لایو موزیكِ
Remember To Remember Me
Isak Danielson

Yo nunca te olvidaré
Y no tiene sentido intentarlo

هیچ‌وقت فراموشت نمی‌کنم
و تلاش کردن هیچ فایده‌ای نداره
@napeiro

ببین، عشق واقعا اتفاق عجیبیه.

سیاستمداران جهان تنها زمانی از پرتاب موشک دست برخواهند داشت که جایگزینی خطرناک‌تر از اون پیدا کرده باشن.

یه سر رفتم پیج مدونا و "این دنیا دیگه به درد نمی‌خوره".

نکته‌ی جالب اینه که کم کم "ورزش کردن" داره یه تلاش بیش از حد شناخته می‌شه و درعوض تشویق می‌کنن حرکات کم اما مداوم روزمره داشته باشید. مثل اینکه پاشید و از یه اتاق به یه اتاق دیگه برید. این اتفاق جالبیه.

تجربه‌ای که از وبینارا بدست آوردم این بود که نوع پرزنتشون، باعث می‌شه میزان ارزشی که شما بهشون می‌دید یا میزان توجهی که بهشون دارید، متفاوت بشه. بعضی از گروه‌ها، حتی اسلایدهاشون، نوع پرزنتشون، حتی فونت و لحنی که استفاده می‌کردن برای ارائه، با کیفیت بود. بی‌حال نبودن، جدی بودن، فرمال بودن، تلاش می‌کردن ارتباط بگیرن، پلتفرم‌هایی رو انتخاب کردن که احساس فرمال بودن و جدی بودن رو می‌ده و طرز صحبتشون، جدی و پراشتیاق بود. همین. بدون توجه به اینکه چی می‌گفتن، همین حاشیه‌ها می‌تونست ارزشی که بهشون می‌دادن رو عوض کنه یا توجهم رو جلب کنه و باعث شه جدی بگیرم. این توی ارتباطات روزمره هم به کار می‌آد.‌جوری که پرزنت می‌کنید خودتون رو، ارزش و جایگاهتون رو مشخص می‌کنه. توجهی که دیگران می‌کنن و میزانی که جدیتون می‌گیرن رو عوض می‌کنه.

مامانش توی وبیناره، ازش سوال می‌کنه درباره‌ی مطالبش و براش داره توضیح می‌ده :))))))
میزانی که مامانش جدیش می‌گرفت اگر مامانم منو جدی می‌گرفت فقط :)))))>>>

تهش موندم توی وبینار ببینم چی می‌شه دیدم مامانش مونده و دخترش ازش پرسید نظرت چی بود مامان خوب بودم:)؟ قلبم. قلبم. قلبم.

اینی که توی تصویر می‌بینید خودشه و احتمالا بالای ۳۵ سال هم سن داره و این اتفاق بیش از حد منو احساساتی کرد :)))

از من به شما نصیحت، همونطور که از تایم کرونا یادگرفتم، تعطیلی‌های اجباری (هم‌نشینی با خانواده در یک فضای بسته) بهترین فرصت برای یادگیری و سلف‌استادیه. یعنی اونجا می‌تونید تمرکزتون رو بذارید روی جلو انداختن خودتون. خلاصه که سعی کنید هم ایونت شرکت کنید (لینکارو گذاشتم چنل منابع) هم مطالبی که نتونستید بخونید رو بخونید. من هم تقریبا وقتم خالیه توی تایم عید برای مشاوره-آموزش. اگر خواستید بهم ایمیل بزنید.

تاحالا شهرک اکباتان نرفتم، ولی به نظرتون خوب نمیشد اگه همه ی دنیا مثل این شهرک میبود؟

"اکباتانی بودن" خودش به کیس استادی مفصله :)))))))

سه چیزی توی زندگی من هیچوقت قابل رد کردن و هیچوقت قابل صرف نظر کردن نبوده و اون فردیتم بوده. حتی توی خانواده. شده بشم گرگ سیاه خانواده شدم ولی نذاشتم توش دست برده شه.

دوست‌دارم یه چیزی تو تایپ وبینار برای فردیت بذارم ولی خیلی دربارش مطمئن نیستم.

قد و قامت حسادت، خیلی بزرگ و خانمان‌سوزه.

نبود سواد گفت‌و‌گو، عامل وجود داشتن جنگ‌هاست.

توی روابط نزدیکم، اگر هیچی نساخته باشم، دست کم گفت‌و‌گو رو ساختم. و گفت‌وگو تا وقتی که کار خیلی از کار نگذشته باشه، جوابگوعه.

گاهی وقتا به نظرم ترک‌تحصیل گرینه‌ی خوب و عاقلانه‌ای می‌آد :)

باید کم کم یاد بگیرم انگلیسی حرف بزنم. این خیلی زشته که درک انگلیسیم فلکس واگنه ولی حرف زدنم پراید.