فهماندن، به کسی که با خودش میگه «مگه چیزی هست که من تا الان نفهمیده باشم»، یکی از سخت‌ترین کارهای دنیاست. و الان خیلی‌ها اینجوری‌‌اند.

آلمان: این نیروگاه اتمی رو باید تعطیل کنیم تا به جاش ذغال‌سنگ یا گاز روسیه رو بسوزونیم که فقط الودگی که در هوای شهرهای خودمون ایجاد می‌کنه سالی چند ده هزارنفر رو بکشه. ما عقل داریم.

چیزهایی که باید در سال ۲۰۲۱ به عنوان «آخرین مهلت آشنا شدن با دنیای واقعی» می‌فهمیدید:


- کسانی که از ما میخواهند مالیات دهیم بی‌شرف‌تر از کسانی هستند که در خیابان گوشی‌مان را از دست‌مان میقاپند.

- در همه رشته‌های تخصصی، دیتای باکیفیت از عنصر اسکاندیوم هم کمیاب‌تر است.

- پزشکی که بدون پرسیدن همه‌چیز زندگی بیمار، دارو تجویز می‌کند، پزشک نیست. موادفروش است. و بسیاری از پزشکان پول گرفته‌اند تا چیزی نپرسند.

- عقل جمعی ما دویست سال تجربه درمان علمی دارد. سیستم ایمنی بدن‌مان، دویست هزار سال.

- آلمانی‌ها باز هم می‌توانند شش میلیون نفر را وارد اتاق گاز کنند.

- کسی که با سانسور حرف غلط موافق است، با سانسور حرف درست هم موافقت خواهد کرد.

- بی‌سوادترین آخوند از باسوادترین اقتصاددان در مناظره قوی‌تر است.

- خانواده‌‌هایی که برای مهمانی و دورهمی تست منفی کرونا میخواهند، فامیل دولت هستند، نه فامیل ما. کسانی که از ترس ابتلا، کسی را به خانه راه نمی‌دهند اجتماعی‌تر از کسانی هستند که فقط منفی‌ها را راه می‌دهند.

- اعتماد به نفس در برابر پروفسورها و هیئت علمی دانشگاه‌ها بیشتر از اعتماد به نفس در هنگام پریدن غذا در نای می‌تواند جان انسان را نجات دهد.

- نباید خانه را با کسانی که اصلا از مرگ نمی‌ترسند شریک شد. با کسانی که خیلی از مرگ میترسند، وطن را نباید شریک شد.

- کسانی که از دولت حقوق می‌گیرند حاضرند هرروز به عنوان وعده غذایی سر یک نوزاد را به یک افعی که روی دوش‌شان قرار گرفته بدهند تا حقوق‌شان قطع نشود.

- اگر تتلو رسول خداست، «دولت محدود» هم واقعیت دارد.

- جریمه استفاده از هرچیزی، مقدمه ممنوع کردن آن چیز است.

- اگر بیشتر اروپایی‌ها غرب‌ستیز باشند، تجاوز روسیه به اروپا، اشغال اروپا نیست؛ آزادسازی آن از غرب‌ستیزهاست.

- برای شکست دادن مومنین، باید ایمان داشت.

- تبدیل انسان‌ها به بوزینه که در قرآن آمده افسانه نیست. خاطره است.

- همواره وضع بدتر خواهد شد.


سال نو مبارک.

بدون این ۴۶ درصدها، نه کمونیسم شکل می‌گرفت نه هیچ جریان فاشیستی دوام پیدا می‌کرد.‌

قرار بود استونی دیجیتالی‌ترین کشور دنیا بشه. اما دولت عوض شد، و حالا کل رمزارزها رو از بیخ و بن ممنوع کردند؛ و قانونش یه جوری ابزورده که ممکنه داشتن یک ولت تو گوشی هم شهروند رو به یک مجرم تبدیل کنه!

این‌ها فکر می‌کنند بیت‌کوین مثل آشیل میمونه، که کشتنش سخته، ولی یه پاشنه داره که میشه اونجا رو زد!.. اما کشتن مارمولک از کشتن آشیل هم سخت‌تره، و بیت‌کوین بیشتر به مارمولک شباهت داره که دمش رو قطع کنی، دوباره دم درمیاره! تا حدی، در مورد بقیه رمزارزها هم همینطوره، حتی اگه ساختار مزخرفی داشته باشند. چون از یک آگاهی و یادگیری جمعی بوجود اومدن، که خارج از کنترله. ابزارها رو میشه مسدود کرد، اما آگاهی رو نمیشه. میتونی امشب اعلام کنی از فردا صبح آگاه بودن ممنوعه! اما نمیتونه یک قانون باشه. فقط یک جمله‌ست.

یک جمله رندوم انتخاب کنید، مثل «تجزیه اتیوپی اجتناب ناپذیر است».
حالا یکبار اینطور نقل قولش کنید: «توماس هندریکس در کتاب جنگ نژادها در قرن بیست و یک میگه تجزیه اتیوپی اجتناب ناپذیر است».
و یکبار اینطوری: «دیروز مجیدبازوکا یه استوری گذاشت نوشته بود تجزیه اتیوپی اجتناب ناپذیره».

مردم در کدوم حالت جدی‌تون می‌گیرند؟
عین همین نسبت در اعتماد به کسی که داخل یک نهاده، و کسی که نیست، وجود داره. اگه داخل یک نهاد باشی، اجازه پیدا می‌کنی هرچیزی بگی و جدی گرفته بشه. مثل نهاد اداری-بروکراسی، نهاد دانشگاه، نهاد نظامی، نهاد بهداشت عمومی،... تا این لینک شکسته نشه، هدایت مردم به چاه و چاله، ادامه پیدا خواهد کرد. بسیار بسیار سخته که به مردم بقبولانیم اون تعریفی که از قدرت در ذهن دارند، تعریف چندنفره که در دهه شصت میلادی با هم همکلاس بودند؛ یا اون تعریفی که از تاریخ ایران در ذهن دارند، تعریف چندنفره که یه زمانی تو پاریس با هم میرفتن تئاتر.

دو تا گاو، یکی و نصفی خوک، بیست و هشت تا ماهی، بیست و دوتا مرغ، چهارصد لیتر شیر، هزار و سیصد تخم‌مرغ، بیست کیلو کره، چهل کیلو خامه، ده کیلو عسل.. بخشی از مصرف غذایی یک سال خانواده چهارنفره این عزیز در آمریکاست.
اینکه میگم اگر مهاجرت کردید هم، نرید زرت بچپید تو آپارتمان‌ها برای همینه. برید زمین بخرید و دامداری کنید.

امارات «خروج» واکسن‌نزده‌ها رو هم ممنوع کرد! البته واکسن‌زده‌ها هم باید بوستر زده باشند تا بتونند «خروج» کنند!
استدلال هم اینه که «اگه ایمنی نداشته باشید برید خارج آلوده بشید، برگشتنی نمی‌تونیم راهتون بدیم.. و خوبیت نداره شما که رعیت خودمون هستید رو راه ندیم». که یعنی «ما نمی‌تونیم مثل ژاپن هرکی میاد داخل رو ببریم تو هتل یک هفته ازش پذیرایی کنیم، پس بهتره نرید مسافرت». حالا ازینکه همین دولت پول کافی برای خرج‌های عطینا در همه‌جای منطقه و شمال آفریقا داره، بگذریم.‌ جنبه بسیار مبارک قضیه اینه که حاکم داره علنا میگه اون اسمی که واسه فرودگاه گذاشتیم تزئینی نیست، فرودگاه مال منه و من تعیین می‌کنم کی ازش استفاده کنه!

اینکه زیرساخت مملکت به‌روز باشه خیلی خوبه.. ولی باید دقت کرد که صاحابش کیه.

انگار اگه مشتریانش رو لخت نمی‌دید نمی‌تونست بفهمه استخون کتف آدم چه شکلیه که بعد بفهمه ازش خوشش میاد!

خدایا ما رو از همه جوانب نجات بده.

#لبخند_شبانه

هیچ‌کس عقل کل نیست.. اما بعضی‌ها همیشه عقب‌ترند و بعضی‌ها همیشه جلوتر. سروش هم ازوناییه که همیشه عقب‌تره و باید منتظر نشست که قدم به قدم بیاد جلو. اون چیزی که درباره وحی گفت رو باید بیست سال پیش می‌گفت، و این چیزی که الان درباره خشونت ذاتی اسلام میگه، باید حرف ده سال پیشش می‌بود. و با سنی که داره بعیده وقت کنه برسه به جایی که بیاد بگه ببخشید من کلا دین رو نفهمیدم، خدافس!

ما تو دنیایی زندگی می‌کنیم که یک شرکت داروسازی مطالعات آزمایشی درباره یک مسکن جدید رو انگولک می‌کنه تا به نظر برسه عوارض زیادی نداره، و تأییدیه می‌گیره، و بیست سال میفروشدش، و تو این بیست سال هزاران نفر دچار سکته قلبی میشن، و هزاران پرونده شکایت باز میشه، و با چند میلیارد دلار خسارت، که بازم سود براش میمونه، سر و تهش هم میاد. ما رو چه حسابی باید به مردانی در چهارده قرن پیش که اگه هم راحت آدم می‌کشتند، انقدر مرد بودند که روبروش قرار بگیرند، بعد بکشنش، بگیم خشن؟ ما با چندتا کلیک آدم‌هایی که حتی نمی‌دونیم اسم‌شون چیه رو می‌کشیم. ما تمام چیزی که یک آدم میتونه بش دل خوش کنه رو ازش می‌گیریم، و میره سراغ مواد مخدر صنعتی، و وقتی غیرقابل نجات شد، میندازیمش تو یه باغ وحش درمانی که قرار بوده آسایشگاه باشه ولی نهایتا اسمش شده اردوگاه!

"Monsanto is evil, Pfizer is good".
Nassim Taleb

Nobody is sane anymore.

روزنامه اطلاعات نوشته ظاهرا روس‌ها با توضیحات مسئولان ایرانی درباره سموم کشاورزی استفاده شده، قانع نشده‌اند!

جدی فکر می‌کنه مسئول ایرانی رفته اونجا توضیحاتی داده و بحثی شکل گرفته. فکر می‌کنه مسئول ایرانی وقتی میگه با روس‌ها در حال گفتگو هستیم، یعنی واقعا گفتگویی وجود داره.
این‌ها نه تنها نمی‌دونند جمهوری اسلامی چطوری کار می‌کنه، بلکه حتی نمی‌دونند دولت به مفهوم عام اون، چطور کار می‌کنه.

خانواده قربانیان هواپیمای اوکراینی هنوز دنبال «محاکمه عادلانه» مجرمین هستند!
بابا الان بسیجی‌ها هم دنبال محاکمه ظریف هستند، یعنی مطالبه شما باید در حد مطالبه بسیج باشه؟ اون آدم‌های نرمال هستند که از محاکمه کردن خودی‌ها و محاکمه شدن خودی‌ها می‌ترسند. این‌ گاومیش‌ها کسی که تو اوج تحریم آب و نون‌شون رو تأمین می‌کرد، زندانی کردند. اینا آدم میفرستند که پسر خودشون که یه کشور دیگه زندگی می‌کنه ترور کنه! اینارو از محاکمه می‌ترسونید؟

چیزی که شما باید دنبالش باشید از مسیر حقوقی به دست نمیاد. مغول‌ها حکم نابود کردن بغداد رو از دادگاه نگرفتند.

وقتی اسپاتیفای ۱۰۰ میلیون دلار به جو روگن داد تا پادکستش رو بیاره تو پلتفرمشون همه گفتن اووو چه خبره صدمیلیون واسه یه پادکست؟.. اما الان جو روگن داره یه تنه میلیون‌ها کاربر جدید و ویوی جدید به اسپاتیفای اضافه می‌کنه، فقط چون پادکستش رو طوری اداره می‌کنه که مردم حس کنند چیزی که «رژیم» نمیذاره بشنوند رو ازش میشنوند.
حالا اون صد میلیون در برابر این ارزش افزوده، پول خرد به نظر میاد. اسپاتیفای میفهمید که باید بذاره تولیدکننده محتوا، با سبک خودش کار کنه تا این ارزش افزوده ایجاد بشه. اما دولت اینو نمیفهمه. دولت انگلیس، مبلغی که کسی دقیقا نمیدونه چقدره میده به ابیگل ثورن، که تو کانال یوتیوبش موضع «رژیم» درباره واکسن رو تبلیغ کنه! یعنی همون سبک سفارشی قرن بیستم. ابیگل کار خودش رو می‌کنه و مخاطبینش هم می‌پسندند، اما این مخاطبین از دایره چپ‌های دولت‌پرست خارج نمیشه. یعنی پول دولت داره صرف متقاعد کردن کسانی میشه که قبلا متقاعد شده بودند و اصلا متقاعد خدایی هستند! اما جو روگن رو دارن همه گوش میدن، و میتونه بحث‌های ملی ایجاد کنه.

به خاطر همین دینامیک جالبه که دکتر مالون از لحاظ تئوریک داره در مورد هیپنوتیزم گله‌ای جامعه در جهت یک روایت خاص اشتباه می‌کنه. چون برای اینکه این هیپنوتیزم بتونه درست کار کنه، ابتدائا و لزوما باید دولتی داشته باشیم که درست کار کنه. عملیات نمیتونه هوشمندانه‌‌تر از عاملش باشه. و امروز دولت‌ها علاوه بر فشل بودن، عقب‌تر از جامعه هم هستند. که کنتراست شدید بین ابگیل و جو، فقط یکی از نشانه‌های این عقب‌ماندگیه.

اما تو جنگ، حقیقت خیلی مهم نیست. مهم امتیاز گرفتنه. مهم نیست که دکتر مالون داره درباره اینکه تحت یک هیپنوتیزم هستیم اشتباه می‌کنه. مهم اینه که تصور عمومی ازینکه تحت هیپنوتیزم هست به ضرر دولت‌هاست. بنابراین مطرح کردن موضوع هیپنوتیزم، از لحاظ تکنیکی نادرست بود، ولی از لحاظ تاکتیکی، عالی!

از مواد آرایشی حالت تهوع می‌گیرم، و ممکنه شما هم همینطور باشید.. ولی چند دقیقه وقت بذارید و این رو یه نگاه بندازید و ببینید سرمایه‌داری بعلاوه ژن خوب چه ترکیب مولایی میسازه.


https://www.instagram.com/tv/CT4N3LglVlf/?utm_medium=copy_link

حسین علایی نسخه نظامی جواد ظریفه. کار هر دو جدی جلوه دادن نظام مقدسه. همونطور که ظریف کنار نشسته بود و ژست کاربلد رانده شده رو بازی می‌کرد، و وقتی وارد کار شد به وضوح نشون داد که نه در ژن‌های گاوی و نه در وقاحت، تفاوتی با بقیه #گله_گاو نداره، اما وظیفه جدی جلوه دادن حکومت که برای مدت‌ها روی دوشش بود رو برای مدتی انجام داد؛ حسین علایی هم وانمود می‌کنه جمهوری اسلامی یک حکومت جدی است که دارد در سوریه یک سری کار جدی انجام می‌دهد! اما واقعیت اینه که همه حرف‌ها، از جمله «روسیه اهدافی داره و ما هم اهدافی داریم و باید با دیپلماسی مشکل رو حل کنیم» بی‌معنی‌اند. چون مثل اینه که توپ جمع‌کن بازی رئال مادرید و بارسلونا قبل از بازی بگه: رئال استراتژی خاص خودشو داره، منم استراتژی خودم رو دارم!.. به این بچه چه جوابی میدن؟ میگن نه اسگل، تو استراتژی نداری، چون نمی‌تونی داشته باشی، چون تو بازی نیستی، تو فقط قراره توپ‌ها رو جمع کنی.
برای رسیدن به اهداف دنیوی، باید با قواعد دنیوی بازی کرد. بچه‌شیعه نه تنها بازی دنیوی رو بلد نیست، بلکه عمدا نمیخواد یاد بگیره (این قسمت عمدنش رو هنوز خیلی‌ها باور نکرده‌اند). و تا یاد نگیره، بازیش نخواهند داد. فرقی نداره بازیگران توی زمین چه کسانی باشند. در نگاه بچه‌شیعه، این خود دنیاست که بازیچه‌ست، و چون بازیچه‌ست همه‌چیزش رو در همه ابعاد میشه به بازی گرفت. اقتصاد رو میشه به بازی گرفت. محیط‌زیست رو میشه به بازی گرفت. آموزش نسل‌های آینده رو میشه به بازی گرفت. منافع ملی رو میشه به بازی گرفت. دارو رو میشه به بازی گرفت. ماشین آمبولانس و هلال احمر رو میشه به بازی گرفت. خطوط هوایی رو میشه به بازی گرفت. دیسیپلین نظامی رو میشه به بازی گرفت. دانش و پژوهش رو میشه به بازی گرفت. صنعت رو میشه به بازی گرفت. رفاه مردم رو میشه به بازی گرفت. دین‌ و فرهنگ‌شون رو میشه به بازی گرفت. امنیت رو میشه به بازی گرفت. و خود حکمرانی و کشورداری رو هم میشه به بازی گرفت. چون همه این‌ها بازیچه هستند. چون این خود دنیاست که بازیچه‌ست. بچه‌شیعه ازینکه روسیه تحقیرش کنه ککش نمیگزه. چون در دنیایی که بازیچه‌ست، برد و باخت هم بازیچه‌ست. همونقدر که بردنش براش بی‌اهمیته، باختن هم براش بی‌اهمیته. و چه بسا، به باختن بیشتر مایل باشه.. چون خود باخت میتونه به نماد بی‌اهمیت بودن دنیا تبدیل بشه. مثل اون‌هایی که دو پسرشون در جنگ کشته می‌شد، و سومی رو هم میفرستادن. انگار مسابقه‌ی پسر از دست دادن وجود داره!

این تمام و کمال چیزیه که مردم باید بدونند. مأموریت امثال ظریف و علایی اینه که این واقعیت رو پشت حجاب جدی‌بازی مخفی کنند. سلیمانی خودش رو درگیر این حجاب نمی‌کرد. چون وسط «میدان» داشت با «باخت مکتبی» خوش میگذروند.

یکبار از خودتون بپرسید تحت چه شرایطی در عقیده‌ای که دارم افراطی خواهم شد؟