‌ها ide (محیط‌های توسعه یکپارچه)، همه‌چیز رو یکجا دارن: از ویرایشگر کد و دیباگر گرفته تا ابزار تست و کنترل نسخه. مثال‌هاش: PyCharm، IntelliJ، Visual Studio.

Text Editor‌ها، سبک‌تر و ساده‌ترن. خودشون خیلی ابزار خاصی ندارن ولی با افزونه‌ها میتونی هر کاری که بخوای رو انجام بدی. مثل: VSCode، Sublime، Vim، Emacs.

از لحاظ سرعت اجرا، Text Editorها خیلی سبک‌ترن. سریع باز میشن و منابع کمی مصرف میکنن.
تو بحث امکانات داخلی، IDEها کاملن. همه‌چی رو خودشون دارن، ولی Text Editorها نیاز دارن دستی پلاگین براشون نصب کنی.
از نظر یادگیری، IDEها برای شروع راحت‌ترن. ولی اگه یه‌کم تجربه‌دار باشی، Text Editorها آزادی بیشتری بهت میدن تقریبا.

بحث شخصی‌سازی خیلی مهمه. اگه دوست داری همه‌چی رو خودت تنظیم کنی و ابزار مخصوص خودت رو بسازی، Text Editorها عالی‌ان. به‌خصوص Vim و Emacs.

تو پروژه‌های بزرگ یا کارهای تیمی، معمولاً IDE بهتره چون ساختاردهی، تست و همکاری رو راحت‌تر میکنه.

اگه پروژه‌ت پیچیده‌ست، با چند زبان یا ماژول، قطعاً با IDE راحتتری. ولی برای کارهای سبک یا سریع، Text Editor رو دست نداره.

کی از IDE استفاده کنیم؟
وقتی یه پروژه بزرگ، جدی یا تیمی داری. یا وقتی تازه‌کاری و نمیخوای درگیر تنظیمات بشی. مثلاً وقتی داری با Spring Boot یا زبان‌هایی مثل C++ و Java توی محیط‌های سازمانی کار میکنی.

کی از Text Editor استفاده کنیم؟
برای کارهای سریع، اسکریپت‌نویسی، کارهای ترمینالی، DevOps یا پروژه‌های شخصی. مخصوصاً وقتی دنبال یه ابزار سبک، سریع و دقیقاً مطابق سلیقه‌ی خودتی. مثال خوبش میتونه Neovim باشه با کلی پلاگین که خودت کانفیگش کردی.

خلاصه‌ی ماجرا
اگه اول راهی، IDE انتخاب خوبیه.

اگه یکم جلو رفتی، Text Editor با افزونه‌های مناسب میتونه مفید باشه .
و اگه حرفه‌ای هستی، ترکیب این دوتا تو شرایط مختلف، باعث میشه همیشه یه قدم جلوتر باشی.

Text Editorهایی مثل Vim، Emacs یا حتی VSCode با یه پیکربندی درست، میتونن دقیقاً همون کاری رو بکنن که یه IDE انجام میده تقریبا  ولی فرقش اینه که تو باید بدونی دقیقاً دنبال چی هستی... و ابزار رو برای خودت بسازی.

#coding
#IDE
#texteditor
#byteforge
@byteforge_chan🛸