صحبت‌هایی بود که در آمریکا بعضی بیمه ندارند و رها میشن به حال خودشون و میمیرن و مرگ بر کاپیتالیسم خبیث!
از دکتر اورژانس در این باره پرسیدن و میگه در ۱۲ سالی که در اورژانس کار کردم حتی یک بار هم از کسی قبل ازینکه به وضعیتش رسیدگی کنم سوالی درباره بیمه یا وضعیت مهاجرتیش نپرسیدم. ما هرکسی که بیاد از هرجایی که بیاد و هرجوری که بیاد می‌پذیریم.

این دقیقا همون چیزیه که به ذهن نویسندگان سریال‌های کمدی نمی‌رسید. یعنی دویدن تک و تنها در ساحل به جرم تبدیل بشه. اما خوشبختانه در اینجا بدن متخلف از لحاظ آمادگی جسمانی خیلی بهتر از بدن مأمور قانون بود😁
آهنگ زمینه و تدوین قابل تحسینه‌.

شهردار سانفرانسیسکو میگه برای اینکه بیزینس رستوران‌ها رو از خطر نابودی نجات بدیم تصمیم گرفتیم روی دستمزد پیک‌موتوری‌ها سقف بذاریم! که رستوران پول کمتری بابت کرایه بده!

کمونیست‌ها هم فکر می‌کردند می‌تونند به جای بازار، قیمت هرچیزی که در دنیا وجود داره رو در یک هیئت چندنفره تعیین کنند. و نتیجه‌ش رو دیدیم. اما عده‌ای به دلایلی نامعلوم فکر می‌کنند از کمونیست‌های اولیه باهوش‌تر و داناترند!
یه راه وجود داره که این خانوم تجربیات مفتضحانه یک قرن پیش رو روی شهرش تکرار نکنه. و اونم اینه که قرار بذارن اگه تصمیمش رو اجرایی کرد و شرکت‌های تحویل غذا از سانفرانسیسکو رفتند و رستوران‌ها به مشکل خوردند، کل درآمدی که از دست رفت رو از حساب شخصیش پرداخت کنه، و اگه نداشت معادلش به حبس انفرادی محکوم بشه، که احتمالا بالای سیصدسال خواهد بود.

به دستور مقامات ایالت میشیگان یه قسمت‌هایی از قفسه فروشگاه‌ رو نوار کشیدن و نوشتن کالاهای این قسمت جزء ضروریات نیست، فروش انجام نمیشه! و دقیقا در اون قسمت صندلی خودرو کودک هم هست!
یعنی حضرات بروکرات تشخیص دادند فعلا ایمنی بچه‌ها در ماشین در اولویت نیست.

دولتی‌ها دارند با دمشون گردو می‌شکنند. نه تنها اجازه پیدا کردند قیمت اجناس رو تعیین کنند، بلکه اجازه پیدا کردند که تعیین کنند چه چیزی از همدیگه بخریم! بک‌گراند روانی این تصمیمات رو دست‌کم نگیرید. این قدرتیه که هرکسی رو به هیجان میاره. بسیاری از پادشاهان تاریخ که تازه تاج و تخت رو با زحمت زیاد بدست آورده بودند، چنین تسلطی رو تجربه نکرده بودند.

از آزاردهنده‌ترین و اعصاب‌خوردکننده‌ترین چیزهایی که این روزها به سلول‌های مغزم فشار میاره اینه که از همه اون مراکزی که دارن واکسن رو روی انسان تست می‌کنند دورم و نمی‌تونم برم داوطلب بشم.‌ نه برای قهرمان‌بازی. اتفاقا می‌گفتم به صورت ناشناس تو برنامه تست وارد بشم که امکان قهرمان بودن به صفر مطلق برسه. بلکه برای فرار از بیهودگی محضی که همه‌جا رو فرا گرفته. فکر می‌کنم ازینکه به شکلی که خودم می‌پسندم فدای مردم دنیا نشم به خودم جفا کردم، و الان بهترین فرصت بود که ازین جفا خلاص بشم، و امکانش نیست. و هیچ فقری بدتر از عدم دسترسی به این امکان نیست.

ملت ازین اعداد بهت‌زده شده‌اند. و این بهت محصول مستقیم آموزش و پرورش دولتی پایتخت محوره. نمی‌تونند باور کنند اهواز به رشت نزدیکتره تا به بندرعباس، چون علاوه بر همه اون چیزهایی که بمون یاد ندادند، جغرافی هم یاد ندادند. شنیدیم به خوزستان میگن «جنوب» و خودمون هم تکرارش کردیم. اما خوزستان غرب بود! اهواز همونقدر که از تهران پایین‌تره، از بندرعباس بالاتره! اگر ملاک کلیت ایران بود، اهواز در میانه و غرب قرار می‌گرفت. اما ملاک پایتخت بود، و هرچی پایین‌تر از پایتخت باشه، جنوبه!

https://twitter.com/amirassan/status/1248921113729564674?s=21

اگه پدرم یکی از دیپلمات‌های جمهوری اسلامی بود من چه عقایدی می‌داشتم؟ بله با این اگرها خیلی میشه بازی کرد. اما فکر می‌کنم با اون نسخه موازی از خودم که در یکی از محلات خراب دیترویت بزرگ شده سر این موضوع که باید خودم رو فدای بقای بشر بکنم به توافق می‌رسیدیم. وقتی غریبه‌های نامرتبطی وجود دارند که باشون سر این موضوع توافق داشته باشم، حتما با نسخه دیترویتی خودم هم به توافق می‌رسیدم.

در طی انتخابات ۲۰۱۶ آمریکا دچار یک شوک شناختی شدم، چون بسیاری از شخصیت‌هایی که فکر می‌کردم استقلال فکری دارند در سیاه‌لشکر همون نظم مستقر سیاسی قرار گرفتند که علنا در ستیز با اکثریت خاموش بود. این شوک چنان مهیب بود که با خودم شرط بستم که دیگه چیزی مهیب‌تر ازین بم اصابت نخواهد کرد.
ولی الان که می‌بینم شخصیت‌هایی بسیار باسواد و محترم، که حتی از آزمون ۲۰۱۶ سالم بیرون اومده بودند، دارند آمار کرونا ایران رو باور می‌کنند و جدی می‌گیرند، شوکی مهیب‌تر بم وارد شده.

آیا برای برای این شوک‌ها پایانی نیست؟

فرماندار نیویورک در کنفرانس خبری امروزش گفت نباید مردم در دوگانه «حفظ جان» و «فعالیت اقتصادی» قرار بگیرند و مجبور باشند یکیش رو انتخاب کنند.

آدم ازین حد از تفرعن ریاکارانه مبهوت میشه. چرا تفرعن؟ چون فکر می‌کنه منِ فرماندار تعیین می‌کنم که چه چندگانه‌هایی باید در زندگی وجود داشته باشد یا نداشته باشد! انگار تراژدی‌های حیات، با دستور جناب، ملغی میشن! ولی زندگی واقعی به «نباید»های فرماندار وقعی نمی‌نهد. انسان‌ها هزاران ساله که مجبورند برای فعالیت اقتصادی ریسک کنند. چون دنیا همینه، و زندگی همینه. الان هم جامعه «مجبور است» ریسک کند. اینکه اختیار انتخاب رو چند بروکرات از مردم بگیرند، به این معنی نیست که اون دوگانه تعطیل شده. فقط به این معنیه که یکی دیگه داره به جای مردم یکی ازون دو رو انتخاب می‌کنه.
و چرا ریاکارانه؟ چون وانمود می‌کنه این تفرعن من از روی همنوع‌دوستی منه!

از تمام کسانی که مدافع تعطیلی اقتصاد برای کنترل شیوع بیماری هستند باید پرسید اگه قرار باشه هر سال یه ویروس جدید بیاد که همینقدر قدرت سرایت داشته باشه، که اصلا بعید نیست، باید هر سال اقتصاد رو تعطیل کنیم؟ یعنی پیشنهادشون اینه هر سال به جای ۱۲ ماه فقط مردادماه که نور آفتاب شدیده فعالیت اقتصادی داشته باشیم؟ این رو باید از پزشکان و پرستاران که مدام میگن «در خانه بمانید» هم باید پرسید. بپرسید اگه قرار باشه فقط مردادماه کار کنیم، هزینه‌های زندگی به کنار، هزینه‌های بهداشت و درمان کشور که شامل حقوق ماهیانه شما هم میشه، باید چجوری تأمین بشه‌؟

سانتا کلارا هم یک سایت مرتب طراحی کرده برای آمار محلی کرونا. این یکی وضعیت تخت‌های آی‌سی‌یو رو هم نشون میده.

https://www.sccgov.org/sites/phd/DiseaseInformation/novel-coronavirus/Pages/dashboard.aspx

شرکت‌هایی آسیایی با تخلیه سرمایه‌ای مواجه شدن، چون موسسات سرمایه‌گذاری با بحران پیش اومده پول‌شون رو کشیدن بیرون ازین منطقه. و بعضی‌ها ماتحت‌شون ازین بابت سوخته، چرا که بخش قابل توجهی از سرمایه این موسسات و بانک‌ها، همون پس‌اندازیه که این شرکت‌های آسیایی در اختیارشون قرار داده بودند.
حالا جانوران آکادمیک دولت‌پرست فرصت رو غنیمت شمرده و دارن میگن «وقتشه که کشورهای آسیایی کنترل بیشتری روی بازارهای مالی خودشون داشته باشند»، که پس‌انداز شرکت داخل کشور باقی بمونه، و ترجیحا توسط دولت مدیریت بشه! چین و ویتنام رو هم به عنوان نمونه‌های موفق این سیاست معرفی می‌کنه!

اینکه تو اندونزی موسسه‌ای نیست که تولیدکننده اندونزیایی بتونه بش اعتماد کنه و پس‌اندازش رو بش بسپاره، دلایلی داره. خود دولت پشت یه سری ازون دلایله.‌ بعد همون دولت رو به عنوان راه حل معرفی می‌کنند!
درسته موسسه اروپایی یا آمریکایی پول رو کشیدن بیرون فعلا، ولی برمیگردن. اما پولی که دست دولته، برای همیشه رفته! هرکی ذره‌ای عقل داره و نگاهی به رییس‌جمهور فیلیپین میندازه میفهمه یه جاسوئیچی رو نباید بش امانت داد، چه برسه چندصدمیلیون دلار پول رو.‌

تا وقتی در ایران هستند، چنان جهاد علمی و اقتصادی می‌کنند تا اقامت آمریکا رو بگیرند که آدم تصور می‌کنه یک قدم مونده به نیکلا تسلا بعدی تبدیل بشن و اون یک قدم رو باید در فرودگاه جان‌اف‌کندی بر زمین بگذارند. ولی وقتی در اونجا مستقر میشن شروع میکنن به پرزنت‌ کردن نمودارها و اعداد آماری جامعه آمریکا، که ما ساکنان قعر جهان‌سوم متوجه بشیم آسمان اونجا هم همین رنگه!
چرا به ما میگن؟ و چرا به فارسی؟ مگه نباید به همشهریان آمریکایی خودشون بگن؟

به دو دلیل مخاطب‌شون ماییم: یک، یا برای اثبات اینکه ما ایرانی‌ها پرتوقعیم و گرنه حکومتی که داریم خیلی هم ناجور نیست! دو، یا برای اثبات اینکه ما ایرانی‌ها هیچ عقب‌افتادگی فکری فرهنگی نداریم، و اگه آخوندها نبودن تمدنی میساختیم که در دنیا بدرخشه!

اما به دو دلیل مخاطب‌شون آدم‌های همونجا نیست هیچوقت. اول اینکه در خطاب به آمریکایی‌ها باید بلد باشند استدلال کنند. تکنیک «من خودم اینجام دارم از نزدیک می‌بینم» در برابر خود آمریکایی‌ها کار نمی‌کنه. دوم اینکه باید نشون بدن انتقاد دارند چون میخوان آمریکا بهتر شه، و میخوان آمریکا بهتر شه چون آمریکا رو دوست دارند!

هروقت اینجا نوشتم مردم ایران درگیر مذهبند، مذهبی نیستند، می‌اومدند مثال‌هایی از گوشه کنار مملکت ذکر می‌کردند که نشون بده نه اینطور نیست! یک مقاومت قابل درکی در برابر پذیرفتن این واقعیت وجود داره.
کلیساها در آمریکا تعطیلند، و این برای آمریکایی‌های مذهبی در این ایام که مناسبت‌های مذهبی مسیحی وجود داره خیلی سنگین اومده. حرف‌شون اینه که چطور کرونا در سوپرمارکت‌ها که بازند و هرروز هزاران نفر توی فضای بسته‌شون تردد می‌کنند منتقل نمیشه، اما در کلیسا میشه؟ تازه سوپرمارکت‌ها نمی‌تونند سقف‌شون رو بردارند ولی ما میتونیم مراسم‌مون رو در فضای باز برگزار کنیم، ما حتی می‌تونیم با حفظ فاصله مراسم‌مون رو برگزار کنیم.

اما اینجا مساجد تعطیلند و هیچ‌کس ککش نمی‌گزه. ندیدم کسی بگه بذارید ورود به مسجد رو منوط به داشتن ماسک کنیم. ندیدم حتی یک نفر بگه بذارید در خیابان نماز جماعت رو برگزار کنیم، مخصوصا الان که کوچه خیابان‌ها خلوتند و مشکلی در سد معبر ایجاد نمی‌کرد. ندیدم امام جماعتی بگه عیب نداره در شرایط اضطرار قواعد نماز جماعت که باید فاصله نفرات با هم به اندازه نیم متر باشه رو نادیده بگیریم و با فاصله چندمتری صف تشکیل بدیم. غیر ازون چندنفر که در حرم رو شکستند که همه آدرس طویله‌شون رو میشناسیم، کسی اهمیتی نداد که عبادت کلا تعطیل شده! انگار امر عبادی هیچ نقشی در زندگی نداشته و کرونا بهانه شد که عیان بشه. و این تازه در شرایطیه که عبادت جمعی، ذات دین اسلامه، نه مسیحیت.

البته به قول خارجی‌ها
Don't get me wrong.
اگه به من بود و اتوریته داشتم با تجمعات خودخواهانه مذهبی که از سرلجبازی هیچ مراقبت بهداشتی رو لحاظ نمی‌کنند چنان برخورد خشن می‌کردم که پشت سرم می‌گفتند خدایا خیر این را نخواستیم شر رضاخان را برگردان! فقط به عنوان یک مشاهده دارم میگم وقتی ادعا می‌کنم مردم ایران دیگه ایمان ندارن، نگید نه. حالا اینکه اتفاق مبارکی است یا شوم است بماند. فعلا چیزی که هست رو انکار نکنید.

ماه پیش یه تحقیقی انجام شده بوده تو تایوان که البته peer-reviewed
نشده، ولی چیز عجیبی توش هست. ۳۲ نفر مبتلا رو زیر نظر گرفتند تا ببینند تماس‌هایی که دارند با چه نرخی ویروس رو انتقال میده. بش میگن اتک ریت! یعنی درصدی از مردم که اگه در معرض تماس باشند، می‌گیرند. بعد دیدند هرچی انتقال صورت گرفته فقط تو خونه بوده، در بین بیش از هزار تماس، حتی یکیش هم خارج خونه باعث انتقال نشده!
آیا این فاصله گذاری اجتماعی از ابتدا یک راهکار غیرعلمی بود؟ نمی‌دونم. ولی به نظر میاد چپاندن مردم تو خونه‌ هم کار احمقانه‌ای بوده. اگه موضوع وایرال لود رو در نظر بگیریم با عقل هم جور میاد. همخونه فرد ناقل چون زمان بیشتری در نزدیکش قرار داره حجم بیشتری از ویروس رو هم دریافت می‌کنه. آیا با محبوس کردن مردم موجب شدیم وخامت حال اون‌هایی که دچار علائم میشن بیشتر بشه؟ جیزز کرایست!
البته نویسندگان مقاله این رو نمیگن، ولی توصیه می‌کنند باید مکانیزم دیگه‌ای برای قرنطینه طراحی کرد چون اینی که هست جوابگو نیست.‌

نمی‌دونم با نرم‌افزار ArcGIS آشنا هستید یا نه. یک ابزار بسیار کارآمد برای ارائه نقشه‌های جذابه.
ایالت فلوریدا برای نمایش آمار کرونا ازین سیستم استفاده کرده‌.

https://experience.arcgis.com/experience/96dd742462124fa0b38ddedb9b25e429

معمولا کشورهایی که نیروی دریایی استخوان‌داری دارند، نقشه رو جدی می‌گیرند.

الان پنج هفته‌ست که کل ایتالیا تعطیل شده. کسی میدونه چرا هنوز دارند هرروز ۶۰۰ کشته میدن؟ دو هفته برای بروز علائم کافی بود. یک هفته هم بستری، یک هفته هم آی‌سی‌یو. پس اینایی که الان دارن فوت می‌کنند بعد از اعمال قرنطینه گرفته بودن.
مقامات ایتالیا میگن منحنی هنوز صاف نشده، و تعطیلی رو تا ماه بعد تمدید کردند! حرفشون هم اینه که اگه نمی‌کردیم بدتر می‌شد!
آدم یاد اینا میفته که وقتی میگی چرا صدقه دادیم ولی آمار بلایا و تصادفات کم نشد؟ میگن اگه نمی‌دادیم آمار بیشتر می‌شد!

سوئد به عنوان کشوری که از همون اول مقاماتش گفتند «مردم ما‌ خودشون رعایت می‌کنند نیازی به اعمال شرایط ویژه نیست» و هنوز رستوران‌هاش باز هستند، تا الان خیلی خوب پیش رفته و منحنیش هم داره به سمت صاف شدن پیش میره.

اگه موفق بشن خیلی‌ها عصبانی میشن.

دوستان میفرمایند نرخ فوتی در یک میلیون نفر در سوئد خیلی بالاست!
در کشورهای کوچک این نرخ معیار خیلی قابل اعتنایی نیست. اگه یک جزیره هزارنفر جمعیت داشته باشه، کافیه فقط ۱۰ نفر فوت کنند تا بشه ۱ درصد جامعه! ۱۰ نفر در هزارنفر میشه ۱۰هزار نفر در یک میلیون نفر که یه چیز تخیلیه. آمریکا که میگن فاجعه‌ست تا الان ۶۷ نفر در یک میلیون‌نفره.

سپس میفرمایند پس چرا این نرخ در دانمارک که نصف سوئد جمعیت داره کمتره؟
اولا که دانمارک همه‌چی رو تعطیل کرده، وقتی مردم بریزند بیرون قسمت دوم سریال شروع میشه. سوئد این مشکل رو نخواهد داشت، حداقل در ابعاد بزرگ. بله دانمارک و بقیه، «الان» کمتره آمارشون (تازه اگه درست گزارش بدن)، اما مجموع جوجه‌ها رو آخر پاییز میشمارن. آخر پاییز به معنی واقعی کلمه. یعنی ابتدای سال ۲۰۲۱.
دوما اگه قراره مقایسه صورت بگیره چرا با اون‌هایی که نرخ فوت در یک‌میلیون‌نفرشون خیلی بیشتره صورت نمی‌گیره؟ در سوئد ۹۰ نفر در یک میلیون‌نفره. این عدد در اسپانیا ۳۷۰ نفر، و در ایتالیا ۳۳۰ نفره. این دو‌ کشور یک‌ماهه که تعطیلند و شرایط‌شون مشابه رمان‌های جورج اورول شده‌. نقش این قرنطینه چی بوده؟ فایده این چندصدمیلیارد یورو خسارت چی بوده؟