آیا یک جرقه کوچک، نرم افزار شما را به آتش می‌کشد؟ پتر Circuit Breaker

در روز های اول صنعت برق، خانه ها با یک خطر بزرگ رو به رو بودن. اگه جریان برق زیاد میشد، سیم ها داغ می‌شدن و کل خونه می‌سوخت.
راه حل اولیه فیوز بود که می سوخت و باید عوض میشد. اما مهندسان شاهکار بهتری ساختن. مدارشکن یا همون Circuit Breaker.

نحوه کارش ساده بود. اگه فشار زیاد شد، کلید می‌پره و جریان قطع می‌شه. وقتی سیستم خنک شد، دوباره کلید رو می‌زنیم. بدون نیاز به تعویض قطعه!

این مفهوم در دنیای نرم افزار تو سال 2007 در کتاب Release It به این شکل معرفی شد:
"چرا وقتی یک دیتابیس یا سرویس خارجی داره می‌میره و خطا میده، ما همچنان بهش ریکوئست می‌فرستیم؟ این کار مثل لگد زدن به اسب مرده است! هم وقت ما تلف میشه، هم اون سرویس بیچاره فرصت پیدا نمیکنه بلند بشه."

چطور ازش استفاده کنیم؟
مدارشکن مثل یک پروکسی بین سرویس شما و یک سرویس خارجی مثل درگاه پرداخت، سرویس یوزر و ... قرار میگیره.

این پترن بر اساس state machine کار میکنه و سه تا حالت داره:
۱. حالت بسته:
همه چیز آرومه، ترافیک عبور می‌کنه.
۲. باز:
اگه تعداد خطاها از یه حد گذشت مثلا پنج خطا در ده ثانیه، مدار میپره! حالا هر چی درخواست بیاد، بدون اینکه به سرویس مقصد برسه درجا خطا برمیگردونیم. اینطوری دیگه منابع سرور درگیر انتظار نمیشه و سرویس مقصد هم فرصت نفس کشیدن و ریکاوری پیدا میکنه.
3. نیمه باز:
بعد از مدتی، یک یا چند تا درخواست آزمایشی رد میشه. اگه موفق بود، مدار دوباره وصل میشه.

با مدارشکن سیستم شما یاد میگیره که گاهی کار نکردن بهتر از تلاش کردن و سوختنه.

درباره circuit breaker در Azure Architecture Center:

https://learn.microsoft.com/en-us/azure/architecture/patterns/circuit-breaker

#pattern #circuit_breaker

@Syntax_fa