بخش های مختلف حافظه (memory) را به سه بخش تقسیم میکنیم:

* ســگمنت داده ( data segment)
با ســگمنت data. و .bss
نمایش داده میشــه از سگمنت data. برای اعلام منطقه حافظه که عناصر داده برای برنامه ذخیره میشن استفاده میشه این سگمنت بعد از اعلام عناصر داده قابل گسترش نیست و در طول برنامه مون ایستا میمونه یعنی نمیشه تغییرش داد ثابته

* سگمنت bss. یک سگمنت حافظه استاتیکه که
شامل بافر برای داده ها در برنامه است که بعدا اعلام میشه

* ســگمنت کد(code segment) توسط سگمنت text. اعلام میشه این یک فضا از حافظه را تعریف میکنه که کدهای
دستورالعمل را ذخیره میکنه این بخش ثابته

* سگمنت پشــته یا Stack – این سگمنت شامل مقادیر داده هست که به توابع و رویه های درون برنامه منتقل میشه


#memory

Review of addressing modes بررسی مد های ادرس دهی

(آدرس دهی فوری) یا آدرس در (ثبات یا حافظه) داده هایی است که به طور کلی
داده های منبع پس از عملیات بدون تغییر باقی میمونن
سه حالت اصلی آدرس دهی وجود داره:

1 آدرس دهی ثباتی register addressing

2 آدرس دهی فوری immediate addressing

3 آدرس دهی حافظه memory addressing
#memory
#addressingmodes
#مدهای_ادرس_دهی

دستور های محاسباتی در اسمبلی

دستور INC


دســتور INC مخفف شده increaments يک واحد به عملوند خــودش اضافه میکنه

INC destination مقصد

دستور DEC مخفف شده decreaments

دستورDEC يک واحد از عملوند خودش کم میکنه

نکته:مقصد عملوند میتونه یک عملوند 8 بیتی، 16 بیتی یا 32 بیتی باشه

DEC destination

دستور های ADD و SUB

دســتورالعمل های ADD و SUB برای اضافه یا تفریق ساده از داده های باینری
در اندازه های بایت word و doubleword برای اضافه کردن یا تفریق عملوندهای 8 بیتی، 16 بیتی یا 32 بیتی به ترتیب استفاده میشه

دستور های ADD و SUB سینتکسشون به صورت زیره

ADD/SUB destination,source منبع

دستورالعمل SUB / ADD میتونن به شکل های زير استفاده بشن:

Register to register رجیستر به رجیتسر

Memory to register حافظه به ریجستر

Register to memory ریجستر به حافظه

Register to const data ریجستر به داده های ثابت

Memory to const data حافظه به داده های ثابت

نکته: بقیه دستورالعمل ها عملکرد memory-to-memory با استفاده از
دســتورهای SUB / ADD امکان پذیر نیست

#sub
#add
#inc
#dec
#memory