آیت الله توتالیتر: چیزی در دنیا وجود دارد که نباید بیفتد دست رعیت من.

بروکرات حزب‌اللهی: متوجهم سلطان، ولی بالاخره دست‌شان خواهد افتاد.

آیت الله توتالیتر: نه متوجه نیستی، معنی ندارد چیزی بیفتد دست رعیت که ما اراده نکرده‌ایم که بیفتد.

بروکرات حزب‌اللهی: ولی یک چیزهایی دست ما نیست.

آیت الله توتالیتر: برای همین گفتم متوجه نیستی. باید همه‌چیز دست ما باشد.

بروکرات حزب‌اللهی: خب حالا که نیست، چه کنیم؟

آیت الله توتالیتر: باید کاری کنید که دست ما باشد.

بروکرات حزب‌اللهی: اگر نشد که دست ما باشد چه؟

آیت‌الله توتالیتر: نباید نشود.

بروکرات حزب‌اللهی: شاید خدا خواسته که دست ما نباشد.

آیت الله توتالیتر: خدا غلط کرد. خدا اگر نمی‌خواست همه‌چیز دست ما باشد بیخود کرد این جهان را خلق کرد.

بروکرات حزب‌اللهی، در دلش: دایناسور لعنتی نمیذاره یه مالزی شیعی بسازم.

محسن رنانی نوشته بچه‌های ما ایرانی‌ها گربه ببینند بش سنگ پرت می‌کنند، پس طبیعیه که از جامعه ما دیکتاتور بیرون بیاد و بمون حکومت کنه!

به مغز اهالی دانشگاه یه جوری قارچ زده که با قوی‌ترین سموم کشاورزی هم نمیشه نجاتش داد. مردک فکر کرده گربه‌های هند که بزرگ‌ترین دموکراسی دنیاست و توش خبری از استبداد نیست، خیلی خوشبخت‌تر از گربه‌های ایران هستند؟ تو آمریکا حیوان‌آزاری نداریم؟ اگه همه با حیوان مهربان بودند چه لزومی داشت اینهمه قوانین جزایی برای حیوان‌آزاری تصویب کنند؟ آماری داره ازینکه بچه‌های ایرانی گربه‌کش‌تر از بچه‌های بقیه کشورها هستند؟ بیشتر بش میخوره فرهنگ شرعی-شهری که حیوان خانگی رو از انسان دور نگه داشته دلیل غریبگی بچه‌ها با حیوانات باشه، یا سادیسم؟ اگه بچه‌های انگلیسی از فردا شروع کنند به سنگ زدن به گربه‌ها، چند سال بعد یه کسی مثل قذافی لندن رو تسخیر می‌کنه؟ فکر می‌کنه اگه لول شفقت در سطح جامعه بره بالا، میشه با دیکتاتوری خداحافظی کرد؟ یعنی مردم کره شمالی قسی‌القلب بودند؟ اگه شفقت دوستی خاله خرسه بود چه؟ هوی لانگ وقتی تیر خورد گفت خدایا دانشجوهای فقیرم چی میشن؟ تا لحظه آخر عمرش به فکر فقرا بود، و انقدر به فکر فقرا بود که معتقد بود با دموکراسی نمیشه اختلاف طبقاتی رو کم کرد، برای همین یه جاهایی گفت گور بابای قانون اساسی، یه جاهایی گفت گور بابای نظر نمایندگان مردم. انقدر شفیق بود که یک دزد زورگو شد! ما هر چوبی خوردیم از دست کسانی خوردیم که دلشون برامون میسوخت!

ما اگه سادیست بودیم کسانی که با پول نفت ما در دانشگاه درس خوندن و از پول نفت ما بابت تدریس در همون دانشگاه حقوق گرفتند، تا بیان بمون بگن اگه داعش گرفتارمون کرده به خاطر اینه که خودمون مریضیم، از در همون دانشگاه آویزان می‌کردیم، یه شلوار کوردی تنشون می‌کردیم، یه گربه مینداختیم توش و کمر و مچش رو با طناب محکم می‌بستیم که گربهه نتونه فرار کنه. و میذاشتیم بچه‌ها از اتفاقی که میفته فیلم بگیرن.

دوربین گذاشتن نزدیک آتشفشان داره به طور زنده فوران و جریان گدازه‌ها رو به تمام مردم دنیا نشون میده
بعد جوادی آملی میگه دنیای امروز نیاز به نهج‌البلاغه داره!

https://m.youtube.com/watch?v=O46nVKTdpBc

حوزه پر از آدم‌هاییه که این کامنت رو میذارن.
حتی درک نفهمی هم توفیق میخواد. خدا توفیق اینکه بفهمن که چی رو نمیفهمن هم ازشون گرفته.

اینو چه جوری میشه رو بنر میدون ولیعصر چاپ کرد؟

کل استدلال نویسندگان این پست با صحبت‌های راننده تاکسی‌های تهران تفاوت فاحشی نداره، و روی این گزاره استواره: اینا که دارن انقد تقلا می‌کنند حتما تا الان بمب رو ساختن!
نه مدرکی، نه شهودی، فقط گمانه‌زنی از روی بدبینی به آیت‌الله‌ها. البته من اصراری ندارم که مجهز شدن #گله_گاو به بمب رو انکار کنم، و برام مهم هم نیست.. اما اولا بهتره نگران‌تر از نتانیاهو نباشیم.. هوم؟ منطقی نیست؟ و دوما، اگه گمانه‌زنی کسی مشابه گمانه‌زنی راننده اسنپ باشه، چرا فقط به این دلیل که موهاش رو تو سازمان‌های دولتی سفید کرده، باید اعتبار بیشتری براش قائل باشم؟ همه کسانی که این مقاله رو نوشتن فسیل‌هایی هستند که از دوران جنگ سرد ‌‌و دولت ریگان باقی موندن و ازون موقع سوزن‌شون روی تهدیدات آخرالزمانی هسته‌ای گیر کرده. این‌ها همونایی‌ان که از کنگره‌های مختلف پول گرفتن تا خرج دفاع در برابر تهدیداتی بکنند که هیچ‌وقت رخ نداد و بعیده در آینده هم رخ بده، در حالی که یک ویروس مشابه آنفولانزا بود که حیات مردم آمریکا رو تهدید کرد و نیم میلیون نفر رو تا الان کشته و هیچ کدوم اون دولت‌ها هیچ‌کاری در جهت آمادگی برای چنین تهدیدی انجام ندادن. نویسندگان این مقاله نمی‌تونند برای مشکلات پیش رو راه حل ارائه بدن وقتی که دقیقا خودشون بخشی از مشکل هستند.

https://t.iss.one/RahbordChannel/1860

در دوره اوباما جهادی‌ها در خاک آمریکا حرکت تروریستی انجام میدادند. در دوره ترامپ به طرز عجیبی ساکت و بی‌حرکت بودند. و با اومدن بایدن دوباره فعال شدند.
اگه انگیزه این‌ها واقعا ایمانیه، چرا نگاه می‌کنند ببینند کی تو کاخ سفیده؟

بیشتر مردم هیچ علاقه‌ای به آثار تاریخی ندارند، از طبیعت هم سایه درختی رو میخوان که زیرش جوجه کباب کنند. سفر، برای اینها رانندگی طولانی برای «تعجب سالانه از وسعت ایران»، و بازگشت به خونه‌ با تعدادی عکس کج و کوله‌ست. سرمایه‌گذاری‌ها در زمینه توریسم طبیعی و تاریخی، داره هدر میره. چون دارند مردم رو می‌کشونند به جاهایی که میل واقعی برای رفتن به اونجا ندارن. هم تاریخ و هم طبیعت، آدم خودش رو میخواد، و آدم این دو، کم‌تعدادند. باید سرمایه خرج ایجاد خدماتی بشه که تو شهرهای بی‌ریختی که اکثریت جامعه توشون زندگی میکنند، وجود نداره. مثل رستوران‌هایی که منوی منحصر بفرد دارند. مثل پارک‌هایی که شهربازی‌های خاص دارند. مثل هتل‌هایی که مشابهش جای دیگه نیست. مثل همین کارهایی که برادران اونطرف خلیج فارس کردند.

طرف اومده از رو حکم یلخی خلیفه که ناشی از بیکاری زیاد و فشار بیماری‌هاست، واسه خودش نمدی واسه بازار آزاد ببافه (ژانر اینایی که تا خلیفه میگه رقابت خوب است میگن آدام اسمیت هم همینو می‌گفت!) و نوشته اونایی که قانون کار ما رو تنظیم کردن خودشون اهل کار نبودن نمی‌دونستن تولید چی به چیه، اینارو حذف کنید. بعد این جواب داده ما اهل کار نبودیم ولی قانونی که ما داریم از فرانسه اومده، اونا که اهل کار بودن! پس حرف نزن.

هیچ‌جوری نمیشه به طنز وضعیت اضافه کرد.


قانون باید تنها در مورد چیزهایی وضع بشه که قراره جلوی ظلم کسی به دیگری رو بگیره. اگه چیزی غیر ازین باشه، خودش بخشی از ظلم خواهد بود. فرق نداره یک وکیل سوسول تصویبش کرده باشه یا نماینده کارگرانی که از بس کار کردن پوست دست‌شون مثل پوست تمساح شده. ما نه موظفیم قانونی برای حمایت از کارگر وضع کنیم نه قانونی برای حمایت از کارفرما. ما فقط باید قوانینی داشته باشیم که هیچ‌کدوم نتونند حق مالکیت و آزادی اون یکی رو سلب کنند. اگه کارفرمایی بگه من میخوام برام یه برج بسازید ولی با حقوقی که میدم حتی یه دست لباس نو هم نمی‌تونید بخرید، در حال ظلم به بقیه نیست. چون کسی رو مجبور نکرده از آزادی و دارایی‌هاش بگذره تا این کار رو بپذیره. وقتی ظلم رخ میده که قرار باشه همون حقوقی که نمیشه باش یه دست لباس نو خرید رو سی‌ام ماه پرداخت کنه ولی پونزدهم ماه بعد پرداخت کنه.

تقریبا تمام قوانین و هنجارهایی که اتحادیه‌های کارگری ایجاد کردند، حاصل یک نوع اوباش‌گری جمعی بود. مثل قوم لوط که وقتی فهمیدن چند مرد خوش‌سیما مهمانش هستند خونه‌ش رو محاصره کردند. حرف‌شون هم این بود که درست نیست این مردهای هات فقط مال تو باشن! اگه این‌ها پارلمان داشتند چه اتفاقی میفتاد؟ قانونی تصویب می‌کردن که هرکس وارد شهر میشه باید یه دور به همه بده!


https://t.iss.one/maktubaat/24580

من مدافع حقوق حیواناتم، روی ژاکتم هم می‌نویسم دوست‌داران حیوانات آن‌ها رو نمی‌خورند! خودم قهوه میخورم، که باید میلیون‌ها حشره را کشت تا تولیدش به صرفه باشد. من بیشتر مدافع حقوق حیواناتی‌ام که جثه بزرگی دارند.

تو کردان بخوای یک شب ویلا اجاره کنی که برای ده نفر جا داشته باشه، باید ۴ میلیون بدی. تازه اگه ناز نکنند. اما با معادل ۶ میلیون تومن در شب میشه چنین ویلایی در فلوریدا اجاره کرد. با امکانات و کیفیتی که حتی در لواسان هم وجود نداره، کردان که بماند. ازین ارزانتر هم دارند، مثلا در حد ۱۰۰ دلار. که بهیچوجه دخمه نیست، فقط مثل این لاکشری نیست.
یعنی یک شهروند ایرانی با درآمدی که از درآمد مردم آفریقا هم پایین‌تره و با پولی که یکی از ضعیف‌ترین پول‌های دنیاست، باز در فلوریدا گزینه‌های به صرفه‌تری داره تا در مملکت خودش!

برای برج ۳۴ طبقه که هر طبقه ۸ واحده حساب کرده اگه ضخامت دیوار بین واحدها رو به جای ۲۰ سانت، ۱۵ سانت دربیارن، مساحتی که صرفه‌جویی میشه انقدریه که به خاطر قیمت زیاد زمین تو اون منطقه، تو کل پروژه ۹۰۰ هزار پوند میمونه تو جیب سازنده!
البته این دیوار جدید به اندازه مدل بیست سانتی عایق صدا هست، ولی اگه این سیستم جدید رو بیست سانت استفاده می‌کردند، ازین هم عایق‌تر می‌شد. ولی ۹۰۰ هزار پوند کم پولی نیست، چرا ازش بگذره؟ نهایتا تو که ۷۰۰ هزار پوند دادی واسه آپارتمان ۱۰۰ متری، وقتی دختر واحد بغلی به دوس پسرش گفت «فوک یو» حتما میشنوی. شهر همینه دیگه. چه توقعی داری؟

۷۰۰ میلیون دلار خرج ونتیلاتور کردن، ۹۸ درصدشون بلااستفاده مونده!
آیا این برای شمای مالیات‌دهنده فرق داره که این ۷۰۰ میلیون رو دو سه تا سردار سپاه هپولی کرده باشند؟ ممکنه بگید درسته این پول هدر رفته ولی لاقل با نیت نجات انسان‌ها هدر رفته، نه برای خرید ویلای لوکس در کالیفرنیا برای توله‌های سپاهی. درسته، ولی فرق داره آدم خودش برای نجات جان دیگران خرج کنه، و هدر بره، یا یکی دیگه. اگه هزینه آسایشگاه ترک اعتیاد یک معتاد رو برای مدت یک سال پرداخت کنید، و طرف بیاد بیرون و مدتی بعد دوباره مصرف کنه و نهایتا فوت کنه، نمیگید پولمو حیف کردم. میگید کاری که از دستم بر می‌اومد براش کردم. ما آزادی و اختیارات‌ و ترجیحات‌مون رو به کسی واگذار نمی‌کنیم. چون من حاضرم بپذیرم که هزینه ترک اعتیاد یک نفر، به نتیجه نرسه، معنیش این نیست که دیگران اجازه دارند بپذیرند پول من صرف چیزی بشه که نتیجه نداره. وقتی اجازه ندارند، فرقی نداره نیت‌شون چی بوده.

دقیقا به همین شکله. درست مثل اینکه به یک نوجوان که در رانندگی هنوز مهارت نداره، بسپارید که ماشین‌تون رو از پارک دربیاره و برای همین کار ساده هم بماله به در و دیوار. و بعد شما بگی حالا که مالیدی به دیوار بیا ما رو تا خوزستان ببر!

یکی از مشاغلی که به خاطر محدودیت‌های کرونایی تقریبا نابود شد، دی‌جی بود. درسته که این‌ها در صنعت موسیقی مشغولند و این صنعت میتونه گلیم خودش رو به صورت آنلاین از آب بیرون بکشه، اما دی‌جی خارج از فضای کلوب‌ها عملا کارکرد خودش رو از دست میده. خود محتوا چندان ارزش بالایی نداره که در بازار آنلاین فروش قابل توجهی داشته باشه. یکی‌شون که نزدیک یک ساله جایی اجرا نداشته نوشته بود: الان به مرحله‌ای رسیدیم که اگه صاحب کلوب بگه باید لخت بری روی استیج، با کمال میل می‌پذیریم! (یعنی کار بدن بمون، هر جوری باشه مشکلی نیست).

درست در اوج قرنطینه‌ها نوشتم اختلاف طبقاتی در دوران ما دیگه اختلاف بین فقیر و غنی نیست. بلکه شکافیست بین کسانی که لازم است کار کنند، و کسانی که لازم نیست کار کنند! و کسانی که لازم نیست کار کنند، به طور کلی وابسته به دولت هستند. و این فارغ از سطح درآمدی اون‌هاست. همونطور که معلمان اصلا ثروتمند نیستند، و در کشور ما که ممکنه زیر خط فقر هم باشند، اما میتونند یک سال تمام کار نکنند و به مشکل حادی برنخورند. در بین این‌ها کسانی هم هستند که کار می‌کنند اما در معرض بحران‌های بیکاری قرار نمی‌گیرند. مثل کارمندان لاکهید مارتین، که نه تنها بیکار نشدند و نه تنها خانه‌نشین نشدند، بلکه بیشتر کار کردند و اضافه‌کاری هم گرفتند. چون مشتری اصلی‌شون، دولته!
ازونجایی که طیف وسیعی از مردم در دایره این وابستگی قرار دارند، حتی واژه طبقه رو هم نمیشه در موردشون به کار برد. و از همین جهت میشه گفت با وجود تمام تکرارشدگی‌های تاریخ، از جمله اجرای مو به موی رمان ۱۹۸۴ که خودش چکیده‌ای از تاریخ بود، در حال حاضر با معضلی مواجهیم که مشابهی در زمان دیگه نداشته. چون اولا هیچوقت دولت‌ها انقدر بزرگ، و انقدر مهم، و انقدر درگیر در همه‌چیز، و انقدر ثروتمند، نبودن. و دوما هیچوقت طبقه برخوردار که به این منبع بزرگ امتیازات وصل بوده، انقدر متنوع نبوده. بنابراین اقشار له‌شده نه تنها با قدرت متمرکزی طرفند که هیچوقت بشر چیزی به این قدرت و گستردگی در برابر خودش ندیده، بلکه با لشکری از وابستگانش طرفند که از خود مردمند و در بین خودشونند و شاید از عزیزان خودشونند و نمیتونند گروهی از جامعه رو با انگشت نشان بدن و به عنوان دشمن یا ستمگر معرفی کنند.

«وجود آلت مردانه، تجاوز جنسی را آسان می‌کند و هر مردی میتواند به زنان تجاوز کند».

اصلا اهمیت نداره که این استدلال چقدر پوکه، چون قرار نیست استدلالات تعیین‌کننده باشند. قراره زور تعیین‌کننده باشه. دولت به عنوان بت اعظم، برنمیتابه که شهروندان مسلح باشند. براش خطری نداره. فقط برنمیتابه. توتالیتریسم برای سیطره دنبال دلیل نمی‌گرده. چون خود سیطره، هدفه. سپس پرستش‌کنندگانش، دنبال دلیل برای سیطره بت‌شون می‌گردند. و یه چیزهایی از خودشون درمیارن که نتیجه‌ش میشه چنین استدلالاتی. مثل اون‌‌جا که قرآن آدم‌های خسیس رو نکوهش می‌کنه که وقتی فقرا رو می‌بینند میگن اگه خدا می‌خواست بشون بیشتر ازین بده، میداد! و میگه خیر، قرار نبوده فقیر باشه شما آدم‌ها فقیرش کردید. اونجا هم پرستش‌کننده از طرف خودش برای کارهای معبود دلیل میتراشه (حکمت پیچیده‌ای در کاره که این فقیر شده)، اما خود پروردگار تو یه فاز دیگه‌ست.
فرق خدای آسمان اینه که میگه از طرف من زر نزنید! اما خدای زمینی نه تنها نهی نمی‌‌کنه، بلکه پشت زر مفت بندگانش پنهان میشه.