‏در ۱۹۸۴ اورول کبیر، صحنه‌ی غریبی وجود دارد که در آن بسیج حزب، شب مشغول برپایی بنر و اعلامیه علیه ایست‌اِیژیا بود و صبح که نظر حزب برگشت، می‌گفتند دیشب نیروهای دشمن علیه کشور دوست و برادرمان در خیابان‌هایمان اعلامیه پخش کرده‌اند. ناگهان در آگوست ۱۹۳۹ استفاده از کلمه‌ی «فاشیست» ‏در روزنامه‌ی رسمی حزب کمونیست شوروی به سرعت صفر شد. هیتلر در آگوست ۱۹۳۹ دیگر نه دشمنی خطرناک که به واسطه‌ی قرارداد عدم تجاوز مولوتوف-ریبنتروپ دوستی ارزشمند برای استالین بود. چندتا رائفی‌پور هم داشتند که از بالا دستور رسید و این‌ها از خوبی‌های فاشیست‌ها سخنرانی‌ها کردند.

Mohammadaleph
@mohammadaleph

‏درست پیش از جنگ جهانی دوم، وقتی شوروی و آلمان نازی پیمان عدم تجاوز امضا کردند، احزاب کمونیست سراسر جهان از مسکو فرمان دریافت کردند تا موضع‌شان را از دشمنی با آلمان نازی کاملا به سوی حمله به دموکراسی‌ها تغیر دهند. این حرکت الهامی شد برای نوشته‌شدن رمان ۱۹۸۴ توسط جورج اورول. ‏در فرانسه حزب قدرتمند کمونیست یک شبه از اصرار بر جنگ علیه آلمان به طرفداری از صلح روی آورد. وقتی دولت فرمان بسیج صادر کرد، کمونیست‌ها در ایستگاه‌های راه‌آهن فریاد "نروید!" و "صلح! صلح!" برآوردند.

Soudabeh Qaisari
@mohammadaleph

‏به تازگی ویدیویی از یکی از زنان قربانی قاچاق انسان در چین پخش شده است که گفته می‌شود به مدت ۲۰ سال زنجیر شده است و مرتبا توسط خریدار به او تجاوز می‌شده است. مسئله‌ی قاچاق زنان در چین چنان ابعاد عجیبی به خود گرفته است که قاچاقچیان حتی گزینه‌ی تحویل درب منزل را هم ‏طبق گفته‌ی ژی ژیهونگ و جیا لوشنگ نویسندگان کتاب گناهان باستانی، در دسترس مشتری‌های خود قرار داده‌اند. همه‌ی این‌ها در حالی است که طبق گفته‌ی شاهدان عینی حتی پلیس نیز با قاچاقچیان زنان همکاری نزدیک دارد. این زنان عموما از مناطقی مانند یوننان، گوئیژو ربوده و به مناطق دیگری از چین ‏شامل سوژو، شاندونگ، آنهویی، هوبی و سین کیانگ برای فروش ارسال می‌شوند. عموما افرادی که از پس هزینه‌ی ازدواج عادی برنمی‌آیند، این زنان را به قیمت ۳ تا ۶ هزار یوان (۸۰۰ یورو) خریداری کرده، مدتی به زنجیر می‌کشند و به امید این‌که این زنان با سرنوشت خود کنار آمده و دست از فکر فرار ‏بردارند سریعا مجبور به بارداری‌های متعدد می‌کنند. به طور مثال جمعیت روستای نیولو، شهرستان ییژوانگ در شوژو (شرق چین) در حدود ۲۰۰ نفر در طی چند سال افزایش یافت، تقریباً همه آنها زنان ربوده شده از یوننان، گوئیژو و سیچوان بودند که دو سوم زنان جوان متاهل این روستا را تشکیل می‌دهند. ‏آمارها در باب این نوع از قاچاق‌ها برای ازدواج اجباری به حدی شوکه کننده است که نویسندگان همین کتاب، می‌گویند در بین سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹ تقریبا ۵۰۰۰۰ زن فقط به منطقه‌ی شوژو قاچاق شده‌اند. بسیاری از این زنان علاوه بر خریدار، توسط سایر اطرافیان نیز مورد تجاوز قرار می‌گیرند.

Mohammadaleph
@mohammadaleph

‏در انقلاب۵۷ هیچ یک از گروه‌ها و جریان‌های تأثیرگذار درپیِ دموکراسی نبودند. بیراهه‌ی۵۷ آغازِ تصور غلطی بود که می‌خواست از راهی متفاوت و استثنایی به آینده‌ای بهتر برسد. انقلاب۵۷ پرشتاب خواسته‌ها و اهدافش را محقق کرد و یک کشور غیرعادی با انبوهی از قوانین و نهادهای غیرمدرن ساخت. ‏امروز مردم به‌واسطه‌ی میوه‌ها، پیامدها و آثار انقلاب۵۷، آرزوی تبدیل‌شدن ایران به یک کشور عادی را دارند و زندگی عادی می‌خواهند. آن‌ها خواستِ دموکراسی، سکولاریسم، مدرنیته، دوستی با غرب و هر ضدیتی با ۵۷ را یک راهِ درست و سنجیده می‌دانند. انقلاب۵۷ در ذهن و باور مردم شکست خورده است.

Majid Tavakoli
@mohammadaleph

بهرام بیضایی: ‏«روشنفکری چپ مفاهیمی چون اسطوره، زبان، ملیت وطن و میهن را برخلاف پیشینه تاریخی آنها برساخته و جعل رضاشاه جلوه داد و ندانسته خود را در اختیار استبداد دینی پنهانکار و مترصد فرصت گذاشت که فریضه دینی و تاریخیش محو همین مفاهیم[...] بود».
MehdiMMJ
📸Babak GhafouriAzar

که معتقدم «ندانسته» واژه‌ی مناسبی نبود برای زمانی که روشنفکران چپ به اسلام انقلابی به چشم رفیقی در مبارزه‌ی متوهمانه با امپریالیسم آمریکایی-سرمایه‌داری می‌نگریستند و در پی ارضای حس ماجراجویی احمقانه‌ی خود، حتی به بهای نابودی هرآن‌چه که این کشور در چند دهه فضای تنفس بعد از حکومت‌های نالایق پیش از آن به دست آورده بود، بودند.

@mohammadaleph

‏اسرائیل (کشوری که روابط نزدیکی با کرملین دارد) تخلیه خانواده دیپلماتهایش را از کیف آغاز کرد. پوتین از آنچه در آینه میبینید به اکراین نزدیکتر است.... ‏شورای شهر کیف طرح پیشنهادی دفاع مدنی جهت تخلیه شهروندان غیرنظامی در صورت آغاز درگیری با روسیه را تصویب کرد.
Adnan Matouri

‏ریانووستی: یک منبع میگوید دیپلماتهای روسیه شروع به ترک اوکراین کرده‌اند. این رویداد آشکار تر از هر نشانه‌ دیگری احتمال بالا بودن درگیری نظامی را نشان میدهد.
Mohsen Reyhani

@mohammadaleph

خبرنگار فاکس‌نیوز: وزارت امور خارجه (آمریکا) با توجه به احتمال حمله‌ی روسیه، دستور تخلیه اکثر کارکنان سفارتش از اوکراین را صادر کرد.

Lucas Tomlinson
@mohammadaleph

به عقیده‌ی نویسندگان کتاب "دموکراسی تمامیت‌خواهی پوتین"، کرملین طی یک برنامه تحریف شده به بهانه این که دولت اوکراین حقوق انسانی روس‌تبارهای اوکراین را نقض می‌کند به مداخله نظامی سال ۲۰۱۴ خود در اوکراین مشروعیت داد. در واقع پوتین به ملت روسیه القا کرد که برای دفاع از روسیه، باید در خارج از مرزهای روسیه جنگید. پوتین در اجلاس بخارست سال ۲۰۰۸ خطاب به رییس‌جمهور وقت ایالات متحده (جورج بوش) گفت: جورج، انگار متوجه نیستی، اوکراین حتی یک «کشور» هم نیست. اوکراین چیه؟ بخشی از اروپای شرقی و بخشی هم هدیه‌ی ما.
در واقع بسیاری از روس‌ها، هنوز هم اوکراین را بخشی از روسیه بزرگ می‌دانند. باید گفت که بخشی از این تفکر از توهم ژئوپولتیکی شوروی سابق می‌آید که روس‌ها هنوز بخش‌های شرقی اروپا را قلمرو خود می‌دانند. از طرف دیگر، رسانه‌های روسیه با تمام توان خود سعی در بدنام کردن اوکراینی‌ها کردند و با همجنسباز و فاشیست خواندن آن‌ها، اوکراینی‌ها را در ذهن مردم روسیه به مشتی کافر و بی‌خدا تبدیل کردند. با این تبلیغات بود که بسیاری از روس‌ها علیه حمله به اوکراین متحد شده و بسیاری سریعا از سیاست‌های پوتین تمجید کردند. دولت روسیه از طریق تلقین‌های شدید ایدئولوژیک به مردم فرصتی برای فکر کردن به چیزی غیر از آن‌که حکومت می‌گوید، نمی‌دهد.

دموکراسی پوتین
ولادیمیر تیسمانانو - کیت.سی.لانگدن
ترجمه به فارسی: سودابه قیصری

Soudabeh Qeisari
@mohammadaleph

‏مادربزرگ اوکراینی در حال تمرین برای دفاع در برابر حمله‌ی احتمالی روسیه به خبرنگار NBC می‌گوید: شک نکن مادر خودت هم بود همین کار را می‌کرد. نوشته بودند رمز پیروزی در هر جنگی این است که به مادران تفنگ بدهید و بگویید از فرزندانتان دفاع کنید. اوکراین، امروز.

Mohammadaleph
@mohammadaleph

نسخه تصویری این مصاحبه را امروز منتشر کردند:
در یوتیوب

@mohammadaleph

‏یکی از روش‌های غریب قاچاق برخی اقلام از خارج از مرزها به داخل شوروی، جاساز کردن آن‌ها در کتاب «سرمایه» کارل مارکس بود. تصویر زیر یکی از همان کتاب‌های توقیف شده توسط KGB در دهه ۷۰ میلادی است.

‏در باب این‌که "چه چیزهایی قاچاق می‌شد" تقریبا هر چیزی، اما نه با کتاب‌های مارکس، این جورد صرفا مورد بامزه‌ای از هوش قاچاقچیان است. تقریبا میلی برای «همه‌چیز» در میان شورویایی‌ها وجود داشت. در چندین دوره از ابتدای شکل‌گیری اتحاد شوروی، حزب کمونیست سعی داشت با خرید وفاداری ‏مرزنشینان، حداقل بر بخشی از قاچاق به شوروی نظارت داشته باشد. در دوره‌هایی با تخصیص بودجه برای افزایش سطح رفاهی، بهداشتی و غیره این "وفاداری" را دنبال می کردند. اوضاع چنان بود که مثلا مرگ و میر مرزنشینان اوکراینی در مقابل مرکزنشینان در طول قحطی عظیمی چون هولدومور به شدت کمتر بود.

Mohammadaleph
@mohammadaleph

‏هلموت هوبنر Helmuth Hubener در زمان اعدام تنها ۱۷ سال داشت. نگهبانان زندانی که او در آن‌جا گردن زده شد بعدها گفته بودند که شخص آدولف هیتلر با تخفیف مجازات او مخالفت کرد. او یکی از اعضای سازمان جوانان هیتلری (بسیج جوانان) بود که با دیدن «شب شیشه‌های شکسته» که در آن جوانان هیتلری ‏به کنیسه‌ها و خانه‌های یهودیان حمله کردند به حزب ناسیونال-سوسیالیست (نازی) و در راس آن شخص پیشوا آدولف هیتلر شک کرد. او زمانی که هنوز ۱۵ سال نداشت، شب‌ها در کمد قایم می‌شد و به رادیوهای غیرقانونی‌ای که دروغ‌های حزب نازی را برملا می‌کرد گوش می‌داد. او سپس یک گروه سه نفره را تشکیل ‏داده، برنامه‌های رادیویی غیرقانونی را که در آن‌ها واقعیت‌های جنگ گزارش می‌شد را به صورت دست‌نویس جزوه می‌کرد و بعد در خیابان‌ها در جیب رهگذران قرار می‌داد یا در باجه‌های تلفن عمومی می‌گذاشت. تا این‌که یک روز یکی از همکلاسی‌هایش او را در حال نوشتن جزوه‌ها می‌بیند و او را به ‏مسئولین لو می‌دهد. در وصف جرات این پسر ۱۷ ساله نوشته‌اند که در دادگاه جوری با قضات به بحث عقیدتی می‌نشست که آن‌ها متقاعد شدند که آن دو نفر دیگر را صرفا به اردوگاه کار اجباری بفرستند، و لیکن او به دلیل خیانت بزرگی که در حق حزب نازی کرده بود، به مرگ محکوم شد. ‏نوشته‌اند به عنوان آخرین کلمات پیش از مرگش در روز ۲۷ اکتبر ۱۹۴۲ رو به قاضی گفت: «من که بی‌گناه می‌میرم، اما بعدی نوبت توست I have to die now for no crime at all, Your turn is next». ‏هلموت همچنین عضوی معتقد از کلیسای مورمون mormon church در آلمان بود. کلیسایی که به خاطر او را بعد از دستگیری‌اش مرتد، اخراج و سپس تکفیر کرد. کلیسایی که اسمش را تریلی یدک نمی‌کشید«The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints یا کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمانی». ریاست کلیسا ‏شخص arthur zander بود که در پیوند همیشگی دین و قدرت از حزب نازی حمایت می‌کرد و بر سر در کلیسا نوشته بود: «یهودی‌ها خوش نیامدند». ده روز بعد از دستگیری هلموت اعلام کرد که او را تکفیر کرده است. چهار سال بعد و در سال ۱۹۴۶، زمانی که جنگ دوم جهانی پایان یافت، ریاست جدید کلیسا ‏او را دوباره به عضویت کلیسا درآورد و اعلام کرد که هیچ‌وقت در عضویت او در کلیسای مورمن تردیدی وجود نداشته است. هلموت روز مرگش در نامه‌ای به یکی از دوستان کلیسایی‌اش نوشته بود: «می‌دانم که تنها خداست که در این مسئله حق قضاوت مرا را دارد... در دنیایی بهتر به دنبالتان خواهم گشت»‌.

Mohammadaleph
@mohammadaleph