اینم کارگاه های مهارت نرمی که برگزار شد ، اومد روی توسینسو ... اینقدر که اصرار کردید ... خوش به حال اونایی که 6 ماه پیش اینارو شرکت کردن چون الان احتمالا پیشرفت شغلی رو به چشمشون دیدن

عزیزانیکه از شرکت در این کارگاه ها در شش ماه پیش استفاده لازم رو نبردند و فقط شرکت کردن ، حتما و حتما پست « حمال داده » در صفحه اینستاگرام رو ببینید ، شما باید طی این مدت ده برابر این هزینه رو درآورده باشید اگر چند درصد عملگرا بوده باشید … اقدام کنید ، انبار نکنید 😉

🔥 با افتخار می‌خوام یه خبر فوق‌العاده رو باهاتون به اشتراک بذارم!
طبق آخرین آمار و تحلیل‌های وب‌سایت بین‌المللی Favikon، من به عنوان اینفلوئنسر شماره یک امنیت سایبری ایران شناخته شدم و در جمع ۸ درصد برتر کارشناسان امنیت سایبری دنیا قرار گرفتم 🌍
برای من این فقط یه رتبه نیست؛ یه تأییده که مسیر تولید محتوا، آموزش و تلاش برای ارتقای فرهنگ امنیت سایبری در ایران داره دیده میشه 🙏
این افتخار رو تقدیم می‌کنم به همه‌ی همراهان توسینسو و جامعه‌ی متخصصین واقعی امنیت در کشور 💙

https://app.favikon.com/ranking/it-tech/cybersecurity/linkedin/iran/

"بیست‌ و دومین کنفرانس بین‌المللی انجمن رمز ایران" به‌عنوان بزرگ‌ترین و معتبرترین رویداد علمی کشور در حوزه امنیت و افتا، امسال میزبان برترین اساتید، پژوهشگران و سیاست‌گذاران این حوزه بود.افتخار داشتم در این رویداد، به‌عنوان سخنران منتقد در میزگرد تخصصی با حضور بزرگان و تصمیم‌سازان ملی حوزه امنیت سایبری شرکت کنم و دیدگاه‌های خود را درخصوص چالش‌ها و آینده زیست‌بوم افتا در ایران مطرح نمایم. گفت‌وگوهای این سطح، فرصتی ارزشمند برای پیوند دادن تجربه‌های میدانی با سیاست‌گذاری‌های کلان است؛ جایی که صدای فعالان واقعی این حوزه شنیده می‌شود.

این هم خبرش که در پرتال سازمان نظام صنفی رایانه ای منتشر شد

دوستان !! میخایم سومین نسل از برندهای فناوری اطلاعات رو در توسینسو پرورش بدیم ! دو نسل قبلی الان از بهترین مدیران و بهترین مدرسین حوزه آی تی هستن ، هر 5 سال یک نسل تحویل جامعه فناوری اطلاعات میدیم ، دوست دارید عضو گروه نویسندگان نسل Z توسینسو بشید؟ فقط 🫡 این ایموجی رو بزنید و منتظر بمونید تا شرایط اعلام بشه چون من فقط می تونم چند نفر محدود رو منتور کنم

( مرحله اول با داوطلب شدن بیش از 125 نفر شروع شد )

بچه که بودم، تابستونا نمی‌رفتم مسافرت یا کلاس تابستونی. می‌رفتم کارگری و دستفروشی.مزرعه وجین می‌کردم، آلو می‌چیدم و می‌بردم کارخونه لواشک‌سازی.گل آفتابگردون بو نداده می‌فروختم.
کرت‌بندی می‌کردم، بیل می‌زدم، آبیاری می‌کردم.

نه از سر اجبار، نه از نیاز مالی... فقط چون می‌خواستم مسئولیت قبول کنم. می‌خواستم یاد بگیرم زندگی یعنی جنم، یعنی کار، یعنی ساختن با دست‌های خودت.

چند سال پیش، افتتاحیه فست‌فود خانوادگیمون بود تو کرج بود.دادزن نیومده بود، مدیر گفت «فلانی نیومده چیکار کنیم؟»
رفتم دم در، خودم داد زدم، از اون سر خیابون مشتری می‌آوردم.‌هیچ خجالتی نداشت، برعکس... لذت داشت.

اولین ماشینمو که خریدم، دو روز فقط برای حال خودم،رفتم مسافرکشی تهران تا کرج. چون ده سال خودم مسافر بودم،می‌خواستم یادم نره چقدر حس قشنگیه وقتی یه آرزو تبدیل به واقعیت میشه.

هیچ‌وقت دنبال پز و عنوان نبودم. دنبال تجربه، جنم و مسئولیت بودم.همین کارا بود که منو ساخت؛ آدمی که تو کارش با دیسیپلینه، تو جمعش خوش‌مشربه،
ولی همیشه یادش هست کار عار نیست… نداشتن جنم عاره.

بعضیا فکر می‌کنن یادگیری فقط پشت میز اتفاق می‌افته… نه! زندگی خودش بزرگ‌ترین دانشگاهه.

به روز نکشیده ایده پرورش نویسنده و برند سازی رو مطرح کردیم !!! آموزشگاه های دیگه کپی کردن ! مرسی از اینکه ثابت می کنید ما الگو هستیم در ایران 😉

پایان یک مسیر… آغاز آرامش

بعد از سه ماه برنامه‌ریزی، جلسات فشرده، هدف‌گذاری و کار بی‌وقفه برای ارتقای آگاهی و آموزش در حوزه امنیت سایبری استان البرز، و بعد از رساندن دغدغه‌ها و صدای جامعه‌ی امنیت سایبری به مسئولان ارشد، امروز رسماً از سمت ریاست کمیسیون امنیت سایبری نصر البرز کناره‌گیری می‌کنم.

در این مدت با تیمی از انسان‌های واقعی، متخصص و بی‌ادعا همراه شدم؛ کسانی که بدون هیچ انتظار مالی، فقط برای عشق به امنیت و مسئولیت اجتماعی قدم برداشتند. با هم دو همایش موفق برگزار کردیم، مسیر تازه‌ای ساختیم و باور کردیم که می‌شود تغییر آورد تا جایی که اجازه دادند.

اما وقتی ادامه دادن دیگر به معنی «ساختن» نیست، و آرامش شخصی به خطر می‌افتد، گاهی تنها تصمیم درست، رها کردن است.

قول آخرم را هم امروز ادا کردم؛ برگزاری کارگاه امنیت پایش تصویری برای همکاران، همانطور که وعده داده بودم.

از همین لحظه، با احترام و آرامش، از این مسیر خداحافظی می‌کنم.

به همه‌ی همراهان، اعضای شریف کمیسیون و دوستانی که تا آخرین لحظه کنارم بودند، از صمیم قلب می‌گویم:

ما تلاش‌مان را کردیم… اما گاهی برای حفظ حقیقت، باید سکوت کرد.

می‌دونی درد چیه؟
این نیست که یکی از من جلو زده…
درد اینه که با پول، با زد و بند، با یه امضا، دکتر می‌شن… و من با رتبه ۱۸۱ کنکور، با شب‌های بی‌خوابی، با سال‌ها جون کندن، فقط یه «مدرک واقعی» دارم که دیگه کسی بهش افتخار نمی‌کنه.

چند هفته پیش زنگ زدن گفتن:
می‌تونی تا دکتری بری، بدون حضور، بدون دفاع، بدون حتی یه برگ تحقیق.
فقط پول بده، ما همه‌چیو ردیف می‌کنیم.
قانونیه، مطمئن باش، همه کاراش از مسیر درسته!
می‌دونی چی گفتم؟
هیچی… فقط لبخند زدم.
لبخندی از جنس تهوع.

چون می‌دونم پشت هر «دکتر قلابی»، یه استاد واقعیه که داره له میشه زیر بی‌عدالتی.
چون می‌دونم پشت هر «مدرک خریدنی»، یه دانشجو مثل منه که با خون دل، درس خونده.

دیگه دکتر شدن افتخار نیست…
یه جوک تلخه.
یه برچسبه که هر روز از معناش کم میشه.

من با زحمت، با درد، با شب‌های بی‌خواب، «محمد نصیری» شدم.
نه با دلالی مدرک.
نه با امضای خشک روی یه برگه.

دکتر نیستم، اما انسانم.
و امروز…
«دکتر» شده فحش برای خیلی از ما

نمیدونم این فاز " دورهمی " چیه جدیدا مد شده !
یاد دوران "استارتاپ" بازی میوفتم !
به اسم استارتاپ برای "دختربازی " طرف اسمش رو میذاشت " منتور "
الان واقعا دورهمی میزارید بعد داخلش " تجربیات " منتقل می کنید؟ 🤣
واقعا شما مدیر یه مجموعه باشید وقت دارید هر هفته دورهمی بزارید؟
ایشالا که همینطوره !! یه جمله معروف دارم که میگم
ایران اگر " جشن کارناوال " داشت ، خیلی ها دیگه Mentor و CEO و Founder نبودن

خوب اگه میخاین بدونید چجوریه که تو‌ زندگیم موفق هستم ، چجوری زمانم رو مدیریت می‌کنم و چجوری میرسم کلی کتاب بخونم و تفریحم رو برم و کلی کار دیگه انجام بدم ، یه سالی هست که یه برند ثبت کردم به نام «این رشد » که از این به بعد بصورت هفتگی داخلش پادکست های صوتی از تکنیک های توسعه فردی میزارم که خودم بهشون پایبند هستم و باعث رشدم شدن ، اگه به این سبک زندگی و متفاوت بودن فکر میکنید ، عضو کانال زیر بشید

https://t.iss.one/inroshd

اینم بگم که هدفم از راه اندازی این رشد مالی نیست ، هدف اینه بگیم کسیکه میخاد توسعه فردی یاد بده ، خودش در وهله اول باید تو حوزه دیگه ای موفق بوده باشه ، نه فقط رویا فروشی کنه … این رشد ، بی رحمانه واقعیت و راهکار رشد میده … حتی با رعایت یک نکته ازش … تحول رو حس میکنید ✌️

این کلیپ آینده ایرانه ... وقتی نیرو قطع می‌شه، سقوط اجتناب‌ناپذیره. سال‌ها دیدم آدم‌هایی که می‌تونستن آینده‌ی این کشور رو بسازن، با تمام توان جلو رفتن. نه بی‌تفاوت بودن، نه کم‌کاری کردن.
ولی وقتی حمایت، احترام یا حتی یک «دیدن» ساده ازشون دریغ شد، مجبور شدن رها کنن. مشکل این نیست که رفتن…
مشکل اینه که ما نفهمیدیم کل این سازه روی شونه‌های همین آدم‌ها ایستاده بود. و هیچ کشوری از سقوط چیزی که خودش رهاش کرده، جان سالم به در نمی‌بره. خیلی شخصیت سنگی این داستان به من نزدیکه ... حداقل تو حوزه کاری خودم ...

منم گفتم ولش کن بزار نابود بشه ... ارزشش رو نداره ...