شما رو جمع نزدم با آدمایی که لازم می‌دیدند حدیث بسازند برای ارتقاء اجتماعی‌شون. ولی به خاطر همون کلمه سه حرفی داخل این مجموعه‌ای به هرحال.
تو یه آزمون اگه مشخص بشه تعداد کسانی که تقلب کردند انقدر زیاده که اگه رندوم دو نفر از شرکت‌کنندگان رو جدا کنیم یکیشون تقلب کرده، آزمون رو با کل بساطش باطل می‌کنند و یکبار دیگه برگزار می‌کنند. اما ما این کارو با کانسپت سیادت نکردیم. در طول تاریخ بارها کسانی وارد مجموعه سیدها شدند که هیچ ربطی به اون خانواده نداشتند تا جایی که امروز معلوم نیست کی به کیه (اگه کسی گفت میدونه، کذابه). با وجود این همه تقلب، که خیلی‌هاشون انقدر قدیمی‌ان که نمیشه ردشو گرفت، باید کل قضیه رو کنسل می‌کردیم.
از طرفی سیادت شیعه دچار یک تناقض ذاتی هم هست. حفظ اصالت خانوادگی و نژادی، نیاز به دو قابلیت داره. اول اینکه بتونن خودشون رو ایزوله نگه دارند از غریبه‌ها، مثل یهودیان، یا انقدر ثروتمند باشند که اختیار اینکه چه کسانی باشون وصلت می‌کنند در دست خودشون باشه، مثل اشراف پادشاهی در اروپا. حفظ اصالت هیچ‌وقت چیزی نبوده که عوام از پسش بربیان. مردم عادی حتی خونه‌ای که با زحمت می‌ساختند نمی‌تونستن دو سه نسل نگه دارند (و عجیب نیست خانواده‌های اصیل اروپا همونایی هستند که قلعه‌هاشون رو هم حفظ کردن بعد چندصدسال). در حالی که خانواده اهل‌بیت نه تنها ایزوله نموندند، بلکه متنوع‌ترین وصلت‌ها رو پذیرفتند، و گاهی وصلت بشون تحمیل می‌شد تا اینکه وصلت رو دیکته کنند.
نمیشه اصالتی رو جدی گرفت که خیلی وقته وجود نداره.

فکر کردن به اینکه ما چقدر پرتیم از دنیا میتونه باعث سوت کشیدن مخ‌مون بشه.
حتما چیزهایی درباره بازی اتاق فرار به گوشتون خورده.. همون بازی‌های فیریکی که داخل یک فضای بسته محبوس میشید و یک ساعت یا کمی بیشتر یا کمتر فرصت دارید تا خودتون رو نجات بدید. ظاهرا تو ایران هم هست، اما خیلی محدوده. فکر می‌کنید در آمریکا چقدر هست؟ ۲۳۵۰ اتاق فرار تا آگوست ۲۰۱۹ که همین الان باشه! و بیشترشون به طرز باورنکردنی پیچیده و پیشرفته شدن.
اما این بیزینس به صورت کلی در حال افوله! چون بعضی ایده‌ها ذوق موقت ایجاد می‌کنند، و بعد ازون فقط کسانی مشتریش خواهند بود که خسته نمیشن، و اون‌ها هم تعدادشون کمه. درسته الان به نزدیک دوهزار و چهارصدتا رسیده اما خیلی‌ها هم تعطیل کردند.
بازار اهمیت نمیده که چه احساسی نسبت به ایده‌ها داریم. ما دوست داریم خیلی چیزها تا ابد زنده بمونند، اما منطقی نیست بمونند، تازه حاضر هم نیستیم هزینه‌ش رو بدیم (کسانی که میگن دولت باید شغل گیوه‌بافی رو زنده نگه‌داره حاضر نیستند حتی سالی یک بار گیوه بخرن). اگه چیزی دوره‌ش تمومه، باید تموم بشه، تا منابع هدر نرن.

به هرحال، یه بیزینس پا گرفت، اوج گرفت، به نهایت شکوفایی رسید، به بلوغ رسید، و حالا تو سراشیبی و منتظر ایده‌های بعدیه، اما ایران هنوز تو مرحله اول قصه‌ست!
انگار موقع تماشای فوتبال صدای از جا پریدن همسایه‌ها از شادی گل رو بشنوی، ولی تلویزیونت بعد پونزده دقیقه صحنه گل رو نشون بده! ما دقیقا جلوی اون تلویزیونیم.

توصیه می‌کنم برای شناخت اهل‌بیت به مناجات ایشان اکتفا نکنید. این عزیزان هنگام دعا حالات معنوی خاصی بشون دست میداد که خیلی نایس و معصوم می‌شدند. همین بزرگوار یک روز در کوفه به مردم گفت:

«فوالذی لا اله الا هو انی لعلی جادة الحق و انهم لعلی مزلة الباطل».
«قسم به خدایی که جز او خدایی نیست من در جاده حق حرکت می‌کنم و آن‌ها (مخالفینم) بر پرتگاه باطل قرار دارند!».

خیلی شبیه کسی نیست که فکر می‌کنه احتمال داره گمراه باشه.


https://t.iss.one/ajibzad/376

چرا اتفاقا، ازینکه بگه ممکنه اشتباه کنه ابایی نداشت، جای دیگه فرموده:

«فانی لست فی نفسی بفوق ان اخطیء و لا آمن ذلک من فعلی، الاان یکفی الله من نفسی..»
«خود را برتر از آن که اشتباه کنم و از آن مصون باشم نمی‌دانم، مگر آنکه خداوند مرا حفظ فرماید..».

اما نکته همون‌جاست «مگر اینکه خدا..». همین تموم میکنه کار رو. اگه می‌گفت باید بریم جنگ همه باید می‌گفتن چشم، چون حکم خداست! ولی اگه تو جنگ یکی می‌گفت بهتره از چپ حمله کنیم تا راست، ممکن بود گوش بده (البته مدرکی وجود نداره که ثابت کنه حتی در این موارد هم حرف گوش میداده. موقع انتخاب استاندار به توصیه هیچ‌کس وقعی نمی‌نهاد، بعد که طرف فاسد در می‌اومد می‌گفت: بابات آدم صالحی بود، فکر کردم تو هم مثل باباتی!.. و اصحاب هم نمی‌گفتن «خسته‌نباشی»).

خلاصه اینکه اون مناجات‌ها حالت شاعرانگی دارن و چیزی رو نباید باش تفسیر کرد. مثل نامه‌های عاشقانه که به معشوقت می‌گی من خیلی داغونم، تو خیلی خوبی!

معماران انگلیسی هم فهمیدن همون آجر که قدیم استفاده می‌کردن بهتر از شیشه و‌فولاد بوده. و با بتن سفید ترکیب خوبی میده.
کاش معمار ایرانی هم از روم باستان بکشه بیرون و به آجر رجعت کنه.

استاد قدوسی با محاسبه سرانگشتی‌شون تخمین زدند برای برقی کردن کل خودروها و شارژشون، کافیه ظرفیت نیروگاه‌ها ۳۰ درصد بیشتر بشه!

بذارید منم محاسبه سرانگشتی خودم رو بکنم، اما برای ایران.
بهتره اول کل مسافت طی شده در طول روز رو بدست بیاریم. ۲۰ میلیون خودرو وجود داره در ایران، و مصرف بنزین روزانه‌مون حدود ۹۰ میلیون لیتره. یعنی به طور متوسط هر خودرو داره روزی ۴ لیتر و نیم بنزین مصرف می‌کنه. میزان مصرف خودروها در ایران، حدود ۷.۷ لیتر به ازای صد کیلومتره. با این وضع بازدهی، هر خودرو چقدر میتونه مسافت طی کنه با ۴ لیتر و نیم؟ ۵۸ کیلومتر! برای اینکه رند بشه میگیم ۶۰ کیلومتر.
آخرین مدل خودرو تسلا، به ازای هر ۱۰۰ کیلومتر ۱۶ کیلووات ساعت مصرف می‌کنه، یا هر کیلومتر، ۱۶۰ وات، که فوق‌العاده‌ست، چون قبلا ۲۵۰ وات بود، و غیر از تسلا جایی این عدد رو پیدا نمی‌کنید، ولی فرض کنیم همه مردم ایران می‌تونن تسلا بخرن. اگه بخوان باش روزی ۶۰ کیلومتر مسافت طی کنند میشه روزی ۹۶۰۰ وات ساعت. اینم رندش کنیم و بگیم ۹ و نیم کیلووات. حالا دوباره ضرب کنیم به تعداد ماشین‌ها. ۲۰ میلیون، ۹ و نیم کیلووات برابر است با ۱۹۰ هزارمگاوات. که اگه تقسیم کنیم به ۲۴ ساعت، میشه حدودا ۸ هزارمگاوات ساعت! پیک امسال در تیرماه به ۵۷ هزارمگاوات رسید. یعنی این میزان برق، یک هفتم زمان پیکه. یعنی اگه ظرفیت رو ۱۵ درصد بیشتر کنیم میشه همه ماشین‌های مردم رو شارژ کرد.

۳۰ درصد ایشون درسته یا ۱۵ درصد من؟ شاید هر دو، چون من فقط سواری‌ها رو حساب کردم و حساب ایشون شامل همه وسائل نقلیه میشده که پرمصرف‌ترن. به هرحال این نشون میده نیاز به کن‌فیکون کردن زیرساخت نداریم. برای اینکه تصورش راحت‌تر بشه، میشه با کولر گازی مقایسه‌ش کرد. گفتیم برای روزی ۶۰ کیلومتر، حدود ۹ و نیم کیلووات ساعت برق لازمه. کولرگازی ما اپ اختصاصی برای گوشی‌های هوشمند داره که میشه علاوه بر کنترل، میزان مصرفش رو هم چک کرد. همین پریروز ۱۲ کیلووات مصرف کرده بود! یعنی اگه روشنش نمی‌کردیم و به جاش ذخیره می‌کردیم تو باتری ماشین، باش می‌تونستیم ۷۵ کیلومتر مسافت طی کنیم، یعنی از میدان نیاوران تهران تا فرودگاه امام‌خمینی!


https://t.iss.one/hamedghoddusi/632

گویا اعتبار احادیث به سندشون نیست، به عطسه بعدشونه!

واکنش رایان گاسلینگ به حدیث بالا

کسانی که چنین پرت و پلاهایی رو روایت کرده و برای همیشه در مکتوبات دینی ما ثبت کردند، از دو دسته خارج نبودند. یا فوق‌العاده کودن بودند، که مهمل رو از مهم تشخیص نمیدادند، یا فوق‌العاده پدرسوخته بودند و هدفشون دقیقا اشاعه موهومات بی‌معنی بود. حالا محتوایی که توسط چنین افرادی نقل شده رو بذاریم کنار، چقدرش باقی میمونه؟ یعنی چقدرشون توسط کسانی منتقل شدند که «مطمئنیم» هم عقل داشتند هم وجدان؟ من میگم ۱۰ درصد! دین ما توسط کسانی به ما انتقال پیدا کرده که اگه فیس تو فیس باشون برخورد می‌کردیم، حاضر نبودیم حتی انقدری بشون اعتماد کنیم که مثلا بگیم بیا این پولو بگیر برو یک کیلو گوجه بخر بیار! چه برسه اینکه ازشون بخوایم برامون تعریف کنند حقیقت چی بوده!

دو‌ تا پادکست گوش دادم. تو یکیش استفن ولفرم می‌گفت ریاضیات از زمان تمدن بین‌النهرین تا اوائل قرن هجدهم وسیله‌ای بود برای حل مشکلات دنیای واقعی. در تمام این تاریخ طولانی، ریاضیدان تحقیق میدانی انجام میداد. چیزهایی که روی کاغذ می‌نوشت یه ربطی به بیرون داشت. از ۱۸۳۰ به بعد اما، ریاضی کاملا انتزاعی شد. از ۱۹۳۰ این انتزاع، فیزیک نظری رو زیر و رو کرد. و الان (در آستانه ۲۰۳۰) قدرت کامپیوترها داره محاسبات و مدلسازی رو زیر و رو می‌کنه. اما چیز عجیبی که وجود داره اینه که اگه چیزی در ریاضی درست باشه، تا ابد درسته. چیزی که زمان اقلیدس درستیش اثبات شد، الان هم درسته.
تو اون یکی، یک زنی که الان کارآفرین باید باشه اگه اشتباه نکنم، داستان دوران جوانیش رو تعریف کرد که تماما به خاطر اعتیاد به الکل، تباه شده بوده. هرچند که الان با زحمت فراوان ترک کرده اما معتقده مغز همه در برابر اعتیاد به یک اندازه مقاوم نیست، و از بعضی‌ها نمیشه انتظار داشت بدون سرپرست شایسته بتونن از پسش بربیان. یعنی همونطور که وجود پدر و مادر برای بچه لازمه تا مثلا مواظب باشن از بالکن خونه پرت نشه پایین، همونقدر لازمند تا نذارن بره طرف ماده اعتیادآور. ولی همونطور که خودش از رفتارش می‌گفت، دختر ۱۵ ساله حرف‌شنوی از والدین نداره در دوران ما.

کنتراست این دو، حس غریبی داره. نخبگان جهان مشغول پردازش‌های فکری پیچیده هستند، و اون بیرون عوام مشغول دست و پنجه‌نرم کردن با معضلاتی که فوق‌العاده ساختار ساده‌ای دارند، اما حل نمیشن.

پامنبری آقامیری ازش میپرسه شما که همش میگی خدا اینجوری نیست که همه میگن، پیامبر اینجوری نیست که همه میگن، شرع اینجوری نیست که همه میگن و فلان، یعنی داری میگی فقط من می‌فهمم خدا چجوریه پیامبر چجوریه شرع چجوریه اخلاق چجوریه، چطور میشه هیشکی نفهمه فقط شما بفهمی؟.. بعد آقامیری میاد جوابشو بده میگه ادعا ندارم فقط من می‌فهمم و می‌دونم، قبلا گفته شده، قبلا نوشته شده، شما گوش ندادید، شما نخوندید. مثلا داستان راستان مطهری رو نخونید. امام موسی صدر رو نمیشناسید!

لازمه باز گیف رایان گاسلینگ رو بذارم؟
دیالوگ بالامنبری با پامنبری‌هاش، بیشتر مواقع مناظره گیج و گیج‌تره!

اگه جامعه دچار گمراهی و ابتذال باشه، طبیعیه اونی که دچار گمراهی نیست ادعا کنه چیزهایی میفهمه و میدونه که بقیه نمی‌دونن. اگه قرار بود «چطو هیشکی نفهمید تو فهمیدی» یه اصل باشه، میشد به گالیله هم گفت، کما اینکه گفتند البته. میخوای طرف گالیله باشی یا طرف کلیسا بالاخره؟ حتی در خود قرآن این طرز مجادله رو رد کرده.. وقتی میگه فرستاده‌ ما در فلان آبادی تبلیغ می‌کرد بش می‌گفتن «احساس می‌کنی تحفه خاصی هستی؟».

و البته اون طرف هم گالیله‌ای هم در کار نیست شوربختانه. اونی که همچنان دستاویزش برای هدایت در سال ۲۰۱۹، امثال مطهری و صدر هستند، خودش نیاز به نجات فوری داره‌.

در وضع بدی هستیم انصافا.

ازینکه تعدادی از ایرانیان مقیم سوئد هم‌سفره مقامات نظام بشند نباید تعجب کرد. این پدیده همواره در تاریخ در بین اقلیت‌های ضعیف وجود داشته. عده‌ای از یهودیان ضدصهیونیسم دیترویت هم شام رو با نماینده فلسطینی ‌تبار ضداسراییل و ضدیهود کنگره خوردند. این کارو شوروی هم انجام میداد. اون‌ها حتی یک ستاد پروپاگاندای مخصوص علیه یهودیان داشتند که بیشتر اعضای اون ستاد یهودی بودند! روش همیشه همینه: ببینید، اینا خودشون یهودی‌ان و با سیاست‌های ما موافقند، پس مشکل از ما نیست، مشکل از شماست!
داخل اقلیت ضعیف، همیشه اقلیتی وجود داره که کاسه‌لیس طرف قدرتمندتر میشه. ما با این که تقریبا ۹۰ میلیون‌نفریم ولی از لحاظ آزادی فعالیت، مشابه یک اقلیت هستیم. نه تنها حکومت خودمون، بلکه بقیه دولت‌های دنیا، و حتی سوئد، ما رو به رسمیت نمیشناسه (مجری سوئدی نشستی که ظریف توش شرکت داشت از حضار می‌خواست با کف مرتب تشویقش کنند!). دقیقا حالتی که یک قوم اقلیت و به حاشیه‌رانده‌شده داره.
به این اقلیتِ کاسه‌لیسِ داخلِ اقلیتِ خودمون نباید بها داد. فعلا اولویت درک این واقعیته که یک اقلیت ضعیفیم. چیزی که یهودیان رو از نابودی نجات داد، تبدیل ابرقدرت موجود به «متحد» بود. حتی یک بچه دبستانی هم میدونه برای اینکه کتک نخوره نیاز به متحد قلدر داره. یهودیان تحت ستم چندان گرفتار ناسیونالیسم نبودند.. بنابراین مثل یک ایرانی مغرور ایده وابستگی به بیگانه رو رد نمی‌کردند. حتی نگاهی گذرا به تاریخ تشکیل اسراییل نشون میده که نخبه‌های این‌ها اوج بلوغ سیاسی رو نمایش دادند، یعنی استفاده حداکثری از قدرت بیگانه به نفع مردمی که پراکنده هستند و لازمه نجات‌شون داد. فرق این نخبه‌ها با فعالان ما اینه که فعالان ما منتظرند که بیگانه بیاد براشون پروژه تعریف کنه، و اون‌ها اجرا کنند. اما نخبه یهودی به بیگانه می‌گفت پروژه من اینه، و اینارو لازم دارم، میتونی کمک کنی یا نمیتونی؟

اون یهودیانی که برای شوروی خوش‌خدمتی می‌کردند (در حالی که جان هم‌کیشان‌شون توسط همون شوروی در معرض خطر بود) به کارشون ادامه دادند و هنوز وجود دارند و هیچ‌چیزی تغییر نکرده، اما اسراییل به یک قدرت غیرقابل انکار تبدیل شده. یهودیان وقت‌ و حواسشون رو بابت این اقلیت داخلی هدر ندادند، ما هم نباید بدیم.

واقعا در این راه مصمم بودند، چون موفق شدند تمام مظاهر غربی مثل آزادی بیان، مثل نقد دین، مثل پارلمان، مثل قانون اساسی، مثل انتخابات و حق تعیین سرنوشت، مثل آیین دادرسی انسان‌محور، مثل حقوق‌بشر، مثل حقوق شهروندی، مثل عدالت جنسیتی، مثل حق مالکیت فردی، مثل مطبوعات، مثل سینما، مثل دانشگاه و ازین قبیل چیزهای خاک‌برسری و نجس را کنار بگذارند یا نابود کنند.

شرم بر من که به این آدم‌ها رأی می‌دادم روزی.

شرکت معظم پروکتر اند گمبل گزارش مالی سالیانه خودش رو منتشر کرد که همه اعداد حاکی از وضع مناسب شرکته. فروش بیش از ۶۷ میلیارد دلار، که نشون داد در همه بخش‌ها، از پودر ماشین گرفته تا خمیردندان رشد داشته. (جهت ابعاد: با ۶۷ میلیارد میشه ۱۸ سال به ۸۰ میلیون ایرانی، ماهی ۴۵ تومن یارانه نقدی داد). اما یکی از زیرمجموعه‌هاش داره خونریزی می‌کنه: ژیلت!
سال ۲۰۰۵ این شرکت رو ۵۷ میلیارد دلار خرید، ولی اصلا این مقدار رو درنیاورد و الان هم اصلا وضع فروشش خوب نیست. طوری که در سالی که گذشت ۱۲ میلیارد دلار رایت‌داون کردن براش. وقتی یه چیزی میخرن بعد معلوم میشه اونقدر نمیارزیده، تو اسناد حسابداری اصطلاحا رایت‌داون می‌کنند. یعنی قبلا گفته بودیم ۱۰۰ تومن به دارایی‌هامون اضافه شد؟ خب الان میگیم ۸۰ تومن بوده، ۲۰ تاش زیادی بوده. اینجوری مالیات کمتری هم بشون میخوره. ولی یه جور تشریفات بروکراتیکه برای ماستمالی خرابکاری‌های شرکت در خرید! قاعدتا اونی که این برند رو ۵۷ میلیارد بشون انداخت باید ببندند به گاری و در شهر بچرخونند، ولی اینطور نیست. از همین جهته که نسیم طالب میگه باید مدیران و مشاوران شرکت‌ها در ریسک و زیان شریک باشند. وقتی نفعی ایجاد میشه، میذارن به حساب مدیران، و وقتی ضرری ایجاد میشه میذارن به حساب کسادی بازار!.. و پی اند جی دقیقا هم همین رو بهانه کرد و گفت در بخش اصلاح صورت رقبای زیادی پیدا شدند که قیمت‌شون پایین‌تره و.. بعد ازین «و» جالب میشه قضیه،.. و مردان به خاطر تغییر در نُرم اجتماعی در داشتن ریش، کمتر از گذشته صورت‌شون رو اصلاح می‌کنند!
من اگه سهامدارشون بودم در جلسه پرس و پاسخ با مدیرعامل بش می‌گفتم شما تو بقیه بخش‌ها هم رقیب کم ندارید، مثلا یونیلیور رقیب کمی نیست، چرا تو اون بخش نه تنها فروش‌تون کمتر نشده که بیشتر هم شده؟ و اگه مردها دارن کمتر اصلاح می‌کنند باید فروش تیغ همه برندها کم باشه، اما فقط شما مشکل دارید! امکان نداره، احیانا، خدای نکرده، قسمتی از مشتریان‌تون رو به خاطر کمپین تبلیغاتی لیبرالی که راه انداختین از دست داده باشین؟ تو اون تبلیغات اینطور به نظر می‌رسید که ۹۰ درصد مردها یک مشت نر وحشی و بیشعور هستند، و فقط ۱۰ درصدشون آدمند، و اون‌ها هم مردهایی هستند که یا آلت مردانه ندارند یا شبیه زن‌ها هستند! طبیعتا نمیشه به شعور مشتریان‌مون توهین کنیم بعد انتظار داشته باشیم به برندمون وفادار بمونند.. هوم؟

البته فکر نکنم یک جواب تخصصی بده. چون جواب‌شون رو قبلا دادن. نه تنها ازون تبلیغات اظهار پشیمانی نمی‌کنند بلکه میگن این مسیر رو ادامه خواهیم داد! و البته فقط ژیلت نیست. در یک نظرسنجی، مدیران عامل نزدیک به ۱۲۰ شرکت گفتند معتقدند شرکت باید اهدافی والاتر از صرفا کسب سود داشته باشه! .. و خب چه هدفی بالاتر از قاطی شدن تو دعواهای اجتماعی؟ یا فمنیست‌بازی؟
هرچند که شاشیدن روی سطح سخت با عواقبی همراهه.. از قضا همین دیروز ژیلت تبلیغی پخش کرد برای تیغ اصلاح‌صورت که روی کاراکتر «آتش‌نشان»، یعنی نماد مرد آلفا، تمرکز کرده بود! مثل اینکه مردان بتا اونقدری که فکر می‌کردند پولساز نیستند.

در راستای #لعنت_به_آسفالت

واقعا مضحکه که برای ترفیع شخصیت فرد، میگن «مانع شد که طرفدارانش فرد توهین‌کننده رو به قتل برسونند».. انگار خیلی نرمال و موجهه که یک انسان رو به خاطر کلماتی که از دهانش خارج شده بُکشن، و کسی که قید خونریزی رو زده یعنی خیلی جوانمرده!! با این استاندارد مایی که در دنیای واقعی در معرض کلکسیونی از فشارهای عصبی هستیم و دوام میاریم و در شبکه‌های مجازی کل وجودمون رو به فحش می‌بندند اما عین خیال‌مون نیست، قدیسی چیزی هستیم!