شرکتتون اگه نیرو خواست بهم بگید😒

یلدا مبارک 💙

جمهوری

توی یوتیوب شروع کردم از وسایل روی میزم Short گرفتن با کمترین انرژی و زمان و فرش اتاق تا الان خیلی خوب بازخورد گرفتم.

انگار هرچی تو یوتوب شل و چیل‌تر جلو بری راحت‌تر دیده می‌شی.

زندگی هم همینه مهندس.

Good idea.

حکومت زندگی، آزادی و آینده رو از همه‌امون گرفته و اینو از هر جای ایران که باشیم خیلی واضح می‌تونیم ببینیم. حتی اونی که تا چند سال پیش کور بود و نمی‌دیدم الان دیگه می‌ببینه. اونی که از بدبختی جامعه بهش می‌رسید و به قول خودمون وصل بود هم الان دیگه میدونه اوضاع چقدر خرابه.
دومین مسئله بزرگی که این روزا ما باهاش درگیریم اینه که نمی‌تونیم باهمدیگه حرف بزنیم، توی توییتر و اینستا صبح تا شب داریم همدیگه رو به فحش خارومادر می‌کشیم، هرکی یکم نظرش با ما فرق داره می‌شه سایبری، تحمل نظر منفی همدیگه رو نداریم. تا فلانی میاد حرف بزنه می‌گیم طرف کمونیسته ولش کن، اون ۴ سال پیش رفت رای داد خائنه، اون یکیم که شال رو سرشه پس قطعا مخالف آزادیه.
من سن و سوادی ندارم، بترکونه ۳ ماه یه بار یه کتابو تموم کنم ولی خوب میدونم که این دعواهای امروز جامعه‌ی ما اگه سودی داشته باشه قطعا برای "ما" نیست. کاش از برچسب زدن روی همدیگه دست بکشیم. به نظرم وقتی یکی توییتی می‌زنه یا نظری میده وقتی همون اول بهش برچسب می‌زنیم که تو فلانی پس نظرت چرنده واقعا داریم راهو اشتباه میریم. من واضحا با رضا پهلوی موافق نیستم، شاید ۴ ماه بعدم بیشتر درباره‌اش بخونم (که این کارو دارم می‌کنم) و نظرم عوض شه بعد طرف میاد به من میگه چرا جای لگد زدن به پهلوی به اخوندا نمیزنی. واقعا فکر می‌کنه کل فعالیت سیاسی یه آدم به توییت زدن توی چند روز خلاصه می‌شه. شاید پارسال وقتی پله‌های دادستانی رو بالا میرفتم منم باید مثل بقیه از زنگ زدنای پرایوت نامبر اسکرین شات میزاشتم که این چیزا بره تو رزومم، من حتی روزی که رفته بودم برای بازجویی توی اطلاعات سپاه نه خانوادم می‌دونست (هنوزم نمیدونن ولی داداشم تو کاناله اینو بخونه تازه می‌فهمه) و نه دوستام. فقط با یه نفر رفتم که اگه مشکلی پیش اومد بقیه مطلع شن، ۶۰-۷۰ تا کاغذ توییت فقط ازم روی میز بود بابا مگه باید حتما دادش زد؟ طرف یه بازداشتگاه توی اعتراضات میره تا بایو پیجش می‌نویسه اما من جایی نگفتم، چرا؟ نمیدونم، می‌گفتم که چی بشه؟ کل کارایی که طرف توی این ۵ سال کرده توییت زدن بوده بعد خیلی راحت انگشتشو طرفت می‌گیرن می‌گن چون تو فلان توییتو ریتوییت کردی پس طرفدار آخوندایی😕 بیخیال واقعا.

اینا چیزایی نیست که ناراحتم کنن این روزا دلیل واسه ناراحتی زیاد دارم فقط ناامید می‌شم وقتی می‌بینیم هنوز نه می‌تونیم باهمدیگه حرف بزنیم و نه بحث کنیم. امیدوارم یه روز با هر اعتقاد و عقیده‌ای که داریم از مسلمون تا آتئیست بتونیم کنار همدیگه زندگی کنیم. شاید اصلا سرکوب کردن حکومت یه خرد جمعی از خود ما و انعکاس رفتارهای خود ما توی یه مقیاس بزرگ‌تر باشه.

اپلیکیشن p-telegram یه فورک از خود تلگرامه که برای مواقع بحرانی ساخته شده. مثلا می‌شه یه رمز واقعی و جعلی ست کرد که وقتی جعلی رو میزنی کلا یه سری مخاطب دیگه بالا بیاد. یا پیاما حذف بشن، یا پیام کمک به یه سری آدما فرستاده بشه.

نسخه اندروید داره، یه چک بکنید جالبه:

🔗 github.com/wrwrabbit/Partisan-Telegram-Android

این افزونه رو هم پارسال مصطفی نوشت برای رمزنگاری E2E توی پیامرسان‌های داخلی، وقتی اینترنت قطع باشه می‌شه باهاش توی پیامرسان‌های ایرانی بدون اینکه محتوای پیام رو ببینن چت کرد.

منم روش مشارکت کردم، مصطفی هم همون هم‌تیمی من توی ولاگ مسابقه دانشگاه شریفه.

https://github.com/mostafa-kheibary/ChatGuard

اینو ببینید، هنوز دارن شلیک می‌کنن ولی ۵ نفر میرن جلو جنازه‌اشو از وسط بر می‌دارن :)

«کاترین لیندزکوگ» در کتاب «تظاهر، فریب و کلاهبرداری» به ده توصیهٔ ویکتور لوستیگ اشاره می‌کند که می‌تواند بیانگر بخشی از فکرهای او باشد: «شنوندهٔ صبوری باش، تند حرف نزن و سریع مخالفت نکن! هرگز با بی حوصلگی به دیگران نگاه نکن و بگذار دیگران عقاید سیاسی خود را بگویند، سپس با آنها موافقت کن. اجازه بده دیگران عقاید مذهبی خود را بگویند و نقاط مشترک را عامل تشابه خودت با آنها بدان. دربارهٔ مسائل جنسی با هیچ‌کس صحبت نکن، مگر با فردی که به او علاقه‌مندی. هیچ‌گاه دربارهٔ زندگی خصوصی دیگران فضولی نکن، آنها خودشان به تو خواهند گفت و هرگز دربارهٔ بیماری حرف نزن، مگر برای کسی که می‌خواهد به تو توجه و کمک کند. مشاهده‌گر صبوری باش»!

ایونت اصلی امشبه

بخش بزرگی از آنچه امروز به نام VPN، عبور از فیلترینگ و مقاومت دیجیتال می‌شناسیم، روی خون و ایستادگی خیزش ۱۴۰۱ ساخته شد. یاد بیش از ۸۰۰ انسانی که جان دادند و هزاران مبارزی که ایستادند؛ در جنبش زن، زندگی، آزادی. اعتراضات سال‌های قبل راه را باز کردند، اما انفجار خلاقیت، جسارت و شکوفایی واقعی در سال ۱۴۰۱ اتفاق افتاد؛ جایی که مردم نشان دادند حتی اینترنت را هم نمی‌شود با سرکوب خاموش کرد.