پویا ناظران انقدر درگیر تحلیل تکنیکال بازار بوده که سیاست بین‌الملل رو هم با همون روش‌ها بررسی می‌کنه! یه جور ریز و با ظرافت گفته‌های مقامات آمریکایی و اروپایی رو کنار هم میذاره و به زعم خودش پازل رو حل می‌کنه که گویی این‌ها بدون حساب کتاب آب هم نمیخورند! انگار نه انگار همین دیروز وزیرخارجه دولت بایدن یک گند دیپلماتیک زد جلوی دوربین‌ها.
تا عزیزان به این بلوغ نرسند که دولت‌ها در سراسر جهان توسط عده‌ای بی‌کفایت اداره میشن، ما دوباره و سه باره و هزار باره شاهد این نوع از تحلیل‌ها خواهیم بود. شاید این نگاه جهان‌سومی از اواخر دوره قاجار استارت خورد، وقتی که نماینده دولت غربی می‌اومد اینجا و می‌دیدیم از آدم‌های ما خیلی آدم‌حسابی‌تره. ما چنان ناگهانی در دل دولت مدرن فرو رفتیم که فرصت نکردیم درباره اینکه چطور تکامل پیدا کرده و به دست ما رسیده فکر کنیم. ما نمی‌توتیم باور کنیم یک کشور توسعه‌یافته مثل انگلستان توسط چند عدد نفهم اداره میشه‌. هیچوقت نتونستیم باور کنیم و الان هم باور نمی‌کنیم و با این ناباوری به گور خواهیم رفت. حتی وقتی استثنائا دولت ترامپ رو «نابلد» می‌بینیم، به خاطر اینه که الیت سیاسی همون کشور بمون گفتند اون دولت، نابلد بود! تنها و تنها تولیدکننده محتوای انتقادی علیه دولت‌های بیگانه، دولت خودمون بوده، که اون هم همواره با مشتی مهملات ایدئولوژیک این کار رو می‌کرده. در یک ری‌اکشن روانشناختی عجیب، «نخبه‌پنداری مردان سیاست در غرب» رو به عنوان آنتی‌تزی علیه حکومت خودمون به کار بردیم! گفت عمو سام خر است، ما هم گفتیم نه او می‌داند چه می‌کند، کلی کتاب خوانده، کلی تجربه دارد، عقلانیت دارد، این تویی که خری!
همینقدر باکره. همینقدر دور از بلوغ.

هشتاد درصد خبرنگاران آلمانی به حزب سبز رأی خواهند داد. البته اون نوزده درصد باقی‌مانده هم قرص قرمز نبلعیده‌اند، بلکه به یک حزب چپ دیگه رأی خواهند داد، و نگاهشون به حزب سبز اینه که «باشه، ولی یکم یواش‌‌تر حالا». میمونه یک درصد، که اونا هم نئونازی‌اند!
اگه پزشکی خوندید که برید اونجا ۷۵ هزار یورو دربیارید که با پس‌اندازش برید آمریکا، که هیچ. در غیر این‌صورت.. حتی عمان هم امن‌تره.

ترک‌ها یک ضرب‌المثل دارند که میگه بهتره برده یک آدم پولدار باشی تا پسر یک آدم فقیر!

مومنین دعا کردن بلد نیستند. زیادی آرمانگرایانه دعا می‌کنند و بیش از حد، کلی. احسن‌الحال یعنی چه؟ هم مبهمه، هم ایده‌آل. حاجت، باید دقیق و زمینی باشه. مثلا باید دعا کرد پولدارهای جامعه بیشتر بشن، تا از قبل اون‌ها، وضع ما هم بهتر بشه. میخوام چه کنم میلیون‌ها آدمی که حال‌شون خوبه اما پولی برای خرج کردن ندارند؟

شما ایوبی مگه؟ اون حاجت نمی‌طلبید.. داشت نیایش می‌کرد. اون نماد کسیه که فلاکت هم به شکل وسیله اتصال می‌بینه. امثال ایوب تقلید کردنی نیستند، برای این داستانش تعریف نشده که تقلید کنید. برای این تعریف شده که چارچوب ایمانی مشخص بشه. که بگه نگاه ما اینه. یا با مایید، یا با ما نیستید. شما هروقت در قبیله اون‌ها قرار گرفتید، دعاتون هم مثل ایوب میشه. با مثل ایوب دعا کردن نمی‌تونید عضو اون قبیله بشید. این غار چهل دزد بغداد نیست که پشت بته‌ها مخفی بشی و گوش بدی چه وردی میگن تا در غار باز بشه، و بعدا خودت همون ورد رو به زبان بیاری و برای تو هم باز بشه. این اینجوری کار نمیکنه.

اینو که مذهبی‌های آمریکا هم میگن: من اول مسیحی‌ام، بعد آمریکایی‌ام، بعد جمهوری‌خواه یا دموکرات. از جملات مایک پنس در ویدئوهای تبلیغاتیش هم بود. ادمین کانال حافظه تاریخی فکر می‌کنه قسمت بغرنجش این بوده که گفته ملی‌گرایی کفر است. اتفاقا در چارچوب مذهبی درست گفته. قسمت بغرنجش اونجاست که میگه فقط مسلم به درد ما میخورد!
اهمیت نداره یک مومن چه کسانی رو به چه دلایلی کافر میدونه. یک مومن ممکنه برادر مومن خودش رو هم کافر بدونه. مهم اینه که این مومن، میاد برای انسان‌ها «شاخص فایده» تعیین می‌کنه! در حالی که می‌شد ازش پرسید خودت به چه دردی خوردی؟ چه اتفاق مبارکی افتاد که بدون تو رخ نمیداد؟


https://t.iss.one/hafezeye_tarikhi/891

زنه با نارگیل بستنی درست می‌کنه برای گیاهخوارها و میگه تقاضا خیلی بالاست جوابگوی مشتری‌ها نیستیم، اما چون سیاهپوستم نمیان رو بیزینسم سرمایه‌گذاری کنند. مردم تو کامنت‌ها جوابش رو گذاشتن کف دستش (با اینکه کاربران کامنت‌نویس یوتیوب اغلب لیبرالند).
وقتی فرهنگ عمومی اجازه بده ناکامی‌های فردی رو انداخت گردن جامعه، حتما و قطعا عده‌ای این کار رو خواهند کرد.


https://youtu.be/JNPM_32-P4k

انتخابات مجلس در کرج برای نماینده سوم میره دور دوم. استانداری میگه بودجه‌ای که قبلا برای انجام انتخابات اختصاص داده بودید کم اومد، برای غذا و چاپ و کامپیوترها، بخوانید واژن گاو، ۴۰۰ میلیون دیگه بدید. که اول مخالفت میشه اما نهایتا تصویب می‌کنند. کلا ۴۰ هزار نفر شرکت می‌کنند. یعنی به ازای هر رأی ده هزارتومن خرج میندازن رو دوش مردم. البته به صورت مازاد. قبلش چقدر اختصاص دادن رو سرچ نکردم.
ازون ۴۰ هزارنفر، ۲۷ هزارنفر به یه بچه بسیجی رأی دادن و برنده شد.. یعنی به تعداد بچه‌های پایگاه‌های بسیج در سطح شهر. در مجلس پنجم، یعنی اسفند ۷۴ نماینده برنده ۲۷۰ هزار رأی آورده بود. دقیقا ده برابر.

این چیزی که میگم با نزاکت سیاسی همخوانی نداره، اما..
عکاسانی که در حیات‌وحش، خوبند؛ وقتی گهگاه از آدم‌ها عکس می‌گیرند هم، کارشون خوب درمیاد. چون اگه آدم‌ها و بچه‌هاشون رو مثل حیوانات ببینی، چیزهایی که در عکاسی حیات‌وحش یاد گرفتی، به کارت میان.

«اینکه کاری رو بد انجام بدی بهتر ازینه که اصلا انجامش ندی».

جناب پیترسون با جناب خمینی آشنا نیست؟

گیربکس ده سرعته فورد نرم‌تر و نامحسوس‌تر از گیربکس چهارسرعته نسل پونزده سال پیش که تازه الان رسیده به دست خودروسازان ما، کار می‌کنه. طوری که راننده حس نمی‌کنه بین موتور و چرخ‌ها واسطه‌ای وجود داره. هرچقدر ماشینی بهتر کار کنه، کار کردنش کمتر برای کاربران محسوس خواهد بود.
طرز «رعایت پروتکل‌ها»ی کرونا، آزمایش زنده ارزنده‌ای بود برای کشف اینکه فرهنگ مذهبی چطور کار کرده تا الان. میشد مراقب بود و رعایت کرد، بدون اینکه دیگران خیلی حس کنند مراقبی و داری رعایت می‌کنی. اما اینطور نشد. هرکس مراقب بود و رعایت کرد، طوری مراقب بود و رعایت کرد که همه بفهمند مراقبه و رعایت میکنه. داستان مذهب هم از چنین مسیری عبور کرد و تا به اینجا رسید.. یه جوری مومن بودند که خیلی محسوس بود مومنند!

ایمانی که نرم کار نمی‌کنه، داره درست کار نمی‌کنه.

#الکترونیک
جهت تزریق وریدی

قاعدتا سبزها که معمولا علیه مصرف‌گرایی موضع دارند و بابتش به سرمایه‌داری فحش میدن، باید علیه روال فعلی دنیای تکنولوژی، که عوض کردن گوشی موبایل در هر ۲۴ ماه یا ۱۸ ماه عادی شده، فعالیت جدی‌تری می‌داشتند. اما خودشون از میانگین جامعه پیشتازترند در آپگرید اسمارت‌فون‌ها و اسمارت‌واچ و اسمارت‌چیزهای دیگه. یا مثلا نمی‌پرسند در خانه‌های ما چرا باید صد و پنجاه تا سنسور وجود داشته باشه. پیش‌بینی میشه میزان سرمایه‌گذاری در صنعت نیمه‌هادی، در یکی دو سال آینده رکورد بزنه. اگه قرار نبود حجم محصولات «اسمارت» به شکل انفجاری زیاد بشه، الان این حجم نجومی از پول رو به پای این صنعت نمیریختند. در واقع این سرمایه‌گذاری در حدیه که میشه گفت اون چیزی که از محصولات الکترونیک که تا الان داشتیم، تازه مقدمه بوده!
سبزها اگه واقعا سبزند، باید زندگی آنالوگ رو ترویج می‌کردند.

سامسونگ و تی‌‌اس‌ام‌سی فقط در سال جاری قراره بیش از ۵۰ میلیارد دلار برای توسعه خط‌هاشون سرمایه‌گذاری کنند. این رقم انقدر سنگینه که دیگه کسی توان رقابت باشون رو نخواهد داشت. تخمین کارشناسان اینه که یک دولت برای اینکه بتونه صنایع نیمه‌هادی خودش رو سرپا کنه، باید به مدت حداقل ۵ سال، به مقدار حداقل ۳۰ میلیارد دلار در سال، سرمایه‌گذاری انجام بده. تازه در اون صورت به کره جنوبی و تایوان نخواهد رسید، فقط ممکنه بتونه جلوی بخشی از وابستگیش رو بگیره.
وضعیت برای این دولت‌ها ازین جهت بغرنج‌تره که هر آن ممکنه چین تایوان رو به خاک خودش ضمیمه کنه و متعاقبا انحصار تولیداتش رو هم در اختیار بگیره.
اما یکی از دلایلی که چین تا الان خیلی در این صنعت موفق نبوده، تحریم کشورهای پیشرفته‌تر بوده. و عطش امروزش برای تصاحب تایوان، به خاطر فشاری بود که تحریم‌ها وارد کرد. در حالی که اگر دولت‌ها برای تجارت منعی قرار نمیدادند، الان علاوه بر کره و تایوان، چین هم یک منبع بزرگ تأمین‌کننده نیمه‌هادی‌ها می‌شد و کمبودی که الان ایجاد شده، بوجود نمی‌اومد. به جای اینکه چین رو به عنوان یک بازیگر فعال بپذیرند، کاری کردند که مثل گرگ بیاد سراغ‌شون.

یه عکس قدیمی پیدا کرده از آدم‌هایی که انقدر زیر آفتاب کار کرده بودند که در پنجاه سالگی شبیه مرد هفتادساله به نظر می‌رسیدند، ‌و میگه نیم قرن ازون موقع گذشته و هیچ کدوم این‌ها زنده نیستند، و تنها چیزی که ازشون باقی مونده همین عکسه. در حالی که هزار و یک مشقت رو تحمل کرده بودند، هزار و یک مصیبت رو به چشم دیده بودند. هیچ کدوم این تلخی‌ها وجود ندارند دیگه. باید ازین عبرت گرفت.. وقتی یک تلخی برامون پیش میاد، باید به خودمون یادآوری کنیم که صدسال بعد هیچ کس خبر نخواهد داشت که چنین تلخی بر ما گذشت.. همه‌چیز میاد و میگذره!

تصور می‌کنه چون رنجدیده از دنیا رفته، رنج هم محو شده.
اما اینکه همه‌چی محو میشه، به خاطر گذر زمان یا فانی بودن ما نیست. به خاطر ابعاد جهانه. ما تحمل از دست دادن خواهرمون رو نداریم، و همون موقع که زنده‌ایم هم کسی نمی‌فهمه چه رنجی بابت از دست دادنش کشیدیم. چون دنیا انقدر بزرگه که رنج از دست دادن خواهر، توش گم میشه. فرقی نداره زمان بگذره یا نگذره، فرقی نداره فانی باشیم یا تا ابد زنده بمونیم. دقیقا در همون لحظه‌ای که رخ میده هم، گمه.
ولی فهم همین ابعاد، نباید این نتیجه رو بده که چون گمه، مهم هم نیست. دقیقا همین ابعاد جهان، این واقعیت رو تحمیل می‌کنه که باید با محلی‌ات خودت کنار بیای. قوی‌ترین بمب اتم هم جایی منفجر بشه، از مریخ دیده نمیشه. کهکشان‌های دور که بماند. اما همون انفجار بیشتر انسان‌ها رو نابود خواهد کرد. تو نمیتونی انسانی باشی که اندازه تمام دنیاست. تو اندازه محل خودت هستی. و در محل خودت چنین حادثه‌ای فاجعه‌ست. برای همین اینکه بگیم دردهای ما مهم نیستند چون صد سال بعد کسی حتی نمیدونه که تحمل‌شون کردیم، بی‌معنیه. باید بپذیری که حیات، در غایت خودش معطوف به خودته. قراره همه‌چیزش فقط برای خودت مهم باشه. اینکه صدسال بعد کسی بدونه چی تجربه کردی، یا ندونه، برای تو هیچ موضوعیتی نداره.

من که اعتقاد ندارم. امکان نداره طلسم وجود داشته باشه و یکی ازون‌هایی که بلده طلسم کنه، استمرارطلب‌ها رو در خالی کردن مثانه ناتوان نکرده باشه. اگه در تمام دنیا فقط پنج نفر بودند که قدرت طلسم داشتند، حداقل یکی‌شون به خاطر ملت محصور ایران، این کار رو می‌کرد. اگه تا الان کسی این کار رو نکرده، یعنی اون پنج نفر وجود ندارند. و یعنی طلسم وجود نداره. مایی که هفتاد درصد کارگران‌مون حداقلی بگیرند ولی برای یک شلوار جین ساده باید پونصدهزارتومن بدیم، هیچ حامی و پشتیبانی از بین اجنه، و جادوگران و‌ سوپرهیروها و غیره نداریم. چون وجود ندارند. ما یا باید تحمل کنیم، یا مثل انقلاب فرانسه بریم همشون رو بذاریم زیر گیوتین.

یادتونه ترامپ می‌گفت کرونا خود به خود میره پی کارش! و کارشناس‌ها مسخره‌ش می‌کردند؟ البته از منظر «نگاه مثبت» اون حرف رو زد نه از روی یک بررسی علمی، ولی یک مدلسازی نشون داده این ویروس در ۷۰ درصد موارد خود به خود از بین میرفت! یعنی اگه اتفاقی که در ووهان افتاد، حالا از حیوان منتقل شده باشه یا آزمایشگاه، هرچه که بوده رو صد بار تکرار کنیم، در دو سوم این تکرارها، این همه‌گیری جهانی پیش نمی‌اومد! این احتمال در روستاها بیش از ۹۹ درصده! یعنی اگه در جایی با تراکم جمعیتی پایین استارت می‌خورد، تقریبا امکان نداشت دنیا رو آلوده کنه.
در واقع کرونا توان آدم‌کشی زیادی نداشت، فقط قابلیت اینو داشت که در سی درصد موارد منتقل بشه، که همینش هم در جای متراکم خیلی بود. همونطور که قبلا نوشتم: این شهرهای بزرگند که دارند آدم می‌کشند.

این مطلب یک ارتباطی هم با مسئله «ابعاد جهان» و محلی‌گرایی داره. کشتار زیاد ویروسی که توان کشتن زیادی نداشت به این دلیل بود که آدم‌های آسیب‌پذیرتر در بین آدم‌های مقاوم‌تر میلولند! آدمی که ضعیف بود اما از جمعیت دورتر بود، زنده موند. اینکه بخوای زندگی‌ای فراتر از محل محدود خودت داشته باشی، با جونت بازی می‌کنی.
راه حل شهر هم دقیقا رجعت به لوکال بود، اما در دل خود شهر: تو آپارتمان‌تون بمونید!

مادرم وقتی بچه‌های سر چهارراه رو می‌بینه اونی که این‌ها رو به کار گرفته تا اینجوری براش کار کنند رو نفرین می‌کنه. اما اون‌ها در برابر دولت‌پرست‌هایی که همیشه برای دزدی، از کودکان استفاده کرده‌اند، معصوم به نظر می‌رسند. وقتی میخوان مالیات بگیرند، میگن چطور دلت میاد بچه بیاد مدرسه و ببینه همه کتاب دفتر دارند اما خودش نداره؟ ما باید برای همه لوازم التحریر رایگان تأمین کنیم! باید به ارث مالیات سنگین ببندیم. باید برای ثروتمندی سقف بذاریم!
هوی لانگ، که در دهه سی قرن بیستم فرماندار لوئیزیانا و سپس نماینده حزب دموکرات ازین ایالت بود، استارت خیلی از پروژه‌های بزرگ‌سازی دولت و افزایش مالیات‌ها ‌و زورگیری‌ها در آمریکا رو زد. هرچند که چون به یک «دیکتاتور برآمده از صندوق رأی» تبدیل شد ترورش کردند، اما برنامه‌هایی که در سر داشت توسط دولت‌های ایالات متحده اجرایی شدند، تا رسیده به امروز که پول واکسن رو هم باید دولت فدرال بده، و گرنه تلف میشن!

هرجا هرکسی خواست از احساسات شما درباره کودکان برای اثبات درستی یا نادرستی چیزی استفاده کنه، ۱۰۰ درصد یک دزد شارلاتانه.

آیت الله توتالیتر: چیزی در دنیا وجود دارد که نباید بیفتد دست رعیت من.

بروکرات حزب‌اللهی: متوجهم سلطان، ولی بالاخره دست‌شان خواهد افتاد.

آیت الله توتالیتر: نه متوجه نیستی، معنی ندارد چیزی بیفتد دست رعیت که ما اراده نکرده‌ایم که بیفتد.

بروکرات حزب‌اللهی: ولی یک چیزهایی دست ما نیست.

آیت الله توتالیتر: برای همین گفتم متوجه نیستی. باید همه‌چیز دست ما باشد.

بروکرات حزب‌اللهی: خب حالا که نیست، چه کنیم؟

آیت الله توتالیتر: باید کاری کنید که دست ما باشد.

بروکرات حزب‌اللهی: اگر نشد که دست ما باشد چه؟

آیت‌الله توتالیتر: نباید نشود.

بروکرات حزب‌اللهی: شاید خدا خواسته که دست ما نباشد.

آیت الله توتالیتر: خدا غلط کرد. خدا اگر نمی‌خواست همه‌چیز دست ما باشد بیخود کرد این جهان را خلق کرد.

بروکرات حزب‌اللهی، در دلش: دایناسور لعنتی نمیذاره یه مالزی شیعی بسازم.

محسن رنانی نوشته بچه‌های ما ایرانی‌ها گربه ببینند بش سنگ پرت می‌کنند، پس طبیعیه که از جامعه ما دیکتاتور بیرون بیاد و بمون حکومت کنه!

به مغز اهالی دانشگاه یه جوری قارچ زده که با قوی‌ترین سموم کشاورزی هم نمیشه نجاتش داد. مردک فکر کرده گربه‌های هند که بزرگ‌ترین دموکراسی دنیاست و توش خبری از استبداد نیست، خیلی خوشبخت‌تر از گربه‌های ایران هستند؟ تو آمریکا حیوان‌آزاری نداریم؟ اگه همه با حیوان مهربان بودند چه لزومی داشت اینهمه قوانین جزایی برای حیوان‌آزاری تصویب کنند؟ آماری داره ازینکه بچه‌های ایرانی گربه‌کش‌تر از بچه‌های بقیه کشورها هستند؟ بیشتر بش میخوره فرهنگ شرعی-شهری که حیوان خانگی رو از انسان دور نگه داشته دلیل غریبگی بچه‌ها با حیوانات باشه، یا سادیسم؟ اگه بچه‌های انگلیسی از فردا شروع کنند به سنگ زدن به گربه‌ها، چند سال بعد یه کسی مثل قذافی لندن رو تسخیر می‌کنه؟ فکر می‌کنه اگه لول شفقت در سطح جامعه بره بالا، میشه با دیکتاتوری خداحافظی کرد؟ یعنی مردم کره شمالی قسی‌القلب بودند؟ اگه شفقت دوستی خاله خرسه بود چه؟ هوی لانگ وقتی تیر خورد گفت خدایا دانشجوهای فقیرم چی میشن؟ تا لحظه آخر عمرش به فکر فقرا بود، و انقدر به فکر فقرا بود که معتقد بود با دموکراسی نمیشه اختلاف طبقاتی رو کم کرد، برای همین یه جاهایی گفت گور بابای قانون اساسی، یه جاهایی گفت گور بابای نظر نمایندگان مردم. انقدر شفیق بود که یک دزد زورگو شد! ما هر چوبی خوردیم از دست کسانی خوردیم که دلشون برامون میسوخت!

ما اگه سادیست بودیم کسانی که با پول نفت ما در دانشگاه درس خوندن و از پول نفت ما بابت تدریس در همون دانشگاه حقوق گرفتند، تا بیان بمون بگن اگه داعش گرفتارمون کرده به خاطر اینه که خودمون مریضیم، از در همون دانشگاه آویزان می‌کردیم، یه شلوار کوردی تنشون می‌کردیم، یه گربه مینداختیم توش و کمر و مچش رو با طناب محکم می‌بستیم که گربهه نتونه فرار کنه. و میذاشتیم بچه‌ها از اتفاقی که میفته فیلم بگیرن.

دوربین گذاشتن نزدیک آتشفشان داره به طور زنده فوران و جریان گدازه‌ها رو به تمام مردم دنیا نشون میده
بعد جوادی آملی میگه دنیای امروز نیاز به نهج‌البلاغه داره!

https://m.youtube.com/watch?v=O46nVKTdpBc