کسی بود که در رأس سیاست مسلمین ایستاد و با سیاست‌ورزی به قلب‌ها وارد شد؛ همانطور که همین سیاست‌ورزی تعداد زیادی هم دشمن برای او ساخت. او تنها یک انسانِ خوب نبود که با سخاوت و نیکی کردن به اطرافیان، خود را محبوب سازد. او خود را در نقطه‌ای قرار داد که این روحانی هندی به سادگی آن را توضیح می‌دهد: «هر چه ظالم بود، روبروی او بایست.» ایستادن در چنین نقطه‌ای بود که این چنین محبوب‌ش ساخت و آن چنان مبغوض.

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

جنگ علیه ملالت

علیرضا شفاه

«مردم ایران از روز اول می‌دانستند که چه می‌خواهند. آن‌ها از دست ما ملول شدند؛ از دست ما و عقلانیت‌های مدیریتی ما. این یک باور عمومی شده بود که مردم خسته‌اند. مردم از این که می‌دیدند صحنه را کسانی اداره می‌کنند که طرحی از انسان ندارند، خسته‌اند.»

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

حرفه‌ای‌گری علیه روح فوتبال

فیلم بخشی است از گفت‌وگو با صادق فرامرزی درباره فوتبال ملی و جام جهانی.
گفت‌وگوی کامل را در سایت تماشا کنید

«یک زمانی اینکه بازیکنی از تیمی به تیم رقیب برود خیلی بدنامی داشت هنوز هم واکنش‌هایی صورت می‌گیرد، منطق سرمایه‌داری یا آن چیزی که حرفه‌ای‌گری گفته می‌شود این را جا انداخته که اگر جایی رقم بالاتری می‌دهد طبیعی است که باشگاه‌تان را عوض کنید. حرفه‌ای‌گری ترجمانی از سرمایه‌داری است. منطق سرمایه‌داری به فوتبال از منظر کالایی نگاه می‌کند.»

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

عزت همه چیز ماست

امام خمینی، ۴ آبان ۱۳۴۳

«ما زیر چکمهٔ آمریکا برویم چون ملت ضعیفی هستیم؟ چون دلار نداریم؟ از این بدتر چه خواهند کرد؟ از اسارت بدتر چه؟ از ذلت بدتر چه؟ این قرضهٔ دلار چه بر سر این ملت می‌آورد؟

آقا اگر این مملکت اشغال آمریکایی است، پس ما بردارید بریزید بیرون از این مملکت! تمام گرفتاری ما از این آمریکا است. تمام گرفتاری ما از این اسرائیل است.»

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

مردم، تکیه‌گاه جمهوری اسلامی

علیرضا شجاعی زند- برنامهٔ جریان

«در موقعیتی تهدید خارجی می‌تواند وحدت ملی ایجاد کند که نظام سیاسی حاکم، سطح بالایی از مقبولیت را داشته باشد.»

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

پیش از نهم اسفند، زندگی روزمره پیش می‌رفت. همه چیز در رفت و آمدی بی‌معنا و ملول، طی می‌شد. آینده سرابی بود که هجدهم و نوزدهم دی‌ماه آن را از بین برد.
صبح نهم اسفند که اولین صدای انفجار آمد، رشتهٔ روزهای پیش از جنگ از هم گسیخت. در انبوه خطرات و خطورات، ملالت پیش از جنگ به یاد نمی‌آمد. عادات از امراض است و جنگ، دشمن عادت‌های دولت ناتوان ما. جنگ، درمانی بود که می‌توانست پست و بلند زندگی ایرانیان را هموار کند.

علی علیه السلام می‌فرماید: «إِنَّ اَلْجِهَادَ بَابٌ فَتَحَهُ اَللَّهُ لِخَاصَّةِ أَوْلِيَائِهِ» جهاد، دری است که خداوند برای مقربان درگاهش باز می‌کند. ما مردمان عهد جمهوری اسلامی، شایستهٔ جهاد و شهادت بودیم و خداوند این در بهشتی را برای ما گشوده؛ شکرش آن را نگاه می‌دارد و کفرانش ملالت و کسالت می‌آورد. مردم جمهوری اسلامی، فرصت را غنیمت شمردند و حدود شش ماه است، جان و مال و عمر خود را وقف آن کردند.
بازگشت به آنچه زندگی معمولی نامیده می‌شود در خلال چنین معرکهٔ خونینی دور از عقل است. ایران با این مردم دوام آوردن را آموخته و قوام داشتنش با رفراندوم و عبارات روشنفکران سست می‌شود. سیاست و علم ایران بر جهاد و شهادت بنا شده‌است. وسوسهٔ مزورانهٔ آنان که پیش از جنگ از رفراندوم و پس از جنگ از واگذاری تنگهٔ هرمز می‌گویند عزم مردم ایران را سست نخواهد کرد.

دکتر شجاعی زند در این ویدیو که بخشی از گفتگوی ایشان در برنامهٔ جریان است توضیح می‌دهند که جنگ برای حکومت‌های تنها و بی‌کس‌وکار عامل فروپاشی است نه جمهوری اسلامی ایران.

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

داغِ بی‌پایان

شیار ۱۴۳

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

چند روز از حادثه جانگداز تشییع دوباره شهیدان میناب می‌گذرد. صحنه‌ها سخت و جانکاه‌اند. ش.هاد.ت کودکان میناب داغی است تمام نشدنی. کسی توان کتمان آن را ندارد، کسی نمی‌تواند بگوید چنین چیزی هرگز رخ نداده است یا بیایید نادیده‌اش بگیریم. تشت رسوایی افتاده است. ادعای دروغین بودن حادثه‌ای چنان عظیم یا راست دانستن و تصدیق‌اش و اندوه ناشی از آن با همه اینکه کاری در قبال‌ش نمی‌توانیم بکنیم، مرز انسانیت ماست. میناب اتفاق افتاد تا کتمان حقیقت سخت‌تر و دشوارتر شود و بیشتر از همیشه نیازمند آلودگی و روح‌ مرده. برای کتمان این همه حقیقت روشن، باید کذاب‌ترین و پست‌ترین مردمان باشی، باید هیچ از آدمیزادی بویی نبرده باشی.

در سینما به سختی می‌شود این مقدار تطبیق پیدا کرد، آن هم بعد از خود فیلم. تماشای همین لحظه آخری دیدار الفت(مریلا زارعی) و یونس در شیار ۱۴۳ هم آسان نیست. فیلم نه چندان محکم و استوار در فیلمنامه، با همین یک لحظه تطبیق با آنچه سال‌ها بعد از فیلم دیدیم، به آرامی بر روح ما می‌نشیند و می‌توان هنوز از تماشای آن یاد داغ‌های بزرگ ایران افتاد. صحنه‌ای که روزی در یک فیلم دیدیم و همچون یک تراژدی سهمگین برای پرده سینما تصویر شده بود، حالا بارها و بارها در گلزار ش.هد.ای میناب در واقعیت تصویر شده است. شگفتا از روزهایی که بر ما می‌گذرد.

✍️سید باقر نبوی

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

شاملو، بریده از مردم ایران

احمد شاملو، دانشگاه برکلی

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com

ظهور شاملو، حادثه نبود. او زاییدهٔ سالیان سال تلاش روشنفکران ایران برای بریدن از سنت‌ها و زندگی در هوایی جدید بود. شاملو آمد تا سنت ملکم‌خان زنده بماند و پس از دههٔ سی کسی در هوای ادبیات فارسی باشد که سعدی و فردوسی را نفس نکشد. نیما که شعر نیمایی را پدید آورد، برای قبول افتادنش انبوه رباعی گفت. نیما زبان و تصویر جدیدی پیش کشید اما هیچ‌گاه رابطه‌اش را با پدرانش قطع نکرد. مسأله سلیقه یا شکل شعر گفتن شاملو نیست. آنچه شاملو را از دیگران تمیز می‌دهد، نفرت او از سنت شعری فارسی است.

شاملو هیچ وقت نمی‌تواند در میان مردم حضور داشته باشد. دکتر شفیعی کدکنی در یادداشتی او را با سهراب مقایسه می‌کند و با این مضمون اشاره می‌دارد« سهراب بدون یک نوار صوتی یا تصویری راه خودش را در زبان مردم پیدا کرد اما شاملو هیچ وقت میان مردم نیامد.» این دورافتادگی از حمایت نشدن یا سانسور شدن نیست که از غیر مردمی بودن است. شاعری که در هوای دیگری نفس می‌کشد و با زبان دیگری شعر می‌گوید، مخاطبش در شب یلدا، عید نوروز یا در لحظات خاص تاریخ ایران نیست که در کافه‌ها پیدا می‌شود.

در میان شاعران معاصر، کمتر شاعری فرصت مبسوطی برای ابراز عقیده‌اش دربارهٔ فرهنگ، هنر و تاریخ ایران پیدا کرده است. شاملو یکی از آنان است که در دانشگاه برکلی، از موسیقی نینوای علیزاده، شاعری فردوسی، زبان سعدی تا علامه مجلسی و شیخ عباس قمی را می‌نوازد. این فیلم بخشی از آن جلسهٔ مرحوم شاملو در دانشگاه برکلی است

💡هر فیلم آغاز یک گفتگوست...
@simafekr_com