🔴 «Лічыць сябе развітым, але незразуметым». Як Мітрафан Доўнар-Запольскі бунтаваў падчас вучобы

А ці ведалі Вы, што чалавек, які адным з першых паказаў беларусам, што яны асобны народ з уласнай гісторыяй, быў небяспечным для расійскай царскай сістэмы адукацыі? Мітрафан Доўнар-Запольскі ігнараваў абавязковыя паходы ў царкву, атрымліваў арышт за паводзіны, спрачаўся з настаўнікамі і быў выключаны з гімназіі з-за забароненых кніг.

🗣Palatno расказала пра тое, як Мітрафан Доўнар-Запольскі вучыўся ў гімназіях.

Працяг па спасылцы. 🖥 Па гэтай спасылцы адкрыецца без VPN.

🫠 На трасе 🏹 Брэст — 👑 Маларыта плануюць адкрыць карчму з кальянам, дыскатэкамі і кутком-музеем ВАВ

На скрыжаванні дарог Брэст — Маларыта — Кобрын у будынку былога паста ДАІ ў бліжэйшыя месяцы плануюць адкрыць карчму «Мандариновый гусь». Пра гэта паведамляе выданне @BGazeta.

Праект анансаваў праўладны блогер ПалВаныч з Кобрына. Паводле яго, гэта добрая навіна не толькі для жыхароў Маларыты. Установа будзе спалучаць бар, дыскатэкі і кальян з кутком-музеем Вялікай Айчыннай вайны.

Менавіта такая канцэпцыя выклікала крытыку ў часткі беларусаў. Некаторыя лічаць, што фармат з алкаголем і забаўляльнымі імпрэзамі дрэнна сумяшчаецца з ваеннай тэматыкай, а сама ўстанова можа не праіснаваць доўга.

🍸Паводле блогера, на першым паверсе размесцяцца барная стойка, столікі і тэлевізар. На другім паверсе арганізуюць «невялікі куток музея Вялікай Айчыннай вайны», дзе плануюць праводзіць сустрэчы з ветэранами, якія могуць распавядаць пра вайну.

У відэа блогер паразмаўляў з уладальніцай будучай карчмы Інай. Яна адзначыла, што ідэя адкрыцця з’явілася пад уплывам сям’і з Расіі.

«Ініцыятыва прыйшла з Расійскай Федэрацыі. Назва таксама адтуль, гэта любімая назва ўстановы маіх дзяцей, дзе мы адпачываем. Вось і вырашылі ўвасобіць гэта ў нашу мару, адкрыць тут», — распавяла Іна.

Паводле яе, установа будзе разлічаная на адпачынак і сустрэчы людзей 40+, а ў VIP-зале з’явіцца кальян.

🪙 «Уваход там будзе платны. Адпаведна, і абслугоўванне будзе зусім іншым. Будзе нацыянальны посуд, звязаны з Вялікай Айчыннай вайной. Думаю, спадабаецца. Спадзяюся, у першую чаргу, маларытчане падтрымаюць нашу ініцыятыву. Прыедуць, паглядзяць, будуць адпачываць».

🖤 27 лютага 1935 года ў вёсцы Сіманавічы (сёння 🕊 Драгічынскі раён Брэсцкай вобласці) нарадзіўся Фёдар Клімчук.

Вучыўся ў школах Сіманавіч, Вулькі Сіманавіцкай і Драгічына, дзе ў 1952 годзе скончыў сярэднюю школу.

У тым жа годзе паступіў у 🏹 Пінскі дзяржаўны настаўніцкі інстытут, які скончыў у 1954 годзе. Пачаў працаваць настаўнікам у 🐦 Столінскім і Драгічынскім раёнах. Паралельна займаўся запісам гаворак і народных песень сваіх родных мясцін.

У 1968 годзе паступіў у аспірантуру Інстытута мовазнаўства АН БССР і абараніў кандыдацкую дысертацыю на тэму «Да лінгвагеаграфіі Заходняга Палесся». Быў аўтарам больш за 200 навуковых прац па дыялекталогіі, тапаніміцы, фальклору і этнаграфіі.

🪷 Старшыня аб'яднання «Загароддзе», пераклаў «Новы Запавет» на заходнепалескі дыялект. Памёр 22 кастрычніка 2018 года і быў пахаваны на Заходніх могілках Мінска.

Памёр 22 кастрычніка 2018 года. На надмагільным помніку з тыльнага боку змешчана выява Клімчука маладым і ягоны верш, напісаны на роднай палескай гаворцы.

Урывак з Евангелля ў перакладзе Клімчука (расстаўлены націскі).

Ны судíтэ, то й сýджаны ны бýдытэ;
бо якы′м судóм сýдытэ, такы′м бýдытэ сýджаны; і якэ′ю мíрыю мíрайітэ, такэ′ю і вам мíратымуть.
І шо ты ды′высся на сучкá в гóковы свогó брáта, а дырывы′ны в своё′му гóковы ны бáчыш?
Абó як скáжыш своё′му брáтовы: «Дай я тобí вы′йму з гóка сучкá», колы′ в тыбэ′ самóго в гóковы дырывы′на?
Крыводýшный чоловíчэ! Вы′ймы зрáзу дырывы′ну с свогó гóка, тоды′ пубáчыш, як достáты сучкá з гóка брáтового.
Ны давáйтэ святóго собáкам і ны кладíтэ свогó сáмого дорогóго пы′рыд свыньмы′, шоб воны′ ны потоптáлы ёгó ногáмы, да шэ й, повырнýвшысь, вас ны порвáлы.

🌟 2 сакавіка 1982 годзе ў 🏹 Брэсце для наведвальнікаў быў адкрыты Археалагічны музей «Бярэсце».

З 1969 па 1981 гады, а таксама ў 1988 годзе пад кіраўніцтвам доктара гістарычных навук, прафесара П. Ф. Лысенкі праводзіліся археалагічныя раскопкі. У іх выніку былі выяўленыя больш за 220 драўляных пабудоў XI—XIII стагоддзяў, тры вулічныя маставыя, частаколы і шматлікія прадметы матэрыяльнай культуры таго часу.

Была раскрыта плошча больш за 1800 м², з якіх звыш 500 м² — да мацерыка. Многія пабудовы старажытнага Берасцея захаваліся на пяць — дзевяць вянцоў, а некаторыя — нават на дванаццаць, што з’яўляецца вялікай рэдкасцю ў славянскай археалогіі.

18 студзеня 1972 года Савет Міністраў БССР прыняў рашэнне аб стварэнні музея «Бярэсце» і будаўніцтве спецыяльнага павільёна. Праект распрацавалі архітэктары «Белдзяржпраекта» В. Крамарэнка, У. Шчарбіна і М. Вінаградаў.

Павільён плошчай 40 × 60 м пабудаваны з бетону, шкла і анадаванага алюмінія. Ён уяўляе сабой двухсхільнае перакрыцце са светлавым ліхтаром па цэнтры. Яго абрысы нагадваюць старажытнае жыллё і адначасова пласты зямлі, якія раскрываюць старажытны горад.