Da oggi potreste seguirci anche su Instagram, via:
https://www.instagram.com/italyut.ac

از امروز می‌توانید انجمن ما را در اینستاگرام نیز دنبال کنید!🌱

با عرض معذرت، برنامهٔ پیش رو با ده دقیقه تاخیر انجام خواهد شد.
V’aspettiamo e non vediamo l'ora di vedervi!💗

❣️اشعاری که در جلسهٔ امروز خوانده شد. :)
— تدوین و ترجمه: محمدامین جعفرآباد

انجمن علمی دانشجویی زبان و ادبیات ایتالیایی دانشگاه تهران
Associazione scientifica studentesca di lingua e letteratura italiana dell'Università di Teheran
@italyUt

انجمن علمی-دانشجویی زبان روسی دانشگاه تهران با همکاری مرکز روسکی‌میر دانشگاه تهران و مرکز پژوهشی آسیا دانشگاه تهران و دیگر انجمن‌های علمی-دانشجویی دانشکدهٔ زبان‌ها و ادبیات خارجی برگزار می‌کند:

🔷 نشست علمی-پژوهشی «شعرآهنگ؛ شیوه نوین وزن‌شناسی»

📚 با ارائهٔ: دکتر محمد حسن ارجمندی، دکتری زبان و ادبیات فارسی

🗓 زمان: سه‌شنبه ۹ دی ماه ۱۴۰۴
🕛 ساعت: ۱۲ تا ۱۳:۳۰
📍 مکان: سالن خلیج فارس
🏛 دانشکده زبان‌ها و ادبیات خارجی دانشگاه تهران

@Anjoman_ffll
@russkiymirUT
@italyUT

منتظر شما هستیم.

💢 تقاضا می‌شود درصورت از دسترس خارج شدن، مفقودی و وجود احتمال دستگیری دوستان دانشجویتان، با اکانت روابط عمومی در ارتباط باشید.

🔹 روابط عمومی شورای صنفی کل دانشگاه تهران
◽️ @UT_SENFI ◽️

“Libertà va cercando, ch’è sì cara,
come sa chi per lei vita rifiuta.”
Dante Alighieri

«زیرا وی در تکاپوی آزادی است که بس ارزنـده است،
و این نکته را آن‌کس که به‌خاطرش، دست از زندگانی شسته‌است، نیک می‌داند.»
دانته آلیگیری

— انجمن علمی دانشجویی زبان و ادبیات ایتالیایی دانشگاه تهران

با قلبی مملو از درد و خشم اعلام می‌کنیم: رها (زهرا) بَهلولی‌پور، دانشجوی زبان و ادبیات ایتالیایی دانشگاه تهران، جمعه ۱۹دی با ضرب گلوله به سینه، در خیابان فاطمی، کُشته‌ شد.

رها (زهرا) بهلولی‌پور، بیست و سه ساله، ورودی ۱۴۰۳ سردبیر نشریهٔ انجمن، عضوی فعال و مهم‌تر از آن انسانی آزاد و آزاده بود.

یاد کردن از او با افعال گذشته رنجی ‌بی‌پایان به همراه دارد. او که زنده‌ترین وجود ممکن را داشت. دوستِ عزیز ما رهاترین، شجاع‌ترین و سبزترین بود. عشق رها به ادبیات، شعر و زندگی، او را به سمت فعالیتی پُرشور سوق می‌داد. رها اهمیت‌دهنده، پر از عشق و جریان بود.
وی بی‌شک بزرگ‌ترین «طرفدارِ زندگی» بود.

@italyUt

Con il cuore colmo di rabbia dichiariamo:

Raha (Zahra) Bahloulipour, studentessa di Lingua e Letteratura Italiana dell’Università di Teheran, è stata uccisa da un colpo d’arma da fuoco, in via Fatemi, il 10 gennaio.

Raha (Zahra) Bahloulipour, ventitré anni, immatricolata nell’anno accademico 1403, caporedattrice della rivista dell’Associazione Scientifica, era una membro attiva e, più di ogni altra cosa, una persona libera e libera nello spirito.
Ci addolora dover parlare di lei al passato.
Lei che incarnava la forma più viva dell’esistenza.
La nostra cara amica era la più libera, la più coraggiosa, la più umana.
L’amore di Raha per la letteratura, la poesia e la vita la spingeva verso un impegno ardente e appassionato.
Raha era attenta, colma d’amore e di movimento.
Era davvero una “sostenitrice della vita”.

“Ho sempre amato la vita. Chi ama la vita non riesce mai ad adeguarsi, subire, farsi comandare.
Chi ama la vita è sempre con il fucile alla finestra per difendere la vita... Un essere umano che si adegua, che subisce, che si fa comandare, non è un essere umano.”
— Oriana Fallaci

Raha Bahloulipour, 2002 - 2026

⚫️انجمن دانشجویی آلمانی دانشگاه تهران، با قلبی آکنده از اندوه، وفات دوست و هم‌دانشکده‌ای عزیزمان خانم الینا بهرامی، دانشجوی زبان و ادبیات آلمانی ورودی ۱۴۰۴ را به خانواده محترم ایشان و جامعه دانشجویی تسلیت عرض میکند.

الینا جان با دلی پرامید و جوان، روحی پر از رنگ، هرگز از یادمان نخواهد رفت. تا ابد به یاد لبخندهایت اشک میریزیم...

روحش شاد و یادش تا ابد گرامی.🖤🕊

در این روزهای تلخ، همه‌ی ما سوگوار جان‌های عزیزی هستیم که در دی‌ماه تاریک ۱۴۰۴ از دست داده‌ایم. با همه‌ی خستگی‌ها و سوگواری‌ها اما، بدنه‌ی دانشجویی ایران هرگز خاموشی نمی‌پذیرد. دستور کار روشن است: سوگواری می‌کنیم، ولی عقب نمی‌نشینیم. هیچ‌چیز را از یاد نمی‌بریم و با تنها سرمایه‌هایی که داریم، زندگی‌ها و جمع‌هایمان، بی‌وقفه و قدم‌به‌قدم به مقاومت ادامه می‌دهیم.

قدم اول مراقبت از خانه‌مان، دانشگاه، است. زمزمه‌هایی درباره‌ی مجازی شدن کلاس‌ها در ترم آینده به گوش می‌رسد، در‌حالی‌که آموزش حضوری حق مسلّم ماست. دانشگاه خانه‌ی دانشجویان است و ما از خانه‌مان پا پس نمی‌کشیم. اجازه نمی‌دهیم شعله‌ی دانشگاه خاموش شود. برای سوگواری و هر کنش دیگری، به کنار هم بودن در دانشگاه نیاز داریم؛ قدرت ما در جمع بودن است.

ما به‌جد در برابر هر تصمیمی برای برگزاری مجازی کلاس‌های ترم پیش‌رو ایستاده‌ایم. از همه‌ی دانشجویان، استادان، پژوهشگران و همه‌ی آن‌ها که دل در گرو علم و دانشگاه دارند دعوت می‌کنیم به کارزار «درخواست برگزاری حضوری کلاس‌های دانشگاه در نیمسال دوم تحصیلی ۰۴–۰۵» بپیوندند:
https://karzar.net/287212

@tehransociology

انجمن علمی دانشجویی زبان و ادبیات ایتالیایی، ضمن اعلام همبستگی کامل با انجمن علمی دانشجویی جامعه‌شناسی، حمایت قاطع خود را از کارزار اعتراضی علیه تداوم و تحمیل مجازی‌سازی آموزش در دانشگاه‌های ایران اعلام می‌دارد.

ما بر این باوریم که آموزش دانشگاهی، صرفاً انتقال محتوا نیست، بلکه فرآیندی زنده، تعاملی و مبتنی بر حضور است؛ فرآیندی که در بستر مجازی، به‌ویژه در شرایط نابرابر آموزشی، به‌شدت دچار آسیب می‌شود. مجازی‌سازی اجباری، نه‌تنها کیفیت آموزش را کاهش می‌دهد، بلکه شکاف‌های طبقاتی، دسترسی نابرابر به امکانات، و فرسودگی روانی دانشجویان را تشدید می‌کند.

در کنار این مطالبات آموزشی، نمی‌توان از یاد عزیزانی گذشت که در سال‌های اخیر، به‌ویژه در بستر دانشگاه و جنبش‌های دانشجویی، جان خود را از دست داده‌اند، و نیز دانشجویانی که امروز به‌دلیل مطالبه‌گری، آزادی‌خواهی و حق‌خواهی در بند هستند. فقدان این عزیزان نه‌تنها زخمی عمیق بر پیکره‌ی جامعه‌ی دانشگاهی است، بلکه به‌طور مستقیم بر امکان زیستِ یک دانشگاه زنده، امن و پویا تأثیر می‌گذارد.

- لینک امضای کارزار

درد مشترک

ما، با همکاری تمام نشریاتی که نامشان خواهد آمد، به‌عنوان بخشی از جامعهٔ دانشگاهی، مسئولیت اجتماعی خود می‌دانیم در برابر حجم خشونت و کشتار عامدانهٔ مردم سکوت نکنیم.

نشریات همکار (بر حسب حروف الفبا)

▪️نشریهٔ آرمان‌شهر (انجمن اسلامی آرمان دانشجویان دانشگاه علم‌وصنعت)
▪️نشریهٔ افق (انجمن علمی هوافضا شهیدبهشتی)
▪️نشریهٔ اکسیر (دانشکدهٔ شیمی، دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ بارقه (دانشکدهٔ برق، دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ بامداد (کانون شعر و ادب شریف)
▪️نشریهٔ پردازه (دانشگاه صنعتی شاهرود)
▪️نشریهٔ پرواز اندیشه (تشکل آزاداندیش علوم پزشکی همدان)
▪️نشریهٔ جوانهٔ امید (دانشکدهٔ جغرافیای دانشگاه تهران)
▪️نشریهٔ چکاد (انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی گیلان)
▪️نشریهٔ حیات نو (انجمن اسلامی علوم پزشکی دانشگاه اصفهان)
▪️نشریهٔ خبرنامه (انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ دردانشکده (دانشکدهٔ مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ درنگ (انجمن فلسفه دانشگاه خوارزمی)
▪️نشریهٔ دیالکتیک (انجمن علمی جامعه‌شناسی دانشگاه خوارزمی)
▪️نشریهٔ رسته (نشریۀ مستقل دانشگاه خوارزمی)
▪️نشریهٔ سحر (انجمن اسلامی دانشگاه تهران و علوم پزشکی)
▪️نشریهٔ شورا (شورای صنفی دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ عقل نهفته (دانشکدهٔ دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران)
▪️نشریهٔ فردا (خیریهٔ فردای سبز دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ قلم (انجمن اسلامی رویش دانشجویان دانشگاه علم‌وصنعت)
▪️نشریهٔ لا اسپانیولیداد (انجمن علمی زبان اسپانیایی دانشگاه تهران)
▪️نشریهٔ نفوذ (دانشکدهٔ مهندسی و علم مواد، دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ نورولوگ (انجمن علمی مغز و شناخت دانشگاه خوارزمی)
▪️نشریهٔ وریتالیا (انجمن علمی زبان و ادبیات ایتالیایی دانشگاه تهران)
▪️نشریهٔ ویرا (انجمن علمی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران)

سایر نشریات درصورت تمایل می‌توانند با فورواردکردن این فایل و پیام‌دادن به اکانت زیر، به لیست اضافه شوند.

🆔 @Moshtarak_admin

⚫️ إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ

▪︎روزی که خبر شوم درگذشت آیدا، رها و محمدرضا را پشت تلفن شنیدیم، لحظه‌ای که آسمان بر سرمان فرو ریخت، هزار بار از خودمان پرسیدیم مگر از این بدتر می‌شود؟ و شد.

▪︎دیشب، خبر درگذشت همزمان دو دوست و هم‌اتاقی در خوابگاه کوی علوم پزشکی تهران، «عرفان طاهرخانی» و «فرهاد سالاری»، تکه‌های گوشت و استخوانی که از ما مانده بود را ویرانِ ویران کرد.

▪︎دیشب به عکس‌هایشان، خنده‌هایشان و چشم‌هایشان نگاه کردیم و گریستیم. دیپلم افتخار فیلم کوتاهی که عرفان ساخته بود – «بوکه» – را دیدیم و گریستیم. پیام دوستانشان را خواندیم: «عرفان فردا امتحان چشم داشت و فرهاد هم دو روز دیگه. اگه امتحانا مجازی بود و به زور نمی‌کشوندنمون تهران، شاید هیچ‌وقت این اتفاق‌ها نمی‌افتاد.» و گریستیم. گریستیم و گریستیم و پرسیدیم مگر این شب، صبح می‌شود؟ و شد.

▪︎لباس سیاه‌مان را پوشیدیم و گفتیم منتظر گزارش شفاف وقایع هستیم. اشک‌های خشک‌شده گونه‌مان را هزارباره پاک کردیم و نوشتیم: «فقط اجرای عدالت، تسلیتی است که جگرهای آتش‌گرفته‌مان را تسلی می‌بخشد.»

■ در کنار این سوگ، نمی‌توانیم چشم بر واقعیتی تلخ ببندیم: تکرار اخبار مرگ‌های خودخواسته در چند هفتهٔ اخیر، به‌ویژه پس از خشونت‌ها و کشتار بی‌سابقه‌ای که بر جامعه و فضای دانشگاهی تحمیل شده، زنگ خطری جدی برای سلامت روان و جان دانشجویان است. این وضعیت اگر به‌درستی دیده و مدیریت نشود، می‌تواند به زنجیره‌ای شدنِ فاجعه‌ای انسانی بینجامد. مسئولیت دانشگاه صرفاً محدود به برگزاری امتحان یا صدور بخشنامه نیست؛ حفظ جان دانشجویان، رسیدگی فوری و تخصصی به وضعیت روانی آنان، و ایجاد سازوکارهای پیشگیرانه و حمایتی، وظیفه‌ای غیرقابل تعلیق است.

■ ما همدرد خانواده‌ها، دوستان و هم‌کلاسی‌های عزیزمان هستیم و همزمان، از مسئولان دانشگاه انتظار داریم که با شفافیت و سرعت، شرایط لازم برای پیشگیری از تکرار چنین فجایعی را فراهم کنند.

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران