لازم نیست چیزی بگی که خیلی عمیق و پیچیده‌ست تا شنونده نتونه ارتباط برقرار کنه. کافیه تحلیلی باشه که سرگرم‌کننده نباشه. مردم از حرف، خود حرف رو میخوان، نه معنا رو. درباره سیاست حرف می‌زنند، چون درباره سیاست حرف زدن سرگرم‌کننده‌ست‌. درباره مشکلات تمام‌نشدنی کشور حرف می‌زنند چون درباره مشکلات تمام‌نشدنی کشور حرف زدن سرگرم‌کننده‌ست. حتی با حرفی که توضیح بده ریشه یکی ازین مشکلات تمام‌نشدنی کجاست، بساط سرگرمی بهم میخوره. حاضرند تمام عمر درباره اینکه خوزستان شبکه فاضلاب نداره حرف بزنند. تمام عمر. هرروز، در اداره و محل کار، و در بازار و بین رفقا، و در خونه با زن و بچه. حاضرند تمام عمر درباره اینکه افزایش حقوق متناسب با تورم نیست حرف بزنند.. اما به محض اینکه بگی خود افزایش حقوق‌شون بوده که تورم ایجاد کرده، حوصله‌شون سر میره. حاضرند یک عمر درباره اینکه قلمرو اصلی ایران از کردستان عراق تا اتک پاکستان! رو شامل میشه حرف بزنند، اما به محض اینکه حرف درباره این بشه که چرا هرکس ازین قلمرو جدا شد حالش بهتر شد، حوصله‌شون سرمیره.

برای اینکه پرده‌های حفاظتی تلسکوپ جیمز وب باز بشن باید سیصد اتفاق مکانیکی الکترونیکی پشت سرهم و در زمان‌بندی درست رخ بده، و اگه هر کدوم ازین سیصد اتفاق رخ نده یا اونجور که باید رخ نده، کل پروژه ۱۰ میلیارد دلاری به یک زباله فضایی تبدیل میشه!

چند سال پیش که ابتدای کار بود و پروپوزال طرح رو خوندم گفتم این به سرانجام نمیرسه، جمع کردن اینهمه ریسک در یک پروژه شبیه یک ماجراجوییه تا کار علمی. انشالله که اتفاق بدی نیفته و همه‌چی طبق برنامه پیش بره، ولی این پروژه به خوبی نشون داد که اگه به دولت اتکا کنیم تا پانصد سال بعد هم نمی‌تونیم زمین رو به قصد سکونت در مکانی دیگه ترک کنیم. در حالی که ایستگاه فضایی داره به یک مخروبه تبدیل میشه، کل بودجه و فعالیت متمرکز شده روی تحقیقات تئوریک. مهندس‌های دولتی و پروفسورهای دانشگاهی، که اتفاقا همشون در فیلد کاری خودشون الیت هستند، بیشتر دنبال فخرفروشی فنی و به وجد آوردن همکاران و هم‌قطاران خودشون با کارهای خفن مهندسی هستند، نه ابعاد دادن به زندگی کل بشر.

ارتش روسیه همین امشب میتونه نصف اوکراین رو اشغال کنه و آب از آب تکون نخوره. اما اگه این اشغال منجر به استقرار ناتو در نیمه باقی‌مانده اوکراین بشه، یعنی نه تنها چیزی بدست نیاورده بلکه چیزی که سال‌هاست ازش میترسند اتفاق خواهد افتاد.
واقعیت اینه که میل اوکراینی‌های شرق اوکراین به ضمیمه شدن به روسیه، خیلی بیشتر از میل روسیه به اضافه کردن شرق اوکراین به روسیه‌ست. اما رسانه‌های غربی به این واقعیت نمی‌پردازند. سانسوری وجود نداره، اما واقعیت به طور کامل پوشش داده نمیشه. چون پوشش دادنش سوالی ایجاد خواهد کرد که در کشورهای غربی هم موضوعیت داره. و اون سوال اینه: اگه نیمی از جمعیت از روند ترکیبی لیبرال‌بازی و فساد دولت مرکزی چنان زده شدند که تصمیم گرفتند به تحریم انتخابات اکتفا نکرده و خاک کشور رو تحریم کنند، باید چه کرد؟

مردم به صرف ایدئولوژیک بودن حکومت باش سرشاخ نمیشن. صرفا فاسد بودنش هم شاید قابل تحمل باشه. اما حکومتی که هم فاسده، که یعنی امورات مملکت رو نمیتونه درست انجام بده، و هم داره یک پروژه ایدئولوژیک رو به زور پیش میبره، یک ترکیب سمی میسازه. و این وضعیت مختص اوکراین نیست. تو اوکراین برجسته‌تر میشه چون از یک طرف اقتصاد ضعیفی دارند، و از یک طرف همسایه خرس هستند.

این ترکیب سمی لزوما منجر به انقلاب یا یک حرکت فیزیکی نمیشه. ولی حتما اعتبار سیستم رو پایین میاره. دیروز در کاخ سفید که جو بایدن طبق یک سنت سیاسی به مردم عادی زنگ زده بود و کریسمس رو تبریک می‌گفت، آدم پشت خط از شعاری استفاده کرد که مفهوم اصلیش اینه که «فاک جو بایدن!». هرچند طرف برای خنده اینکارو کرد، ولی اینکه به رئیس‌جمهور مملکت این بدجنسی آشکار رو تقدیم کنی، نشان از دورانیه که با بیست سال پیش خیلی متفاوته، چه برسه پنجاه سال پیش. مسئله اخلاقی بودن یا نبودن چنین کاری نیست. فقط یک کاک‌ساکر ممکنه این کار بامزه رو غیراخلاقی بدونه. سیاستمدارهای امروز جهان مستحق این هستند که با دستان بسته از بالای آسمانخراش به پایین پرت بشن؛ توهین شخصی به این آدم‌ها کمترین کاریه که میشه علیه‌شون انجام داد. موضوع، فرو ریختن تمام اعتبار نهاد دولت در بین اقشار پایین جامعه‌ست. اگه دولت آمریکا کارها رو درست انجام میداد، و در کنارش یه سری پروژه ایدئولوژیک هم دنبال می‌کرد، به این وضع نمیفتاد.

خواب دیدم خواب دیدی خواب دید.
این کل مکانیزم برندسازی در دستگاه شیعه‌ست.

از زن‌ها پرسیده فرض کنید برای ۲۴ ساعت همه مردها ناپدید بشن، به نظرتون اون روز چه‌جور روزی خواهد بود براتون؟

یکی نوشته اگه برق شهر قطع بشه نمی‌تونید وصلش کنید. چون کل کارکنان صنعت برق و شبکه توزیع، مرد هستند.

دولت عراق داره هشدار میده که وابستگی این کشور به نفت خطرناکه چون دنیا داره به سمت انرژی‌های دیگه‌ای میره. همزمان دولت ایران هم درباره وابستگی به نفت هشدار میده، چون در برابر تحریم آسیب‌پذیره!.. کنتراست بین افق دید دو دولت، خیره‌کننده‌ست.
از دل عراق که مردمش اصلا درکی از دموکراسی نداشتند و همین الانش هم چندان دل خوشی ازش ندارند، دولت به مراتب بهتری دراومده، تا ایران که زودتر از هر کشوری در منطقه مشروطیت رو استارت زد! بعد به ما میگن دموکراسی تو ایران جواب نمیده!

قطعا بحران «بی‌آینده بودن» برای هر دو کشور ایران و عراق سرجاشه، و بدون اقدامات اساسی نمیشه ازش عبور کرد.. اما خیلی فرق داره که وزیر بیاد بگه «به زودی نفت خریدار نخواهد داشت»، تا اینکه بیاد بگه «نمیذارن نفت بفروشیم!».

«دولت اگه میخواد بنزین رو به قیمت جهانی برسونه، دستمزد ما رو هم به دستمزدهای جهانی برسونه».

من نمی‌دونم این چه حرف پرتیه که هی تکرار می‌کنند. بدبختی اینه که حتی کسانی که مدافع آزادسازی قیمت‌ها هستند هم اینو میگن. آقا.. عزیز.. خوشگل.. دخالت دولت همیشه یک راه یک‌طرفه‌ست. دخالت دولت ممکنه باعث پایین اومدن درآمد مردم بشه، و اغلب میشه؛ اما هیچوقت باعث بالا رفتن درآمد مردم نمیشه. مثل گلدونیه که لب تراس گذاشتن. ممکنه بیفته پایین و صاف بخوره تو سرت، اما امکان نداره از پایین گلدون رو پرت کرد بالا که بشینه لب تراس!.. چرا؟ چون همونطور که دولت هیچوقت نخواهد فهمید که قیمت درست هر کالایی چقدر است، هیچوقت نخواهد فهمید چه چیزی درآمد شما را بالاتر خواهد برد. این رو فقط خودتون کشف می‌کنید.. به شرطی که دست و پاهاتون رو نبندند. بنابراین باید به دولت بگی «اول دست و پام رو باز کن بعد قیمت بنزین رو هم آزاد کن».

تا اینجا درست شد؟
حالا بریم سراغ قسمت تلخ‌ترش. اگه دست و پای شما آزاد شد، تضمینی نیست که وسعت برسه بنزین آزاد بخری! چون دلایل زیادی وجود داره که دستمزد تو اندازه دستمزد یه سنگاپوری نیست. یکی ازون دلایل اینه که لابد، مهارت کمتری داری، یا مهارتی داری که دیگه به درد دنیا نمیخوره. جامعه‌ای که خیلی کارها رو بلد نیست انجام بده، خیلی چیزها رو هم نخواهد توانست که بخره! (شاشیدم تو فعل آینده در فارسی). بنابراین، ما، حتی، فقط، با دولتی که به حال خودمون رها کنه، که رویاییه، هم، کارمون راه نمیفته (اگه لازم نبود مکث بشه ویرگول نمیذاشتم)، بلکه به خاطر گپ شدیدی که بین اقتصاد ما و اقتصاد دنیا افتاده، لازمه دچار وحشت بشیم تا این وحشت محرکی باشه برای یک انقلاب آموزشی. نود میلیون نفر آدم آموزش‌ندیده و ناآماده برای بازارهای جهانی، یک بحران نیست.. آغاز سومالی‌ایزه شدن ایرانه.

ابراهیم به خاطر دو زن آواره بیابان‌ها میشه. موسی رو یک زن میندازه تو آب و یک زن دیگه از آب می‌گیردش. مریم خدا رو از تو رحمش درمیاره. محمد میگه اگه به خاطر فاطمه نبود خدا دنیا رو خلق نمی‌کرد. در ادیان ابراهیمی زن، غایت تکامله.. که لابد از ادیان بین‌النهرینی به ارث بردن. در این چارچوب، بهشت زن‌کده نیست. بهشت خود زنه. وقتی کسی وارد بهشت میشه، به اصل زن میرسه.

یه آخوند چطور میخواد این چیزها رو بفهمه آخه.

https://t.iss.one/AnimalsQuotes/2988

این تصور که با پیشرفت بشر و توسعه علوم انسانی و کلا گذر زمان، آخوند هم میاد جلو رو از ذهن‌تون بیرون بندازید. آخوند امروز با آخوند هزارسال پیش و آخوند هزارسال بعد فرقی ندارند.
در دوران آل‌بویه یه آخوند معتزلی بود که می‌گفت امام لازم نیست نخبه‌‌ترین و حتی پاک‌ترین فرد جامعه باشه، کافیه زورش به بقیه بچربه! که بعد شیعه‌ها گفتند چه حرفیه این، خدا چیکاره‌ست این وسط؟.. درست بعد از هزارسال، حالا که شیعیان به قدرت رسیده‌اند، دقیقا همین تفکر معتزلی رو مبنای حکومت قرار دادن. هیچ‌چیزی تغییر نکرده. فقط حضرات از یک نقطه‌نظر هزارسال قبل، سوئیچ کرده‌اند به یک نقطه‌نظر دیگه هزارسال قبل. اینکه شهروند مالیات‌دهنده باید تعیین کنه که رئیس کی باشه، هیچ محلی از اعراب نداره.

سنگ بازالت رو هزارسال بذاری زیر آفتاب، یه تغییراتی توش ایجاد میشه.. اما مخ آخوند نه.

تا اینجا خاصیت طوائف و قبایل ایرانی شده کوهی از اجساد زنان و دختران خودشون که به دلیل فرهنگ فریز شده در سیصدسال قبل به قتل می‌رسند. به جای اینکه گلوله‌هاشون رو نصیب دولت مرکزی کنند که آب و خاک‌شون رو نابود کرده، دارند خودی‌هاشون رو از بین می‌برند! آیا میشه به سطح پایین‌تری از لوزر بودن رسید؟ مرد قبیله‌گرای امروز، روی بدنش پشمای یک مرد آلفا رو داره، اما بی‌خایه‌ترین شهروند ایرانیه‌.

- غنی‌نژاد: درد ما شیعه‌بازیه‌.
بچه‌شیعه: دشمن شیعه رو پیدا کردم!

خانوم یه مورد دارم اکازیون.. با تابوت عمودی وارد خونه میشی، بعد صد و بیست سال ایشالا، با تابوت افقی خارج میشی.

#استفراغات_معماران

قاعدتا قلدری که بخواد جمعیت رو با افزایش زاد و ولد بیشتر کنه، مواظبت می‌کنه که به دنیا بیان. اما ما داخل آکواریوم عجیب غریبی هستیم که قلدره میخواد به دنیا بیان، اما سم میریزه تو غذای مادرها، که یا زودتر بمیرند، یا بچه‌شون رو بندازن، یا یه اتفاقی بیفته که جمعیت بیشتر که نشه هیچ، تلفات هم بالاتر بره‌. این آکواریوم هیچ‌جای دیگه دنیا وجود نداره. من و شما تو عجیب‌ترین جای دنیا، به دنیا اومدیم.

پی‌دی‌اف این کتاب رو به کسانی که علاقمند به لجستیک سازمانی هستند بفرستید، یه نسخه‌ش هم بدید به من ثواب داره.

امروز چهارده سال از ترور بینظیر بوتو گذشت. الان کسانی در کانالم عضو هستند که اون روز دو سالشون بوده! و عجیبه که عجیبه. ما به عنوان نسل سوخته از همه بیشتر آماده پیر شدن بودیم، اما از همه بیشتر داریم از پیر شدن خودمون تعجب می‌کنیم!

تو همین کتاب درباره ریسک‌هایی که متوجه شبکه تأمینه مثال‌های خوبی زده. نکته قابل تأمل اینه که در دوره شیوع سارس هم پیش اومده بود که کارخونه‌ای به خاطر آلوده شدن کارکنان به ویروس تعطیل بشه. اما در سال ۲۰۲۰ انگار نه انگار که اون تجربیات وجود داشته، و خیلی از شرکت‌ها دچار شوک کمبود مواد اولیه شدند. خاصیت ترسناک این ریسک‌ها اینه که به صغیر و کبیر رحم نمی‌کنه، و درآمدهای قبلی شرکت نجاتش نمیده. ممکنه شرکتی که همین چند هفته پیش رکورد سوددهی رو زده بوده، یهو دچار تعطیلی بشه؛ و شرکتی که اوضاع مالی خوبی نداشته، یه جوری گلیمش رو از آب بکشه بیرون و زنده بمونه.