🖊 در تقدیس «صلح»
✍️محمدحسین روانبخش
🔸تازه در مطبوعات شروع به کار کرده بودم. یک همکار و دوست جدیدم داستان کوتاهی نوشته بود که داد بخوانم و نظرم را بگویم. داستان درباره سربازی بود که در جنگ حاضر به جنگیدن نبود، حمله که شروع میشود با سربازان دیگر به طرف دشمن میدود ولی خودش را زمین میاندازد و در طول جنگ شبانه همانجا ثابت میماند. در این ساعتهای طولانی و دشوار با خود فکر میکند که چطور برای همیشه از جنگ بگریزد، نقشه میکشد که فرار کند یا خودش را مجروح کند، دعا میکند که آنشب را زنده بماند، به خانوادهاش فکر میکند و... صبح که میشود حمله پایان یافته و اطرافش دیگر خبری نیست، برمیخیزد و منفجر میشود. او در طول شب روی مین خوابیده بود.
🔸هنوز مزه خواندن داستان زیر زبانم است و پیام زیبایی که داشت: در جنگ همه قربانی هستند، چه آنکه میجنگد و چه آنکه از جنگ میگریزد. جنگ چیز خوبی نیست! این را ما، نسلی که نوجوانیاش را با جنگ، با آژیر قرمز، با شهادت جوانهای فامیل و محله، با کندن پناهگاه در حیاط مدرسه و تقدیس جنگ گذرانده، نسلی که جوانیاش را با مصیبتهای بعد از جنگ تباه شده دیده و نسلی که هنوز هم سایه جنگ را بر سر کشور و خانوادهاش میبیند، خوب میفهمد.
🔸این واقعیت را زندهیاد قیصر امینپور، به زبانی دیگر هم گفته بود، از زبان شهیدی که در لحظه پایان حیات خویش، آرزویی دیگر برای دیگران داشت:
شهيدی كه بر خاك میخفت
سرانگشت در خون خود میزد و مینوشت
دو سه حرف بر سنگ:
«به اميد پيروزی واقعی
نه در جنگ،
كه بر جنگ!»
🔸 در جایی و در همان سالهای جوانی از محسن مخملباف خوانده بودم که «من چه کنم که صلح را حتی بر عدالت ترجیح میدهم. چرا که میپندارم ملتها در نبود عدالت، نیمی از هستی خود را از دست میدهند اما در نبود صلح، همه آن را» (دیدن و ندیدن، ص ۵۹) و سالها پس از آن این واقعیت را در غزه میبینم.
🔸 میدانم که آرزوی صلح، آرزوی محالی است، همیشه جنگطلبان و دژخیمانی چون چنگیز و هیتلر و نتانیاهو هستند. تاریخدانی چون ویل دورانت نوشته است که «صلح فقط یک کلمه است!» اما من دلم میخواهد آنچه برای من، برای خانوادهام و برای هموطنانم مبنا و نزدیک و محتملترین گزینه ممکن باشد، همین «یک کلمه» باشد، کلمهای که از آن «یک کلمه» دیگر که از دوران ناصری آرزوی ایرانیان است (قانون) هم مهمتر است!
نقل از:
🆔 @sokhanranihaa
----
#بازنشر
#بنیاد_توسعه_صلح_و_مهربانی
#مهربانی_های_کوچک
#موهبت_صلح
@sopskf
✍️محمدحسین روانبخش
🔸تازه در مطبوعات شروع به کار کرده بودم. یک همکار و دوست جدیدم داستان کوتاهی نوشته بود که داد بخوانم و نظرم را بگویم. داستان درباره سربازی بود که در جنگ حاضر به جنگیدن نبود، حمله که شروع میشود با سربازان دیگر به طرف دشمن میدود ولی خودش را زمین میاندازد و در طول جنگ شبانه همانجا ثابت میماند. در این ساعتهای طولانی و دشوار با خود فکر میکند که چطور برای همیشه از جنگ بگریزد، نقشه میکشد که فرار کند یا خودش را مجروح کند، دعا میکند که آنشب را زنده بماند، به خانوادهاش فکر میکند و... صبح که میشود حمله پایان یافته و اطرافش دیگر خبری نیست، برمیخیزد و منفجر میشود. او در طول شب روی مین خوابیده بود.
🔸هنوز مزه خواندن داستان زیر زبانم است و پیام زیبایی که داشت: در جنگ همه قربانی هستند، چه آنکه میجنگد و چه آنکه از جنگ میگریزد. جنگ چیز خوبی نیست! این را ما، نسلی که نوجوانیاش را با جنگ، با آژیر قرمز، با شهادت جوانهای فامیل و محله، با کندن پناهگاه در حیاط مدرسه و تقدیس جنگ گذرانده، نسلی که جوانیاش را با مصیبتهای بعد از جنگ تباه شده دیده و نسلی که هنوز هم سایه جنگ را بر سر کشور و خانوادهاش میبیند، خوب میفهمد.
🔸این واقعیت را زندهیاد قیصر امینپور، به زبانی دیگر هم گفته بود، از زبان شهیدی که در لحظه پایان حیات خویش، آرزویی دیگر برای دیگران داشت:
شهيدی كه بر خاك میخفت
سرانگشت در خون خود میزد و مینوشت
دو سه حرف بر سنگ:
«به اميد پيروزی واقعی
نه در جنگ،
كه بر جنگ!»
🔸 در جایی و در همان سالهای جوانی از محسن مخملباف خوانده بودم که «من چه کنم که صلح را حتی بر عدالت ترجیح میدهم. چرا که میپندارم ملتها در نبود عدالت، نیمی از هستی خود را از دست میدهند اما در نبود صلح، همه آن را» (دیدن و ندیدن، ص ۵۹) و سالها پس از آن این واقعیت را در غزه میبینم.
🔸 میدانم که آرزوی صلح، آرزوی محالی است، همیشه جنگطلبان و دژخیمانی چون چنگیز و هیتلر و نتانیاهو هستند. تاریخدانی چون ویل دورانت نوشته است که «صلح فقط یک کلمه است!» اما من دلم میخواهد آنچه برای من، برای خانوادهام و برای هموطنانم مبنا و نزدیک و محتملترین گزینه ممکن باشد، همین «یک کلمه» باشد، کلمهای که از آن «یک کلمه» دیگر که از دوران ناصری آرزوی ایرانیان است (قانون) هم مهمتر است!
نقل از:
🆔 @sokhanranihaa
----
#بازنشر
#بنیاد_توسعه_صلح_و_مهربانی
#مهربانی_های_کوچک
#موهبت_صلح
@sopskf
Telegram
سخنرانیها
آخرین سخنرانی ها در حوزه علوم انسانی
فلسفه غرب و اسلامی ، عرفان، ادبیات، روانشناسی، جامعه_شناسی
.
.
معرفی این کانال به دیگران یک حرکت فرهنگی است
.
.
برای نجات یک کشور باید فرهنگ آن کشور را ساخت
.
.
به جای لعنت بر تاریکی شمعی روشن کن
.
.
فلسفه غرب و اسلامی ، عرفان، ادبیات، روانشناسی، جامعه_شناسی
.
.
معرفی این کانال به دیگران یک حرکت فرهنگی است
.
.
برای نجات یک کشور باید فرهنگ آن کشور را ساخت
.
.
به جای لعنت بر تاریکی شمعی روشن کن
.
.
👍1
Forwarded from انجمن جامعه شناسی ایران
💢 گزارش نشست روایت کنشگری و تجربه های زیسته مدنی (4)
کنشگری مدنی در راستای احیای تالاب کمجان استان فارس با هم پیوندی جامعه محلی
3 مرداد 1403
نشست چهارم از سلسله نشستهای "روایت کنشگری و تجربه زیسته مدنی" با عنوان «کنشگری مدنی در راستای احیای تالاب کمجان استان فارس با هم پیوندی جامعه محلی» به همت گروه جامعهشناسی مردممدار انجمن جامعهشناسی ایران در تاریخ ۳ مرداد ماه ۱۴۰۳ در بستر گوگل میت برگزار گردید.
سخنرانان این نشست سیروس زارع (دبیر گروه احیاکننده تالاب بینالمللی کمجان)، دکتر حسین اینانلو (دکترای اقلیمشناسی) و دکتر بیدا میرحسینی (مدیر گروه جامعهشناسی مردممدار)، با دبیری زهرا طاوسی (کارشناس ارشد پژوهشگری اجتماعی) مباحث خود را ارائه دادند.
سیروس زارع:هدف گروه محلی احیاء کنندگان تالاب بین المللی کمجان علاوه بر احیاء اکوسیستم، بهبود سبک زندگی و مهارت روستاییان از طریق آموزش به مردم محلی، دانش آموزان، مسئولان و کاهش بهرهبرداری آب بود.
دکتر حسین اینانلو:تالابها با توجه به ویژگیهای محیطی خود، اشکالی از "خدمات اکوسیستمی" شامل: تولیدی (مانند تولید غذا)، تنظیمی (مانند تعدیل دما)، حمایتی (مانند تثبیت گازهای متان و ازت ) و نیز فرهنگی (مانند طبیعتگردی) را برای زیستبوم خود ارائه میدهند
دکتر بیدا میرحسینی:سهم جغرافیای ما، فقط متعلق به ما نیست و میراث بشری و حق بین المللی است. همه آنچه که بعنوان میراث در دست ما است، امانی است و باید به نسلهای آینده سپرده شوند.
ادامه این گزارش را روی وب سایت انجمن جامعه شناسی ایران بخوانید.
@iran_sociology
#انجمن_جامعه_شناسی_ایران
با حمایت انجمن جامعه شناسی، از فرهنگ و فرهیختگی حمایت کنید
کنشگری مدنی در راستای احیای تالاب کمجان استان فارس با هم پیوندی جامعه محلی
3 مرداد 1403
نشست چهارم از سلسله نشستهای "روایت کنشگری و تجربه زیسته مدنی" با عنوان «کنشگری مدنی در راستای احیای تالاب کمجان استان فارس با هم پیوندی جامعه محلی» به همت گروه جامعهشناسی مردممدار انجمن جامعهشناسی ایران در تاریخ ۳ مرداد ماه ۱۴۰۳ در بستر گوگل میت برگزار گردید.
سخنرانان این نشست سیروس زارع (دبیر گروه احیاکننده تالاب بینالمللی کمجان)، دکتر حسین اینانلو (دکترای اقلیمشناسی) و دکتر بیدا میرحسینی (مدیر گروه جامعهشناسی مردممدار)، با دبیری زهرا طاوسی (کارشناس ارشد پژوهشگری اجتماعی) مباحث خود را ارائه دادند.
سیروس زارع:هدف گروه محلی احیاء کنندگان تالاب بین المللی کمجان علاوه بر احیاء اکوسیستم، بهبود سبک زندگی و مهارت روستاییان از طریق آموزش به مردم محلی، دانش آموزان، مسئولان و کاهش بهرهبرداری آب بود.
دکتر حسین اینانلو:تالابها با توجه به ویژگیهای محیطی خود، اشکالی از "خدمات اکوسیستمی" شامل: تولیدی (مانند تولید غذا)، تنظیمی (مانند تعدیل دما)، حمایتی (مانند تثبیت گازهای متان و ازت ) و نیز فرهنگی (مانند طبیعتگردی) را برای زیستبوم خود ارائه میدهند
دکتر بیدا میرحسینی:سهم جغرافیای ما، فقط متعلق به ما نیست و میراث بشری و حق بین المللی است. همه آنچه که بعنوان میراث در دست ما است، امانی است و باید به نسلهای آینده سپرده شوند.
ادامه این گزارش را روی وب سایت انجمن جامعه شناسی ایران بخوانید.
@iran_sociology
#انجمن_جامعه_شناسی_ایران
با حمایت انجمن جامعه شناسی، از فرهنگ و فرهیختگی حمایت کنید
isa.org.ir
انجمن جامعه شناسی ایران - روایت کنشگری و تجربه های زیسته مدنی (4)
👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
برخورداری از مؤلفه های سلامت، حق شهروندان شهر صلح و مهربانی است و نباید و نشاید دراین حوزه، بیشازاین، اهمال کرد و مسئولیت ها را به دیگری پاس داد...
@sopskf
@sopskf
برخورداری از مؤلفه های سلامت، حق شهروندان شهر صلح و مهربانی است و نباید و نشاید دراین حوزه، بیشاز این، اهمال کرد و مسئولیت ها را به دیگری پاس داد...
https://t.iss.one/Sopskf/6955
مراجعه چندده و چندصد کیلومتری خانواده شهدا و جانبازان شیمیایی و سایر شهروندان رنج روزگاران چشیده سردشت، برای دریافت یک خدمت کوچک پزشکی به شهرهای همجوار یا مرکزی میهن، برازنده دولتی مدعی خدمتگزاری نیست.
در بازه سی و شش ساله قبلی، بارها شاهد افتتاح کلینک های پزشکی در سالگرد بمباران شیمیایی شهر با دستان متولیان رده اول مملکت بوده ایم و اما در عمل، آنچه هیچگاه(مگر در بازه زمانی خاص)، شاهد نگرفتیم استمرار فعالیت تخصصی کلینیک ها و تداوم خدمات شاخص پزشکی بوده است.
در دهه گذشته، به تبع وجود دو متخصص رادیولوژی و ارتوپدی به صورت شخصی، چندسالی شاهد مراجعه بیماران از شهرهای همجوار به سردشت بودیم اما وااسفا که بعد ازحدود چهاردهه، هنوز اولین شهر قربانی جنگ افزارهای شیمیایی جهان، از پایین ترین خدمات پزشکی هم محروم است.
در بازه بهار تا تابستان امسال، بستری شدن عزیزان مان را در تهران، تبریز و ارومیه، تجربه کرده ایم.
از اخلاق مسئولیت شناسی، به دور است اگراختلاف فاحش خدمات دریافتی در این چند شهر را با سردشتی که می توانست، پیشگام خدمات درمان و سلامت در کشور باشد، مقایسه کرده و معترض نشویم!
باید حتی تشک های خونی و آلوده و تخت های قراضه بیمارستانی و سطح بهداشت آن را با بیماستان های دولتی شهرهای مرکزی، مقایسه کرد تا سطح اختلاف و تفاوت در کیفیت را اندازه گرفت!
راستی از ساختمان افتتاح شده چندده میلیاردی خریداری شده بنیاد شهید و ایثارگران سردشت برای جانبازان شیمیایی حول فلکه علامه بیتوشی، چه خبر؟
چرا بلافاصله بعد از افتتاح، تعطیل و به ظاهر پلمپ شد؟
چرا آن همه هزینه های صورت گرفته، در خلوت نامرادی، بی صاحب مانده و رها شده است؟
شهروندخبرنگاران مطالبه گر کجایند و چرا علی رغم حضور چندی از آنان در مراسم افتتاح، هیچ واکنشی به تعطیلی مجدد آن نشان نداده و نمی دهند؟
اگر اوضاع جانبازان شهر، این باشد، فکر می کنید، حال و روز سایرین، چگونه است و چرا چنین باید باشد؟
مگر، وجود چند متخصص رادیولوژی و چند کلینیک درمانی و چند مرکز خدمات تخصصی، چقدر هزینه دارد که مردمان این شهر بسیار خاص و ویژه در جهان، چنین باید ویلان جاده، سفر و مراجعه برای ساده ترین امورات درمان خود به شهرهای همجوار باشند؟!
برخورداری این مردمان صبور، مقاوم و پیشگام در ایثار جان و مال برای حفاظت از ژینایی و استواری وطن، از بهترین ابزار خدمات سلامت جسم، روح و روان، حقی بدیهی است و لازم است متولیان امور، در فکر تمهید این خدمات و ارتقای سطح آن باشند..
امیدواریم این مهم حداقل از دیدرس و اهتمام جدی و جهشی دولت چهاردهم که در رٲس آن، عضوی فرهیخته از سیستم سلامت، قرار گرفته است، به دور نباشد و با جدیت و اولویت در رده امور مهم وفوری وزیر منتصب و مجموعه تحت امر و در کل جمع کابینه قرار گیرد.
اینجا سردشت، شهر صلح و مهربانی و این صدای بی صدایانی است که رییس جمهور منتخب، وعده رساندن و اهتمام به آن و شنیدن آن را داشتند...
@sopskf
https://t.iss.one/Sopskf/6955
مراجعه چندده و چندصد کیلومتری خانواده شهدا و جانبازان شیمیایی و سایر شهروندان رنج روزگاران چشیده سردشت، برای دریافت یک خدمت کوچک پزشکی به شهرهای همجوار یا مرکزی میهن، برازنده دولتی مدعی خدمتگزاری نیست.
در بازه سی و شش ساله قبلی، بارها شاهد افتتاح کلینک های پزشکی در سالگرد بمباران شیمیایی شهر با دستان متولیان رده اول مملکت بوده ایم و اما در عمل، آنچه هیچگاه(مگر در بازه زمانی خاص)، شاهد نگرفتیم استمرار فعالیت تخصصی کلینیک ها و تداوم خدمات شاخص پزشکی بوده است.
در دهه گذشته، به تبع وجود دو متخصص رادیولوژی و ارتوپدی به صورت شخصی، چندسالی شاهد مراجعه بیماران از شهرهای همجوار به سردشت بودیم اما وااسفا که بعد ازحدود چهاردهه، هنوز اولین شهر قربانی جنگ افزارهای شیمیایی جهان، از پایین ترین خدمات پزشکی هم محروم است.
در بازه بهار تا تابستان امسال، بستری شدن عزیزان مان را در تهران، تبریز و ارومیه، تجربه کرده ایم.
از اخلاق مسئولیت شناسی، به دور است اگراختلاف فاحش خدمات دریافتی در این چند شهر را با سردشتی که می توانست، پیشگام خدمات درمان و سلامت در کشور باشد، مقایسه کرده و معترض نشویم!
باید حتی تشک های خونی و آلوده و تخت های قراضه بیمارستانی و سطح بهداشت آن را با بیماستان های دولتی شهرهای مرکزی، مقایسه کرد تا سطح اختلاف و تفاوت در کیفیت را اندازه گرفت!
راستی از ساختمان افتتاح شده چندده میلیاردی خریداری شده بنیاد شهید و ایثارگران سردشت برای جانبازان شیمیایی حول فلکه علامه بیتوشی، چه خبر؟
چرا بلافاصله بعد از افتتاح، تعطیل و به ظاهر پلمپ شد؟
چرا آن همه هزینه های صورت گرفته، در خلوت نامرادی، بی صاحب مانده و رها شده است؟
شهروندخبرنگاران مطالبه گر کجایند و چرا علی رغم حضور چندی از آنان در مراسم افتتاح، هیچ واکنشی به تعطیلی مجدد آن نشان نداده و نمی دهند؟
اگر اوضاع جانبازان شهر، این باشد، فکر می کنید، حال و روز سایرین، چگونه است و چرا چنین باید باشد؟
مگر، وجود چند متخصص رادیولوژی و چند کلینیک درمانی و چند مرکز خدمات تخصصی، چقدر هزینه دارد که مردمان این شهر بسیار خاص و ویژه در جهان، چنین باید ویلان جاده، سفر و مراجعه برای ساده ترین امورات درمان خود به شهرهای همجوار باشند؟!
برخورداری این مردمان صبور، مقاوم و پیشگام در ایثار جان و مال برای حفاظت از ژینایی و استواری وطن، از بهترین ابزار خدمات سلامت جسم، روح و روان، حقی بدیهی است و لازم است متولیان امور، در فکر تمهید این خدمات و ارتقای سطح آن باشند..
امیدواریم این مهم حداقل از دیدرس و اهتمام جدی و جهشی دولت چهاردهم که در رٲس آن، عضوی فرهیخته از سیستم سلامت، قرار گرفته است، به دور نباشد و با جدیت و اولویت در رده امور مهم وفوری وزیر منتصب و مجموعه تحت امر و در کل جمع کابینه قرار گیرد.
اینجا سردشت، شهر صلح و مهربانی و این صدای بی صدایانی است که رییس جمهور منتخب، وعده رساندن و اهتمام به آن و شنیدن آن را داشتند...
@sopskf
Telegram
بنیاد توسعه صلح و مهربانی های کوچک
برخورداری از مؤلفه های سلامت، حق شهروندان شهر صلح و مهربانی است و نباید و نشاید دراین حوزه، بیشازاین، اهمال کرد و مسئولیت ها را به دیگری پاس داد...
@sopskf
@sopskf
Forwarded from مؤسسهٔ رحمان
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📣قسمت پنجم فصل چهارم #رادیو_رحا منتشر شد
▫️زنان نجاتیافته از زلزله چه تجربهای دارند؟ در میان گل و لای به جای مانده از سیل، چه بر سر زنان میآید؟ آیا مدیریت بحران در زمان سیلاب به طور ویژه به زنان مسن، زنان دارای معلولیت و... توجه میکند؟ در این شماره از رحا روایت زنان کرد و لر از زلزله و سیل را میشنوید.
تهیهکننده: موسسه رحمان
نویسنده و کارگردان: عطیه ملکزاهدی
کارشناس مهمان: انوشه میرمجلسی
گوینده: اسما صارمی
گروه پژوهش: اشرف سادات موسوی، رایحه حسینی
موسیقی تیتراژ: مرسده غلامی
گرافیست و طراح لوگو: سارا کریمی
از اینجا بشنوید
@rahmaninstitute
▫️زنان نجاتیافته از زلزله چه تجربهای دارند؟ در میان گل و لای به جای مانده از سیل، چه بر سر زنان میآید؟ آیا مدیریت بحران در زمان سیلاب به طور ویژه به زنان مسن، زنان دارای معلولیت و... توجه میکند؟ در این شماره از رحا روایت زنان کرد و لر از زلزله و سیل را میشنوید.
تهیهکننده: موسسه رحمان
نویسنده و کارگردان: عطیه ملکزاهدی
کارشناس مهمان: انوشه میرمجلسی
گوینده: اسما صارمی
گروه پژوهش: اشرف سادات موسوی، رایحه حسینی
موسیقی تیتراژ: مرسده غلامی
گرافیست و طراح لوگو: سارا کریمی
از اینجا بشنوید
@rahmaninstitute
Forwarded from مؤسسهٔ رحمان
مؤسسهٔ رحمان
📣قسمت پنجم فصل چهارم #رادیو_رحا منتشر شد ▫️زنان نجاتیافته از زلزله چه تجربهای دارند؟ در میان گل و لای به جای مانده از سیل، چه بر سر زنان میآید؟ آیا مدیریت بحران در زمان سیلاب به طور ویژه به زنان مسن، زنان دارای معلولیت و... توجه میکند؟ در این شماره از…
🎧در قسمت «بر ویرانههای یک زندگی» #رادیو_رحا نگاهی به مدیریت بحران در زمان بلایای طبیعی داشتیم.
در این اپیزود از کتاب «هفت و سه دهم ریشتر» استفاده کردهایم. کبری محمدی نویسندهی «هفت و سه دهم ریشتر» بخشهایی از این کتاب را به صورت اختصاصی برای رادیو رحا خواند.
🔻اگر به این موضوع علاقمند هستید فایل صوتی نشست «مخاطرات طبیعی و اجتماعی و تابآوری و صدای جامعه مدنی» را از لینک زیر بشنوید:
https://t.iss.one/RahmanInstitute/2273
@rahmaninstitute
در این اپیزود از کتاب «هفت و سه دهم ریشتر» استفاده کردهایم. کبری محمدی نویسندهی «هفت و سه دهم ریشتر» بخشهایی از این کتاب را به صورت اختصاصی برای رادیو رحا خواند.
🔻اگر به این موضوع علاقمند هستید فایل صوتی نشست «مخاطرات طبیعی و اجتماعی و تابآوری و صدای جامعه مدنی» را از لینک زیر بشنوید:
https://t.iss.one/RahmanInstitute/2273
@rahmaninstitute
Audio
🔴 فایل صوتی سخنرانی بسیار شنیدنیِ احمد میدری، وزیر پیشنهادی تعاون، کار و رفاه اجتماعی در دفاع از برنامههای خود در مجلس
لطفا همرسانی کنید
@jalaeipour
لطفا همرسانی کنید
@jalaeipour
مسئولیت اجتماعی، گفتمان آموزش عالی
✍️رئوف آذری
https://t.iss.one/Sopskf/6960?single
به باور ما، هر گونه توسعه ای، از ذهن مدیران و شهروندان یک جغرافیا شروع می شود و هر کنش صلح ورزانه نیز، نیرویی و بستری می طلبد که یکی از این مجموعه ها و محیط ها و یکی از مهمترین ها، دانشگاهیان و دانشگاه هستند که آغاز ورودشان به حوزه صلح و توسعه-این دو مهم مکمل-، از تعمیق فرهنگ مسئولیت اجتماعی آغاز می شود..
این روزها در پی معرفی کابینه دولت چهاردهم، وزیر پیشنهادی آموزش عالی، در معرفی برنامه ها و دفاع از رویکرد خود در مجلس شورای اسلامی، عنوان کردند:
" گفتمان این دوره آموزش عالی، به نظر من، گفتمان مسئولیت اجتماعی،است. "
گرچه ما اکنون در جهان پسا این گفتمان نیز در جهان بسر می بریم و این روزها، "خلق ارزش مشترک"، جایگاه والاتری در رویکرد نسل جدید دانشگاهی دارد اماحقیقت امر، بسیار مسرور و شادمانیم که در بالاترین رکن رکین دانشگاه ها، شاهد چنین رویکردی هستیم. چه اینکه، نگارنده و جمعی از اساتید دانشگاه های مادر و نیز افرادی شاخص و صاحب تجربه در حوزه کنشگری اجتماعی، همزمان با کرونا، متوجه این خلٲ کارکردی در ساختار بروکراسی و نیز فضیلت بعضاً مغفول در جامعه پیرامونی شدیم..
گرچه مسئولیت اجتماعی، سابقه ای دیرین در فرهنگ ایرانی و مستحکمی در فرهنگ اسلامی و حتی متون آن دارد و می توان #وقف را نمونه ای بارز از این فرهنگ ذکر کرد ولی آنچه که مدرنیسم و بازه انتقالی بر جامعه تحمیل کرد، غلبه فرهنگ مادیگرایی و نیز حداکثر سود در اقتصاد و تجارت و حتی حداکثر آورده شخصی در هر کنش و واکنش فرهنگی و اجتماعی بود و می طلبید جمعی منسجم با محور قرار دادن این فضیلت تاریخی و دینی اما بعضا" مغفول، جایگاه و پایگاه آن را در فرهنگ عمومی و نیز متون دینی، یادآور شده و جهت اقامه آن، همتی ویژه معمول دارند.
در بازه زمانی تٲسیس و اخذ مجوز قانونی "انجمن ترویج فرهنگ مسئولیت اجتماعی" از وزارت کشور و دریافت پروانه فعالیت رسمی، که متٲسفانه زمانبر هم شد و چیزی حدود چهارسال به درازا کشید، یکی از محورهای فعالیت انجمن، حوزه دانشگاه بوده که گروه تخصصی مسئولیت اجتماعی دانشگاهیان و اتاق فکر و راهبری آن با ترکیب دانشگاهیان شاخص و سخت کوش، مصداق و نمادی از اهتمام انجمن به حوزه دانشگاه و نیز نقش کم بدیل آن در ترویج این فرهنگ غنی و نهادینه کردن آن در جامعه بوده و شروع سلسله گفت و گوهایی نیز در سال قبل با محوریت "تجربه کاوی مسئولیت اجتماعی دانشگاهیان"، نمودی از این اهتمام کم بدیل جهت کاوش این فضیلت مهم در صحن دانشگاه و در بین عوامل مدیریتی، اداری(صف و ستاد)و نیز آموزشی و پژوهشی و فرهنگی آن بود.
اینک ضمن تکریم این رویکرد وزیر پیشنهادی، امید می رود دانشگاه های مادر و در رٲس آن، شورای آموزش عالی و نیز جمع روسای دانشگاه ها، به این مهم ترغیب شده و انجمن ترویج فرهنگ مسئولیت اجتماعی را در طی فرایند نهادینه کردن نه تنها گفتمان، بلکه ترویج و تعمیق فرهنگ غنی آن، کنار خود ببینند و همگی همت کنیم دانشگاه های نسل بالاتری را در گُهرسرزمین مان شاهد باشیم...
@sopskf
✍️رئوف آذری
https://t.iss.one/Sopskf/6960?single
به باور ما، هر گونه توسعه ای، از ذهن مدیران و شهروندان یک جغرافیا شروع می شود و هر کنش صلح ورزانه نیز، نیرویی و بستری می طلبد که یکی از این مجموعه ها و محیط ها و یکی از مهمترین ها، دانشگاهیان و دانشگاه هستند که آغاز ورودشان به حوزه صلح و توسعه-این دو مهم مکمل-، از تعمیق فرهنگ مسئولیت اجتماعی آغاز می شود..
این روزها در پی معرفی کابینه دولت چهاردهم، وزیر پیشنهادی آموزش عالی، در معرفی برنامه ها و دفاع از رویکرد خود در مجلس شورای اسلامی، عنوان کردند:
" گفتمان این دوره آموزش عالی، به نظر من، گفتمان مسئولیت اجتماعی،است. "
گرچه ما اکنون در جهان پسا این گفتمان نیز در جهان بسر می بریم و این روزها، "خلق ارزش مشترک"، جایگاه والاتری در رویکرد نسل جدید دانشگاهی دارد اماحقیقت امر، بسیار مسرور و شادمانیم که در بالاترین رکن رکین دانشگاه ها، شاهد چنین رویکردی هستیم. چه اینکه، نگارنده و جمعی از اساتید دانشگاه های مادر و نیز افرادی شاخص و صاحب تجربه در حوزه کنشگری اجتماعی، همزمان با کرونا، متوجه این خلٲ کارکردی در ساختار بروکراسی و نیز فضیلت بعضاً مغفول در جامعه پیرامونی شدیم..
گرچه مسئولیت اجتماعی، سابقه ای دیرین در فرهنگ ایرانی و مستحکمی در فرهنگ اسلامی و حتی متون آن دارد و می توان #وقف را نمونه ای بارز از این فرهنگ ذکر کرد ولی آنچه که مدرنیسم و بازه انتقالی بر جامعه تحمیل کرد، غلبه فرهنگ مادیگرایی و نیز حداکثر سود در اقتصاد و تجارت و حتی حداکثر آورده شخصی در هر کنش و واکنش فرهنگی و اجتماعی بود و می طلبید جمعی منسجم با محور قرار دادن این فضیلت تاریخی و دینی اما بعضا" مغفول، جایگاه و پایگاه آن را در فرهنگ عمومی و نیز متون دینی، یادآور شده و جهت اقامه آن، همتی ویژه معمول دارند.
در بازه زمانی تٲسیس و اخذ مجوز قانونی "انجمن ترویج فرهنگ مسئولیت اجتماعی" از وزارت کشور و دریافت پروانه فعالیت رسمی، که متٲسفانه زمانبر هم شد و چیزی حدود چهارسال به درازا کشید، یکی از محورهای فعالیت انجمن، حوزه دانشگاه بوده که گروه تخصصی مسئولیت اجتماعی دانشگاهیان و اتاق فکر و راهبری آن با ترکیب دانشگاهیان شاخص و سخت کوش، مصداق و نمادی از اهتمام انجمن به حوزه دانشگاه و نیز نقش کم بدیل آن در ترویج این فرهنگ غنی و نهادینه کردن آن در جامعه بوده و شروع سلسله گفت و گوهایی نیز در سال قبل با محوریت "تجربه کاوی مسئولیت اجتماعی دانشگاهیان"، نمودی از این اهتمام کم بدیل جهت کاوش این فضیلت مهم در صحن دانشگاه و در بین عوامل مدیریتی، اداری(صف و ستاد)و نیز آموزشی و پژوهشی و فرهنگی آن بود.
اینک ضمن تکریم این رویکرد وزیر پیشنهادی، امید می رود دانشگاه های مادر و در رٲس آن، شورای آموزش عالی و نیز جمع روسای دانشگاه ها، به این مهم ترغیب شده و انجمن ترویج فرهنگ مسئولیت اجتماعی را در طی فرایند نهادینه کردن نه تنها گفتمان، بلکه ترویج و تعمیق فرهنگ غنی آن، کنار خود ببینند و همگی همت کنیم دانشگاه های نسل بالاتری را در گُهرسرزمین مان شاهد باشیم...
@sopskf
Telegram
بنیاد توسعه صلح و مهربانی های کوچک
گفتمان مسئولیت اجتماعی در آموزش عالی و انجمن ترویج فرهنگ مسئولیت اجتماعی...
@sopskf
@sopskf
Forwarded from کانالرسمی انجمن ترویجفرهنگ مسئولیتاجتماعی (mm ft)
رویکرد و اصول و مفاهیم مسئولیت اجتماعی دانشگاه
-مدیریت دانشگاه، پایداری محیط زیست، آموزش، پژوهش، خدمات اجتماعی از جمله وجوه بنیادی مسئولیت اجتماعی دانشگاه است.
- دانشگاه ها در هر جامعه ای با توجه به مهم ترین مسائل کشور بر یکی از این وجوه یا حوزه ها متمرکز می شود.
-دانشگاه مسئول باید بدنبال توسعه فعالیت های اخلاقی فراگیر باشد، بویژه در زمینه حفاظت از محیط زیست، پایداری و توسعه اجتماعی، تعادل بخشی و ارتقای سطح رفاه و کیفیت زندگی، بویژه برای محرومان و طبقات کم برخوردار و نیازمند.
-دانشگاهی مسئول باید برای حل مسائل اجتماعی بدنبال انجام پژوهش های کاربردی باشد.
-دانشگاه پکن به ارائه برنامه های بلند مدت کاهش فقر از طریق آموزش، پژوهش و خدمات انسانی و بهداشتی تمرکز داشته است.
-دانشگاه سیچوان چین برنامه هایی را برای ممنوعیت مصرف دخانیات در محیط دانشگاه اجرا کرده است.
-در برنامه های دانشگاه ها توجه به منفعت اجتماعی دانش به عنوان عامل مهم ارتقای کیفیت زندگی مد نظر قرار داشته است.
-در کل مسئولیت مشترک دانشگاه های جهان بهبود شرایط اجتماعی، بهبود کیفیت زندگی و تامین نیازهای اجتماعی است. بدین منظور شبکه ی جهانی دانشگاه برای نوآوری ایجاد شده است.
-367 موسسه در 77 کشور با هدف مشارکت اجتماعی و هم افزایی شبکه ی تالیرس را ایجاد کرده اند.
-شبکه اجتماعی دانشگاه با هدف همگرایی آموزشی و رفع نیازهای جامعه ایجاد شده است.
-آموزش های مجازی فرصتی ناب برای تاثیرگذاری و تغییر بینش مردم از سوی دانشگاهیان بوده است.
-اهداف شبکه مسئولیت اجتماعی دانشگاه(شماد):
1-تدارک محلی برای تبادل نظر صاحب نظران
2- توسعه پروژه های مشترک ماد
3-شبکه سازی و همکاری با دیگر شبکه ها
4-فرهنگ سازی برای کار دانشجویی
5-توسعه همکاری با موسسات کارآمد
6-مستندسازی
7-ارزیابی نظام مند ماد برای سنجش سیاست ها و فعالیت ها
8- پاسخ به هنگام به مسائل و تغییرات سریع جامعه
9- تدوین دقیق ماموریت های اجتماعی دانشگاه
10- ارائه آموزش های فنی و حرفهای
11- تدوین برنامه های درسی مهارت محور
دانشگاه های آمریکا ترویج دموکراسی و خدمات رسانی عمومی را در دستور کار خود قرار داده اند و آموزش عالی را به مثابه خیر عمومی تلقی می کنند!
ترویج منافع عمومی و پایداری محیط زیست باید در کنار آموزش و پژوهش از سوی دانشگاهیان مد نظر قرار گیرد و لذا تدوین چارچوبی مفهومی برای مسئولیت اجتماعی از سوی دانشگاه در این عصر ضروری به نظر می رسد. بررسی تجارب جهانی و مطالعات انجام گرفته در دانشگاه های معتبر گواهی می دهد که فقدان ساختاری برای همکاری کنشگران و نیز محافظه کاری دانشگاهیان بویژه مدیران عالی و اساتید از جمله مهم ترین موانع تحقق اهدا مسئولیت اجتماعی دانشگاه است.
&ماد(مخفف مسئولیت اجتماعی دانشگاه یا دانشگاهیان است)
بر گرفته و تخلیص از کتاب مسئولیت اجتماعی دانشگاه و کیفیت زندگی، بررسی مفاهیم و تجارب جهانی
(تالیف دنیل تی. ال. شک و رابرت ام. هالیستر)
ترجمه مجید رمضانی مهریان
#بازنشر این یادداشت برای دانشگاهیان متعهد و مسئول و کنشگرانی فرهیخته ی حوزه ی آموزش و فرهنگ موجب امتنان است.🙏🌸
#انجمن_ترویج_فرهنگ_مسئولیت_اجتماعی
casraango.org
-مدیریت دانشگاه، پایداری محیط زیست، آموزش، پژوهش، خدمات اجتماعی از جمله وجوه بنیادی مسئولیت اجتماعی دانشگاه است.
- دانشگاه ها در هر جامعه ای با توجه به مهم ترین مسائل کشور بر یکی از این وجوه یا حوزه ها متمرکز می شود.
-دانشگاه مسئول باید بدنبال توسعه فعالیت های اخلاقی فراگیر باشد، بویژه در زمینه حفاظت از محیط زیست، پایداری و توسعه اجتماعی، تعادل بخشی و ارتقای سطح رفاه و کیفیت زندگی، بویژه برای محرومان و طبقات کم برخوردار و نیازمند.
-دانشگاهی مسئول باید برای حل مسائل اجتماعی بدنبال انجام پژوهش های کاربردی باشد.
-دانشگاه پکن به ارائه برنامه های بلند مدت کاهش فقر از طریق آموزش، پژوهش و خدمات انسانی و بهداشتی تمرکز داشته است.
-دانشگاه سیچوان چین برنامه هایی را برای ممنوعیت مصرف دخانیات در محیط دانشگاه اجرا کرده است.
-در برنامه های دانشگاه ها توجه به منفعت اجتماعی دانش به عنوان عامل مهم ارتقای کیفیت زندگی مد نظر قرار داشته است.
-در کل مسئولیت مشترک دانشگاه های جهان بهبود شرایط اجتماعی، بهبود کیفیت زندگی و تامین نیازهای اجتماعی است. بدین منظور شبکه ی جهانی دانشگاه برای نوآوری ایجاد شده است.
-367 موسسه در 77 کشور با هدف مشارکت اجتماعی و هم افزایی شبکه ی تالیرس را ایجاد کرده اند.
-شبکه اجتماعی دانشگاه با هدف همگرایی آموزشی و رفع نیازهای جامعه ایجاد شده است.
-آموزش های مجازی فرصتی ناب برای تاثیرگذاری و تغییر بینش مردم از سوی دانشگاهیان بوده است.
-اهداف شبکه مسئولیت اجتماعی دانشگاه(شماد):
1-تدارک محلی برای تبادل نظر صاحب نظران
2- توسعه پروژه های مشترک ماد
3-شبکه سازی و همکاری با دیگر شبکه ها
4-فرهنگ سازی برای کار دانشجویی
5-توسعه همکاری با موسسات کارآمد
6-مستندسازی
7-ارزیابی نظام مند ماد برای سنجش سیاست ها و فعالیت ها
8- پاسخ به هنگام به مسائل و تغییرات سریع جامعه
9- تدوین دقیق ماموریت های اجتماعی دانشگاه
10- ارائه آموزش های فنی و حرفهای
11- تدوین برنامه های درسی مهارت محور
دانشگاه های آمریکا ترویج دموکراسی و خدمات رسانی عمومی را در دستور کار خود قرار داده اند و آموزش عالی را به مثابه خیر عمومی تلقی می کنند!
ترویج منافع عمومی و پایداری محیط زیست باید در کنار آموزش و پژوهش از سوی دانشگاهیان مد نظر قرار گیرد و لذا تدوین چارچوبی مفهومی برای مسئولیت اجتماعی از سوی دانشگاه در این عصر ضروری به نظر می رسد. بررسی تجارب جهانی و مطالعات انجام گرفته در دانشگاه های معتبر گواهی می دهد که فقدان ساختاری برای همکاری کنشگران و نیز محافظه کاری دانشگاهیان بویژه مدیران عالی و اساتید از جمله مهم ترین موانع تحقق اهدا مسئولیت اجتماعی دانشگاه است.
&ماد(مخفف مسئولیت اجتماعی دانشگاه یا دانشگاهیان است)
بر گرفته و تخلیص از کتاب مسئولیت اجتماعی دانشگاه و کیفیت زندگی، بررسی مفاهیم و تجارب جهانی
(تالیف دنیل تی. ال. شک و رابرت ام. هالیستر)
ترجمه مجید رمضانی مهریان
#بازنشر این یادداشت برای دانشگاهیان متعهد و مسئول و کنشگرانی فرهیخته ی حوزه ی آموزش و فرهنگ موجب امتنان است.🙏🌸
#انجمن_ترویج_فرهنگ_مسئولیت_اجتماعی
casraango.org
Forwarded from کانالرسمی انجمن ترویجفرهنگ مسئولیتاجتماعی (mm ft)
دانشگاه و مسئولیت اجتماعی(2)
-مفهوم سازی مسئولیت اجتماعی دانشگاه متاثر از مسئولیت اجتماعی بنگاه است. این مفهوم جدید و در مرحله ی اکتشافی بوده و دارای وجوه و ابعاد مشترکی است.
-امروزه دانشگاه ها باید ورای وظايف آموزشی و پژوهشی در جهت پایداری محیط زیست و ارائه خدمات عمومی گام بردارند.(تلاش برای کاهش اثرات مضر اجتماعی، محیط زیستی و بهداشتی در سطح منطقه ای و جهانی(ولاز کور:2006). مسئولیت اجتماعی دانشگاه با طرح مباحث پایداری محیط زیست آغاز شد.
-با افزایش مسائل جامعه و تغییر و تحولات جهانی، انتظار جامعه از دانشگاه افزایش یافته است.
-با افزایش تعداد دانشجویان مسئولیت اجتماعی دانشگاه هم افزایش می یابد.
-دانشگاه ها در پرورش و ترویج مسئولیت اجتماعی در جامعه نقش بیشتر و برجسته ای دارند.
-دانشگاه ها در این عصر باید از فناوری های نوین و اینترنت در امر آموزش بخوبی بهره گیری کند.
- پایداری در آموزش عالی نخستین بار در سال 1990 با بیانیه تالیرس مطرح شد(متعاقب ابراز نگرانی 22 نفر از مدیران آموزش عالی کشورها) و در سال 2012 حدود 440 نفر از روئسای دانشگاه ها بیانیه را امضاء کردند(تلفیق دانش محیط زیست و پایداری در فعالیت های آموزشی و پژوهشی دانشگاه)
-در سال 2005 در امریکا اتحادیه پایداری انجمن های آموزش عالی به منظور ترویج پایداری در آموزش عالی و توسعه ابزار و محصولات پایدار تاسیس گردید.
-به رسمیت شناختن بعد اجتماعی مسئولیت اجتماعی دانشگاه ها اغلب مدیون ماموریت اجتماعی موسسات آموزش عالی بوده و هدف پرورش متخصصان و شهروندان مسئولیت پذیر و فراهم سازی توسعه توانمندی های فردی و حس مسئولیت اجتماعی در آنان بوده است.
-در سال 2009 اولین کنفرانس بین المللی مسئولیت اجتماعی دانشگاه برگزار شد، این رویداد نقطه ی عطفی در جنبش جهانی مسئولیت اجتماعی دانشگاه شد).
-در سال 2014 اجلاس مسئولیت اجتماعی دانشگاه برگزار و این رویداد منجر به تاسیس شبکه مسئولیت اجتماعی دانشگاه در سال 2015 شد.
اقتباس و تخلیص از کتاب مسئولیت اجتماعی دانشگاه و کیفیت زندگی، بررسی مفاهیم و تجارب جهانی(تالیف دنیل تی. ال. شک و رابرت ام. هالیستر و ترجمه ی مجید رمضانی مهریان)
#بازنشر این یادداشت برای دانشگاهیان متعهد و مسئول موجب امتنان است.🙏
#انجمن_ترویج_فرهنگ_مسئولیت_اجتماعی
-مفهوم سازی مسئولیت اجتماعی دانشگاه متاثر از مسئولیت اجتماعی بنگاه است. این مفهوم جدید و در مرحله ی اکتشافی بوده و دارای وجوه و ابعاد مشترکی است.
-امروزه دانشگاه ها باید ورای وظايف آموزشی و پژوهشی در جهت پایداری محیط زیست و ارائه خدمات عمومی گام بردارند.(تلاش برای کاهش اثرات مضر اجتماعی، محیط زیستی و بهداشتی در سطح منطقه ای و جهانی(ولاز کور:2006). مسئولیت اجتماعی دانشگاه با طرح مباحث پایداری محیط زیست آغاز شد.
-با افزایش مسائل جامعه و تغییر و تحولات جهانی، انتظار جامعه از دانشگاه افزایش یافته است.
-با افزایش تعداد دانشجویان مسئولیت اجتماعی دانشگاه هم افزایش می یابد.
-دانشگاه ها در پرورش و ترویج مسئولیت اجتماعی در جامعه نقش بیشتر و برجسته ای دارند.
-دانشگاه ها در این عصر باید از فناوری های نوین و اینترنت در امر آموزش بخوبی بهره گیری کند.
- پایداری در آموزش عالی نخستین بار در سال 1990 با بیانیه تالیرس مطرح شد(متعاقب ابراز نگرانی 22 نفر از مدیران آموزش عالی کشورها) و در سال 2012 حدود 440 نفر از روئسای دانشگاه ها بیانیه را امضاء کردند(تلفیق دانش محیط زیست و پایداری در فعالیت های آموزشی و پژوهشی دانشگاه)
-در سال 2005 در امریکا اتحادیه پایداری انجمن های آموزش عالی به منظور ترویج پایداری در آموزش عالی و توسعه ابزار و محصولات پایدار تاسیس گردید.
-به رسمیت شناختن بعد اجتماعی مسئولیت اجتماعی دانشگاه ها اغلب مدیون ماموریت اجتماعی موسسات آموزش عالی بوده و هدف پرورش متخصصان و شهروندان مسئولیت پذیر و فراهم سازی توسعه توانمندی های فردی و حس مسئولیت اجتماعی در آنان بوده است.
-در سال 2009 اولین کنفرانس بین المللی مسئولیت اجتماعی دانشگاه برگزار شد، این رویداد نقطه ی عطفی در جنبش جهانی مسئولیت اجتماعی دانشگاه شد).
-در سال 2014 اجلاس مسئولیت اجتماعی دانشگاه برگزار و این رویداد منجر به تاسیس شبکه مسئولیت اجتماعی دانشگاه در سال 2015 شد.
اقتباس و تخلیص از کتاب مسئولیت اجتماعی دانشگاه و کیفیت زندگی، بررسی مفاهیم و تجارب جهانی(تالیف دنیل تی. ال. شک و رابرت ام. هالیستر و ترجمه ی مجید رمضانی مهریان)
#بازنشر این یادداشت برای دانشگاهیان متعهد و مسئول موجب امتنان است.🙏
#انجمن_ترویج_فرهنگ_مسئولیت_اجتماعی
Forwarded from محمد درویش
🟢 ده ویژگی که یک کنشگر محیطزیست نباید داشته باشد! 🟢
📚 @darvishnameh
✍ فعال یا کنشگر محیطزیست، مرامی دارد، سلوکی دارد و از اصولی تبعیت میکند که هرگز نمیتوان او را در گروههای زیر قرار داد:
1⃣ طرفداران سدسازی، طرحهای انتقال آب، مهندسی اقلیم و استخراج آبهای فسیلی؛
2⃣ طرفداران ورود گونههای غیربومی و مهاجم به سرزمین و حامیان محصولات دستکاریشده بیضابطه ژنتیکی؛
3⃣ شکارچیانی که با افتخار در کنار لاشه خونآلود یک حیوان به دوربین لبخند زده، عکس گرفته و تصاویر خود را در شبکههای اجتماعی منتشر میکنند؛
4⃣ آنهایی که نمیتوانند از وسوسه پخت کباب با زغال بلوط یا دیگر چوبهای ارزشمند طبیعت ایران صرفنظر کنند؛
5⃣ آنهایی که استفاده از مخدرها را در سطح جامعه عادیسازی میکنند؛
6⃣ آنهایی که خواهان کاهش سهم پروتئین حیوانی در سبد غذایی نیستند؛
7⃣ آنهایی که میگویند: هدف، وسیله را توجیه میکند و بنابراین، دشمنِ دشمن من، دوست من است. کنشگر محیطزیست اخلاقمدار است و نه سیاستپیشه. مرام او چنین است: من هستم، چون ما هستیم، چون وطن هست، چون زمین هست. در نگاه یک کنشگر حوزه محیطزیست نه تمایز و برتری خاصی بین زیستمندان گیاهی و جانوری وجود دارد و نه با نگاه جنسیتی، ایدئولوژیک و قومیتی شهروندان به خودی و غیرخودی تقسیم میشوند.
8⃣ برای فعال محیطزیست، حفظ منافع زمین، مهمتر از منافع شخصی، قبیلهای، قومیتی و فراتر از مرزهای سیاسی است. او میداند که اگر زمین نباشد، خانه، شهر و کشورش هم نخواهند بود.
9⃣ فعال محیطزیست تکسرنشین نمیراند؛ رکاب میزند، از وسایل حملونقل عمومی استفاده میکند یا پیاده گام برمیدارد و تا جایی که بتواند به جای پلاستیک، از کیسههای پارچهای برای خرید سود برده و از بطری پلاستیکی یا لیوان یکبارمصرف استفاده نمیکند؛ کاهش انتشار کربن در رفتارهای روزانه، یک عیار اخلاقی مهم برای کنشگر محیطزیست به شمار میآید.
0⃣1⃣ دست آخر آنکه یک فعال محیطزیست، بیشتر از آنکه غُر بزند، با امید میکوشد تا موثرتر بوده و بر دایره نفوذش متمرکز است نه دایره نگرانیهایش. او با شجاعت از دوستان و همقطارانش دفاع کرده و راوی نقطهضعفها و خطاهای همقطاران در فضاهای عمومی نیست. فعال محیطزیست میبخشد و کدورتهایش را روی یخ مینویسد. در عین حال، فعال محیطزیست نه خواهان مرگ هیچ انسانی است و نه در مرگ هیچ خطاکاری هلهله میکند. او آمده است تا با خردمندی، مهربانی و صبوری، از خود شروع کرده و جهانی ایمنتر، شادتر و با کیفیتتر برای همه زیستمندان عالم بسازد.
🇮🇷https://t.iss.one/darvishnameh
📚 @darvishnameh
✍ فعال یا کنشگر محیطزیست، مرامی دارد، سلوکی دارد و از اصولی تبعیت میکند که هرگز نمیتوان او را در گروههای زیر قرار داد:
1⃣ طرفداران سدسازی، طرحهای انتقال آب، مهندسی اقلیم و استخراج آبهای فسیلی؛
2⃣ طرفداران ورود گونههای غیربومی و مهاجم به سرزمین و حامیان محصولات دستکاریشده بیضابطه ژنتیکی؛
3⃣ شکارچیانی که با افتخار در کنار لاشه خونآلود یک حیوان به دوربین لبخند زده، عکس گرفته و تصاویر خود را در شبکههای اجتماعی منتشر میکنند؛
4⃣ آنهایی که نمیتوانند از وسوسه پخت کباب با زغال بلوط یا دیگر چوبهای ارزشمند طبیعت ایران صرفنظر کنند؛
5⃣ آنهایی که استفاده از مخدرها را در سطح جامعه عادیسازی میکنند؛
6⃣ آنهایی که خواهان کاهش سهم پروتئین حیوانی در سبد غذایی نیستند؛
7⃣ آنهایی که میگویند: هدف، وسیله را توجیه میکند و بنابراین، دشمنِ دشمن من، دوست من است. کنشگر محیطزیست اخلاقمدار است و نه سیاستپیشه. مرام او چنین است: من هستم، چون ما هستیم، چون وطن هست، چون زمین هست. در نگاه یک کنشگر حوزه محیطزیست نه تمایز و برتری خاصی بین زیستمندان گیاهی و جانوری وجود دارد و نه با نگاه جنسیتی، ایدئولوژیک و قومیتی شهروندان به خودی و غیرخودی تقسیم میشوند.
8⃣ برای فعال محیطزیست، حفظ منافع زمین، مهمتر از منافع شخصی، قبیلهای، قومیتی و فراتر از مرزهای سیاسی است. او میداند که اگر زمین نباشد، خانه، شهر و کشورش هم نخواهند بود.
9⃣ فعال محیطزیست تکسرنشین نمیراند؛ رکاب میزند، از وسایل حملونقل عمومی استفاده میکند یا پیاده گام برمیدارد و تا جایی که بتواند به جای پلاستیک، از کیسههای پارچهای برای خرید سود برده و از بطری پلاستیکی یا لیوان یکبارمصرف استفاده نمیکند؛ کاهش انتشار کربن در رفتارهای روزانه، یک عیار اخلاقی مهم برای کنشگر محیطزیست به شمار میآید.
0⃣1⃣ دست آخر آنکه یک فعال محیطزیست، بیشتر از آنکه غُر بزند، با امید میکوشد تا موثرتر بوده و بر دایره نفوذش متمرکز است نه دایره نگرانیهایش. او با شجاعت از دوستان و همقطارانش دفاع کرده و راوی نقطهضعفها و خطاهای همقطاران در فضاهای عمومی نیست. فعال محیطزیست میبخشد و کدورتهایش را روی یخ مینویسد. در عین حال، فعال محیطزیست نه خواهان مرگ هیچ انسانی است و نه در مرگ هیچ خطاکاری هلهله میکند. او آمده است تا با خردمندی، مهربانی و صبوری، از خود شروع کرده و جهانی ایمنتر، شادتر و با کیفیتتر برای همه زیستمندان عالم بسازد.
🇮🇷https://t.iss.one/darvishnameh
Telegram
محمد درویش
برای اعتلای طبیعت وطنی که دوستش داریم.
دیدگاههای رییس کمیته محیطزیست در کرسی سلامت اجتماعی یونسکو
نحوه درج پیام یا ارسال عکس در تلگرام:
@mdarvish44
دیدگاههای رییس کمیته محیطزیست در کرسی سلامت اجتماعی یونسکو
نحوه درج پیام یا ارسال عکس در تلگرام:
@mdarvish44
معلم فداکار سردشتی
-دلشادابوبکرزاده-،
که جان نوآموزش را نجات داد
و خود جان مبارکش را به جریان زاب سپرد و غرق شد،
اینبار، دستان مسیحایی و غم کاه #جلال_محمدیان(رامین)، یار شد و جسد را از اعماق آب ها بیرون کشید تا خانواده و دوستان و دانش آموزان آن معلم فداکار، در حسرت دیدار آخری کوچ کرده شان، نسوزند!
دیشب جمع خانواده، احباب و نیز مدیران کمپین مهربانی های کوچک، به روستای گومان از توابع شهرستان میرآباد منطقه سردشت رفتند تا از آن جوان دانشجوی ملوان، بابت غم زدایی اش تجلیل کنند.
یک شنبه شب مورخه ۴ شهریور۱٤۰۳
----
+یادداشت قبلی در مورد معلم فداکار سردشتی👇
https://t.iss.one/Sopskf/6929
🌹❤️🌹
@sopskf
-دلشادابوبکرزاده-،
که جان نوآموزش را نجات داد
و خود جان مبارکش را به جریان زاب سپرد و غرق شد،
اینبار، دستان مسیحایی و غم کاه #جلال_محمدیان(رامین)، یار شد و جسد را از اعماق آب ها بیرون کشید تا خانواده و دوستان و دانش آموزان آن معلم فداکار، در حسرت دیدار آخری کوچ کرده شان، نسوزند!
دیشب جمع خانواده، احباب و نیز مدیران کمپین مهربانی های کوچک، به روستای گومان از توابع شهرستان میرآباد منطقه سردشت رفتند تا از آن جوان دانشجوی ملوان، بابت غم زدایی اش تجلیل کنند.
یک شنبه شب مورخه ۴ شهریور۱٤۰۳
----
+یادداشت قبلی در مورد معلم فداکار سردشتی👇
https://t.iss.one/Sopskf/6929
🌹❤️🌹
@sopskf
❤8
Forwarded from انجمن ايرانی مطالعات سازمان ملل متحد (Iranian Association for UN Studies (IAUNS))
📌 انجمن ایرانی مطالعات سازمان ملل متحد با همکاری دبیرخانه و کتابخانه کمیته ملی حقوق بشردوستانه، به مناسبت روز جهانی بشردوستی، برگزار مینماید:
🔹 نشست تخصصی
«انسانیت در میانهی بحرانها؛ حمایت از کارکنان امدادی و درمانی و چالشهای فراروی کمکهای بشردوستانه»
🎤 سخنرانان:
👤 دکتر نسرین مصفا
«استاد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران»
👤 دکتر جبار اصلانی
«دانشآموخته حقوق بینالملل و مدرس دانشگاه»
👤 دکتر غزاله نظیفکار
«دانشآموخته روابط بینالملل»
🗓⏰ زمان برگزاری نشست: چهارشنبه، ۷ شهریور ۱۴۰۳، ساعت ۱۰ تا ۱۲
💻 بستر برگزاری نشست: به صورت برخط و از طریق مرکز آموزشهای الکترونیکی جمعیت هلال احمر
✅ جهت شرکت در نشست، از طریق این «پیوند» وارد شوید.
💐 انجمن ایرانی مطالعات سازمان ملل متحد حضور استادان، پژوهشگران، دانشجویان و دیگر علاقهمندان را در این نشست گرامی میدارد.
#⃣ #اطلاعیه #نشست
🆔 @unstudies
🔹 نشست تخصصی
«انسانیت در میانهی بحرانها؛ حمایت از کارکنان امدادی و درمانی و چالشهای فراروی کمکهای بشردوستانه»
🎤 سخنرانان:
👤 دکتر نسرین مصفا
«استاد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران»
👤 دکتر جبار اصلانی
«دانشآموخته حقوق بینالملل و مدرس دانشگاه»
👤 دکتر غزاله نظیفکار
«دانشآموخته روابط بینالملل»
🗓⏰ زمان برگزاری نشست: چهارشنبه، ۷ شهریور ۱۴۰۳، ساعت ۱۰ تا ۱۲
💻 بستر برگزاری نشست: به صورت برخط و از طریق مرکز آموزشهای الکترونیکی جمعیت هلال احمر
✅ جهت شرکت در نشست، از طریق این «پیوند» وارد شوید.
💐 انجمن ایرانی مطالعات سازمان ملل متحد حضور استادان، پژوهشگران، دانشجویان و دیگر علاقهمندان را در این نشست گرامی میدارد.
#⃣ #اطلاعیه #نشست
🆔 @unstudies
نقل از صفحه اینستاگرامی دکتر عبدالکریم حسین زاده، نماینده مردم شریف نقده-اشنویه...
https://www.instagram.com/p/C-f1mCjouSR/?igsh=ZnA5YmdvbGh3Mmds
https://www.instagram.com/p/C-f1mCjouSR/?igsh=ZnA5YmdvbGh3Mmds