هیچ‌کس عقل کل نیست.. اما بعضی‌ها همیشه عقب‌ترند و بعضی‌ها همیشه جلوتر. سروش هم ازوناییه که همیشه عقب‌تره و باید منتظر نشست که قدم به قدم بیاد جلو. اون چیزی که درباره وحی گفت رو باید بیست سال پیش می‌گفت، و این چیزی که الان درباره خشونت ذاتی اسلام میگه، باید حرف ده سال پیشش می‌بود. و با سنی که داره بعیده وقت کنه برسه به جایی که بیاد بگه ببخشید من کلا دین رو نفهمیدم، خدافس!

ما تو دنیایی زندگی می‌کنیم که یک شرکت داروسازی مطالعات آزمایشی درباره یک مسکن جدید رو انگولک می‌کنه تا به نظر برسه عوارض زیادی نداره، و تأییدیه می‌گیره، و بیست سال میفروشدش، و تو این بیست سال هزاران نفر دچار سکته قلبی میشن، و هزاران پرونده شکایت باز میشه، و با چند میلیارد دلار خسارت، که بازم سود براش میمونه، سر و تهش هم میاد. ما رو چه حسابی باید به مردانی در چهارده قرن پیش که اگه هم راحت آدم می‌کشتند، انقدر مرد بودند که روبروش قرار بگیرند، بعد بکشنش، بگیم خشن؟ ما با چندتا کلیک آدم‌هایی که حتی نمی‌دونیم اسم‌شون چیه رو می‌کشیم. ما تمام چیزی که یک آدم میتونه بش دل خوش کنه رو ازش می‌گیریم، و میره سراغ مواد مخدر صنعتی، و وقتی غیرقابل نجات شد، میندازیمش تو یه باغ وحش درمانی که قرار بوده آسایشگاه باشه ولی نهایتا اسمش شده اردوگاه!

"Monsanto is evil, Pfizer is good".
Nassim Taleb

Nobody is sane anymore.

روزنامه اطلاعات نوشته ظاهرا روس‌ها با توضیحات مسئولان ایرانی درباره سموم کشاورزی استفاده شده، قانع نشده‌اند!

جدی فکر می‌کنه مسئول ایرانی رفته اونجا توضیحاتی داده و بحثی شکل گرفته. فکر می‌کنه مسئول ایرانی وقتی میگه با روس‌ها در حال گفتگو هستیم، یعنی واقعا گفتگویی وجود داره.
این‌ها نه تنها نمی‌دونند جمهوری اسلامی چطوری کار می‌کنه، بلکه حتی نمی‌دونند دولت به مفهوم عام اون، چطور کار می‌کنه.

خانواده قربانیان هواپیمای اوکراینی هنوز دنبال «محاکمه عادلانه» مجرمین هستند!
بابا الان بسیجی‌ها هم دنبال محاکمه ظریف هستند، یعنی مطالبه شما باید در حد مطالبه بسیج باشه؟ اون آدم‌های نرمال هستند که از محاکمه کردن خودی‌ها و محاکمه شدن خودی‌ها می‌ترسند. این‌ گاومیش‌ها کسی که تو اوج تحریم آب و نون‌شون رو تأمین می‌کرد، زندانی کردند. اینا آدم میفرستند که پسر خودشون که یه کشور دیگه زندگی می‌کنه ترور کنه! اینارو از محاکمه می‌ترسونید؟

چیزی که شما باید دنبالش باشید از مسیر حقوقی به دست نمیاد. مغول‌ها حکم نابود کردن بغداد رو از دادگاه نگرفتند.

وقتی اسپاتیفای ۱۰۰ میلیون دلار به جو روگن داد تا پادکستش رو بیاره تو پلتفرمشون همه گفتن اووو چه خبره صدمیلیون واسه یه پادکست؟.. اما الان جو روگن داره یه تنه میلیون‌ها کاربر جدید و ویوی جدید به اسپاتیفای اضافه می‌کنه، فقط چون پادکستش رو طوری اداره می‌کنه که مردم حس کنند چیزی که «رژیم» نمیذاره بشنوند رو ازش میشنوند.
حالا اون صد میلیون در برابر این ارزش افزوده، پول خرد به نظر میاد. اسپاتیفای میفهمید که باید بذاره تولیدکننده محتوا، با سبک خودش کار کنه تا این ارزش افزوده ایجاد بشه. اما دولت اینو نمیفهمه. دولت انگلیس، مبلغی که کسی دقیقا نمیدونه چقدره میده به ابیگل ثورن، که تو کانال یوتیوبش موضع «رژیم» درباره واکسن رو تبلیغ کنه! یعنی همون سبک سفارشی قرن بیستم. ابیگل کار خودش رو می‌کنه و مخاطبینش هم می‌پسندند، اما این مخاطبین از دایره چپ‌های دولت‌پرست خارج نمیشه. یعنی پول دولت داره صرف متقاعد کردن کسانی میشه که قبلا متقاعد شده بودند و اصلا متقاعد خدایی هستند! اما جو روگن رو دارن همه گوش میدن، و میتونه بحث‌های ملی ایجاد کنه.

به خاطر همین دینامیک جالبه که دکتر مالون از لحاظ تئوریک داره در مورد هیپنوتیزم گله‌ای جامعه در جهت یک روایت خاص اشتباه می‌کنه. چون برای اینکه این هیپنوتیزم بتونه درست کار کنه، ابتدائا و لزوما باید دولتی داشته باشیم که درست کار کنه. عملیات نمیتونه هوشمندانه‌‌تر از عاملش باشه. و امروز دولت‌ها علاوه بر فشل بودن، عقب‌تر از جامعه هم هستند. که کنتراست شدید بین ابگیل و جو، فقط یکی از نشانه‌های این عقب‌ماندگیه.

اما تو جنگ، حقیقت خیلی مهم نیست. مهم امتیاز گرفتنه. مهم نیست که دکتر مالون داره درباره اینکه تحت یک هیپنوتیزم هستیم اشتباه می‌کنه. مهم اینه که تصور عمومی ازینکه تحت هیپنوتیزم هست به ضرر دولت‌هاست. بنابراین مطرح کردن موضوع هیپنوتیزم، از لحاظ تکنیکی نادرست بود، ولی از لحاظ تاکتیکی، عالی!

از مواد آرایشی حالت تهوع می‌گیرم، و ممکنه شما هم همینطور باشید.. ولی چند دقیقه وقت بذارید و این رو یه نگاه بندازید و ببینید سرمایه‌داری بعلاوه ژن خوب چه ترکیب مولایی میسازه.


https://www.instagram.com/tv/CT4N3LglVlf/?utm_medium=copy_link

حسین علایی نسخه نظامی جواد ظریفه. کار هر دو جدی جلوه دادن نظام مقدسه. همونطور که ظریف کنار نشسته بود و ژست کاربلد رانده شده رو بازی می‌کرد، و وقتی وارد کار شد به وضوح نشون داد که نه در ژن‌های گاوی و نه در وقاحت، تفاوتی با بقیه #گله_گاو نداره، اما وظیفه جدی جلوه دادن حکومت که برای مدت‌ها روی دوشش بود رو برای مدتی انجام داد؛ حسین علایی هم وانمود می‌کنه جمهوری اسلامی یک حکومت جدی است که دارد در سوریه یک سری کار جدی انجام می‌دهد! اما واقعیت اینه که همه حرف‌ها، از جمله «روسیه اهدافی داره و ما هم اهدافی داریم و باید با دیپلماسی مشکل رو حل کنیم» بی‌معنی‌اند. چون مثل اینه که توپ جمع‌کن بازی رئال مادرید و بارسلونا قبل از بازی بگه: رئال استراتژی خاص خودشو داره، منم استراتژی خودم رو دارم!.. به این بچه چه جوابی میدن؟ میگن نه اسگل، تو استراتژی نداری، چون نمی‌تونی داشته باشی، چون تو بازی نیستی، تو فقط قراره توپ‌ها رو جمع کنی.
برای رسیدن به اهداف دنیوی، باید با قواعد دنیوی بازی کرد. بچه‌شیعه نه تنها بازی دنیوی رو بلد نیست، بلکه عمدا نمیخواد یاد بگیره (این قسمت عمدنش رو هنوز خیلی‌ها باور نکرده‌اند). و تا یاد نگیره، بازیش نخواهند داد. فرقی نداره بازیگران توی زمین چه کسانی باشند. در نگاه بچه‌شیعه، این خود دنیاست که بازیچه‌ست، و چون بازیچه‌ست همه‌چیزش رو در همه ابعاد میشه به بازی گرفت. اقتصاد رو میشه به بازی گرفت. محیط‌زیست رو میشه به بازی گرفت. آموزش نسل‌های آینده رو میشه به بازی گرفت. منافع ملی رو میشه به بازی گرفت. دارو رو میشه به بازی گرفت. ماشین آمبولانس و هلال احمر رو میشه به بازی گرفت. خطوط هوایی رو میشه به بازی گرفت. دیسیپلین نظامی رو میشه به بازی گرفت. دانش و پژوهش رو میشه به بازی گرفت. صنعت رو میشه به بازی گرفت. رفاه مردم رو میشه به بازی گرفت. دین‌ و فرهنگ‌شون رو میشه به بازی گرفت. امنیت رو میشه به بازی گرفت. و خود حکمرانی و کشورداری رو هم میشه به بازی گرفت. چون همه این‌ها بازیچه هستند. چون این خود دنیاست که بازیچه‌ست. بچه‌شیعه ازینکه روسیه تحقیرش کنه ککش نمیگزه. چون در دنیایی که بازیچه‌ست، برد و باخت هم بازیچه‌ست. همونقدر که بردنش براش بی‌اهمیته، باختن هم براش بی‌اهمیته. و چه بسا، به باختن بیشتر مایل باشه.. چون خود باخت میتونه به نماد بی‌اهمیت بودن دنیا تبدیل بشه. مثل اون‌هایی که دو پسرشون در جنگ کشته می‌شد، و سومی رو هم میفرستادن. انگار مسابقه‌ی پسر از دست دادن وجود داره!

این تمام و کمال چیزیه که مردم باید بدونند. مأموریت امثال ظریف و علایی اینه که این واقعیت رو پشت حجاب جدی‌بازی مخفی کنند. سلیمانی خودش رو درگیر این حجاب نمی‌کرد. چون وسط «میدان» داشت با «باخت مکتبی» خوش میگذروند.

یکبار از خودتون بپرسید تحت چه شرایطی در عقیده‌ای که دارم افراطی خواهم شد؟

یه ریتارد داریم که فکر می‌کنه دولت‌ها به طور عام به حرف کارشناسان گوش نمیدن! در حالی که بخش تصمیم‌گیر دولت‌ها از مجموعه‌ای از کارشناسان تشکیل شده و هر سیاستی که اجرا می‌کنند، حاصل ایده‌های کارشناسانی در داخل یا خارج دولت بوده. دولت به حرف کارشناس گوش میده، اما اون کارشناس لزوما شما نیستی.

یه ریتارد دیگه هم داریم که وضعش خرابتره.. و فکر می‌کنه دلیل دولت برای چاپ پول بی‌پشتوانه اینه که کار آسون‌تریه! و ربطی به منافعی که براش ایجاد می‌کنه نداره!

دامینیک کامینگز حرف حقی زد که دولتی که کار نمی‌کند را نمی‌شود با تغییر آدم‌ها و سیاست‌ها به دولتی که کار می‌کند تبدیل کرد.
ویندوز ده رو هرچقدر هم آپدیت کنیم، به مک تبدیل نمیشه، و برعکس.

داوود نبی لیاقتش برای سلطنت رو با نجات گله از شکارچیان بدست آورد. که منظور از بره، عوام هستند، و منظور از شیر شکارچی، کسانی که عوام را خواهند درید. این بنیانگذاری یک ارزش بود: کسی باید شاه باشد که قبلا ثابت کرده مردم را نجات می‌دهد!
در دنیای مدرن و دموکراتیک این کاملا برعکس شد. کسی که قراره قدرت رو در دست بگیره، به مردم میگه اول قدرت رو به من بدید، تا بعد نجات‌تون بدم!
و مردمان این دنیا، میشینند دور هم و میگن ما نظام ارزشی منطقی‌تر و انسانی‌تری نسبت به سه هزارسال قبل داریم!

وقتی سیستان و بلوچستان بودم، هرچقدر کنار جاده منتظر موندم تا یک سواری رد بشه تا دست بلند کنم که منو سوار کنه، پیدا نشد که نشد. خوردن به تاریکی تو بیابونی که حتی روز هم ترسناکه متقاعدم کرد که باید به یکی از وانت‌ها تن بدم. هرچند که تردید زیاد اجازه نمیداد این تن دادن سریع انجام بشه. وقتی یکیشون نزدیک میشد از خودم میپرسیدم «این؟» و خودم انقدر دیر جواب میدادم «نه» که رد بشه. تا اینکه برای سرکوب این هرج و مرج ذهنی، قرار گذاشتم اولین وانت سبز رنگ که نزدیک شد دستم رو بلند کنم. و خیلی زود یه سبزش پیدا شد. اونی که طرف شاگرد نشسته بود پیاده شد و رفت پشت وانت وایساد تا من داخل بشینم. قبلا دیده بودم که هوای بچه تهرون‌های سوسول رو دارند، و گفتم لابد اینهم ادامه همون هواداری جوانمردانه‌ست. بهرحال برام مهم نبود، چون می‌دونستم این‌ها وانت‌شون رو با یه سرعتی میرونند که جاهای دیگه ایران آمبولانس با اون سرعت نمیره، و ابدا نمیخواستم با اون سرعت اون پشت وایسم. اما خیلی زود فهمیدم رنگ سبز، معیار خوبی برای انتخاب نبوده. اون یه وانت که باش میوه بفروشند نبود.. وانتی بود که آدم‌هایی رو جابجا میکرد که جمهوری اسلامی بشون می‌گفت «اشرار». اون موقع جیش‌العدل در اوج فعالیتش بود و همه‌جا ایست بازرسی گذاشته بودند. وقتی به یکی ازین‌ها نزدیک شدیم معلوم شد بچه تهرون سوسول، که من بودم، حکم دکور داشته برای راحت‌تر رد شدن!.. سربازهایی که معلوم نبود از کدوم ده‌کوره‌ای اعزام شده بودند به اونجا، دنبال اسلحه یا مواد می‌گشتند، که نبود، و البته بلد هم نبودند خوب بگردند. صحنه عجیبی بود.. هوا ابری در حد لندن، ولی وسط برهوت، یه مشت مرد گنده در طرفین که عین گرگ مواظبند حرف اضافه نزنند، و حرکت اضافه انجام ندن. اونی که اسلحه دستش بود از کسی که اسلحه نداشت بیشتر می‌ترسید. فیلم‌‌های سینمایی نمی‌تونند من رو میخکوب کنند.. ولی وقتی سیکاریو اومد، موقع دیدنش قلبم تو دهنم بود. چون تو حالتِ کاملا واقعیِ اون موقعیت قرار گرفته بودم قبلا.‌ با این فرق که تو فیلم، اتفاق بد رخ میده، چون فیلمساز برای داستانش به هیجان اون اتفاق و تراژدی بعدش نیاز داره؛ اما تو واقعیت ترجیح همه اینه که هیچ اتفاقی نیفته.
همونجا و در همون لحظات از خودم می‌پرسیدم اگه یکی ماشه رو فشار بده، همه‌مون در شرایطی میمیریم که اصلا نمی‌دونیم کی هستیم. اون سربازها که ازون سر ایران اومدن، فکر می‌کنند چهارتا خارجی رو کشتن، این وانتی‌ها اگه اون‌ها رو بکشن فکر می‌کنند چهارتا خارجی رو کشتن، و اگه من تیر بخورم فکر می‌کنند یه بچه تهرون تیر خورد، به درک! اگه یکی ماشه رو فشار بده، مسئول مردن این چندنفر که هیچ ربطی بهم ندارند و قرار نبوده هیچوقت بهم ربط پیدا کنند، کیه؟ ولی حتی اگه ماشه‌ای فشار داده نشه، اون افرادی که باعث شدند ما آدم‌های نامربوط بهم، مثل چندتا گرگ بهمدیگه نگاه کنیم، باید از صحنه روزگار حذف بشن. با خودم گفتم هرکی تو شکل گرفتن این وضعیت کثیف نقش داشته باید مثل سگ بمیره.

🔽

نمی‌دونستم جیش‌العدل دنبال چیه، اما بعدن فهمیدم انتقام ترور مولانا عبدالملک ملازاده! یکی از بهانه‌هاشه. این یکی از آخوندهای سنی بود که از ایرانشهر پاشده بود رفته بود کراچی. ازونایی که اگه الان زنده بود تسلط طالبان به افغانستان رو تبریک می‌گفت. معلوم شد یه بچه‌شیعه بلوچ ترورش کرده. فکر می‌کردم ازون بچه‌شیعه‌هاست که بش گفتن فلانی میخواد ایران رو تبدیل به کشور سنی کنه، و اونم گفته اجازه نمیدهیم ایران به دست طالبان بیفتد، یا چنین چیزی. اما موضوع رادیکال شدن یه بچه‌شیعه نبود. اسم اون بچه عیدوک بامری بود، که همه می‌دونستن بیشتر دنبال شره تا صیانت از تشیع! فقط من بودم که نمی‌دونستم. وسط یکی ازین شربازی‌هاش به این آخوند سنی پناه میبره. آخونده بدون توجه به اینکه شیعه‌ست بش پناه میده. اما این آخرین‌باری میشه که به شیعه پناه میدن. چون عیدوک وقتی برمیگرده ایران، یه معامله می‌کنه.‌ به سپاهیا میگه آقا من هر شری باشم شیعه‌م، ما باهم برادریم. رئیس‌تون کیه باش حرف بزنم؟ میبرنش پیش رئیس. بش میگه چیکار کنم دیگه نیفتید دنبالم؟ رئیس میگه برو همون آخوندی که بت پناه داده بود رو به درجه رفیع شهادت برسون برگرد! بچه‌شیعه میگه همین؟ رئیس میگه همین. بچه‌شیعه میره آخونده رو ترور می‌کنه. و برمیگرده.‌ اما رئیس ولش نمی‌کنه و باز میفته دنبالش. قرار بود اگه نیاد تو شهرها کاریش نداشته باشند.‌ اما رئیس تو روستاها هم ولش نمی‌کرد. اگه میفهمید تو یه روستا مخفی شده، هلی‌کوپتر میفرستاد که از بالا کل روستا رو بزنند. درست مثل سبک شهید! چمران در کردستان. رئیس البته عرضه برنده شدن تو چنین تعقیب و گریز نابرابری رو هم نداشت و یه دو جین تلفات داد. چون هیچوقت چیزی بلد نبود، و هیچوقت چیزی یاد نگرفت. فقط بلد بود قول بده و بزنه زیرش. حاضر بود برای زنده موندن نظام، حیات هرچیزی و هرکسی رو بگیره. نهایتا روی همون زمین گیرش انداخت. گفت با آرپی‌جی ماشینش رو بزنند. از بچه‌شیعه هیچی نموند. حتی گوشش که قرار بود تیکه بزرگش باشه.

سال‌ها گذشت.. تا اینکه خود رئیس رو تو فرودگاه بغداد یه جوری زدند که هیچی ازش نموند.

این زن و شوهر آلمانی از مجموع درآمد ۷۵ هزار یورویی‌شون در سالی که گذشت، ۳۵ هزار یوروش رو سرمایه‌گذاری کردند. و فقط ۱۰ درصد درآمد ماهیانه‌شون صرف اجاره شده.
این به تنهایی نشون میده اگه هزینه مسکن بیاد پایین، چقدر پول میتونه به بازار سرمایه تزریق بشه.

فرق ما با سوئیس اینه که اینجا هزار و پونصد سال پیش هم سیل می‌اومد. کافیه بررسی کنید امپراتوری روم چه اقداماتی در سوریه و اردن امروزی انجام داده بود تا نه تنها سیل رو مهار کنه، بلکه از آبش بیشترین استفاده رو داشته باشند. اما امروز نه تنها ایران، بلکه عمان و امارات و عربستان، که پول اضافه هم دارند، و دچار بحران حکمرانی هم نیستند، درگیر سیل هستند. جده در عرض بیست دقیقه باران به خرابه‌های خوزستان شبیه میشه.
این مردم منطقه هستند که دچار تغییر خطرناک شده‌اند، نه اقلیم. این مردم دیگه طبیعتی که توش زندگی می‌کنند رو نمی‌شناسند. این رفتار، رفتار کسی که در بیابان قرار داره نیست.

بعضی سفیدپوست‌ها عصبانی‌اند که انگار برنامه‌ای وجود داره تا کشورهای سفیدپوست‌نشین، تبدیل بشن به رنگین‌پوست‌نشین!
من از وجود یا عدم وجود این برنامه بی‌اطلاعم. اما دولت‌های این کشورها رو داره کی اداره می‌کنه؟ سفیدپوست‌ها! جاستین ترودو از چه نژادیه؟ سفید. کی بش رأی داد؟ سفیدها!.. هر چیزی هست کار خودتونه عزیزجان. حالا ترکیب جمعیتی کانادا به خودتون مربوطه. اون چیزی که به من مربوطه اینه که شما سفیدها آخوندها رو آوردید و شما هم دارید سرپا نگهشون می‌دارید و شما دارید به بچه‌هاشون تو کشورتون پناه میدید. هرچی کوبایی و مکزیکی دیدم من ضدآخوند و هرچی که هست بوده. والاع به من باشه میگم کاش زودتر اونا جای شما رو بگیرن.
بد میگم بگید بد میگی.

یه مریضی در حد یه سینه‌پهلو، حداقل شصت درصد سفیدهای آمریکا رو به فول فاشیست تبدیل کرد، و الان کوباییه‌ست که داره میگه «پفیوزا پس آزادی چی میشه؟!».
این تفاوت‌ها مهمند.