مهندسی فراساحل
Photo
#شخصیت
مرجع:
https://www.nature.com/articles/130232a0
PROF. KYOJI SUYEHIRO, director of the Earthquake Research Institute, Japan, died after a brief illness on April 9 (Bull.Earthq.Res.Inst., 10,v,1932). Suyehiro was born in Tokyo on Jan. 24, 1877, the second son of Mr. S. Suyehiro, a well-known writer and politician. In 1900 he finished his course on naval construction in the Imperial University of Tokyo, and two years later became assistant professor on that subject. In 1909 he travelled abroad, and on his return in 1911 was appointed titular professor in the University. In 1925 he founded the Earthquake Research Institute, of which he served as director until his death. He was also president of the Society of Naval Construction and of the Physico-Mathematical Society. Much of Suyehiro's work is connected with naval construction. In seismology, he studied and measured the oscillations of buildings, and last year he visited the United States in order to attend conferences on the influence of earthquake shocks on buildings. Not the least useful part of his work lay in the guidance and encouragement of his numerous students.
ترجمه با هوش مصنوعی (کنترل شد):
پروفسور کیوجی سوئیهیرو
مدیر مؤسسه پژوهشهای زلزله ژاپن، پس از یک دوره بیماری کوتاه، در ۹ آوریل 1932درگذشت (Bull. Earthq. Res. Inst., 10، ص. v، 1932).
سوئیهیرو در ۲۴ ژانویه ۱۸۷۷ در توکیو متولد شد. او دومین فرزند آقای «س. سوئیهیرو»، نویسنده و سیاستمداری شناختهشده، بود. در سال ۱۹۰۰ دوره مهندسی کشتیسازی خود را در دانشگاه امپراتوری توکیو به پایان رساند و دو سال بعد، بهعنوان استادیار همان رشته منصوب شد.
وی در سال ۱۹۰۹ به خارج از کشور سفر کرد و پس از بازگشت، در سال ۱۹۱۱ به مقام استادی رسمی در دانشگاه منصوب شد. او در سال ۱۹۲۵ مؤسسه پژوهشهای زلزله را بنیان نهاد و تا زمان مرگ، مدیریت آن را بر عهده داشت.
سوئیهیرو همچنین ریاست انجمن کشتیسازی و انجمن ریاضیات فیزیکی را نیز عهدهدار بود. بخش عمدهای از فعالیتهای علمی او با مهندسی و ساخت کشتی ارتباط داشت.
در حوزه زلزلهشناسی، وی به مطالعه و اندازهگیری نوسانات ساختمانها پرداخت و در سال پیش از درگذشتش، برای شرکت در کنفرانسهایی درباره تأثیر تکانهها و شوکهای زلزله بر ساختمانها، به ایالات متحده سفر کرد.
بااینحال، یکی از ارزشمندترین جنبههای فعالیت او، راهنمایی و تشویق دانشجویان پرشمارش بود.
https://ca.wikipedia.org/wiki/Fitxer:Kyouji_Suehiro_in_ASCE_(center)_1931.jpg
مرجع:
https://www.nature.com/articles/130232a0
PROF. KYOJI SUYEHIRO, director of the Earthquake Research Institute, Japan, died after a brief illness on April 9 (Bull.Earthq.Res.Inst., 10,v,1932). Suyehiro was born in Tokyo on Jan. 24, 1877, the second son of Mr. S. Suyehiro, a well-known writer and politician. In 1900 he finished his course on naval construction in the Imperial University of Tokyo, and two years later became assistant professor on that subject. In 1909 he travelled abroad, and on his return in 1911 was appointed titular professor in the University. In 1925 he founded the Earthquake Research Institute, of which he served as director until his death. He was also president of the Society of Naval Construction and of the Physico-Mathematical Society. Much of Suyehiro's work is connected with naval construction. In seismology, he studied and measured the oscillations of buildings, and last year he visited the United States in order to attend conferences on the influence of earthquake shocks on buildings. Not the least useful part of his work lay in the guidance and encouragement of his numerous students.
ترجمه با هوش مصنوعی (کنترل شد):
پروفسور کیوجی سوئیهیرو
مدیر مؤسسه پژوهشهای زلزله ژاپن، پس از یک دوره بیماری کوتاه، در ۹ آوریل 1932درگذشت (Bull. Earthq. Res. Inst., 10، ص. v، 1932).
سوئیهیرو در ۲۴ ژانویه ۱۸۷۷ در توکیو متولد شد. او دومین فرزند آقای «س. سوئیهیرو»، نویسنده و سیاستمداری شناختهشده، بود. در سال ۱۹۰۰ دوره مهندسی کشتیسازی خود را در دانشگاه امپراتوری توکیو به پایان رساند و دو سال بعد، بهعنوان استادیار همان رشته منصوب شد.
وی در سال ۱۹۰۹ به خارج از کشور سفر کرد و پس از بازگشت، در سال ۱۹۱۱ به مقام استادی رسمی در دانشگاه منصوب شد. او در سال ۱۹۲۵ مؤسسه پژوهشهای زلزله را بنیان نهاد و تا زمان مرگ، مدیریت آن را بر عهده داشت.
سوئیهیرو همچنین ریاست انجمن کشتیسازی و انجمن ریاضیات فیزیکی را نیز عهدهدار بود. بخش عمدهای از فعالیتهای علمی او با مهندسی و ساخت کشتی ارتباط داشت.
در حوزه زلزلهشناسی، وی به مطالعه و اندازهگیری نوسانات ساختمانها پرداخت و در سال پیش از درگذشتش، برای شرکت در کنفرانسهایی درباره تأثیر تکانهها و شوکهای زلزله بر ساختمانها، به ایالات متحده سفر کرد.
بااینحال، یکی از ارزشمندترین جنبههای فعالیت او، راهنمایی و تشویق دانشجویان پرشمارش بود.
https://ca.wikipedia.org/wiki/Fitxer:Kyouji_Suehiro_in_ASCE_(center)_1931.jpg
Nature
Prof. K. Suyehiro
Nature - Prof. K. Suyehiro
❤1
Forwarded from مدرسه علوم انسانی
Ⓜ️ ۳ اشتباه استراتژیک نظام آموزشی ما
1️⃣ انبارداری به جای تحلیل:
مدرسه ذهن ما را به «انبارِ اطلاعات» تبدیل کرده است.
_ ما یاد میگیریم «چه» فکر کنیم، اما «چطور» فکر کردن را هرگز!
_نتیجه؟: دانشآموزی که فرمولهای پیچیده را میداند اما در یک تعارض خانوادگی یا اجتماعی، سادهترین راه تحلیل را بلد نیست.
2️⃣ اصالتِ «بُردن» به جای اصالتِ «حقیقت»:
در سیستم نمره و کنکور، یاد گرفتیم چطور پاسخهای «قالبزده» بدهیم تا برنده شویم. این روحیه به زندگی ما هم سرایت کرده؛ در بحث با همسر یا همکار، تمام مهارتهایمان را به کار میگیریم تا «کم نیاوریم»، نه اینکه «حقیقت» را پیدا کنیم.
3️⃣ غفلت از «فضایل فکری»:
در مدارس تست زنی/ پاسخهای قالبی/ طوطی واری/ تقویت حافظه کوتاه مدت یادمون دادند...در بهترین مدارس، اندکی مهارت نقد و خلاقیت...اما به ما مهارتِ بریدن (نقد دیگران) را یاد دادند، اما «اخلاقِ استفاده از چاقو» (انصاف) را نه!
_ آدمهای باهوش، گاهی خطرناکترین آدمها در توجیهِ اشتباهات خودشان هستند.
✅ راه حل: از «مهارتِ عریان» به «انصاف فکری» تفکر انتقادی بدون «انصاف»، چیزی جز ابزارِ فریب نیست.
➕انصاف یعنی چه؟ یعنی همان ترازویی که با آن اشتباهاتِ رقیب، همسر یا مخالف سیاسیات را وزن میکنی، با همان ترازو به جانِ افکارِ خودت بیفتی!
▫️متفکر منصف: قبل از اینکه مچِ دیگری را بگیرد، مچِ «خودخواهیِ ذهنی» خودش را میگیرد.
▫️بلوغ فکری: یعنی شجاعتِ گفتن این جمله: «حق با توست، من اشتباه میکردم.»
💡 خلاصه نهایی
فضیلتِ «انصاف فکری» را جایگزینِ «زرنگیِ استدلالی» کنیم.
@thinking_cultivation_lab
🛄 @zistboommedia || مدرسه علوم انسانی
1️⃣ انبارداری به جای تحلیل:
مدرسه ذهن ما را به «انبارِ اطلاعات» تبدیل کرده است.
_ ما یاد میگیریم «چه» فکر کنیم، اما «چطور» فکر کردن را هرگز!
_نتیجه؟: دانشآموزی که فرمولهای پیچیده را میداند اما در یک تعارض خانوادگی یا اجتماعی، سادهترین راه تحلیل را بلد نیست.
2️⃣ اصالتِ «بُردن» به جای اصالتِ «حقیقت»:
در سیستم نمره و کنکور، یاد گرفتیم چطور پاسخهای «قالبزده» بدهیم تا برنده شویم. این روحیه به زندگی ما هم سرایت کرده؛ در بحث با همسر یا همکار، تمام مهارتهایمان را به کار میگیریم تا «کم نیاوریم»، نه اینکه «حقیقت» را پیدا کنیم.
3️⃣ غفلت از «فضایل فکری»:
در مدارس تست زنی/ پاسخهای قالبی/ طوطی واری/ تقویت حافظه کوتاه مدت یادمون دادند...در بهترین مدارس، اندکی مهارت نقد و خلاقیت...اما به ما مهارتِ بریدن (نقد دیگران) را یاد دادند، اما «اخلاقِ استفاده از چاقو» (انصاف) را نه!
_ آدمهای باهوش، گاهی خطرناکترین آدمها در توجیهِ اشتباهات خودشان هستند.
✅ راه حل: از «مهارتِ عریان» به «انصاف فکری» تفکر انتقادی بدون «انصاف»، چیزی جز ابزارِ فریب نیست.
➕انصاف یعنی چه؟ یعنی همان ترازویی که با آن اشتباهاتِ رقیب، همسر یا مخالف سیاسیات را وزن میکنی، با همان ترازو به جانِ افکارِ خودت بیفتی!
▫️متفکر منصف: قبل از اینکه مچِ دیگری را بگیرد، مچِ «خودخواهیِ ذهنی» خودش را میگیرد.
▫️بلوغ فکری: یعنی شجاعتِ گفتن این جمله: «حق با توست، من اشتباه میکردم.»
💡 خلاصه نهایی
فضیلتِ «انصاف فکری» را جایگزینِ «زرنگیِ استدلالی» کنیم.
@thinking_cultivation_lab
🛄 @zistboommedia || مدرسه علوم انسانی