🔵 این عکس‌ها سرکوب تظاهرات دموکراسی‌خواهانه‌ی میدان تیان‌آن‌من چین در سال 1989 را نشان می‌دهد. عکس‌های که 30 سال از ترس مخفی شده بودند حالا آساهی شیمبون (دیده‌بان آسیا و ژاپن) آنها را منتشر کرده است. مقامات چین که آن تظاهرات را شورشی ضدانقلابی می‌خواندند، انتشار عکس‌ها را ممنوع کرده‌ بودند. عکاس نیز از ترس دستگیری این سال‌ها از انتشار عکس‌ها خودداری کرده است. حالا می‌گوید می‌خواهد عده‌ی زیادی از این عکس‌ها حقایق ماجرا را دریابند و به آن واقعه بیاندیشند. رسانه‌های خارجی زیادی عکس‌های این سرکوب تاریخی را منتشر کرده‌اند اما در عرصه‌ی رسانه‌ایِ به‌شدت سانسورشده‌ی چین این عکس‌ها مجالی برای دیده شدن نیافته بودند. تظاهرات دانشجویی میدان تیان‌آن‌من در آوریل 1989 و ابتدا برای ابراز همبستگی با هو یوابنگ، دبیرکل اسبق حزب کمونیست چین که از سران اصلاحات بود شروع شد. در عصرگاه سوم ژوئن ارتش به میدان اعزام شد. دولت مدعی است فقط 319 نفر در درگیری ارتش با معترضان کشته شده‌اند اما آمار واقعی همچنان در هاله‌ای از ابهام است. نگاتیوهای بسیاری از گزارشگران و عکاسان به‌دست مقامات ضبط شد اما عکاس این عکس‌ها موفق شده حدود 100 عکس را نگه دارد. می‌گوید: «هرگز فکر نمی‌کردم ارتش آتش بگشاید. می‌ترسیدم تیر بخورم. به‌عنوان گزارشگر حسرت‌به‌دل ایجاد یک خلاء در تاریخ بودم. آن سال، به عکاسی ادامه دادم تا وقایع را دقیق ثبت‌وضبط کنم هرچند نمی‌دانستم می‌توانم آنها را بلافاصله منتشر کنم یا نه.»

🔵در پست‌های بعدی تعدادی از این عکس‌ها را ببینید.
.

چهارم ژوئن 1989؛ معترضی تک‌افتاده جلو صف سربازان در حوالی میدان تیان‌آن‌من زانو زده است. (عکاس گمنام چینی)

کادر پزشکی به دانشجویی که پس از اعتصاب غذا از حال رفته کمک می‌کند. (عکاس گمنام چینی)

چهارم ژوئن 1989؛ حوالی میدان تیان‌آن‌من یک نفربر نظامی به‌دست معترضان افتاده است. (عکاس گمنام چینی)

22 مه 1989؛ زنی به سربازان چینی توضیح می‌دهد چرا تظاهرات ادامه دارد. (عکاس گمنام چینی)

27 آوریل 1989؛ پس از آنکه روزنامه‌ی خلق در سرمقاله‌ای به جنبش دانشجویی دموکراسی‌خواه تاخت، هزاران معترض در حوالی میدان تیان‌آن‌من گرد هم آمده‌اند. (عکاس گمنام چینی)

چهارم ژوئن 1989؛ تانکی از روی یک دانشجوی معترض رد شده و پکن‌نشینی خشمگین با مشت به‌ صورت سربازی می‌کوبد. صورت‌ها برای حفظ هویت سوژه‌ها مات شده است. (عکاس گمنام چینی)

‏جشن حزب کمونیست چین در دهه ۵۰
پکن-میدان Tiananmen، همراه با تصویر استالین. در همان مکانی که چند دهه بعد، حزب کمونیست چین چندین هزار نفر از معترضان را قتل عام کرد. تا پیش از مرگ مائو رهبر حزب کمونیست چین، تصاویر استالین، لنین، انگلس و مارکس در کنار مائو در این میدان نصب بود.
‏می‌گویند تعداد انسان‌هایی که تحت رهبری حکیمانه و تصمیم‌های خردمندانه این سه شخص یعنی مائو تسه‌تونگ، لنین و استالین کشته شده‌اند، به چیزی بیش از ۹۰ میلیون نفر می‌رسد. در باب تصمیم‌های خردمندانه مائو این‌جا بخوانید.

Mohammadaleph

‏جنگ جهانی دوم با یه گروه ۳۰ نفره پارتیزانی بودم. یکی ما رو لو داد. آلمانی‌ها فهمیدن که کمپ پارتیزان‌ها کجاست. جنگل رو از همه‌طرف زیر نظر گرفتن. دشمن وارد باتلاق نمی‌شد چون زمین‌گیر می‌شد. خیلی وقت‌ها مجبور بودیم تا گردن تو باتلاق فرو بریم. یه زن بیسیم‌چی با نوزادش همراه ما بود. ‏بچه گرسنه بود و شیر می‌خواست، اما مادر خودش هم گرسنه بود، شیر نبود و بچه مدام گریه می‌کرد. سربازهای آلمانی با سگ‌هاشون نزدیک بودند. اگه سگ‌ها صدایی می‌شنیدن، همه می‌مردیم. بالاخره تصمیم‌مون رو گرفتیم اما هیچ کس جرات نکرد دستور فرمانده رو منتقل کنه. اما مادر خودش ‏قضیه رو حدس زد. نوزادش رو کامل تو آب فرو برد و همون‌جا نگه داشت. نوزاد دیگه گریه نمی‌کرد. هیچ صدایی نمی‌اومد. ما نه می‌تونستیم سرمون رو بالا بگیریم، نه تو چشمای مادر نگاه کنیم و نه تو چشم‌های همدیگه.

*مصاحبه با پارتیزان‌ها. سوتلانا الکسیویچ/جنگ چهره ی زنانه ندارد/عبدالمجید احمدی

Mohammadaleph

اجرای انگلیسی سیاوش قمیشی رو شنیده بودید؟
تولد ۷۶ سالگیش مبارک
Behrooz Samadbeygi

@mohammadaleph

‏ویکتور هوگو نوشته بود: «زمانی که دیکتاتوری به یک واقعیت تبدیل شده است، این انقلاب است که به یک «حق» تبدیل می‌شود». صندوق رای در دیکتاتوری، جز نمایش مشروعیت برای دیکتاتور حاصلی ندارد و اگر رای دادن قادر به تغییر دادن چیزی بود، دیکتاتورها هرگز به شما اجازه‌ی رای دادن نمی‌دادند.

Mohammadaleph

«سرکوب اقلیت‌ اویغورهای مسلمان توسط حزب کمونیست چین و اردوگاه‌های کار اجباری در قرن ۲۱» 🔗

خبرنگار چینی خبرگزاری Telegraph خانم Sophia yan در یک سفر ۹ روزه به منطقه‌ی سین‌کیانگ به فاجعه‌ی سرکوب اقلیت مسلمان‌های اویغور و زندانی کردن بیش از یک میلیون نفر از آن‌ها اردوگاه‌های کار اجباری توسط حزب کمونیست چین و زدودن نشانه‌های فرهنگی آن‌ها پرداخته است. آن‌چه در ادامه می‌خوانید ترجمه‌ی فارسی گوشه‌هایی از این گزارش است که می‌توانید گزارش‌های اصلی را در سایت تلگراف بخوانید:

@mohammadaleph

‏آقای الکس جونز نقل آتشینی دارد که: «در دیکتاتوری، انتخابی وجود ندارد. انتخابات برای کنترل است، پلیس برای سرکوب، اقتصاد برای غارت کردن، آزادی بیان برای سرکوب و شهروندی برای بردگی است». تمامیت‌خواهان فقط در یک صورت انتخابات برگذار می‌کنند: مشروعیت بخشی به جنایت‌هایشان.

Mohammadaleph

‏در مورد ما اهالی شوروی، هر چیزی مبنای علمی دارد. به محض اینکه فلان محصول غذایی در فروشگاه‌ها نایاب می‌شود، سر و کله انواع دکترهایی که دقیقاً متخصص همان ماده غذایی‌اند، پیدا میشود. آن‌ها مقاله‌های علمی مفصلی در اثبات مضر بودن غذایی که شما نمی‌توانید آن را به دست آورید می‌نویسند و در انواع برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی درباره مضرات این محصول غذایی سخن می‌گویند. البته مخالفت کردن با آنها کار دشواری است.

شوروی ضد شوروی/ ولادیمیر واینوویچ/ بیژن اشتری

Babi mirza بابی میرزا

@mohammadaleph