انجمن علمی مطالعات صلح ایران

🔵 یادداشتی بر نشست "صلح و ترویج زبان فارسی"

🔺اگر مهمترین کارکرد زبان ها را "کارکرد ارتباطی و تعاملی" بدانیم، زبان و ادبیات فارسی در طول هزاران سال توانسته است از این مهم سربلند بیرون آید. از دورافتاده ترین مناطق آفریقایی تا شرق آسیا و قلب اروپا زبان فارسی با حضور بی بدیل در عرصه های فرهنگی و در تکاپوهای اجتماعی، فرهنگ صلح و مدارا، دوستی و آرامش را بسط و گسترش داده است.

🔺زبان فارسی به مثابه یکی از چهار زبان کلاسیک دنیا مورد تایید یونسکو با اشتراکات واژگانی فراوان با دیگر زبان های دنیا ازجمله ترکی، روسی و چینی بر بستری از مفاهیم عمیق انسانی- اسلامی با خلق آثار ماندگار، همزیستی مسالمت آمیز میان انسان ها را رقم زده است. آنجا که در گلستان سعدی با هم می خوانیم:
«بنی‌آدم اعضای یکدیگرند// که در آفرینش ز یک گوهرند// چو عضوی به‌درد آورد روزگار// دگر عضوها را نماند قرار// تو کز محنت دیگران بی‌غمی// نشاید که نامت نهند آدمی».

🔺از سعدی در جای دیگری می خوانیم که؛
اگر پیل زوری و گر شیر جنگ// به نزدیک من صلح بهتر که جنگ

🔺یا مولانا با اندیشه ی متکثر بنیاد خود مروج صلح جهانی و عدم خشونت و آشتی است. یکی از مضامین محوری در اندیشه و عاطفه مولانا، "جهان‌بینی عرفانی" اوست که از طریق رسیدن به باطن مفاهیمی مانند وحدتِ عرفانی یا «فناء فی‌الله و بقاء بالله» با کنار گذاشتن اختلاف‌ها و تفاوت‌ها، و ستیزه‌ها و تمایزهای ظاهری، صلح درونی و سپس صلح بیرونی مقدور و میسر است و از این منظر ترویج و آموزش ادبیات و زبان مولانا، ترویج زبان صلح و مفاهمه است. مولانا در مثنوی معنوی و دیوان شمس در بیان جلوه های صلح و آشتی، از تناسب و سازگاری اضداد موجود در عالم شروع کرده و به صلح و آشتی انسان ها با یکدیگر و با خداوند که کاملترین و بارزترین نمونه ی آن است، اشاره می‌کند. آشتی اضداد در عالم برای ادامه ی حیات موجودات امری لازم و ضروری است.

چون که بی‎رنگی اسیر رنگ شد // موسی‎ای با موسی‎ای در جنگ شد
چون به بی‎رنگی رسی کان داشتی // موسي و فرعون دارند آشتی

🔺و حافظ فرماید:
جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه // چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند

🔺شعر و ادب صلح محور و خشونت پرهیز فارسی محدود به متون و آثار کلاسیک نمی شود؛ ستایش صلح، نکوهش دشمنی، نفی خشونت در آثار شاعران معاصر نظیر "فریدون مشیری"، "محمود درویش" و حتی اشعار ضد جنگ "قیصر امین پور" جلوه و جلایی دیگری یافت. عاشقانه ها که خود حدیث دیگری است از دلدادگی و یکی شدن؛ رنگ و بویی بهاری از عطرها، طعم ها در قالب واژگانی از نظم و نثر برای مخاطبان سرگشته و دلداده !!

🔺در یک کلام؛ زبان فارسی زبان عشق و محبت و مدارا و دوستی است. باید عمیق آنرا درک کرد و در آموزش این منش و بینش همگرایانه کوشید. باشد که مهرورزی و دوستی جای خود را به ستیزه ها و کینه ها دهد!
@ipsan

516 views15:05