خاکسپاری نمادین کمونیسم در بلاروس، بعد از اعلامیه میخائیل گورباچف آخرین رهبر حزب کمونیست شوروی در آگوست سال ۱۹۹۱ مبنی بر انحلال حزب کمونیست شوروی. آنانی که زندگی تحت اندیشه‌های مارکس را با گوشت تن درک کرده‌اند، روی چشمان او چشم‌بند دزدان دریایی گذاشته‌اند. جُکی در زمان شوروی بود که این‌گونه نقل می‌شد: از یکی از اهالی شوروی می‌پرسند "آیا می‌توانی تفاوت کمونیست و ضد کمونیسم را برای ما توضیح دهی؟"
"بله. کمونیست کسی است که آثار مارکس را خوانده است و ضد کمونیسم کسی است که آثار مارکس را کاملا درک کرده است".

Mohammadaleph
@mohammadaleph

‏۵ مارس ۱۹۵۳ - نیویورک
مغازه‌ی یک زن اوکراینی که کشورش با گوشت تن کمونیسم را چشیده است با خوشحالی به خاطر مرگ استالین، سوپ برش (غذای محلی اوکراینی) مجانی توزیع می‌کند. آخرین باری که دیدم مردمی از ته دل به مناسبت مرگ کسی این‌چنین شیرینی پخش می‌کنند، همین پارسال در بغداد و ادلب بود.

Mohammadaleph
@mohammadaleph

‏ما به لاداها (ماشینی ساخت شوروی) بنزین نمی‌دهیم، تا زمانی که شوروی -از افغانستان- عقب‌نشینی نکند. تورنتو، کانادا ۱۹۸۰

Mohammadaleph
@mohammadaleph

‏اعدام یک دستگاه تلویزیون توسط اعضای جنبش اصیل منطقه در افغانستان که اصلاح شده‌اند و همان طالبان ۲۰ سال پیش نیستند.

Mohammadaleph
@mohammadaleph

‏بله اصغر فرهادی روشنفکر است. برای شمایی که هنرتان کافه رفتن و سیگار کشیدن و دو جمله‌ی بی سر و ته از سارتر و فوکو گفتن است، او روشنفکر است. اما آن جوانی که در خوزستان تن عزیزش را تیرباران می‌کنند، این‌ها را نمی‌خواهد، او اعتراض و فریاد می‌خواهد. روشنفکری‌تان از کافه بیرون نمی‌رود. ‏همان شجریانی که پخش کردن صدایش روی فرش قرمز کَن را نماد روشنفکری و اعتراض می‌دانید، خود در کف خیابان‌های تهران فریاد «مرگ بر دیکتاتور» سر داد. همو که شما با مرغ سحرش ادعای روشنفکری و هنرمندی می‌کنید، می‌گفت: ۱۴۰۰ سال است که هنر از این مملکت رفته است. روشنفکری‌تان بوی تعفن می‌دهد.

Mohammadaleph
@mohammadaleph

‏این یک مغلطه‌ی شنیع است که ماموران سرکوب را جزوی از مردم بدانید. آن‌ها «انتخاب» کرده‌اند که جزوی از مردم نباشند. اینان همان‌قدر جزوی از این مردم هستند که ماموران اردوگاه‌های کار اجباری استالینی در سیبری هم‌مرتبه با زندانیان و همان‌قدر که نازی‌ها با قربانیان‌شان در آشویتس و داخوا. ‏در نهایت تیغ تیز سرکوب تمامیت‌خواهی سینه‌ی خودی‌ها، ماموران و حتی بلندمرتبه‌ترین همراهان خود را هم برای ادامه‌ی حیات می‌برد، همان‌هایی که مردم را سرکوب کردند. مرگ شما، یعنی به اندازه‌ی خشاب سلاحتان قربانیان کمتری از مردم. یژوف، یاگودا و بریا هم قربانی بودند، اما نه جزوی از مردم.

Mohammadaleph
@mohammadaleph

‏خانم سیما بینای جان است که می‌گوید: کرونا حریف من نمی‌شود ولی داغ هموطنانم در خوزستان مرا هر روز می‌کشد. تنت به ناز طبیبان نیاز مباد بانو که شما جان منی.

Mohammadaleph
@mohammadaleph

‏در سال‌های گذشته و بعد از آن‌که الکسی ناوالنی منتقد سرشناس دولت در روسیه اشاره کرد که: دیمیتری مدودف حتی در خانه‌اش یک فضای مجلل برای اردک‌هایش درست کرده است. رفته رفته اردک‌های زرد حمام کودکان به نمادی برای اعتراض -و نه تنها در روسیه- تبدیل شدند. نمادی ‏که باعث کجنکاوی بینندگان جهانی می‌شود و کاربران اینترنتی آن را به جای تصویر پروفایل‌هایشان استفاده می‌کنند و معترضان چه در صربستان، تایلند و چین و چه در آن سوی دنیا در برزیل از آن ایده می‌گیرند. سمبل در اعتراضات باعث کنجکاوی جهانیان و همبستگی معترضان می‌شود. ‏استفاده از تصویر پایین سمت چپ که اشاره به کشتار میدان تیان‌آن‌من ۱۹۸۹ دارد همراه با چند نماد دیگر مانند آن خرس عروسکی که با شی جین پینگ (دبیر کل حزب کمونیست) مقایسه می‌کنند، به طور کلی در فضای مجازی چین ممنوع است. جایی که حزب کمونیست با موفقیت توانسته است اینترنت را سرکوب کند.

Mohammadaleph
@mohammadaleph

‏یک ژست خانوادگی. شوروی، دهه ۲۰ میلادی.

Mohammadaleph
@mohammadaleph

‏می‌گویند پسر نوجوان سیاه‌پوستی بود که چندماه پیش از رُزا پارکس از دادن صندلی‌اش در اتوبوس به یک سفیدپوست ممانعت کرد. نقش‌های کوچکی در اعتراض به نادرستی‌ها بودند که روی هم انبار شده و اندیشه‌ی ایستادگی را در رزا پارکس‌ها جان داده و بعدها نتیجه «پیروزی» بود. ظهور ناگهانی قارچ‌ها ‏پس از باران را دیده‌اید؟ بسیاری از آن‌ها از دل قارچ‌های زیرزمینی گسترده‌ای که نامرئی و اغلب ناشناخته باقی می‌مانند سر بر می‌آورند. چیزی را که ما قارچ می‌نامیم، قارچ‌شناسان میوه‌ی یک قارچ بزرگ‌تر و نامشهودتر می‌دانند. قیام‌ها و انقلاب‌ها را هم بیش‌تر اوقات در یک آن می‌آیند، ‏اما نقش‌های کوچک، اما درازمدت در شکل‌گیری جریان‌های یک انقلاب شاید ناشناخته باقی بمانند، اما آن‌ها را نباید ناچیز قلمداد کرد. مردی در خیابان در حمایت از خوزستان فریاد می‌زند، زنی بنر دست می‌گیرد، رپری در جریان بهار عربی برای انقلاب شعر می‌خواند، وبلاگ‌نویسی اخبار اعتراض را ‏پخش می‌کند، رپری دیگر در مصر برای انقلاب ترانه می‌خواند، پسری این‌جا روی صندوق صدقه برای حمایت از مردم شعار می‌دهد، دختری روی سکو روسری‌اش را آویزان می‌کند، و مردمی دیگر به هم می‌پیوندند و انقلابی را شکل می‌دهند. در این راه، خدمت‌گذاران شر و همراهان سرکوب ‏شما را مسخره می‌کنند، کم می‌شمارند، سرکوب می‌کنند و اما شما پیروز می‌شوید. ناشناخته ماندن این نقش‌های کوچک و بزرگ دلیل بر تاثیر نگذاشتن آن‌ها نیست. در تاثیر عظیم نقش کوچک خود در یک انقلاب، هیچ‌گاه شک نکنید، شاید از یاد بروید، ‏شاید ناشناخته باقی بمانید اما تاثیرگذارید. به یاد داشته باشید در جریان یک انقلاب، یک جنبش اجتماعی و یک مخالفت مدنی تصوراتی که در آغاز مسخره و افراطی فرض می‌شدند کم کم به چیزی بدل شدند که مردم گمان می‌کنند از ازل به آن‌ها معتقد بوده‌اند.
‏کوتاه از کتاب Hope in the dark در فارسی: امید در تاریکی، نوشته‌ی ربه‌کا سولنیت به ترجمه‌ی نرگس حسن‌لی و اضافاتی از این‌جا و آن‌جا.

Mohammadaleph
@mohammadaleph

‏مائو رهبر چین کمونیست، یکهو تصمیم می‌گرفت که برای شکست دادن امپریالیست‌های جهان‌خوار و آمریکا امروز همه‌ی گنجشک‌های کشور را بکشیم تا کشاورزی رونق یابد، یا امروز مردم باید گاوآهن‌ها و قابلمه‌ها را آب کنند تا بتوانیم بریتانیا را در تولید فولاد شکست دهیم. نتیجه تا ۶۰ میلیون نفر کشته ‏بود. امروز دیوانه‌ای دیگر می‌گوید مردم ما واکسن آمریکایی نمی‌خواهند و روزانه هزاران نفر را بر سر ایدئولوژی قتل عام می‌کند. شر کمونیسم در چین پایان نیافت و ۵۰ سال است که همچنان تصویر آن جانی زینت‌بخش میدان‌هایشان است. این شر اسلامی و این تصویرهای آخرالزمانی امروز باید پایان یابد.

Mohammadaleph
@mohammadaleph

‏ماری پراژنیکووا مربی تیم ژیمناستیک چکسلواکی اولین ورزشکار یک حکومت کمونیستی بود که در رقابت‌های المپیک -۱۹۴۸ لندن- از اردو فرار کرد و پناهنده شد. او در نهایت به آمریکا رفت و آن‌قدر زنده ماند تا در سن ۹۹ سالگی پایان حکومت کمونیست‌ها در کشورش را دید. تیم تحت رهبری او مقام طلای آن ‏المپیک را هم به دست آورد. او در پاسخ به چرایی این کار گفت: «فقدان آزادی». درواقع ۵ ماه پیش از آغاز مسابقات المپیک ۱۹۴۸ لندن، در ماه فوریه حزب کمونیست با کودتای فوریه feburary coup قدرت کامل را در چکسلواکی به چنگ آورد و تا ۴ دهه بعد، آزادی در آن‌جا ممنوع بود.

Mohammadaleph
@mohammadaleph

‏پوتلیبای زنی معتقد، مهربان و یک هندوی دین‌دار واقعی بود. خانه‌اش همیشه به روی تمام «مردم» چه هندو، چه مسلمان و باقی باز بود. هرسال چهار ماه روزه و چاتورماس -که نوع سخت‌تری از آداب روزه بود- می‌گرفت. نه تنها به رسم نیاکانش گوشت و تخم‌مرغ نمی‌خورد، بلکه حتی پا فراتر گذاشته ‏به هرآن‌چه که از زمین رشد می‌کرد و خوردنش با کندن ریشه‌اش از زمین همراه بود هم لب نمی‌زد. مهربان، انسان‌دوست و دین‌دار. اما بازی کردن پسر کوچکش با پسری به نام «اورکا» را ممنوع کرد، زیرا اورکا به حکم دینِ پوتلیبای از طبقه‌ی «نجس‌ها»ی جامعه بود. پوتلیبای مادر مهاتما گاندی بود.

Mohammadaleph
@mohammadaleph

هدیه کیمیایی (خبرنگار): ‏این اسامی ۱۲نفر از کودکانی است که در اعتراضات ‎#خوزستان به دست نیروهای امنیتی بازداشت شده‌اند.
منصور دحیمی ۱۶ساله زهیریه گلدشت ۲مرداد
ریاض زرگانی ۱۷ساله زرگان ۳۱تیر
عامر زهیری ۱۸ساله اهواز عین۲، ۲۶تیر
حمود شموسی ۱۸ساله اهواز عین ۲، ۲۶تیر
میلاد عبیداوی ۱۴ساله بستان ۲۸تیر
‏مرتضی طرفی ۱۴ساله خفاجیه
سجاد عکاشی ۱۶ساله خفاجیه ۲۹تیر
منصور جلالی ۱۷ساله خفاجیه ۲۹تیر
مجتبی صالحی ۱۸ساله خفاجیه ۲۹تیر
محمد مسلمی ۱۵ساله شوشتر ۱تیر
محسن فرج‌الله کعب ۱۶ساله شوشتر ۳۰تیر
امین خائفی ۱۶ساله خفاجیه سوسنگرد
‏چند روز است که هیچ خبری از خوزستان نیامده و گفته می‌شود تعداد کودکان بازداشتی بیشتر است. در فیلم‌های اعتراضات تعدادی زیادی کودک ۱۰ساله هم دیده می‌شد که از آن‌ها و خانواده‌های‌شان هم خبری نیست.

Hedieh kimiaee
@mohammadaleph