وضع بزرگراههای لسآنجس
چیزی که از بیل گیتس گرفته تا فرمانداران ایالتی متوجه نیستند اینه که سلسله پیامهاست که اهمیت داره، نه تک تک پیامها. هیچ پیامی مستقل از پیام قبلی و پیام بعدی نیست. مردم به سلسله نگاه میکنند و برداشت خودشون رو شکل میدن. از سلسله پیامهایی که از سمت دولت یا طبقه الیت به عوام ارسال شده فقط میشه این برداشت رو کرد که ۱- فرماندار نمیدونه چه غلطی میخواد بکنه، و ۲- اگه هم بدونه چه غلطی میخواد بکنه، توانش رو نداره.
اگه سلسله پیام رو درست طراحی کنی، مردم کاری که براشون خیلی سخت باشه هم انجام میدن، و اگه درست طراحی نکنی کاری که آسون باشه هم انجام نمیدن.
چیزی که از بیل گیتس گرفته تا فرمانداران ایالتی متوجه نیستند اینه که سلسله پیامهاست که اهمیت داره، نه تک تک پیامها. هیچ پیامی مستقل از پیام قبلی و پیام بعدی نیست. مردم به سلسله نگاه میکنند و برداشت خودشون رو شکل میدن. از سلسله پیامهایی که از سمت دولت یا طبقه الیت به عوام ارسال شده فقط میشه این برداشت رو کرد که ۱- فرماندار نمیدونه چه غلطی میخواد بکنه، و ۲- اگه هم بدونه چه غلطی میخواد بکنه، توانش رو نداره.
اگه سلسله پیام رو درست طراحی کنی، مردم کاری که براشون خیلی سخت باشه هم انجام میدن، و اگه درست طراحی نکنی کاری که آسون باشه هم انجام نمیدن.
نسیم طالب میگه سلامت رو نمیشه از اقتصاد جدا کرد، هیچ بهانهای وجود نداره که دولتها و شرکتها برای این شرایط آماده نباشند.
البته ایشون تا الان بیشتر روی اینکه دولتها بهانهای ندارند متمرکز بود، اخیرا بیزینسها رو هم خطاکار میدونه. ولی من خیلی وقته که میگم مشکل از بیزینسهاست، چون هیچ پساندازی ندارند. اما پسانداز داشتن با «برای این شرایط آماده بودن» کمی متفاوته. چون شرایط فعلی شبیه یه چیز رندوم شده. هرجای دنیا یه جوریه، با شدتهای مختلف.. از کمی بدتر از نرمال گرفته، تا آخرالزمانی. چطور میشه برای یک چیز رندوم آماده بود؟ شرایط کشورت میتونست مثل سنگاپور باشه، و میتونست مثل نیویورک باشه. آیا آماده شدن برای هر دو یکیه؟ آیا شرکتی که برای شرایط سنگاپوری آمادهست میتونه برای شرایط نیویورکی هم آماده باشه؟ اصلا چطور میشه برای شرایط نیویورکی آماده بود که هرروز هفتصدنفر میمیرند و همهجا بستهست و همه انقدر وحشتزدهاند که اگه دولت هم حکم بازگشایی بده مشتری وجود نداره و هیچچیز هم معلوم نیست و هیچ افقی هم دیده نمیشه؟ آیا راهنما و گایدلاینی هست برای آمادگی برای این شرایط عجیب؟ اینکه تقصیر کی بود و اگر چه میشد چنین نمیشد و فلان، یه بحث دیگهست. فعلا که شده. برای دقیقا همین چیزی که شده چطور میشد آماده بود؟
فرض کنید من یه باشگاه ورزشی با دهتا شعبه دارم در مناطق پرتردد شهر. همه سالنها استیجاری هستند، چون اصلا برام ممکن نبوده که تو اون منطقه شهر بخوام مالک سالن باشم! صاحب ملکها هم خودشون جای دیگه قسط میدن و اجاره من رو لازم دارن، یعنی نمیشه ندم. برای خرید دستگاهها هم وام گرفتم و دارم قسط میدم. فرض کنیم عاقل بودم و انقدری پسانداز داشتم که حقوق سه ماه کارکنانم رو بشون دادم و فرستادمشون خونه. اجارهها و قسطها رو چیکار کنم وقتی قراره تا حداقل ششماه بعد هیچکس پاشو نذاره تو باشگاه؟ این بیزینس هیچ راهی جز ورشکستگی نداره، با «این شرایط».
البته ایشون تا الان بیشتر روی اینکه دولتها بهانهای ندارند متمرکز بود، اخیرا بیزینسها رو هم خطاکار میدونه. ولی من خیلی وقته که میگم مشکل از بیزینسهاست، چون هیچ پساندازی ندارند. اما پسانداز داشتن با «برای این شرایط آماده بودن» کمی متفاوته. چون شرایط فعلی شبیه یه چیز رندوم شده. هرجای دنیا یه جوریه، با شدتهای مختلف.. از کمی بدتر از نرمال گرفته، تا آخرالزمانی. چطور میشه برای یک چیز رندوم آماده بود؟ شرایط کشورت میتونست مثل سنگاپور باشه، و میتونست مثل نیویورک باشه. آیا آماده شدن برای هر دو یکیه؟ آیا شرکتی که برای شرایط سنگاپوری آمادهست میتونه برای شرایط نیویورکی هم آماده باشه؟ اصلا چطور میشه برای شرایط نیویورکی آماده بود که هرروز هفتصدنفر میمیرند و همهجا بستهست و همه انقدر وحشتزدهاند که اگه دولت هم حکم بازگشایی بده مشتری وجود نداره و هیچچیز هم معلوم نیست و هیچ افقی هم دیده نمیشه؟ آیا راهنما و گایدلاینی هست برای آمادگی برای این شرایط عجیب؟ اینکه تقصیر کی بود و اگر چه میشد چنین نمیشد و فلان، یه بحث دیگهست. فعلا که شده. برای دقیقا همین چیزی که شده چطور میشد آماده بود؟
فرض کنید من یه باشگاه ورزشی با دهتا شعبه دارم در مناطق پرتردد شهر. همه سالنها استیجاری هستند، چون اصلا برام ممکن نبوده که تو اون منطقه شهر بخوام مالک سالن باشم! صاحب ملکها هم خودشون جای دیگه قسط میدن و اجاره من رو لازم دارن، یعنی نمیشه ندم. برای خرید دستگاهها هم وام گرفتم و دارم قسط میدم. فرض کنیم عاقل بودم و انقدری پسانداز داشتم که حقوق سه ماه کارکنانم رو بشون دادم و فرستادمشون خونه. اجارهها و قسطها رو چیکار کنم وقتی قراره تا حداقل ششماه بعد هیچکس پاشو نذاره تو باشگاه؟ این بیزینس هیچ راهی جز ورشکستگی نداره، با «این شرایط».
معمولا اینایی که میگن «چرا اینجوری میکشیدشون؟» راه حل دیگهای ندارن، یا اگه داشته باشن راه حلیه که هزینهش بیشتره و حاضر نیستن اون هزینه مازاد رو از جیب بدن.
اما مسئله حتی اون هم نیست. مسئله اینه که خسارت انسانی بوجود اومده رو نمیبینند. در مورد ویروس کرونا اثر پروانهای رو قبول دارن یا اخیرا بش ایمان آوردن، که یه نفر یه جا خفاش میخوره و به خاطرش یه کارخونه کفش در انگلیس ورشکست میشه! اما در مورد سیاستهای اقتصادی چنین برداشتی ندارند. در حالی که اون هم با ابعادی وسیعتر و عمیقتر همینطوره. یه روزی دولت در پایتخت یه تصمیمی میگیره، و یه روز دیگه یک نفر در جایی خیلی دورتر به خاطر بدهی خودکشی میکنه.
اول باید مسئله انسان رو حل کنی بعد بیای به مسئله جوجه بپردازی.
اما مسئله حتی اون هم نیست. مسئله اینه که خسارت انسانی بوجود اومده رو نمیبینند. در مورد ویروس کرونا اثر پروانهای رو قبول دارن یا اخیرا بش ایمان آوردن، که یه نفر یه جا خفاش میخوره و به خاطرش یه کارخونه کفش در انگلیس ورشکست میشه! اما در مورد سیاستهای اقتصادی چنین برداشتی ندارند. در حالی که اون هم با ابعادی وسیعتر و عمیقتر همینطوره. یه روزی دولت در پایتخت یه تصمیمی میگیره، و یه روز دیگه یک نفر در جایی خیلی دورتر به خاطر بدهی خودکشی میکنه.
اول باید مسئله انسان رو حل کنی بعد بیای به مسئله جوجه بپردازی.
«در قانون حمایتی جدید که برای کرونا تصویب شده بیمارستانی که مریضش رو کرونایی معرفی کنه ۱۵ درصد بیشتر میتونه از بیمه بگیره. منتظر باشید هرکس تو بیمارستانهای آمریکا سرفه کرد، کرونایی رد کنند».
وقتی درباره سلسله پیامها نوشتم منظورم همین چیزها بود. اگه بیمارستانی ادعای دروغ کنه، بیمه پوستش رو میکنه. ولی این مهم نیست. اگه هم بیمارستانهایی الان دارن اینکارو میکنند تعدادشون خیلی کمه، ولی این هم مهم نیست. مهم اینه که مردم این که «تعداد بالاتر کروناییها جایزه قانونی داره» رو میذارن کنار بقیه پیامها و از کلش یک برداشت درمیارن.
وقتی درباره سلسله پیامها نوشتم منظورم همین چیزها بود. اگه بیمارستانی ادعای دروغ کنه، بیمه پوستش رو میکنه. ولی این مهم نیست. اگه هم بیمارستانهایی الان دارن اینکارو میکنند تعدادشون خیلی کمه، ولی این هم مهم نیست. مهم اینه که مردم این که «تعداد بالاتر کروناییها جایزه قانونی داره» رو میذارن کنار بقیه پیامها و از کلش یک برداشت درمیارن.
- فقط وقتی که این عدد پایینه میشه باش انتخابات رو پیشبینی کرد یا بالا هم میره میشه؟ چون ندیدم وقتی ۵۰ میشه چیزی بنویسه دربارهش.
- بین ۴۱ تا ۴۶ یعنی از ۴۱ به ۴۶ یا از ۴۶ به ۴۱؟ این دو تا با هم فرق دارن. جانور آکادمیک گوگولیمون فکر کرده ما فرقش رو نمیفهمیم. بهرحال حالت اوله، یعنی در هفته اخیر رشد داشته نه سقوط.
- میدونید چه زمان دیگهای این عدد ۴۶ بوده؟ ۲۷ دسامبر یک سال پیش. نه کرونایی بود نه خبری بود. اتفاقا ترامپ در یک حرکت ناسیونالیستی پا شد رفت عراق تا شب عید پیش سربازهای آمریکایی باشه.
- لشکر بیکاران قراره به چه کسی غیر از ترامپ رأی بدن؟ به بایدن؟ پس بهتره اول فالوعش کنند. فالوعرهای ترامپ در توعیتر و فیسبوک بالای ۱۰۰ میلیون کاربره. مجموع فالوعرهای بایدن ۶ میلیون نفر!
- بین ۴۱ تا ۴۶ یعنی از ۴۱ به ۴۶ یا از ۴۶ به ۴۱؟ این دو تا با هم فرق دارن. جانور آکادمیک گوگولیمون فکر کرده ما فرقش رو نمیفهمیم. بهرحال حالت اوله، یعنی در هفته اخیر رشد داشته نه سقوط.
- میدونید چه زمان دیگهای این عدد ۴۶ بوده؟ ۲۷ دسامبر یک سال پیش. نه کرونایی بود نه خبری بود. اتفاقا ترامپ در یک حرکت ناسیونالیستی پا شد رفت عراق تا شب عید پیش سربازهای آمریکایی باشه.
- لشکر بیکاران قراره به چه کسی غیر از ترامپ رأی بدن؟ به بایدن؟ پس بهتره اول فالوعش کنند. فالوعرهای ترامپ در توعیتر و فیسبوک بالای ۱۰۰ میلیون کاربره. مجموع فالوعرهای بایدن ۶ میلیون نفر!
یه حقوقخوانده میشناختم در اوائل تحقیقات مولر درباره ترامپ گفت این پرونده تاریخ آمریکا رو عوض میکنه، من خوندمش.. از لحاظ حقوقی یه تکان بزرگ ایجاد میکنه. اصلا منتظر انقلاب باشید.
تکان بزرگش این بود که فهمیدیم در افبیآی هم مثل وزارت بهداشت، چهارتا آدم سالم و باعرضه پیدا نمیشه، و اگه هم در کاری زرنگ باشن، فریب افکار عمومیه. که همین دیروز فهمیدیم اون تحقیق رو با علم به اینکه گزارشات واصله فیک بودن، به جریان انداختن!
جانور آکادمیک نه بزرگی چیزهای بزرگ رو میتونه تشخیص بده نه کوچکی چیزهای کوچک رو.
تکان بزرگش این بود که فهمیدیم در افبیآی هم مثل وزارت بهداشت، چهارتا آدم سالم و باعرضه پیدا نمیشه، و اگه هم در کاری زرنگ باشن، فریب افکار عمومیه. که همین دیروز فهمیدیم اون تحقیق رو با علم به اینکه گزارشات واصله فیک بودن، به جریان انداختن!
جانور آکادمیک نه بزرگی چیزهای بزرگ رو میتونه تشخیص بده نه کوچکی چیزهای کوچک رو.
بشر همون موقع که داشت ماه رو فتح میکرد میدونست که درباره خیلی چیزها هنوز چیزی نمیدونه و این مانع غره شدنش نشد. «حالا» تحولی در این آگاهی باستانی ایجاد نشده. فتح ماه که پیچیدهست، مردم برای زدن رکورد دوی ماراتن در بیابان هم مغرور میشن. با اینکه میدونن یک شتر همچنان ازشون مقاومتره.
زوال عقل خودشون رو به زوال عقل تجربی نسبت میدن. اگه فردا خودش مبتلا بشه، انشاءالله، و دارویی که تنش ریهش رو کم کنه گیر نیاد، فحش خواهد داد به دولت که چرا ما را نجات نمیدی؟ چرا محصول عقل تجربی در دسترس نیست با اینکه پولش هم دارم؟ یه فحش موازی هم خواهد داد که چرا «مستضعفان» ازین محصول علم تجربی محرومند؟
زوال عقل خودشون رو به زوال عقل تجربی نسبت میدن. اگه فردا خودش مبتلا بشه، انشاءالله، و دارویی که تنش ریهش رو کم کنه گیر نیاد، فحش خواهد داد به دولت که چرا ما را نجات نمیدی؟ چرا محصول عقل تجربی در دسترس نیست با اینکه پولش هم دارم؟ یه فحش موازی هم خواهد داد که چرا «مستضعفان» ازین محصول علم تجربی محرومند؟
شارلاتانیزم یعنی هرجا خواستیم ادای عدالتطلبی دربیاریم به جای کلمه اقتصاد از کلمه «پول» استفاده کنیم، و هرجا خواستیم ادای اقتصادخواندهها رو دربیاریم به جای کلمه پول از کلمه «نقدینگی» استفاده کنیم، و هرجا خواستیم ادای جامعهشناسان رو دربیاریم به جای تمام کلمات پول و سرمایه و مالکیت و همه اینها از کلمه «اقتصاد» استفاده کنیم که فکر کنند داریم درباره یک چیز پیچیده صحبت میکنیم!
وکیل «ضعفا» از موکل خودش بیخبره. چرا که فعلا این ضعفا هستند که عجله دارند برای بازگشایی شهرها و برگشتن کسب و کارها به وضعیت عادی. فعلا سلبریتیها و حقوقبگیرهای دولتی هستند که خیلی نگران «موج دوم» شیوع بیماری هستند. آقای وکیل که با پول ماشینش میتونه برای سه تا جنگ هستهای و دوبار طاعون آذوقه جمع کنه، به کدوم دسته تعلق داره؟
وکیل «ضعفا» از موکل خودش بیخبره. چرا که فعلا این ضعفا هستند که عجله دارند برای بازگشایی شهرها و برگشتن کسب و کارها به وضعیت عادی. فعلا سلبریتیها و حقوقبگیرهای دولتی هستند که خیلی نگران «موج دوم» شیوع بیماری هستند. آقای وکیل که با پول ماشینش میتونه برای سه تا جنگ هستهای و دوبار طاعون آذوقه جمع کنه، به کدوم دسته تعلق داره؟
چجوری از صف یا هجوم مردم در بلکفرایدی برای خرید اجناس نزدیک به مفت نتیجه میگیرند سرمایهداری مردم رو حریص کرده، و الان از صفهای طولانی برای غذای مجانی خیریهها نتیجه میگیرند همهشون چون گرسنه هستند اونجا هستند؟
نه اصلا کنایهای در کار نیست. دارم صادقانه میپرسم.. چطور از دور تشخیص میدن یه نفر چون گشنهست تو صفه یا چون نمیخواد از غذای مفت بگذره تو صفه؟ چون اگه تکنیکی داره منم میخوام یاد بگیرم. تو ایران لازم دارم.
نه اصلا کنایهای در کار نیست. دارم صادقانه میپرسم.. چطور از دور تشخیص میدن یه نفر چون گشنهست تو صفه یا چون نمیخواد از غذای مفت بگذره تو صفه؟ چون اگه تکنیکی داره منم میخوام یاد بگیرم. تو ایران لازم دارم.
در مورد افتضاح رسانهای سپاه در مورد دستگاه ویروسیاب بعضی از دوستان همه وابستگان نظام رو یککاسه میکنند، چون در گله گاو، فرقی بین گاوهای عقبی و گاوهای جلویی نیست. ولی واقعیت اینه که در این مسائل، اینها در سه گروه قرار میگیرند.
گروه اول، اون شارلاتانهایی هستند که میدونند سیستم از لحاظ محتوایی کاملا تهی است و تنها کار منطقی سوء استفاده از ظرفیتهای حاکمیتیش برای مکیدن بیتالماله. هم خریدار و هم فروشنده خودشون میدونند دارن چه کلاهی سر سیستم میذارن، چون دقیقا با همین هدف داخل سیستم هستند. تجربیات سه دهه گذشته در بیتفاوتی سیستم نسبت به مصالح خودش هم این جسارت رو بشون داده که در طراحی کلاهبرداریهاشون وسواس کمتری به خرج بدن.
گروه دوم، مدیران و سرداران بالا دستی هستند که فقط به خاطر تعهد ایدئولوژیک و مورد اعتماد بودن در جایگاه بالا قرار گرفتن و به شخصه سرگین شتر و فلافل لبنانی رو از همدیگه تشخیص نمیدن. و ازونجایی که به دلایل امنیتی و یا قبیلهای، برای انجام امور به هیچکس جزء اعضای گروه اول دسترسی ندارند، توسط همونها مورد سوء استفاده قرار میگیرند. تصور عموم اینه که حتی اینها هم بخشی از گروه اول هستند، اما کسانی که از نزدیک با اینها کار کردن میدونن که خیلیهاشون دنبال ثروتاندوزی نیستند. (ایدئولوژی مذهبی و قدرتطلبی؛ هردو قویتر از پولپرستی هستند).
گروه سوم، دستاندرکاران و بقیه بدنه الیگارشی هستند که دارند از کنار زمین مکانیزم و رابطه بین گروه اول و دوم رو تماشا میکنند و متوجه هستند داره چه اتفاقی میفته و در عین حال کوچکترین اهمیتی براشون نداره، یا اینکه به عنوان یک واقعیت اجتنابناپذیر پذیرفتنش. از فیلمبرداری که داره از مراسم رونمایی فیلم میگیره (و بعدها که بارش رو بست مجموعه این اتفاقات رو که نود و نه درصدشون هیچوقت رسانهای نمیشن رو به عنوان خاطرات و «داستانی داشتیم با این مشنگها» برای دوستانش که به سختی باور میکنند تعریف خواهد کرد، و در کنارش نمایش افسوس برای فرصتهایی که مملکت از دست داد رو اجرا میکنه) گرفته تا بقیه بروکراتها و تکنوکراتهایی که وظیفه مملکتداری و حفاظت مهندسی از منافع شبکه روی دوششون قرار گرفته و تلاش میکنند روغن بنفشه جای اویگان رو نگیره.
این گروه سومه که هم نقش مهمی داره و هم پرجمعیتتره. اینها لزوما کلاهبردار نیستند و حتی در بینشون افراد وظیفهشناس هم دیده میشه، اما هیچ انگیزهای برای نجات سیستم ندارند.
این ترکیب رو اینطور میشه خلاصه کرد: دزد، دیوانه، درمانده!
گروه اول، اون شارلاتانهایی هستند که میدونند سیستم از لحاظ محتوایی کاملا تهی است و تنها کار منطقی سوء استفاده از ظرفیتهای حاکمیتیش برای مکیدن بیتالماله. هم خریدار و هم فروشنده خودشون میدونند دارن چه کلاهی سر سیستم میذارن، چون دقیقا با همین هدف داخل سیستم هستند. تجربیات سه دهه گذشته در بیتفاوتی سیستم نسبت به مصالح خودش هم این جسارت رو بشون داده که در طراحی کلاهبرداریهاشون وسواس کمتری به خرج بدن.
گروه دوم، مدیران و سرداران بالا دستی هستند که فقط به خاطر تعهد ایدئولوژیک و مورد اعتماد بودن در جایگاه بالا قرار گرفتن و به شخصه سرگین شتر و فلافل لبنانی رو از همدیگه تشخیص نمیدن. و ازونجایی که به دلایل امنیتی و یا قبیلهای، برای انجام امور به هیچکس جزء اعضای گروه اول دسترسی ندارند، توسط همونها مورد سوء استفاده قرار میگیرند. تصور عموم اینه که حتی اینها هم بخشی از گروه اول هستند، اما کسانی که از نزدیک با اینها کار کردن میدونن که خیلیهاشون دنبال ثروتاندوزی نیستند. (ایدئولوژی مذهبی و قدرتطلبی؛ هردو قویتر از پولپرستی هستند).
گروه سوم، دستاندرکاران و بقیه بدنه الیگارشی هستند که دارند از کنار زمین مکانیزم و رابطه بین گروه اول و دوم رو تماشا میکنند و متوجه هستند داره چه اتفاقی میفته و در عین حال کوچکترین اهمیتی براشون نداره، یا اینکه به عنوان یک واقعیت اجتنابناپذیر پذیرفتنش. از فیلمبرداری که داره از مراسم رونمایی فیلم میگیره (و بعدها که بارش رو بست مجموعه این اتفاقات رو که نود و نه درصدشون هیچوقت رسانهای نمیشن رو به عنوان خاطرات و «داستانی داشتیم با این مشنگها» برای دوستانش که به سختی باور میکنند تعریف خواهد کرد، و در کنارش نمایش افسوس برای فرصتهایی که مملکت از دست داد رو اجرا میکنه) گرفته تا بقیه بروکراتها و تکنوکراتهایی که وظیفه مملکتداری و حفاظت مهندسی از منافع شبکه روی دوششون قرار گرفته و تلاش میکنند روغن بنفشه جای اویگان رو نگیره.
این گروه سومه که هم نقش مهمی داره و هم پرجمعیتتره. اینها لزوما کلاهبردار نیستند و حتی در بینشون افراد وظیفهشناس هم دیده میشه، اما هیچ انگیزهای برای نجات سیستم ندارند.
این ترکیب رو اینطور میشه خلاصه کرد: دزد، دیوانه، درمانده!
«به ما مسیحیها حمله میکنند چون ما قراره تنها کسانی باشیم که میتونند توضیح بدن داره چه اتفاقی میفته بدون اینکه در قبالش کنترل کسی رو به دست بگیریم. علمگراها توضیحات زیادی دارند که ارائه بدن اما در عوض اختیار بدنت رو میخوان (باید واکسن بزنی). دولتها توضیحاتی دارن که بدن، اما در عوض حقوقتون رو میخوان (باید بشینی خونه). رسانهها توضیحاتی دارن که بدن، اما ارادهتون رو میخوان (باید بترسی)».
یکی از رموز ماندگاری دین در جوامع همین بوده که در قبال چیزی که ارائه میکنه چیزی نمیخواد.
یکی از رموز ماندگاری دین در جوامع همین بوده که در قبال چیزی که ارائه میکنه چیزی نمیخواد.
🔹وقتی طالبان بمب جادهای میذاشت میگفتند اینها دویست دلار خرج یک بمب میکنند و یک خودروی نظامی پونصدهزار دلاری آمریکا رو از کار میندازن، پس فایده این ابزارآلات پیشرفته چیه؟ میخواستن بگن تکنولوژی، راه حل نیست. اما برای چیزی که باید راه حل میبود، بود! تقریبا تمام کسانی که در دو دهه گذشته زیر پای آمریکاییها بمب میذاشتن الان مردن! مخصوصا لیدرهای کاریزماتیکشون. به اهدافشون هم نرسیدن (مگر اینکه هدف رسیدن به حوریان بهشتی بوده باشه که ما از نتایجش بیخبریم). پس تکنولوژی کار کرده، در جایی که باید میکرده. ولی مسئله این نبود. غیر از مشتی متوهم، بقیه ما میدونستیم که قراره کار کنند. مسئله این بود که مشکلات خاورمیانه با اقدامات نظامی حل نمیشه. ابزارها کارایی خودشون رو ثابت کردند، این سیاستمدارها هستند که نتونستن کارایی سیاستها رو اثبات کنند.
🔹میگفتند مگه کرونا چقدر ممکنه آدم بکشه؟ میدونید چندنفر به خاطر آنفولانزا میمیرند هرسال؟ میدونید چندنفر به خاطر خودکشی میمیرند؟ میدونید آمار تصادفات چقدره؟ بعضی ازینها متوجه شدند که این با همه اونها فرق میکنه. بعضیها وقتی که از آمار تصادفات بیشتر شد فهمیدند. بعضیها وقتی که آمار خودکشیها رو رد کرد فهمیدند، بعضیها وقتی به آمار کل سرطانها رسید فهمیدند. اما هنوز انقدر شهامت ندارند که با آمار کل قربانیان «بنیادگرایی اسلامی» مقایسهش کنند. چون بلافاصله این پرسش رو ایجاد میکنه که چرا ما این معضل رو، که واقعا معضل هست، تا این حد بزرگ کردیم وقتی کل تلفاتش در طول یک دهه یک صدم تلفات یک بیماری در شش ماهه؟ درست گستره خطر تروریسم اسلامی رو اقدامات تقابلی کشورها کاهش داد، اما حتی اگه به حال خودش رها میشد هم نمیتونست چنین ابعادی بگیره. هیچ گروه تروریستی نمیتونه امروز چهل نفر بکشه و فردا هشتاد نفر، و پسفرداش صد و شصت نفر، و پسون فرداش سیصد و بیست نفر. ولی ویروسی که از چین اومد، اینکارو کرد.
🔹اگه واقعا این ویروس نه از یک بازار محلی کثیف، بلکه از یک لابراتوار غیراستاندارد بیرون اومده باشه، معنیش این نیست که تکنولوژی در برابر تهدیدها عاجز شده (البته میتونه عاجز بشه، ولی در مصداق فعلی، نشده). معنیش اینه که توان فنی و مهندسی و تکنولوژیک کشورها به جای بازی اصلی، صرف یک بازی حاشیهای شده. و چون ابزار بیطرفه، در همون بازی حاشیهای به اوج توسعه و پیشرفت خودش رسید. و ازونجایی که منابع و فرصتها محدودند، تقویت بیش از نیاز یک قسمت از قابلیتها، باعث تنبلی در قسمتهای دیگه میشه.
بنابراین اینکه دولتها در برابر تهدید چین انقدر ضعیفند، دقیقا به همین دلیله که تهدید بنیادگرایی اسلامی رو برای خودشون و مردم بزرگ کردند.
🔹اینکه نظر پیامبر درباره کفار چه بود اهمیتی نداره در زندگی مدرن امروز ما. چیزی که اهمیت داره پتانسیل تخریب بازیگرهاست. یک جهادی اردنی به اندازه پونصدهزار شهروند چینی، استقامت و انگیزه ایمانی داره. اما سه تا بیولوژیست کمونیست میتونن بیست درصد اقتصاد دنیا رو بریزن تو فاضلاب. شما فکر میکردید داعش از مرز کرمانشاه رد بشه فاتحه ایران رو باید خوند، اما کسانی در شرق آسیا فاتحه ایران رو خوندند که معتقدند تمام مذاهب مشتی مهملات بیمعنیاند.
🔹میگفتند مگه کرونا چقدر ممکنه آدم بکشه؟ میدونید چندنفر به خاطر آنفولانزا میمیرند هرسال؟ میدونید چندنفر به خاطر خودکشی میمیرند؟ میدونید آمار تصادفات چقدره؟ بعضی ازینها متوجه شدند که این با همه اونها فرق میکنه. بعضیها وقتی که از آمار تصادفات بیشتر شد فهمیدند. بعضیها وقتی که آمار خودکشیها رو رد کرد فهمیدند، بعضیها وقتی به آمار کل سرطانها رسید فهمیدند. اما هنوز انقدر شهامت ندارند که با آمار کل قربانیان «بنیادگرایی اسلامی» مقایسهش کنند. چون بلافاصله این پرسش رو ایجاد میکنه که چرا ما این معضل رو، که واقعا معضل هست، تا این حد بزرگ کردیم وقتی کل تلفاتش در طول یک دهه یک صدم تلفات یک بیماری در شش ماهه؟ درست گستره خطر تروریسم اسلامی رو اقدامات تقابلی کشورها کاهش داد، اما حتی اگه به حال خودش رها میشد هم نمیتونست چنین ابعادی بگیره. هیچ گروه تروریستی نمیتونه امروز چهل نفر بکشه و فردا هشتاد نفر، و پسفرداش صد و شصت نفر، و پسون فرداش سیصد و بیست نفر. ولی ویروسی که از چین اومد، اینکارو کرد.
🔹اگه واقعا این ویروس نه از یک بازار محلی کثیف، بلکه از یک لابراتوار غیراستاندارد بیرون اومده باشه، معنیش این نیست که تکنولوژی در برابر تهدیدها عاجز شده (البته میتونه عاجز بشه، ولی در مصداق فعلی، نشده). معنیش اینه که توان فنی و مهندسی و تکنولوژیک کشورها به جای بازی اصلی، صرف یک بازی حاشیهای شده. و چون ابزار بیطرفه، در همون بازی حاشیهای به اوج توسعه و پیشرفت خودش رسید. و ازونجایی که منابع و فرصتها محدودند، تقویت بیش از نیاز یک قسمت از قابلیتها، باعث تنبلی در قسمتهای دیگه میشه.
بنابراین اینکه دولتها در برابر تهدید چین انقدر ضعیفند، دقیقا به همین دلیله که تهدید بنیادگرایی اسلامی رو برای خودشون و مردم بزرگ کردند.
🔹اینکه نظر پیامبر درباره کفار چه بود اهمیتی نداره در زندگی مدرن امروز ما. چیزی که اهمیت داره پتانسیل تخریب بازیگرهاست. یک جهادی اردنی به اندازه پونصدهزار شهروند چینی، استقامت و انگیزه ایمانی داره. اما سه تا بیولوژیست کمونیست میتونن بیست درصد اقتصاد دنیا رو بریزن تو فاضلاب. شما فکر میکردید داعش از مرز کرمانشاه رد بشه فاتحه ایران رو باید خوند، اما کسانی در شرق آسیا فاتحه ایران رو خوندند که معتقدند تمام مذاهب مشتی مهملات بیمعنیاند.
اگر کارمند یک شرکت یا کارخانه باشید و رییس در حرکتی کلیداسرارطور تمام ثروت خود و شرکت یا کارخانه را به نام شما بزند، با آن سرمایه چه میکنید؟
Anonymous Poll
39%
همان کار رییس را ادامه میدهم، یعنی تولید، ریسک، استرس.
61%
تمام داراییها را به دلار تبدیل کرده و به آمریکا مهاجرت خواهم کرد.
Anarchonomy
اگر کارمند یک شرکت یا کارخانه باشید و رییس در حرکتی کلیداسرارطور تمام ثروت خود و شرکت یا کارخانه را به نام شما بزند، با آن سرمایه چه میکنید؟
لطفا کسانی که در نظرسنجی قبلی گزینه اول را انتخاب کردند به این پرسش پاسخ بدهند.
شغل شما در کدام یک ازین دو دسته قرار میگیرد؟
شغل شما در کدام یک ازین دو دسته قرار میگیرد؟
Anonymous Poll
26%
کارمند کسی هستم.
15%
کسی کارمند من است.
59%
دیدن نتایج.
Anarchonomy
لطفا کسانی که در نظرسنجی قبلی گزینه اول را انتخاب کردند به این پرسش پاسخ بدهند.
شغل شما در کدام یک ازین دو دسته قرار میگیرد؟
شغل شما در کدام یک ازین دو دسته قرار میگیرد؟
لطفا کسانی که در نظرسنجی قبلی گزینه دوم را انتخاب کردهاند (کسی کارمندشان است) به این پرسش جواب بدهند.
اگر ایران به طور کامل به عضویت سازمان تجارت جهانی درآمده و تمام تعرفههای وارداتی حذف شود، بیزینس شما چه سرنوشتی خواهد داشت؟
اگر ایران به طور کامل به عضویت سازمان تجارت جهانی درآمده و تمام تعرفههای وارداتی حذف شود، بیزینس شما چه سرنوشتی خواهد داشت؟
Anonymous Poll
11%
ورشکست خواهیم شد.
24%
به حال ما فرقی ندارد.
65%
دیدن نتایج.