Forwarded from سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
┄┅═✧❀❀✧═┅┄
🕊️ سلامت، همدلی، ایستادگی
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from روزهاي من (Jinous)
چرخه باطل رابطه پزشک-بیمار
هنوز داغِ فقدان دردناک دکتر «مسعود داوودی» بر دلمان سنگینی میکرد که صحنهٔ اعدامِ قاتل و تبدیل او به «قهرمان» بار دیگر نشان داد چرخهٔ باطل نفرت بیمار از پزشک همچنان پابرجاست.
از منظر پزشکی که خارج از کشور فعالیت میکند، اشاره به چند نکته میتواند در روشنتر شدن ابعاد موضوع مؤثر باشد
۱. پزشک تنها بخشِ نظام درمانی نیست.
یک سیستم سلامت کارآمد بدون تجهیزات مناسب، پرستاران آموزشدیده، آزمایشگاه قابل اعتماد و داروهای استاندارد امکانپذیر نیست. با این حال، در ساختار فعلی سلامت، گروهی با نیتمندی یا از سر بیمسئولیتی تلاش میکنند تمام کاستیها را متوجه پزشک جلوه دهند تا ضعفهای خود را پنهان کنند.
۲. خطای پزشکی پدیدهای اجتنابناپذیر است.
در همهٔ نظامهای سلامت—حتی پیشرفتهترین آنها—خطا بخشی از واقعیتِ کار بالینی است. نرخ خطا در مراکز درمانی پیشرفته تا حدود ۳۰٪ برآورد شده و سالانه بین ۲۵۰ تا ۴۰۰ هزار مرگ در اثر خطاهای پزشکی گزارش میشود. بنابراین انتظارِ «خطای صفر» در مناطق محروم با امکانات محدود، انتظاری غیرواقعبینانه است.
۳. در سیستمهای استاندارد، پزشک قربانیِ ساختار معیوب نمیشود.
در بسیاری از کشورها، پزشکان تحت پوشش بیمهٔ بیمارستانها هستند و هزینهٔ خطا مستقیماً متوجه فرد پزشک نیست. بیمارستان در مقام کارفرما مسئولیت دارد با سیستمهای کنترل کیفیت، بر عملکرد پزشکان نظارت کند و در صورت مشاهدهٔ اشکال، همکاری را متوقف سازد.
۴. شفافسازی و بررسی علمی محور رسیدگی به خطا است.
در کشورهای پیشرفته، در مواردِ مشکوک به خطای پزشکی، خودِ بیمارستان—حتی پیش از طرح شکایت—درخواست کالبدشکافی و بررسی علت مرگ را ارائه میدهد تا روند مشخص و مستند باشد.
۵. جایگاه گفتوگو با بیمار در نظام سلامت ما
باز هم در کشورهای غربی بارها شاهد بودهام که تیم درمان با صبر و حوصله وضعیت بیمار، محدودیتها، و گزینههای جایگزین درمانی را توضیح دادهاند؛ اما در کشور ما چنین گفتوگویی ساختارمند و نهادینه نشده است. ارتباط مؤثر و پاسخگویی به سوالات بیماران یکی از مهمترین عوامل کاهش سوءتفاهم و خشونت است.
۶. بدون اصلاحات اساسی، مهاجرت و ناامنی ادامه خواهد داشت.
تا زمانی که نظام سلامت از نظر امنیت شغلی، مالی و جانی ارتقا نیابد، خروج نیروهای متخصص ادامه پیدا میکند و برگزاری تشییع جنازههای باشکوه برای پزشکان یا اعدام قاتلین در ملأعام نیز مانع تکرار این فجایع نخواهد شد.
ژینوس صارمیان
https://t.iss.one/Jsaremianmd
هنوز داغِ فقدان دردناک دکتر «مسعود داوودی» بر دلمان سنگینی میکرد که صحنهٔ اعدامِ قاتل و تبدیل او به «قهرمان» بار دیگر نشان داد چرخهٔ باطل نفرت بیمار از پزشک همچنان پابرجاست.
از منظر پزشکی که خارج از کشور فعالیت میکند، اشاره به چند نکته میتواند در روشنتر شدن ابعاد موضوع مؤثر باشد
۱. پزشک تنها بخشِ نظام درمانی نیست.
یک سیستم سلامت کارآمد بدون تجهیزات مناسب، پرستاران آموزشدیده، آزمایشگاه قابل اعتماد و داروهای استاندارد امکانپذیر نیست. با این حال، در ساختار فعلی سلامت، گروهی با نیتمندی یا از سر بیمسئولیتی تلاش میکنند تمام کاستیها را متوجه پزشک جلوه دهند تا ضعفهای خود را پنهان کنند.
۲. خطای پزشکی پدیدهای اجتنابناپذیر است.
در همهٔ نظامهای سلامت—حتی پیشرفتهترین آنها—خطا بخشی از واقعیتِ کار بالینی است. نرخ خطا در مراکز درمانی پیشرفته تا حدود ۳۰٪ برآورد شده و سالانه بین ۲۵۰ تا ۴۰۰ هزار مرگ در اثر خطاهای پزشکی گزارش میشود. بنابراین انتظارِ «خطای صفر» در مناطق محروم با امکانات محدود، انتظاری غیرواقعبینانه است.
۳. در سیستمهای استاندارد، پزشک قربانیِ ساختار معیوب نمیشود.
در بسیاری از کشورها، پزشکان تحت پوشش بیمهٔ بیمارستانها هستند و هزینهٔ خطا مستقیماً متوجه فرد پزشک نیست. بیمارستان در مقام کارفرما مسئولیت دارد با سیستمهای کنترل کیفیت، بر عملکرد پزشکان نظارت کند و در صورت مشاهدهٔ اشکال، همکاری را متوقف سازد.
۴. شفافسازی و بررسی علمی محور رسیدگی به خطا است.
در کشورهای پیشرفته، در مواردِ مشکوک به خطای پزشکی، خودِ بیمارستان—حتی پیش از طرح شکایت—درخواست کالبدشکافی و بررسی علت مرگ را ارائه میدهد تا روند مشخص و مستند باشد.
۵. جایگاه گفتوگو با بیمار در نظام سلامت ما
باز هم در کشورهای غربی بارها شاهد بودهام که تیم درمان با صبر و حوصله وضعیت بیمار، محدودیتها، و گزینههای جایگزین درمانی را توضیح دادهاند؛ اما در کشور ما چنین گفتوگویی ساختارمند و نهادینه نشده است. ارتباط مؤثر و پاسخگویی به سوالات بیماران یکی از مهمترین عوامل کاهش سوءتفاهم و خشونت است.
۶. بدون اصلاحات اساسی، مهاجرت و ناامنی ادامه خواهد داشت.
تا زمانی که نظام سلامت از نظر امنیت شغلی، مالی و جانی ارتقا نیابد، خروج نیروهای متخصص ادامه پیدا میکند و برگزاری تشییع جنازههای باشکوه برای پزشکان یا اعدام قاتلین در ملأعام نیز مانع تکرار این فجایع نخواهد شد.
ژینوس صارمیان
https://t.iss.one/Jsaremianmd
Telegram
روزهاي من
دل نوشته هاي روزهاي غربت
Forwarded from HelsinCast | هلسینکست
هفته درستکاری در انتشارات
کمیته اخلاق انتشارات COPE وبینارهایی به مناسبت این هفته از امروز تا جمعه برگزار میکند. برای اطلاع و ثبت نام میتوانید به لینک زیر مراجعه کنید:
https://publicationethics.org/events/publication-integrity-week-2025
کمیته اخلاق انتشارات COPE وبینارهایی به مناسبت این هفته از امروز تا جمعه برگزار میکند. برای اطلاع و ثبت نام میتوانید به لینک زیر مراجعه کنید:
https://publicationethics.org/events/publication-integrity-week-2025
رزیدنتی نباید به معنای زندهماندن میان کوسهها باشد
دکتر بتسی گرانچ
آموزش پزشکی در طول تاریخ همواره با فشارهای سنگین و محیطهای پرتنش همراه بوده است. من، بهعنوان یک جراح مغز و اعصاب با بیش از یازده سال تجربه، دوره رزیدنتیام را در زمانی گذراندم که ضوابطی برای محدود کردن ساعات کاری رزیدنتها وجود نداشت. در نخستین روز کارورزی جراحی عمومی، رئیس بخش ما همه کارورزان تازهوارد را گرد آورد و جزوهای با عنوان «چگونه با کوسهها شنا کنیم» به دستمان داد. این جزوه بر اساس مقالهای قدیمی نوشته شده بود که در اصل برای غواصان اسفنج تهیه شده بود، اما در پزشکی بهعنوان راهنمایی برای زندهماندن در برابر رهبران سمی استفاده میشد.
در آن جزوه شش قانون مطرح شده بود که استعارهای از رابطه پزشکان ارشد (کوسهها) و کارورزان (شناگران) بود. هدف این قوانین، آموزش بقا در محیطی پر از پرخاشگری و فشار بود. اما در عمل، این قوانین نهتنها به سلامت روان کارورزان آسیب میزد، بلکه حتی جان بیماران را نیز به خطر میانداخت. یکی از همکاران من در همان سال، تحت فشار چنین محیطی، نیمهشب در انبار پرستاری تلاش کرد به زندگی خود پایان دهد. این تجربه تلخ نشان داد که این قوانین باید بازنگری شوند.
من اکنون میخواهم این قوانین را دوباره بررسی کنم و آنها را به قوانینی امروزی تبدیل کنم تا محیط یادگیری مثبتتری فراهم شود:
۱) فرض کنید هر ماهی ناشناس یک کوسه است
جزوه توصیه میکرد همه پزشکان ناشناس را کوسه بدانیم و همیشه انتظار رفتار تهاجمی داشته باشیم. چنین نگاهی باعث اضطراب دائمی و بیاعتمادی میشود.
بازنگری: پزشکان ارشد باید مهارتهای رهبری و مربیگری داشته باشند تا کارورزان را حمایت کنند، نه اینکه با آنها مانند دشمن رفتار کنند.
۲) خونریزی نکنید
قانون میگفت اگر ضعف نشان دهید، کوسهها حمله میکنند؛ پس نباید درخواست کمک کنید. این نگاه، کارورزان را از بیان نیازهایشان بازمیداشت و به ضرر بیماران نیز تمام میشد.
بازنگری: نشان دادن ضعف بخشی طبیعی از یادگیری است. پزشک شدن یعنی پذیرفتن کمبودها و تلاش برای تبدیل آنها به قوت با کمک مربیان. هیچکس از ابتدا کامل نیست؛ رشد در پزشکی حاصل تجربه، شکست و بهبود است.
۳) در برابر پرخاشگری سریع واکنش نشان دهید
این قانون کارورز را مجبور میکرد همیشه آماده دفاع باشد، که نتیجهاش اضطراب و فشار روانی شدید بود.
بازنگری: کارورز باید آماده باشد تا با حمایت پزشکان ارشد بر ضعفهایش غلبه کند. وظیفه مربیان، آموزش و رشد دادن کارورزان است، نه ایجاد ترس.
۴) اگر کسی خونریزی کرد، از آب بیرون بروید
جزوه میگفت اگر همکار کارورزتان دچار مشکل شد، به او کمک نکنید. این قانون روحیه فردگرایی و بیتفاوتی را تقویت میکرد.
بازنگری: یادگیری در محیطی تیمی و حمایتی بسیار مؤثرتر است. باید همیشه به همکاران کمک کنیم، زیرا حمایت متقابل میان کارورزان برای سلامت روان و موفقیت در پزشکی ضروری است.
۵) از پیش تلافی کنید
این قانون توصیه میکرد همیشه آماده حمله متقابل باشید، حتی اگر حملهای به اشتباه رخ دهد. چنین فضایی کارورزان را در حالت دفاعی دائمی نگه میداشت.
بازنگری: به جای تلافی، باید انتظار حمایت پیشگیرانه داشت. کارورزان باید بدانند که مربیان و همکارانشان در کنارشان هستند و از آنها پشتیبانی میکنند.
۶) حمله سازمانیافته را بههم بریزید
جزوه پیشنهاد میکرد در صورت حمله گروهی، اختلاف داخلی ایجاد کنید و حتی دیگران را قربانی کنید. این قانون فرهنگ تخریب و «زیر پای دیگری را خالی کردن» را ترویج میکرد.
بازنگری: کار تیمی در پزشکی حیاتی است. هیچ نتیجه مثبتی از تخریب داخلی حاصل نمیشود. موفقیت در درمان بیماران تنها با همکاری و همدلی امکانپذیر است.
تجربه شخصی و درسهای آموختهشده
آن روز، با روپوش سفید کوتاه و شلوار سفید، آماده ورود به دنیای جدیدی از نظام سلامت بودم. در شهری تازه، بیمارستانی تازه و میان همکارانی تازه نشسته بودم و ترس سراسر وجودم را گرفته بود. بعد از شنیدن آن سخنرانی، احساس پوچی کردم. جزوه را سالها در پوشهای روی میزم نگه داشتم، نه بهعنوان راهنما، بلکه بهعنوان یادآوری از آن روز سخت. همان روز با خود عهد کردم که چنین رفتارهای سمی را ادامه ندهم و در مسیر پزشکی، فرهنگ متفاوتی بسازم.
امروز باور دارم که همه ما میتوانیم از تجربههای منفی، عهدی با خود ببندیم تا پزشکان و آموزگاران بهتری شویم. اگر هر یک از ما متعهد شویم که این چرخه سمی را ادامه ندهیم، میتوانیم کیفیت زندگی پزشکان جوان و بیماران را بهبود بخشیم.
بازنویسی این جزوه به معنای تعهد به نقش «غریقنجات» است؛ یعنی کسی که نهتنها خود را نجات میدهد، بلکه دیگران را نیز حمایت میکند. ما باید عاملان تغییر باشیم و آموزش پزشکی را از محیطی پر از ترس و رقابت ناسالم، به محیطی سرشار از حمایت، همکاری و رشد تبدیل کنیم.
دکتر بتسی گرانچ
آموزش پزشکی در طول تاریخ همواره با فشارهای سنگین و محیطهای پرتنش همراه بوده است. من، بهعنوان یک جراح مغز و اعصاب با بیش از یازده سال تجربه، دوره رزیدنتیام را در زمانی گذراندم که ضوابطی برای محدود کردن ساعات کاری رزیدنتها وجود نداشت. در نخستین روز کارورزی جراحی عمومی، رئیس بخش ما همه کارورزان تازهوارد را گرد آورد و جزوهای با عنوان «چگونه با کوسهها شنا کنیم» به دستمان داد. این جزوه بر اساس مقالهای قدیمی نوشته شده بود که در اصل برای غواصان اسفنج تهیه شده بود، اما در پزشکی بهعنوان راهنمایی برای زندهماندن در برابر رهبران سمی استفاده میشد.
در آن جزوه شش قانون مطرح شده بود که استعارهای از رابطه پزشکان ارشد (کوسهها) و کارورزان (شناگران) بود. هدف این قوانین، آموزش بقا در محیطی پر از پرخاشگری و فشار بود. اما در عمل، این قوانین نهتنها به سلامت روان کارورزان آسیب میزد، بلکه حتی جان بیماران را نیز به خطر میانداخت. یکی از همکاران من در همان سال، تحت فشار چنین محیطی، نیمهشب در انبار پرستاری تلاش کرد به زندگی خود پایان دهد. این تجربه تلخ نشان داد که این قوانین باید بازنگری شوند.
من اکنون میخواهم این قوانین را دوباره بررسی کنم و آنها را به قوانینی امروزی تبدیل کنم تا محیط یادگیری مثبتتری فراهم شود:
۱) فرض کنید هر ماهی ناشناس یک کوسه است
جزوه توصیه میکرد همه پزشکان ناشناس را کوسه بدانیم و همیشه انتظار رفتار تهاجمی داشته باشیم. چنین نگاهی باعث اضطراب دائمی و بیاعتمادی میشود.
بازنگری: پزشکان ارشد باید مهارتهای رهبری و مربیگری داشته باشند تا کارورزان را حمایت کنند، نه اینکه با آنها مانند دشمن رفتار کنند.
۲) خونریزی نکنید
قانون میگفت اگر ضعف نشان دهید، کوسهها حمله میکنند؛ پس نباید درخواست کمک کنید. این نگاه، کارورزان را از بیان نیازهایشان بازمیداشت و به ضرر بیماران نیز تمام میشد.
بازنگری: نشان دادن ضعف بخشی طبیعی از یادگیری است. پزشک شدن یعنی پذیرفتن کمبودها و تلاش برای تبدیل آنها به قوت با کمک مربیان. هیچکس از ابتدا کامل نیست؛ رشد در پزشکی حاصل تجربه، شکست و بهبود است.
۳) در برابر پرخاشگری سریع واکنش نشان دهید
این قانون کارورز را مجبور میکرد همیشه آماده دفاع باشد، که نتیجهاش اضطراب و فشار روانی شدید بود.
بازنگری: کارورز باید آماده باشد تا با حمایت پزشکان ارشد بر ضعفهایش غلبه کند. وظیفه مربیان، آموزش و رشد دادن کارورزان است، نه ایجاد ترس.
۴) اگر کسی خونریزی کرد، از آب بیرون بروید
جزوه میگفت اگر همکار کارورزتان دچار مشکل شد، به او کمک نکنید. این قانون روحیه فردگرایی و بیتفاوتی را تقویت میکرد.
بازنگری: یادگیری در محیطی تیمی و حمایتی بسیار مؤثرتر است. باید همیشه به همکاران کمک کنیم، زیرا حمایت متقابل میان کارورزان برای سلامت روان و موفقیت در پزشکی ضروری است.
۵) از پیش تلافی کنید
این قانون توصیه میکرد همیشه آماده حمله متقابل باشید، حتی اگر حملهای به اشتباه رخ دهد. چنین فضایی کارورزان را در حالت دفاعی دائمی نگه میداشت.
بازنگری: به جای تلافی، باید انتظار حمایت پیشگیرانه داشت. کارورزان باید بدانند که مربیان و همکارانشان در کنارشان هستند و از آنها پشتیبانی میکنند.
۶) حمله سازمانیافته را بههم بریزید
جزوه پیشنهاد میکرد در صورت حمله گروهی، اختلاف داخلی ایجاد کنید و حتی دیگران را قربانی کنید. این قانون فرهنگ تخریب و «زیر پای دیگری را خالی کردن» را ترویج میکرد.
بازنگری: کار تیمی در پزشکی حیاتی است. هیچ نتیجه مثبتی از تخریب داخلی حاصل نمیشود. موفقیت در درمان بیماران تنها با همکاری و همدلی امکانپذیر است.
تجربه شخصی و درسهای آموختهشده
آن روز، با روپوش سفید کوتاه و شلوار سفید، آماده ورود به دنیای جدیدی از نظام سلامت بودم. در شهری تازه، بیمارستانی تازه و میان همکارانی تازه نشسته بودم و ترس سراسر وجودم را گرفته بود. بعد از شنیدن آن سخنرانی، احساس پوچی کردم. جزوه را سالها در پوشهای روی میزم نگه داشتم، نه بهعنوان راهنما، بلکه بهعنوان یادآوری از آن روز سخت. همان روز با خود عهد کردم که چنین رفتارهای سمی را ادامه ندهم و در مسیر پزشکی، فرهنگ متفاوتی بسازم.
امروز باور دارم که همه ما میتوانیم از تجربههای منفی، عهدی با خود ببندیم تا پزشکان و آموزگاران بهتری شویم. اگر هر یک از ما متعهد شویم که این چرخه سمی را ادامه ندهیم، میتوانیم کیفیت زندگی پزشکان جوان و بیماران را بهبود بخشیم.
بازنویسی این جزوه به معنای تعهد به نقش «غریقنجات» است؛ یعنی کسی که نهتنها خود را نجات میدهد، بلکه دیگران را نیز حمایت میکند. ما باید عاملان تغییر باشیم و آموزش پزشکی را از محیطی پر از ترس و رقابت ناسالم، به محیطی سرشار از حمایت، همکاری و رشد تبدیل کنیم.
Medical Professionalism
رزیدنتی نباید به معنای زندهماندن میان کوسهها باشد دکتر بتسی گرانچ آموزش پزشکی در طول تاریخ همواره با فشارهای سنگین و محیطهای پرتنش همراه بوده است. من، بهعنوان یک جراح مغز و اعصاب با بیش از یازده سال تجربه، دوره رزیدنتیام را در زمانی گذراندم که ضوابطی…
دکتر بتسی گرانچ، جراح مغز و اعصاب دارای بورد تخصصی در گینسویل، جورجیا است. در فضای آنلاین با نام @ladyspinedoc شناخته میشود و تلاش میکند جراحی مغز و اعصاب را برای عموم قابلفهم کند، در عین حال نشان دهد چگونه میان کار، زندگی خانوادگی و نقشهایش بهعنوان مادر، همسر و دوست تعادل برقرار میکند.
متنی که در بالا خواندید خلاصه نوشتار او در Op-Med بود.
https://opmed.doximity.com/articles/we-shouldn-t-have-to-survive-the-sharks-of-residency
متنی که در بالا خواندید خلاصه نوشتار او در Op-Med بود.
https://opmed.doximity.com/articles/we-shouldn-t-have-to-survive-the-sharks-of-residency
Doximity
We Shouldn't Have to Survive the 'Sharks' of Residency
Toxicity in physician training is a topic that is not new. In fact, it’s called residency because traditionally doctors in training spent so much o...
مقابله با خرافات و شبه علم در پزشکی
«دفاع از بیماران، نه فقط دفاع از علم»، این عنوان مقاله ای است که در مجله Journal of General Internal Medicine منتشر شده است. پیام اصلی آن این است که پزشکان و متخصصان سلامت به جای قاطعانه دفاع کردن از علم پزشکی باید از بیماران دفاع کنند؛ چون اعتماد مردم به علم پزشکی زمانی ساخته میشود که احساس کنند پزشکان واقعاً کنارشان هستند و دغدغه هایشان شنیده میشود.
پزشکان و متخصصان سلامت وقتی با باورها و اطلاعات غلط یا شک و تردید مردم روبهرو میشوند، معمولاً با تأکید بر اقتدار علمی پاسخ میدهند. اما این کار همیشه اعتماد نمیسازد؛ گاهی مردم احساس میکنند نظرشان نادیده گرفته شده یا به آنها از بالا نگاه میشود. و نتیجه آن فاصله بیشتر بین مردم و علم. پزشکی خواهد بود
این مقاله در واقع دربارهی رابطهی علم، پزشکی و اعتماد مردم است و توضیح میدهد چرا صرفاً «دفاع کردن از علم» کافی نیست و حتی میتواند نتیجهی معکوس داشته باشد.
اعتماد مهمتر از اقتدار
1⃣اعتماد داده نمیشود، ساخته میشود. مردم باید ببینند که پزشکان گوش میدهند، شفافاند و فروتنانه با عدم قطعیت علمی برخورد میکنند.
2⃣پرسیدن و تردید کردن همان چیزی است که علم را پیش میبرد. نباید شک مردم را بهعنوان نادانی رد کرد. وقتی پزشکان به اشتباهات گذشته (مثل بحران مسکن های اپیوئیدی یا نابرابری در درمان) اذعان میکنند، اعتماد مردم به علم پزشکی بیشتر میشود.
🔻پذیرش و مقابله با آسیبهای جاری: ما باید بپذیریم که سیستم درمانی نقصهایی دارد و خطای پزشکی رخ میدهد. به علاوه هزینههای سنگین درمان، بدهیهای پزشکی و شکاف دسترسی به خدمات باعث بیاعتمادی مردم به نهاد سلامت میشود. ما باید برای حفظ اعتماد به علم پزشکی، در جهت اصلاح ساختارها و مدلهای پرداختی که کیفیت و عدالت را پاداش میدهند، تلاش کنیم.
🔻ارزش دادن به تجربهی بیماران: علم دادهمحور است، اما مردم به تجربهی زیستهی خود هم اعتماد دارند. اگر درد یا علائمشان نادیده گرفته شود، اعتمادشان از بین میرود. ما باید گوش بدهیم و تجربهی بیماران را جدی بگیریم.
🔻رفع موانع دسترسی: بسیاری از مردم علم را رد نمیکنند، بلکه به دلیل هزینه، بیمه یا زمان انتظار طولانی از سیستم درمانی دور میشوند. این مشکلات باید حل شود تا اعتماد بازگردد.
راه درست مقابله با خرافات و شبه علم در پزشکی این است که پزشکان به بیماران گوش بدهند، خطاها را بپذیرند، مشکلات ساختاری را جدی بگیرند و تجربهی بیماران را ارزشمند بدانند. در این صورت اعتماد ساخته میشود و علم هم جایگاه واقعیاش را پیدا میکند.
Perlo, J., Cerise, F.P. Trust in Health Care: Defend Patients, Not Just Science. J GEN INTERN MED (2025). https://doi.org/10.1007/s11606-025-09989-3
#شبه_علم
#اعتماد_به_علم
#دفاع_از_علم
#دفاع_از_بیمار
«دفاع از بیماران، نه فقط دفاع از علم»، این عنوان مقاله ای است که در مجله Journal of General Internal Medicine منتشر شده است. پیام اصلی آن این است که پزشکان و متخصصان سلامت به جای قاطعانه دفاع کردن از علم پزشکی باید از بیماران دفاع کنند؛ چون اعتماد مردم به علم پزشکی زمانی ساخته میشود که احساس کنند پزشکان واقعاً کنارشان هستند و دغدغه هایشان شنیده میشود.
پزشکان و متخصصان سلامت وقتی با باورها و اطلاعات غلط یا شک و تردید مردم روبهرو میشوند، معمولاً با تأکید بر اقتدار علمی پاسخ میدهند. اما این کار همیشه اعتماد نمیسازد؛ گاهی مردم احساس میکنند نظرشان نادیده گرفته شده یا به آنها از بالا نگاه میشود. و نتیجه آن فاصله بیشتر بین مردم و علم. پزشکی خواهد بود
این مقاله در واقع دربارهی رابطهی علم، پزشکی و اعتماد مردم است و توضیح میدهد چرا صرفاً «دفاع کردن از علم» کافی نیست و حتی میتواند نتیجهی معکوس داشته باشد.
اعتماد مهمتر از اقتدار
1⃣اعتماد داده نمیشود، ساخته میشود. مردم باید ببینند که پزشکان گوش میدهند، شفافاند و فروتنانه با عدم قطعیت علمی برخورد میکنند.
2⃣پرسیدن و تردید کردن همان چیزی است که علم را پیش میبرد. نباید شک مردم را بهعنوان نادانی رد کرد. وقتی پزشکان به اشتباهات گذشته (مثل بحران مسکن های اپیوئیدی یا نابرابری در درمان) اذعان میکنند، اعتماد مردم به علم پزشکی بیشتر میشود.
Science doesn’t need a louder defense; patients need stronger advocates. The future of medicine isn’t about winning debates. It’s about showing, through action not assertion, that we stand with those we serve. Only then will science not just be defended, but truly trusted.مفهوم دفاع از بیماران، نه فقط از علم
🔻پذیرش و مقابله با آسیبهای جاری: ما باید بپذیریم که سیستم درمانی نقصهایی دارد و خطای پزشکی رخ میدهد. به علاوه هزینههای سنگین درمان، بدهیهای پزشکی و شکاف دسترسی به خدمات باعث بیاعتمادی مردم به نهاد سلامت میشود. ما باید برای حفظ اعتماد به علم پزشکی، در جهت اصلاح ساختارها و مدلهای پرداختی که کیفیت و عدالت را پاداش میدهند، تلاش کنیم.
🔻ارزش دادن به تجربهی بیماران: علم دادهمحور است، اما مردم به تجربهی زیستهی خود هم اعتماد دارند. اگر درد یا علائمشان نادیده گرفته شود، اعتمادشان از بین میرود. ما باید گوش بدهیم و تجربهی بیماران را جدی بگیریم.
🔻رفع موانع دسترسی: بسیاری از مردم علم را رد نمیکنند، بلکه به دلیل هزینه، بیمه یا زمان انتظار طولانی از سیستم درمانی دور میشوند. این مشکلات باید حل شود تا اعتماد بازگردد.
راه درست مقابله با خرافات و شبه علم در پزشکی این است که پزشکان به بیماران گوش بدهند، خطاها را بپذیرند، مشکلات ساختاری را جدی بگیرند و تجربهی بیماران را ارزشمند بدانند. در این صورت اعتماد ساخته میشود و علم هم جایگاه واقعیاش را پیدا میکند.
#شبه_علم
#اعتماد_به_علم
#دفاع_از_علم
#دفاع_از_بیمار
SpringerLink
Trust in Health Care: Defend Patients, Not Just Science
Journal of General Internal Medicine -
صحبت با بیمار از عدم قطعیت تشخیص
در پزشکی معمولاً تصور میشود تشخیص یک حقیقت قطعی است. اما واقعیت اینطور نیست. تشخیص بیشتر شبیه یک مسیر است تا یک نقطهی پایان.
در حالی که اگر پزشک صریحاً بگوید چه چیزهایی را میداند و چه چیزهایی هنوز روشن نیست، بیماران احساس احترام و مشارکت بیشتری میکنند، و اعتماد بیشتر میشود.
»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«
🔆 در راستای ایجاد اعتماد به پزشکی، پودمان آنلاینی برای آموزش رایگان نحوه بیان عدم قطعیت تشخیصی به بیمار با حمایت مالی بنیاد ABIM طراحی شده است که میتوانید از آن استفاده کنید
#عدم_قطعیت
#ارتباط_با_بیمار
در پزشکی معمولاً تصور میشود تشخیص یک حقیقت قطعی است. اما واقعیت اینطور نیست. تشخیص بیشتر شبیه یک مسیر است تا یک نقطهی پایان.
عدم قطعیت تشخیص، بیانگر پیچیدگی پزشکی است. مشکل اینجاست که فرهنگ پزشکی سالها پزشکان را از بیان آشکار عدم قطعیت دور کرده است. چون خیلی وقتها تردید بهعنوان ضعف یا بیکفایتی دیده میشود. نتیجه این میشود که پزشکان اعتمادبهنفس اغراقآمیز نشان میدهند یا اصلاً حرفی از عدم قطعیت به میان نمیآورند.این عادتها پیامدهای جدی دارند: باعث خطاهای تشخیصی میشوند، انتظارات بیماران را ناهماهنگ میکنند و اعتماد را از بین میبرند.
در حالی که اگر پزشک صریحاً بگوید چه چیزهایی را میداند و چه چیزهایی هنوز روشن نیست، بیماران احساس احترام و مشارکت بیشتری میکنند، و اعتماد بیشتر میشود.
»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«
🔆 در راستای ایجاد اعتماد به پزشکی، پودمان آنلاینی برای آموزش رایگان نحوه بیان عدم قطعیت تشخیصی به بیمار با حمایت مالی بنیاد ABIM طراحی شده است که میتوانید از آن استفاده کنید
#عدم_قطعیت
#ارتباط_با_بیمار
Forwarded from HelsinCast | هلسینکست
A commentary on a critique.pdf
945 KB
تأملی آموزشی بر یک مقاله درباره PubPeer: نقدی بر یک نقد
متن پیوست نقدی بر مقالهای است که با رویکردی انتقادی به پلتفرم PubPeer پرداخته اما خود از منظر اخلاق نشر، استدلال و شواهد تجربی با کاستیهای جدی روبهروست.
مقاله مورد نقد، مدعاهایی کلی درباره «سلاحسازی نقد» و «شکگرایی افراطی» به PubPeer منتسب کرده، بیآنکه شواهد کمی یا مطالعات پشتیبان ارائه دهد. از دیگر اشکالات جدی مقاله، استناد مدعیات مقاله به منابع جعلی و استناد خطا بهCOPE است. همچنین، فرض گرفتن رابطهای علی میان نظرات PubPeer و رترکشن است در حالیکه این پلتفرم هیچ اختیار نهادی برای تصمیمگیری در مورد رترکشن ندارد و صرفاً ابزار شفافسازی علمی است. عدم اعلام تعارض منافع و استفاده اعلامنشده از هوش مصنوعی برای بررسی منابع، از دیگر نقضهای جدی اخلاق نشر در مقاله مورد بحث است.
این نوشتار خواستار انجام وظایف کامل و بیطرفانه سردبیری، برای تقویت فرهنگ پاسخگویی به نقدهای پس از انتشار در مجلات کشور است. دفاع از سلامت ادبیات علمی باید بر منافع فردی مقدم باشد و نباید اشکالات علمی را تخریب اعتبار فرد تلقی کرد.
متن پیوست نقدی بر مقالهای است که با رویکردی انتقادی به پلتفرم PubPeer پرداخته اما خود از منظر اخلاق نشر، استدلال و شواهد تجربی با کاستیهای جدی روبهروست.
مقاله مورد نقد، مدعاهایی کلی درباره «سلاحسازی نقد» و «شکگرایی افراطی» به PubPeer منتسب کرده، بیآنکه شواهد کمی یا مطالعات پشتیبان ارائه دهد. از دیگر اشکالات جدی مقاله، استناد مدعیات مقاله به منابع جعلی و استناد خطا بهCOPE است. همچنین، فرض گرفتن رابطهای علی میان نظرات PubPeer و رترکشن است در حالیکه این پلتفرم هیچ اختیار نهادی برای تصمیمگیری در مورد رترکشن ندارد و صرفاً ابزار شفافسازی علمی است. عدم اعلام تعارض منافع و استفاده اعلامنشده از هوش مصنوعی برای بررسی منابع، از دیگر نقضهای جدی اخلاق نشر در مقاله مورد بحث است.
این نوشتار خواستار انجام وظایف کامل و بیطرفانه سردبیری، برای تقویت فرهنگ پاسخگویی به نقدهای پس از انتشار در مجلات کشور است. دفاع از سلامت ادبیات علمی باید بر منافع فردی مقدم باشد و نباید اشکالات علمی را تخریب اعتبار فرد تلقی کرد.
برابری
یک کتاب
بشنوید: یک کتاب: «برابری: معنا و علت اهمیت آن»
🎙 در این قسمت از پادکست «یک کتاب» در گفتوگو با عرفان ثابتی، پژوهشگر علوم اجتماعی، به معرفی کتاب برابری: معنا و علت اهمیت آن، اثر توماس پیکتی و مایکل سندل، میپردازیم.
▪️پادکستها و نسخهی شنیداری مقالات ما را در وبسایت آسو و همچنین در شبکههای اجتماعی و اپهای پادخوان با شناسهی NashrAasoo بشنوید.
[Castbox] [Google] [Spotify] [Apple]
@NashrAasoo 🎧
🎙 در این قسمت از پادکست «یک کتاب» در گفتوگو با عرفان ثابتی، پژوهشگر علوم اجتماعی، به معرفی کتاب برابری: معنا و علت اهمیت آن، اثر توماس پیکتی و مایکل سندل، میپردازیم.
▪️پادکستها و نسخهی شنیداری مقالات ما را در وبسایت آسو و همچنین در شبکههای اجتماعی و اپهای پادخوان با شناسهی NashrAasoo بشنوید.
[Castbox] [Google] [Spotify] [Apple]
@NashrAasoo 🎧
Forwarded from نشریه +24
نشریه4️⃣ 2⃣ ➕:
《 کارگاه روایت نویسی پزشکی 》
"با ظرفیت محدود"
تجربه های بالینی را به روایت هایی تبدیل کنید که میمانند، میفهمانند و درمان میکنند.📄✒️
⏰ زمان برگزاری: ۱۳ و ۲۰ آذرماه [ساعت ۱۵ تا ۱۸]
📍محل برگزاری: به صورت مجازی
هزینه شرکت در کارگاه: ۳۵۰ هزار تومان
با تخفیف دانشجویی: ۲۵۰ هزار تومان
📲 برای ثبت نام و دریافت اطلاعات بیشتر به آیدی تلگرام @AdNplus24 پیام دهید.
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
┏ ➕2⃣4⃣ ━━━━━━━━┓
🌐 https://t.iss.one/Nplus24
┗━━━━ ➕2⃣ 4⃣ ━━━━━┛
《 کارگاه روایت نویسی پزشکی 》
"با ظرفیت محدود"
تجربه های بالینی را به روایت هایی تبدیل کنید که میمانند، میفهمانند و درمان میکنند.📄✒️
آنچه دراین کارگاه میآموزید:👨🏻💻 مدرس کارگاه: محمدجواد رحیمی، نویسنده
✅آشنایی با اصول نویسندگی و روایت
✅بیان تجربه های انسانی در دنیای سلامت و درمان
⏰ زمان برگزاری: ۱۳ و ۲۰ آذرماه [ساعت ۱۵ تا ۱۸]
📍محل برگزاری: به صورت مجازی
با تخفیف دانشجویی: ۲۵۰ هزار تومان
📲 برای ثبت نام و دریافت اطلاعات بیشتر به آیدی تلگرام @AdNplus24 پیام دهید.
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
┏ ➕2⃣4⃣ ━━━━━━━━┓
🌐 https://t.iss.one/Nplus24
┗━━━━ ➕2⃣ 4⃣ ━━━━━┛
Forwarded from دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران
♨️دستیاری
♦️راهاندازی سامانه گزارش سوء رفتار حرفهای رزیدنتها در معاونت آموزشی وزارت بهداشت
📌دکتر جعفریان: در برخی از محیطهای بالینی ممکن است ارتباطات حرفهای به شکل صحیح برقرار نشود. به همین دلیل، سامانه گزارشدهی سوء رفتار حرفهای در سایت معاونت آموزشی فعال شده است.
📌برای هر کلانمنطقه یک ناظر تعیین شده و گزارشها به دقت بررسی، ارزیابی و پیگیری میشوند.
📌دکتر جعفریان: تا دیروز ۱۰۵ گزارش ثبت شده که بخشی از آنها را مطالعه کردهام. رسیدگی به این گزارشها ممکن است زمانبر باشد، اما واکنشها بر اساس جمعبندی دقیق صورت میگیرد.
▶️https://ble.ir/tumsvsca
🆔 @smtumspr
♦️راهاندازی سامانه گزارش سوء رفتار حرفهای رزیدنتها در معاونت آموزشی وزارت بهداشت
📌دکتر جعفریان: در برخی از محیطهای بالینی ممکن است ارتباطات حرفهای به شکل صحیح برقرار نشود. به همین دلیل، سامانه گزارشدهی سوء رفتار حرفهای در سایت معاونت آموزشی فعال شده است.
📌برای هر کلانمنطقه یک ناظر تعیین شده و گزارشها به دقت بررسی، ارزیابی و پیگیری میشوند.
📌دکتر جعفریان: تا دیروز ۱۰۵ گزارش ثبت شده که بخشی از آنها را مطالعه کردهام. رسیدگی به این گزارشها ممکن است زمانبر باشد، اما واکنشها بر اساس جمعبندی دقیق صورت میگیرد.
▶️https://ble.ir/tumsvsca
🆔 @smtumspr
مجموعه مستندات ارتقا تعهد حرفهای دانشکده پزشکی
دانشگاه علوم پزشکی تهران
در طول مدت همکاریم در دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران با جمع بزرگی از اعضای هیات علمی و مسئولین ادوار مختلف این دانشکده برای ارتقا پروفشنالیسم پزشکی افتخار همکاری داشتم. حاصل این همکاریها که طی بیش از یک دهه و در قالب پروژههای متعدد بدون بودجه و با همکاری دلسوزانه و بی چشم داشت اعضای هیات علمی دانشکده به پیش رفت، برنامه های آموزشی و ارزیابی برای ادغام آموزش تعهد حرفه ای در دانشکده پزشکی بود که بخشهایی از آن علاوه بر برنامه ریزی به اجرا درآمد.
اکنون پس از ۵ سال، مستندات این فعالیتها در یک مجموعه دسته بندی شده منتشر میشود تا به واسطه استفاده و ثمربخشی این متون در سایر دانشگاهها، تا حدی از وقت، زحمت و دغدغهمندی همکارانی که در این پروژهها همکاری داشتند، قدردانی گردد.
متون به صورت پروژههای مجزا دسته بندی شده و در قالب لینکهای مربوطه در این مجموعه قرار داده شده اند. استفاده از این مستندات به منظور بهبود تعهدحرفهای پزشکی، آزاد است.
برای دانشگاه علوم پزشکی تهران سربلندی و سرآمدی در علم و اخلاق آرزو میکنم و امیدوارم همیشه اعضای هیات علمی دانشگاه، آن را خانه خود بدانند و نگران و مراقب کیفیت آموزش و حکمرانی علمی دانشگاه باشند.
Asghari F. TUMS Professionalism [Internet]. figshare; 2025 [cited 2025Dec14]. Available from: https://figshare.com/collections/TUMS_Professionalism/8192102
#تعهد_حرفهای
#تعهد_حرفهای_پزشکی
#آموزش_پزشکی
#دانشگاه_علوم_پزشکی_تهران
دانشگاه علوم پزشکی تهران
در طول مدت همکاریم در دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران با جمع بزرگی از اعضای هیات علمی و مسئولین ادوار مختلف این دانشکده برای ارتقا پروفشنالیسم پزشکی افتخار همکاری داشتم. حاصل این همکاریها که طی بیش از یک دهه و در قالب پروژههای متعدد بدون بودجه و با همکاری دلسوزانه و بی چشم داشت اعضای هیات علمی دانشکده به پیش رفت، برنامه های آموزشی و ارزیابی برای ادغام آموزش تعهد حرفه ای در دانشکده پزشکی بود که بخشهایی از آن علاوه بر برنامه ریزی به اجرا درآمد.
اکنون پس از ۵ سال، مستندات این فعالیتها در یک مجموعه دسته بندی شده منتشر میشود تا به واسطه استفاده و ثمربخشی این متون در سایر دانشگاهها، تا حدی از وقت، زحمت و دغدغهمندی همکارانی که در این پروژهها همکاری داشتند، قدردانی گردد.
متون به صورت پروژههای مجزا دسته بندی شده و در قالب لینکهای مربوطه در این مجموعه قرار داده شده اند. استفاده از این مستندات به منظور بهبود تعهدحرفهای پزشکی، آزاد است.
برای دانشگاه علوم پزشکی تهران سربلندی و سرآمدی در علم و اخلاق آرزو میکنم و امیدوارم همیشه اعضای هیات علمی دانشگاه، آن را خانه خود بدانند و نگران و مراقب کیفیت آموزش و حکمرانی علمی دانشگاه باشند.
#تعهد_حرفهای
#تعهد_حرفهای_پزشکی
#آموزش_پزشکی
#دانشگاه_علوم_پزشکی_تهران
figshare
TUMS Professionalism
این مجموعه مستندات برای آموزش، ارزیابی، برنامه ریزی و ارتقا تعهد حرفه ای در دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران تهیه شده است.تهیه این مجموعه طی پروژه های متعدد در طول سالهای 1390 تا 1400 انجام شده و در تهیه آن گروه بزرگی از اعضای هیات علمی بالینی دانشکده…
مطالعه جهانی ساعات کاری پزشکان جوان در کشورهای عضو WMA
مطالعه جهانی ساعات کاری پزشکان جوان (JDN Global Working Hours Study) از ۱۸ دسامبر در کشورهای عضو انجمن جهانی پزشکی (WMA) آغاز میشود.
این پیمایش چندزبانه با هدف بررسی ساعات کاری، میزان استراحت و شرایط آموزشی پزشکان جوان طراحی شده و به دنبال تولید دادههای معتبر و قابل مقایسه برای حمایت از سیاستگذاری مبتنی بر شواهد در حوزه نیروی انسانی سلامت است. نتایج این مطالعه میتواند نقش مهمی در بهبود شرایط کاری، ارتقای سلامت روان پزشکان جوان و افزایش ایمنی بیمار ایفا کند.
📍شایان ذکر است که نظام پزشکی ایران در نشست سال جاری WMA در پرتغال به عضویت این انجمن بینالمللی درآمده است. در وبیناری که فردا به همین منظور برگزار میشود، محققین، ضمن توضیح این مطالعه، شرح میدهند که چرا به دادههای قویتر و قابل اتکا بهطور فوری نیاز است.
Date: 18 December 2025
Time: 17:00 (Zurich time)
Format: Online (Zoom)
Register here:
https://us06web.zoom.us/meeting/register/Jt7BrBIkTXWE3vZ7HGfVgQ
مطالعه جهانی ساعات کاری پزشکان جوان (JDN Global Working Hours Study) از ۱۸ دسامبر در کشورهای عضو انجمن جهانی پزشکی (WMA) آغاز میشود.
این پیمایش چندزبانه با هدف بررسی ساعات کاری، میزان استراحت و شرایط آموزشی پزشکان جوان طراحی شده و به دنبال تولید دادههای معتبر و قابل مقایسه برای حمایت از سیاستگذاری مبتنی بر شواهد در حوزه نیروی انسانی سلامت است. نتایج این مطالعه میتواند نقش مهمی در بهبود شرایط کاری، ارتقای سلامت روان پزشکان جوان و افزایش ایمنی بیمار ایفا کند.
📍شایان ذکر است که نظام پزشکی ایران در نشست سال جاری WMA در پرتغال به عضویت این انجمن بینالمللی درآمده است. در وبیناری که فردا به همین منظور برگزار میشود، محققین، ضمن توضیح این مطالعه، شرح میدهند که چرا به دادههای قویتر و قابل اتکا بهطور فوری نیاز است.
Date: 18 December 2025
Time: 17:00 (Zurich time)
Format: Online (Zoom)
Register here:
https://us06web.zoom.us/meeting/register/Jt7BrBIkTXWE3vZ7HGfVgQ
Zoom
Welcome! You are invited to join a meeting: Launch of the JDN Global Working Hours Study. After registering, you will receive a…
This webinar will introduce the JDN Global Working Hours Study, a multilingual worldwide survey on junior doctors’ working hours, rest, and training conditions. Against the backdrop of the global health workforce crisis, speakers from the WMA, the International…
سلامت روان پزشکان
سازمان جهانی بهداشت در گزارش Our Duty of Care (2022) که در خصوص سلامت روان ارائه دهندگان خدمات سلامت تهیه شده، هشدار میدهد که «تابآوری» نباید فقط بهمعنای تحمل فشار توسط افراد باشد. تمرکز افراطی بر تابآوری فردی میتواند مسئولیت نظام سلامت را در ایجاد شرایط کاری ناعادلانه، فرساینده و ناایمن پنهان کند. از نگاه WHO ، تابآوری یک ویژگی نظام سلامت مطلوب است، نه انتظار از کارکنان برای تحمل فشار بیشتر.
اخیرا مقالهای در مجله World Medical Journal, مجله رسمی انجمن جهانی پزشکی (WMA) با اشاره به تاکید WHO و WMA بر سلامت روان کارکنان سلامت پنج اولویت جهانی برای اقدام در سلامت روان پزشکان را ارائه میدهد:
#سلامت روان
#تاب_آوری
#نظام_سلامت
#اصلاح_شرایط_کار
Cobo Castro T, Protecting Physicians’ Mental Health: A Global Responsibility, WMJ, 2025;03:20-21.
سازمان جهانی بهداشت در گزارش Our Duty of Care (2022) که در خصوص سلامت روان ارائه دهندگان خدمات سلامت تهیه شده، هشدار میدهد که «تابآوری» نباید فقط بهمعنای تحمل فشار توسط افراد باشد. تمرکز افراطی بر تابآوری فردی میتواند مسئولیت نظام سلامت را در ایجاد شرایط کاری ناعادلانه، فرساینده و ناایمن پنهان کند. از نگاه WHO ، تابآوری یک ویژگی نظام سلامت مطلوب است، نه انتظار از کارکنان برای تحمل فشار بیشتر.
اخیرا مقالهای در مجله World Medical Journal, مجله رسمی انجمن جهانی پزشکی (WMA) با اشاره به تاکید WHO و WMA بر سلامت روان کارکنان سلامت پنج اولویت جهانی برای اقدام در سلامت روان پزشکان را ارائه میدهد:
اصلاح ساختاری شرایط کارتوجه به سلامت روان پزشکان شرطی اساسی برای ایجاد نظامهای سلامت مقاوم و باکیفیت به شمار میرود؛ نظامهایی که توانایی مقابله با چالشهای آینده را داشته باشند.
مراکز سلامت باید به علتهای اصلی فشار و فرسودگی روانی پزشکان توجه کنند؛ عواملی مانند ساعات کاری طولانی، مواجهه با خشونت، کمبود و توزیع نامناسب نیروی انسانی، فضای کاری اقتدارگرا و ناامنی شغلی. سیاستها باید بهگونهای طراحی شوند که استراحت کافی، استقلال حرفهای و حفاظت مؤثر در برابر آزار و اذیت شغلی را تضمین کنند.
توسعه برنامههای اختصاصی سلامت روان
دولتها و انجمنهای حرفهای لازم است با همکاری یکدیگر برنامههایی محرمانه و مبتنی بر شواهد برای حمایت از پزشکان دارای مشکلات سلامت روان ایجاد کنند. امکان بازگشت تدریجی و ایمن به کار و تطبیق شرایط شغلی باید بخش جداییناپذیر این برنامهها باشد.
مقابله با انگ (استیگما)
برای شکستن سکوت و کاهش انگ، پزشکانی که تجربه زیسته مشکلات سلامت روان دارند باید در نقشهای حمایتی، آموزشی و منتورینگ مشارکت داده شوند تا کمکخواهی عادی شود و فرهنگ همبستگی در جامعه پزشکی تقویت گردد.
حکمرانی فراگیر و مشارکت پزشکان
پزشکان دارای تجربه زیسته باید در فرآیند تدوین سیاستها و تصمیمگیریهایی که بر حرفه پزشکی اثر میگذارد حضور فعال داشته باشند تا سیاستها واقعیتر، عادلانهتر و اثربخشتر شوند.
سرمایهگذاری در نظام، نیروی انسانی و پژوهش
پیشرفت واقعی بدون دادههای معتبر، پایش مستمر و تبادل تجربیات ممکن نیست. این اهداف تنها با سرمایهگذاری پایدار در پژوهش سلامت روان، بهبود شرایط کار، تقویت نیروی انسانی و ظرفیتهای نهادی محقق میشود.
#سلامت روان
#تاب_آوری
#نظام_سلامت
#اصلاح_شرایط_کار
Cobo Castro T, Protecting Physicians’ Mental Health: A Global Responsibility, WMJ, 2025;03:20-21.
Forwarded from انجمن اسلامى دانشكده پزشكى
«کرکرۀ دانشگاه پایین است. لطفاً مزاحم نشوید.»
هر وقت در خانه دعوا بالا میگرفت، پدربزرگم چراغها را خاموش میکرد و میگفت: «وقت خوابه. برید بخوابید. تا فردا همه با هم آشتی میکنید.» بعضی «فرداها» واقعاً همینطور میشد؛ یادمان میرفت چرا دیشب قهر بودیم و انگار نه انگار چیزی اتفاق افتاده، میرفتیم پیِ زندگیمان. اما بعضی «فرداهای دیگر» هیچچیز درست نمیشد. صبح، جلوی آینه، جای چنگ را روی صورتمان میدیدیم و دعوا از نو شروع میشد. درد بعضی زخمها را نمیشود خواباند. نمیشود خاموششان کرد. چون فقط درد نیستند؛ نشانهی حقیاند که ضایع شده و باید پس گرفته شود.
جای بعضی زخمها همواره درد میکند. زخم این روزهای ایران از همان زخمهاست و دانشجو، یکی از زخمخوردهترینها. خاموشکردن چراغ دانشگاه هیچ دعوایی را فیصله نمیدهد؛ فقط اعترافی مضحک است به ناتوانی در دیدن و شنیدن واقعیت اجتماعی. اعترافی به اینکه مسئله را نه حل کردهایم، نه حتی فهمیدهایم. صداها خاموش میشوند، اما از بین نمیروند. فرو خورده میشوند؛ گاهی به خشم بدل میشوند، گاهی به افسردگی، اما همواره پابرجا میمانند. صداهایی که هر از گاهی زبان باز میکنند و پاسخشان یکی است: سرکوب. تهدید. بازداشت.
دانشجو صرفاً یک معترض نیست؛ او حامل معناست. حضورش تهدیدکننده است، نه بهخاطر خشونت، که بهخاطر پرسشگری. پرسشی که نظم موجود را ناگزیر به توضیح میکند. و هر نظمی که مجبور به توضیح شود، ترک برداشته است. تعطیلی دانشگاه، تلاشی است برای گریز از این توضیح؛ تا «چرا»ها بیپاسخ بمانند و «چگونه»ها به حاشیه رانده شوند. اما تاریخ نشان داده که پرسشهای سرکوبشده، دیر یا زود، با بهایی سنگینتر بازمیگردند.
از این منظر، تعطیلی دانشگاه نه نشان اقتدار، که نشانهٔ ضعف است. قدرتی که توان شنیدن ندارد، به خاموشی متوسل میشود. قدرتی که نمیتواند گفتوگو کند، فضا را میبندد. اما دانشگاه، حتی در تعطیلی، کارکرد خود را حفظ میکند: تولید حافظهٔ جمعی. این روزها ثبت میشوند؛ در ذهن دانشجو، در بدن او، در تجربهٔ زیستهاش. و این حافظه، روزی به زبان خواهد آمد؛ زبانی که دیگر تنها دانشجویی نیست، بلکه سراسری و اجتماعی است.
تعطیلی شاید کلاس را متوقف کند، اما آموزش را هرگز. امروز، دانشجو بیش از هر زمان دیگری میآموزد: میآموزد از نسبتِ قدرت و ترس، قانون و اراده، سکوت و خشونت. این آموزش، رسمی نیست، اما عمیق است. دانشگاه را میتوان تعطیل اعلام کرد، اما نمیتوان اثرش را پاک کرد. زخمی که آگاه است، دیرتر التیام مییابد؛ و جامعهای که این زخم را نبیند، محکوم به تکرار آن است.
@anjomane_pezeshki
هر وقت در خانه دعوا بالا میگرفت، پدربزرگم چراغها را خاموش میکرد و میگفت: «وقت خوابه. برید بخوابید. تا فردا همه با هم آشتی میکنید.» بعضی «فرداها» واقعاً همینطور میشد؛ یادمان میرفت چرا دیشب قهر بودیم و انگار نه انگار چیزی اتفاق افتاده، میرفتیم پیِ زندگیمان. اما بعضی «فرداهای دیگر» هیچچیز درست نمیشد. صبح، جلوی آینه، جای چنگ را روی صورتمان میدیدیم و دعوا از نو شروع میشد. درد بعضی زخمها را نمیشود خواباند. نمیشود خاموششان کرد. چون فقط درد نیستند؛ نشانهی حقیاند که ضایع شده و باید پس گرفته شود.
جای بعضی زخمها همواره درد میکند. زخم این روزهای ایران از همان زخمهاست و دانشجو، یکی از زخمخوردهترینها. خاموشکردن چراغ دانشگاه هیچ دعوایی را فیصله نمیدهد؛ فقط اعترافی مضحک است به ناتوانی در دیدن و شنیدن واقعیت اجتماعی. اعترافی به اینکه مسئله را نه حل کردهایم، نه حتی فهمیدهایم. صداها خاموش میشوند، اما از بین نمیروند. فرو خورده میشوند؛ گاهی به خشم بدل میشوند، گاهی به افسردگی، اما همواره پابرجا میمانند. صداهایی که هر از گاهی زبان باز میکنند و پاسخشان یکی است: سرکوب. تهدید. بازداشت.
دانشجو صرفاً یک معترض نیست؛ او حامل معناست. حضورش تهدیدکننده است، نه بهخاطر خشونت، که بهخاطر پرسشگری. پرسشی که نظم موجود را ناگزیر به توضیح میکند. و هر نظمی که مجبور به توضیح شود، ترک برداشته است. تعطیلی دانشگاه، تلاشی است برای گریز از این توضیح؛ تا «چرا»ها بیپاسخ بمانند و «چگونه»ها به حاشیه رانده شوند. اما تاریخ نشان داده که پرسشهای سرکوبشده، دیر یا زود، با بهایی سنگینتر بازمیگردند.
از این منظر، تعطیلی دانشگاه نه نشان اقتدار، که نشانهٔ ضعف است. قدرتی که توان شنیدن ندارد، به خاموشی متوسل میشود. قدرتی که نمیتواند گفتوگو کند، فضا را میبندد. اما دانشگاه، حتی در تعطیلی، کارکرد خود را حفظ میکند: تولید حافظهٔ جمعی. این روزها ثبت میشوند؛ در ذهن دانشجو، در بدن او، در تجربهٔ زیستهاش. و این حافظه، روزی به زبان خواهد آمد؛ زبانی که دیگر تنها دانشجویی نیست، بلکه سراسری و اجتماعی است.
تعطیلی شاید کلاس را متوقف کند، اما آموزش را هرگز. امروز، دانشجو بیش از هر زمان دیگری میآموزد: میآموزد از نسبتِ قدرت و ترس، قانون و اراده، سکوت و خشونت. این آموزش، رسمی نیست، اما عمیق است. دانشگاه را میتوان تعطیل اعلام کرد، اما نمیتوان اثرش را پاک کرد. زخمی که آگاه است، دیرتر التیام مییابد؛ و جامعهای که این زخم را نبیند، محکوم به تکرار آن است.
@anjomane_pezeshki
آینده ایران
استقلال دانشگاه برای تفکر آزاد و نقد و ارایه نظر یک امر حیاتی است ولی متاسفانه آنچه در عمل میبینیم، دانشگاهها استقلال و آزادی آکادمیک ندارند.
خوشبختانه اندیشمندان دغدغهمند ایران برای تولید فکر و ارایه نظرات راهبردی اندیشکدههایی مستقل ایجاد کرده اند. از جمله ایران پایدار، پویش فکری توسعه، اندیشکده شفافیت برای ایران، اندیشکده آینده اندیشی سیمرغ و بسیاری رسانههای آزاد اندیشی تا ضعف عملکرد دانشگاه در مسئولیت اجتماعی کشور را جبران کنند.
ویدئوهای نشست آینده ایران و ایران آینده را میتوانید در لینک این اندیشکده مشاهده بفرمایید
https://t.iss.one/CimorgFutures/203
#امید
#برای_ایران
#فردای_ایران
استقلال دانشگاه برای تفکر آزاد و نقد و ارایه نظر یک امر حیاتی است ولی متاسفانه آنچه در عمل میبینیم، دانشگاهها استقلال و آزادی آکادمیک ندارند.
خوشبختانه اندیشمندان دغدغهمند ایران برای تولید فکر و ارایه نظرات راهبردی اندیشکدههایی مستقل ایجاد کرده اند. از جمله ایران پایدار، پویش فکری توسعه، اندیشکده شفافیت برای ایران، اندیشکده آینده اندیشی سیمرغ و بسیاری رسانههای آزاد اندیشی تا ضعف عملکرد دانشگاه در مسئولیت اجتماعی کشور را جبران کنند.
ویدئوهای نشست آینده ایران و ایران آینده را میتوانید در لینک این اندیشکده مشاهده بفرمایید
https://t.iss.one/CimorgFutures/203
#امید
#برای_ایران
#فردای_ایران
Forwarded from Scientometrics
در جریان اعتراضات کنونی در ایران، ویدئوها و تصاویری دردناک از یورش نیروهای نظامی به بیمارستانی در ایلام (برای بازداشت معترضان و دستگیری زخمی ها) منتشر شده است.
«بر اساس ویدئوهای منتشر شده، ظاهرا نیروهای امنیتی در جریان تعقیب معترضان با شلیک گاز اشکآور و تیر هوایی به محوطه بیمارستان وارد شده و با شکستن درهای ورودی، به اتاقها هجوم میبرند.» (لینک)
ممنوعیت حمله به مراکز و تاسیسات درمانی در بسیاری از قوانین و معاهدات بینالمللی در زمان جنگ ذکر شده است. این پست را ببینید (لینک).
در زمان اعتراضات مهسا امینی نیز نمونههای مشابهی از این دست را داشتیم. دبیرکل سازمان جهانی بهداشت در پستی در X در آن زمان نوشته بود که: «در مورد افزایش تلفات و جراحات معترضین و سایر شهروندان (غیر نظامی) در ایران بسبار نگران هستم. ضروری است تا دسترسیِ بدون محدودیت به مراقبتهای بهداشتی برای افراد نیازمند به این مراقبتها فراهم شود.
این مراقبتها شامل استفاده مناسب و صحیح از وسائل نقلیه پزشکی (آمبولانسها)، مراکز درمانی و همچنین توانایی و امکان کمک پرسنل بهداشتی و کادر درمان به (همه) بیماران میباشد.» (لینک)
به یاد دارم در آن زمان نظام پزشکی و دکتر علویان نیز پیگیر وضعیت جو امنیتی در بیمارستانها بودند.
در مورد رویداد اخیر، تاکنون واکنشی از سوی نظام پزشکی ندیدهام اما روابط عمومی وزارت بهداشت در این مورد بیانیه ای منتشر کرده است (متن کامل بیانیه). بیانیه این طور شروع شده است که
"در روزهای اخیر و همزمان با بروز برخی اعتراضات و ناآرامیها در تعدادی از شهرهای کشور، متأسفانه در مواردی شاهد ورود به مراکز درمانی، آسیب به آمبولانسهای اورژانس، تخریب تجهیزات درمانی و صدمهدیدن تعدادی از کارکنان خدوم نظام سلامت بودهایم؛ رخدادهایی که با اصول انسانی، اخلاقی و حقوق شهروندی در تعارض آشکار است. نظام سلامت کشور و تمامی کارکنان آن، همواره و بدون هیچ تمایزی، متعهد به حفظ جان و سلامت همه شهروندان ایران بوده و هستند؛ بیمارستانها، آمبولانسها و تجهیزات درمانی، فضاهایی امن و داراییهایی عمومیاند که به همه مردم تعلق دارند و باید در هر شرایطی از تعرض، تنش و درگیری مصون بمانند."
در ادامه به صورت مستقیم به بیمارستان ایلام اشاره شده است:
"در همین راستا و در پی حادثه رخداده در بیمارستان شهر ایلام، به دستور صریح وزیر محترم بهداشت، موضوع درگیری در این مرکز درمانی بهصورت جدی و دقیق در دست بررسی قرار گرفته و نتایج آن در چارچوب قانون پیگیری خواهد شد. اطمینان میدهیم که صیانت از امنیت مراکز درمانی ، حقوق بیماران و حمایت از کادر درمان، تعهد قطعی وزارت بهداشت است و با هرگونه خدشه به این حریم انسانی برخورد قانونی صورت خواهد گرفت"
اما در انتها فقط شهروندان خطاب قرار گرفته اند و گفته شده است:
" از همه شهروندان آگاه و مسئولیتپذیر کشور انتظار میرود، همچون گذشته، با درک جایگاه حیاتی نظام سلامت، در هر شرایطی حرمت بیمارستان، آمبولانس و تیمهای امدادی را حفظ کرده و اجازه ندهند این سرمایه ملی و اجتماعی آسیب ببیند. حفظ امنیت نظام سلامت، حفظ امنیت جان همه ماست."
بیانیه به صورت کلی نوشته شده، ورود نیروی نظامی به آن محکوم نشده و پیش از هرگونه بررسی، فقط شهروندان مورد خطاب قرار گرفتهاند و هیچ صحبتی از نیروی امنیتی و نظامی نشده است.
لازم است کمیتهای مستقل و چندجانبه تشکیل شود تا ابعاد (میزان آسیب به بیمارستان، کادر درمان، بیماران، استفاده از گاز اشک آور، مجروحین و کشته شدگان احتمالی…) این فاجعه را بررسی کند، نتایج را به مردم و جامعهی پزشکی گزارش دهد، و برای جلوگیری از تکرار چنین حوادثی تلاش کند.
وظیفه وزارت بهداشت و نظام پزشکی است که پاسخگو باشند. شفافیت و مسئولیتپذیری در این موارد هم از منظر حقوق بشر و هم از منظر سلامت عمومی ضروری است. بیمارستان باید همیشه یک فضای امن و بیطرف برای درمان بماند. اگر بیماران، همراهان یا کادر درمان احساس ناامنی کنند، اساس نظام سلامت آسیب میبیند. حفظ امنیت بیمارستانها، پیششرط ارائهی عادلانهی مراقبتهای سلامت و یک اصل انسانی است.
@Scientometric
«بر اساس ویدئوهای منتشر شده، ظاهرا نیروهای امنیتی در جریان تعقیب معترضان با شلیک گاز اشکآور و تیر هوایی به محوطه بیمارستان وارد شده و با شکستن درهای ورودی، به اتاقها هجوم میبرند.» (لینک)
ممنوعیت حمله به مراکز و تاسیسات درمانی در بسیاری از قوانین و معاهدات بینالمللی در زمان جنگ ذکر شده است. این پست را ببینید (لینک).
در زمان اعتراضات مهسا امینی نیز نمونههای مشابهی از این دست را داشتیم. دبیرکل سازمان جهانی بهداشت در پستی در X در آن زمان نوشته بود که: «در مورد افزایش تلفات و جراحات معترضین و سایر شهروندان (غیر نظامی) در ایران بسبار نگران هستم. ضروری است تا دسترسیِ بدون محدودیت به مراقبتهای بهداشتی برای افراد نیازمند به این مراقبتها فراهم شود.
این مراقبتها شامل استفاده مناسب و صحیح از وسائل نقلیه پزشکی (آمبولانسها)، مراکز درمانی و همچنین توانایی و امکان کمک پرسنل بهداشتی و کادر درمان به (همه) بیماران میباشد.» (لینک)
به یاد دارم در آن زمان نظام پزشکی و دکتر علویان نیز پیگیر وضعیت جو امنیتی در بیمارستانها بودند.
در مورد رویداد اخیر، تاکنون واکنشی از سوی نظام پزشکی ندیدهام اما روابط عمومی وزارت بهداشت در این مورد بیانیه ای منتشر کرده است (متن کامل بیانیه). بیانیه این طور شروع شده است که
"در روزهای اخیر و همزمان با بروز برخی اعتراضات و ناآرامیها در تعدادی از شهرهای کشور، متأسفانه در مواردی شاهد ورود به مراکز درمانی، آسیب به آمبولانسهای اورژانس، تخریب تجهیزات درمانی و صدمهدیدن تعدادی از کارکنان خدوم نظام سلامت بودهایم؛ رخدادهایی که با اصول انسانی، اخلاقی و حقوق شهروندی در تعارض آشکار است. نظام سلامت کشور و تمامی کارکنان آن، همواره و بدون هیچ تمایزی، متعهد به حفظ جان و سلامت همه شهروندان ایران بوده و هستند؛ بیمارستانها، آمبولانسها و تجهیزات درمانی، فضاهایی امن و داراییهایی عمومیاند که به همه مردم تعلق دارند و باید در هر شرایطی از تعرض، تنش و درگیری مصون بمانند."
در ادامه به صورت مستقیم به بیمارستان ایلام اشاره شده است:
"در همین راستا و در پی حادثه رخداده در بیمارستان شهر ایلام، به دستور صریح وزیر محترم بهداشت، موضوع درگیری در این مرکز درمانی بهصورت جدی و دقیق در دست بررسی قرار گرفته و نتایج آن در چارچوب قانون پیگیری خواهد شد. اطمینان میدهیم که صیانت از امنیت مراکز درمانی ، حقوق بیماران و حمایت از کادر درمان، تعهد قطعی وزارت بهداشت است و با هرگونه خدشه به این حریم انسانی برخورد قانونی صورت خواهد گرفت"
اما در انتها فقط شهروندان خطاب قرار گرفته اند و گفته شده است:
" از همه شهروندان آگاه و مسئولیتپذیر کشور انتظار میرود، همچون گذشته، با درک جایگاه حیاتی نظام سلامت، در هر شرایطی حرمت بیمارستان، آمبولانس و تیمهای امدادی را حفظ کرده و اجازه ندهند این سرمایه ملی و اجتماعی آسیب ببیند. حفظ امنیت نظام سلامت، حفظ امنیت جان همه ماست."
بیانیه به صورت کلی نوشته شده، ورود نیروی نظامی به آن محکوم نشده و پیش از هرگونه بررسی، فقط شهروندان مورد خطاب قرار گرفتهاند و هیچ صحبتی از نیروی امنیتی و نظامی نشده است.
لازم است کمیتهای مستقل و چندجانبه تشکیل شود تا ابعاد (میزان آسیب به بیمارستان، کادر درمان، بیماران، استفاده از گاز اشک آور، مجروحین و کشته شدگان احتمالی…) این فاجعه را بررسی کند، نتایج را به مردم و جامعهی پزشکی گزارش دهد، و برای جلوگیری از تکرار چنین حوادثی تلاش کند.
وظیفه وزارت بهداشت و نظام پزشکی است که پاسخگو باشند. شفافیت و مسئولیتپذیری در این موارد هم از منظر حقوق بشر و هم از منظر سلامت عمومی ضروری است. بیمارستان باید همیشه یک فضای امن و بیطرف برای درمان بماند. اگر بیماران، همراهان یا کادر درمان احساس ناامنی کنند، اساس نظام سلامت آسیب میبیند. حفظ امنیت بیمارستانها، پیششرط ارائهی عادلانهی مراقبتهای سلامت و یک اصل انسانی است.
@Scientometric
پايگاه خبری تحلیلی رویداد۲۴
ماجرای ورود نیروهای امنیتی به بیمارستان امام خمینی ایلام چیست؟ | سکوت مسئولان استان و ابهام درباره نقض قاعده حرمت اماکن درمانی
ویدیوی جنجالی از ورود نیروهای امنیتی به بیمارستان امام خمینی ایلام در جریان اعتراضات ملکشاهی، واکنشهای گسترده سیاسی و اجتماعی را برانگیخت و بار دیگر سوالها د
Forwarded from انجمن اسلامى دانشكده پزشكى
محکومیت تعرض نیروهای نظامی و انتظامی به حریم بیمارستان امام خمینی در ایلام
بیمارستان در سراسر جهان نماد امنیت و پناهگاه جان انسانهایی است که در آسیبپذیرترین وضعیت ممکن، چارهای جز ماندن در بستر بیماری ندارند. بر اساس اصول حقوق بشر، اخلاق پزشکی و حقوق بینالملل، مراکز درمانی همواره «منطقه امن» تلقی میشوند؛ بهگونهای که حتی در شرایط جنگی نیز هرگونه تعرض، مداخله نظامی یا حمله به بیمارستانها، خط قرمزی آشکار و مصداق جنایت جنگی بهشمار میرود. پایبندی به این اصل بنیادین، لازمه حفظ کرامت انسانی و تضمین اعتماد و امنیت عمومی در جامعه است.
انتشار و دستبهدست شدن ویدیویی از یورش نیروهای یگان ویژه به بیمارستان امام خمینی ایلام، حکایت از آن دارد که عدهای در این مرز و بوم، پاسداری از حریم شهروندان ـ که وظیفه ذاتی آنان است ـ را به فراموشی سپرده و بهجای آن، موجب سلب آسایش بیمارانی شدهاند که در بیپناهترین و ناتوانترین شرایط خود به سر میبرند. یورش نیروهای نظامی به بیمارستانها، حتی در زمان جنگ میان دو کشور نیز، مصداق بارز جنایت علیه بشریت بوده و از هر منظر حقوقی، انسانی و اخلاقی بهشدت محکوم است.
بیمارستان خانه امن دردمندانی است که نه توانی برای گریز دارند و نه مجالی برای دفاع از خود. این مکان، عرصه خدمترسانی انسانهای شریفی است که بیاعتنا به رنگ، نژاد، عقیده یا گرایش، در هر شرایطی جان خویش را وقف نجات جان دیگران میکنند و چهبسا در پاسداشت این رسالت مقدس، جان خود را نیز فدای خدمت به مردم و میهن کردهاند. بدیهی است چنین حرمتشکنی خشونتآمیز و تأسفبار نسبت به حریم بیمارستان، مصداق آشکار نقض گسترده حقوق بشر و جنایتی تکاندهنده است که هرگز نباید بهسادگی از کنار آن عبور کرد.
ما، دانشجویان علوم پزشکی، ضمن تأکید بر ضرورت تأمین امنیت کامل بیماران و حفظ آرامش فضای درمان در تمامی شرایط، از مسئولان محترم وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ـ که مسئولیت صیانت از منزلت بیماران و پاسداری از حقوق کادر درمان را بر عهده دارند ـ انتظار داریم با رویکردی مسئولانه و شفاف، توضیحات لازم درباره ابعاد این یورش غیرموجه ارائه داده، با دقت و حساسیتی موشکافانه نسبت به شناسایی عوامل و خاطیان اقدام کرده و برخوردی قاطع، قانونی و درخور شأن نظام سلامت با آمران و مجریان این تعرض صورت گیرد.
بیتردید، صیانت از امنیت مراکز درمانی و حفظ حرمت و شأن نظام سلامت، نهتنها یک مطالبه صنفی و حرفهای، بلکه ضرورتی اخلاقی، انسانی و ملی است که انتظار میرود با جدیت پیگیری شده و از تکرار چنین رخدادهای تلخی جلوگیری به عمل آید.
.
.
.
.
.
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده پزشکی
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده داروسازی
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده دندانپزشکی
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده پرستاری
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده پیراپزشکی
بیانیه انجمن های اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تهران
بیمارستان در سراسر جهان نماد امنیت و پناهگاه جان انسانهایی است که در آسیبپذیرترین وضعیت ممکن، چارهای جز ماندن در بستر بیماری ندارند. بر اساس اصول حقوق بشر، اخلاق پزشکی و حقوق بینالملل، مراکز درمانی همواره «منطقه امن» تلقی میشوند؛ بهگونهای که حتی در شرایط جنگی نیز هرگونه تعرض، مداخله نظامی یا حمله به بیمارستانها، خط قرمزی آشکار و مصداق جنایت جنگی بهشمار میرود. پایبندی به این اصل بنیادین، لازمه حفظ کرامت انسانی و تضمین اعتماد و امنیت عمومی در جامعه است.
انتشار و دستبهدست شدن ویدیویی از یورش نیروهای یگان ویژه به بیمارستان امام خمینی ایلام، حکایت از آن دارد که عدهای در این مرز و بوم، پاسداری از حریم شهروندان ـ که وظیفه ذاتی آنان است ـ را به فراموشی سپرده و بهجای آن، موجب سلب آسایش بیمارانی شدهاند که در بیپناهترین و ناتوانترین شرایط خود به سر میبرند. یورش نیروهای نظامی به بیمارستانها، حتی در زمان جنگ میان دو کشور نیز، مصداق بارز جنایت علیه بشریت بوده و از هر منظر حقوقی، انسانی و اخلاقی بهشدت محکوم است.
بیمارستان خانه امن دردمندانی است که نه توانی برای گریز دارند و نه مجالی برای دفاع از خود. این مکان، عرصه خدمترسانی انسانهای شریفی است که بیاعتنا به رنگ، نژاد، عقیده یا گرایش، در هر شرایطی جان خویش را وقف نجات جان دیگران میکنند و چهبسا در پاسداشت این رسالت مقدس، جان خود را نیز فدای خدمت به مردم و میهن کردهاند. بدیهی است چنین حرمتشکنی خشونتآمیز و تأسفبار نسبت به حریم بیمارستان، مصداق آشکار نقض گسترده حقوق بشر و جنایتی تکاندهنده است که هرگز نباید بهسادگی از کنار آن عبور کرد.
ما، دانشجویان علوم پزشکی، ضمن تأکید بر ضرورت تأمین امنیت کامل بیماران و حفظ آرامش فضای درمان در تمامی شرایط، از مسئولان محترم وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ـ که مسئولیت صیانت از منزلت بیماران و پاسداری از حقوق کادر درمان را بر عهده دارند ـ انتظار داریم با رویکردی مسئولانه و شفاف، توضیحات لازم درباره ابعاد این یورش غیرموجه ارائه داده، با دقت و حساسیتی موشکافانه نسبت به شناسایی عوامل و خاطیان اقدام کرده و برخوردی قاطع، قانونی و درخور شأن نظام سلامت با آمران و مجریان این تعرض صورت گیرد.
بیتردید، صیانت از امنیت مراکز درمانی و حفظ حرمت و شأن نظام سلامت، نهتنها یک مطالبه صنفی و حرفهای، بلکه ضرورتی اخلاقی، انسانی و ملی است که انتظار میرود با جدیت پیگیری شده و از تکرار چنین رخدادهای تلخی جلوگیری به عمل آید.
.
.
.
.
.
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده پزشکی
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده داروسازی
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده دندانپزشکی
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده پرستاری
انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده پیراپزشکی
Forwarded from Scientometrics
بیانیه اعتراضی کادر درمان و کارکنان سلامت در محکومیت نقض حرمت و امنیت بیمارستانها
ما، جمعی از پزشکان، پرستاران، پیراپزشکان و کارکنان نظام سلامت، با ابراز نگرانی عمیق و اعتراض صریح، ورود نیروهای امنیتی به بیمارستانها، استفاده از گاز اشکآور در محیطهای درمانی، و هرگونه اقدام قهری که امنیت بیماران، همراهان و کادر درمان را به مخاطره میاندازد، بهشدت محکوم میکنیم ...
لینک متن کامل و امضای کارزار:
https://forms.gle/kTFRCzEvrAcPP49q9
لطفا در گروههای کارکنان سلامت، بازنشر دهید.
🔴 اسامی افرادی که تاکنون این کارزار را امضا کرده اند با لمس اینجا می توانید ببینید. اسامی به طور مرتبط به روزرسانی می شوند.
@Scientometric
ما، جمعی از پزشکان، پرستاران، پیراپزشکان و کارکنان نظام سلامت، با ابراز نگرانی عمیق و اعتراض صریح، ورود نیروهای امنیتی به بیمارستانها، استفاده از گاز اشکآور در محیطهای درمانی، و هرگونه اقدام قهری که امنیت بیماران، همراهان و کادر درمان را به مخاطره میاندازد، بهشدت محکوم میکنیم ...
لینک متن کامل و امضای کارزار:
https://forms.gle/kTFRCzEvrAcPP49q9
لطفا در گروههای کارکنان سلامت، بازنشر دهید.
🔴 اسامی افرادی که تاکنون این کارزار را امضا کرده اند با لمس اینجا می توانید ببینید. اسامی به طور مرتبط به روزرسانی می شوند.
@Scientometric
Google Docs
بیانیه اعتراضی کادر درمان و کارکنان سلامت در محکومیت نقض حرمت و امنیت بیمارستانها
ما، جمعی از پزشکان، پرستاران، پیراپزشکان و کارکنان نظام سلامت، با ابراز نگرانی عمیق و اعتراض صریح، ورود نیروهای امنیتی به بیمارستانها، استفاده از گاز اشکآور در محیطهای درمانی، و هرگونه اقدام قهری که امنیت بیماران، همراهان و کادر درمان را به مخاطره میاندازد،…