💢 سن زیستی چیست؟ بررسی تازه دانشمندان
دانشمندان آمریکایی نمونههای خون بیش از ۳۲۰۰ نفر را بررسی کردند تا مشخص کنند پنج آزمایش پرکاربرد سنزیستی دقیقا چه چیزی را در بدن اندازهگیری میکند.
دو نفر ممکن است روی کاغذ همسن باشند اما از نظر وضعیت سلامت کاملا با هم فرق داشته باشند.دانشمندان همین حالا هم از چندین روش تثبیتشده برای برآورد سرعت پیری زیستی افراد استفاده میکنند.
اکنون یک پژوهش (منبع به زبان انگلیسی) جدید بررسی کرده است وقتی پنج مورد از پرکاربردترین این روشها از پیری سریعتر خبر میدهند، درون بدن چه میگذرد.
ساعت اپیژنتیک چیست؟
این روشها که به نام ساعتهای اپیژنتیک شناخته میشوند، مدلهای ریاضی مبتنی بر متیلاسیون دیانای هستند؛ یعنی تغییرات شیمیایی اطراف دیانای که میتواند روی نحوه عملکرد ژنها اثر بگذارد بیآنکه خود کد ژنتیکی را تغییر دهد.
ساعتهای اپیژنتیک در تحقیقات مربوط به پیری بهطور گسترده برای بررسی ارتباط پیری زیستی با بیماری، افت جسمانی و خطر مرگ به کار میروند.
ام. آرپاوانگ، استاد پژوهشی رشته پیریشناسی در مدرسه لئونارد دیویس دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، در بیانیهای خبری گفت: «پیری فقط به تعداد شمعهای روی کیک تولدتان مربوط نیست، بلکه به این هم بستگی دارد که داخل سلولهایتان چه میگذرد.»
اما هنوز معلوم نبود وقتی هر یک از این ساعتها از پیری سریعتر خبر میدهند، درون بدن چه رخ میدهد.
برای بررسی این موضوع، پژوهشگران در ایالات متحده نمونههای خون ۳ هزار و ۲۲۷ نفر را در طرح سلامت و بازنشستگی آمریکا تحلیل کردند.آنها پنج ساعت اپیژنتیک پرکاربرد را با فعالیت ژنها در نمونههای خون مقایسه کردند تا ببینند وقتی هر ساعت پیری سریعتر را نشان میدهد، در بدن چه میگذرد.
این پژوهش نشان داد که این پنج ساعت با نشانههای متفاوتی از پیری در بدن ارتباط دارند. بعضی بیشتر با نحوه استفاده بدن از انرژی و رشد سلولها پیوند داشتند و بقیه بیشتر به فعالیت دستگاه ایمنی و التهاب مربوط بودند.این ساعتها در عین حال برخی ویژگیهای مشترک هم داشتند، بهویژه تغییراتی که به دستگاه ایمنی، سوختوساز و ارتباط میان سلولها مربوط میشود.
به گفته پژوهشگران، این یافتهها میتواند به دانشمندان کمک کند تشخیص دهند کدام ساعت پیری برای یک مطالعه خاص کارآمدتر است. مثلا یکی ممکن است برای تحقیق درباره دستگاه ایمنی مناسبتر باشد و دیگری برای مطالعه سوختوساز بدن مفیدتر.
این گروه همچنین بر اساس نتایج مطالعه، شاخصهای اندازهگیری جدیدی با عنوان «امتیازهای ژنی پیری ترانسکریپتومیک» (TAGS) توسعه دادند.
به گفته این پژوهش، در چندین مورد، امتیازهای TAGS در پیشبینی ضعف جسمانی، سرعت راه رفتن، بیماری قلبی، دیابت، بیماریهای ریوی و مرگومیر بهتر از خود ساعتهای پیری عمل کردند.
ایلین کریمینز، نویسنده ارشد از مدرسه لئونارد دیویس دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، گفت این کار با نشان دادن این که چه فرایندهای مولکولی با نتایج این ساعتها مرتبط است، به گشودن «جعبه سیاه» پشت ساعتهای پیری زیستی کمک میکند.
او گفت: «با آشکار کردن برنامههای مولکولی پشت این نشانگرها، یافتههای ما به قابلتفسیرتر شدن آنها کمک میکند و راهنمای استفاده از آنها در علم پیری، اپیدمیولوژی و کاربردهای بالینی آینده خواهد بود.»
🆔@ScientificDialectics
دانشمندان آمریکایی نمونههای خون بیش از ۳۲۰۰ نفر را بررسی کردند تا مشخص کنند پنج آزمایش پرکاربرد سنزیستی دقیقا چه چیزی را در بدن اندازهگیری میکند.
دو نفر ممکن است روی کاغذ همسن باشند اما از نظر وضعیت سلامت کاملا با هم فرق داشته باشند.دانشمندان همین حالا هم از چندین روش تثبیتشده برای برآورد سرعت پیری زیستی افراد استفاده میکنند.
اکنون یک پژوهش (منبع به زبان انگلیسی) جدید بررسی کرده است وقتی پنج مورد از پرکاربردترین این روشها از پیری سریعتر خبر میدهند، درون بدن چه میگذرد.
ساعت اپیژنتیک چیست؟
این روشها که به نام ساعتهای اپیژنتیک شناخته میشوند، مدلهای ریاضی مبتنی بر متیلاسیون دیانای هستند؛ یعنی تغییرات شیمیایی اطراف دیانای که میتواند روی نحوه عملکرد ژنها اثر بگذارد بیآنکه خود کد ژنتیکی را تغییر دهد.
ساعتهای اپیژنتیک در تحقیقات مربوط به پیری بهطور گسترده برای بررسی ارتباط پیری زیستی با بیماری، افت جسمانی و خطر مرگ به کار میروند.
ام. آرپاوانگ، استاد پژوهشی رشته پیریشناسی در مدرسه لئونارد دیویس دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، در بیانیهای خبری گفت: «پیری فقط به تعداد شمعهای روی کیک تولدتان مربوط نیست، بلکه به این هم بستگی دارد که داخل سلولهایتان چه میگذرد.»
اما هنوز معلوم نبود وقتی هر یک از این ساعتها از پیری سریعتر خبر میدهند، درون بدن چه رخ میدهد.
برای بررسی این موضوع، پژوهشگران در ایالات متحده نمونههای خون ۳ هزار و ۲۲۷ نفر را در طرح سلامت و بازنشستگی آمریکا تحلیل کردند.آنها پنج ساعت اپیژنتیک پرکاربرد را با فعالیت ژنها در نمونههای خون مقایسه کردند تا ببینند وقتی هر ساعت پیری سریعتر را نشان میدهد، در بدن چه میگذرد.
این پژوهش نشان داد که این پنج ساعت با نشانههای متفاوتی از پیری در بدن ارتباط دارند. بعضی بیشتر با نحوه استفاده بدن از انرژی و رشد سلولها پیوند داشتند و بقیه بیشتر به فعالیت دستگاه ایمنی و التهاب مربوط بودند.این ساعتها در عین حال برخی ویژگیهای مشترک هم داشتند، بهویژه تغییراتی که به دستگاه ایمنی، سوختوساز و ارتباط میان سلولها مربوط میشود.
به گفته پژوهشگران، این یافتهها میتواند به دانشمندان کمک کند تشخیص دهند کدام ساعت پیری برای یک مطالعه خاص کارآمدتر است. مثلا یکی ممکن است برای تحقیق درباره دستگاه ایمنی مناسبتر باشد و دیگری برای مطالعه سوختوساز بدن مفیدتر.
این گروه همچنین بر اساس نتایج مطالعه، شاخصهای اندازهگیری جدیدی با عنوان «امتیازهای ژنی پیری ترانسکریپتومیک» (TAGS) توسعه دادند.
به گفته این پژوهش، در چندین مورد، امتیازهای TAGS در پیشبینی ضعف جسمانی، سرعت راه رفتن، بیماری قلبی، دیابت، بیماریهای ریوی و مرگومیر بهتر از خود ساعتهای پیری عمل کردند.
ایلین کریمینز، نویسنده ارشد از مدرسه لئونارد دیویس دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، گفت این کار با نشان دادن این که چه فرایندهای مولکولی با نتایج این ساعتها مرتبط است، به گشودن «جعبه سیاه» پشت ساعتهای پیری زیستی کمک میکند.
او گفت: «با آشکار کردن برنامههای مولکولی پشت این نشانگرها، یافتههای ما به قابلتفسیرتر شدن آنها کمک میکند و راهنمای استفاده از آنها در علم پیری، اپیدمیولوژی و کاربردهای بالینی آینده خواهد بود.»
🆔@ScientificDialectics
Nature
How epigenetic clocks tick: unpacking the black box by deciphering biological pathways and transcriptomic signatures of accelerated…
npj Aging - How epigenetic clocks tick: unpacking the black box by deciphering biological pathways and transcriptomic signatures of accelerated aging
❤6
💢 پارگی آئورت؛ علائم هشداردهندهای که نباید نادیده گرفت
آئورت بزرگترین شریان بدن است و خون سرشار از اکسیژن را از قلب به دیگر قسمتهای بدن میرساند.
پارگی آئورت ممکن است ناگهانی و بدون هشدار قبلی رخ دهد و در مدت کوتاهی جان فرد را به خطر بیندازد. پزشکان میگویند درد شدید و ناگهانی در قفسه سینه یا کمر از مهمترین نشانههای این وضعیت نادر اما مرگبار است و شناخت عوامل خطر و مراجعه فوری برای درمان آن حیاتی است.
آگاهی عمومی درباره بیماریهای عروقی چندان بالا نیست. در نظرسنجی اخیر «انجمن جراحی عروقی آمریکا»(SVS) نزدیک به یکسوم آمریکاییها، چیزی معادل ۲۹ درصد، گفتهاند نام هیچ یک از شایعترین بیماریهای عروقی را نشنیدهاند.
اگرچه پارگی آئورت نادر است، پزشکان آن را یکی از خطرناکترین وضعیتهای اضطراری قلبیعروقی میدانند؛ وضعیتی که در آن سرعت تشخیص و درمان مستقیما با احتمال زنده ماندن بیمار ارتباط دارد.
هنگام پارگی آئورت چه اتفاقی میافتد؟
آئورت بزرگترین شریان بدن است و خون سرشار از اکسیژن را از قلب به دیگر قسمتهای بدن میرساند.
دکتر ویلیام شوتز، معاون «انجمن جراحی عروقی آمریکا» و جراح عروق در «تگزاس وسکولار اسوشیتس» (Texas Vascular Associates)، توضیح میدهد که آئورت زمانی پاره میشود که لایه داخلی آئورت دچار شکاف شود و خون به میان لایههای دیواره این شریان راه پیدا کند.
شوتز میگوید: «این وضعیت یا جریان خون به قلب و اندامهای حیاتی را مختل میکند یا به پارگی آئورت و خونریزی شدید داخلی منجر میشود و اگر فورا درمان نشود، بهسرعت کشنده خواهد بود.»
زمانی که دیواره آئورت ضعیف میشود، بخشی از آن به سمت بیرون برآمده و متورم میشود؛ وضعیتی که «آنوریسم آئورت» نام دارد. از سوی دیگر، ایجاد شکاف در لایه داخلی دیواره آئورت «پارگی دیواره آئورت» (Aortic dissection) نامیده میشود. هر دو از اشکال جدی بیماری آئورتاند و ممکن است عوارض مرگباری به همراه داشته باشند.
بر اساس گزارش مرکز بیماریهای آئورت دانشگاه شیکاگو (UCCAD)، نزدیک به ۴۰ درصد افرادی که دچار پارگی آئورت میشوند تقریبا بلافاصله جانشان را از دست میدهند. همچنین خطر مرگ با هر ساعتی که این وضعیت درمان نشود، تا ۴ درصد افزایش مییابد.
پارگی آئورت چقدر شایع است؟
بریتانی آناس مینویسد که تعیین تعداد دقیق موارد پارگی آئورت در هر سال آسان نیست، زیرا برخی افراد پیش از رسیدن به بیمارستان جانشان را از دست میدهند.
با این حال، شوتز میگوید دادههای موجود نشان میدهند سالانه حدود ۱۳ هزار نفر در ایالات متحده بر اثر این وضعیت جان میبازند. او میگوید: «اگرچه پارگی آئورت نادر است، اما وقتی اتفاق میافتد با یک وضعیت اضطراری پزشکی روبهروییم که تهدیدکننده زندگی است.»
به گفته دکتر مانش آر. پاتل، رئیس داوطلب انجمن قلب آمریکا در سالهای ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۷، این وضعیت در مردان شایعتر از زنان است و میزان بروز آن بین پنج تا ۳۰ مورد در هر یک میلیون نفر تخمین زده میشود.
پاتل که ریاست بخش قلب و عروق و معاونت خدمات قلب و عروق «دوک هلث» (Duke Health) را نیز بر عهده دارد، میگوید پارگی آئورت بیشتر در بزرگسالان ۵۰ تا ۷۰ ساله دیده میشود.
علائم هشداردهنده پارگی آئورت
یکی از دلایلی که پارگی آئورت را به وضعیتی بسیار خطرناک تبدیل میکند این است که علائم آن ممکن است با برخی دیگر از وضعیتهای اورژانسی پزشکی اشتباه گرفته شود.
به گفته شوتز، شایعترین علامت، درد شدید و ناگهانی در قفسه سینه یا کمر است. درد شکم، غش کردن یا از حال رفتن، ضعف پاها و حتی فلج شدن اندامهای تحتانی نیز از دیگر علائم احتمالیاند.
او میگوید: «مهمترین مسأله درمورد این وضعیت، شناخت علائم آن است، بهویژه برای افرادی که سابقه خانوادگی پارگی آئورت دارند یا با عواملی مانند فشار خون بالا مواجهاند و دخانیات مصرف میکنند.»مراقبت پزشکی فوری در صورت بروز پارگی آئورت حیاتی است.
پزشکان تأکید میکنند افرادی که عوامل خطر مرتبط با بیماریهای آئورت را دارند، بهتر است پیش از وقوع وضعیت اضطراری با پزشک خود درباره میزان خطر و ضرورت مراجعه به جراح عروق یا انجام بررسیهای بیشتر مشورت کنند.
چندین بیماری زمینهای و برخی اختلالات ارثی احتمال ابتلا به بیماریهای آئورت و در نهایت پارگی آن را افزایش میدهند. پاتل میگوید: «عوامل خطر این وضعیت تهدیدکننده شامل تصلب شرایین، یا سخت شدن و گرفتگی شریانها، و فشار خون بالا است.
فشار خون بالا یکی از عوامل مهم خطر است، زیرا بالا بودن مداوم فشار خون ممکن است به مرور زمان به دیواره آئورت آسیب برساند.
تصلب شرایین نیز با تجمع پلاک در دیواره شریانها همراه است و سلامت عروق را تحت تأثیر قرار میدهد.سابقه مصرف دخانیات و سابقه خانوادگی آنوریسم یا پارگی آئورت نیز از دیگر عوامل خطرند.
🆔@ScientificDialectics
آئورت بزرگترین شریان بدن است و خون سرشار از اکسیژن را از قلب به دیگر قسمتهای بدن میرساند.
پارگی آئورت ممکن است ناگهانی و بدون هشدار قبلی رخ دهد و در مدت کوتاهی جان فرد را به خطر بیندازد. پزشکان میگویند درد شدید و ناگهانی در قفسه سینه یا کمر از مهمترین نشانههای این وضعیت نادر اما مرگبار است و شناخت عوامل خطر و مراجعه فوری برای درمان آن حیاتی است.
آگاهی عمومی درباره بیماریهای عروقی چندان بالا نیست. در نظرسنجی اخیر «انجمن جراحی عروقی آمریکا»(SVS) نزدیک به یکسوم آمریکاییها، چیزی معادل ۲۹ درصد، گفتهاند نام هیچ یک از شایعترین بیماریهای عروقی را نشنیدهاند.
اگرچه پارگی آئورت نادر است، پزشکان آن را یکی از خطرناکترین وضعیتهای اضطراری قلبیعروقی میدانند؛ وضعیتی که در آن سرعت تشخیص و درمان مستقیما با احتمال زنده ماندن بیمار ارتباط دارد.
هنگام پارگی آئورت چه اتفاقی میافتد؟
آئورت بزرگترین شریان بدن است و خون سرشار از اکسیژن را از قلب به دیگر قسمتهای بدن میرساند.
دکتر ویلیام شوتز، معاون «انجمن جراحی عروقی آمریکا» و جراح عروق در «تگزاس وسکولار اسوشیتس» (Texas Vascular Associates)، توضیح میدهد که آئورت زمانی پاره میشود که لایه داخلی آئورت دچار شکاف شود و خون به میان لایههای دیواره این شریان راه پیدا کند.
شوتز میگوید: «این وضعیت یا جریان خون به قلب و اندامهای حیاتی را مختل میکند یا به پارگی آئورت و خونریزی شدید داخلی منجر میشود و اگر فورا درمان نشود، بهسرعت کشنده خواهد بود.»
زمانی که دیواره آئورت ضعیف میشود، بخشی از آن به سمت بیرون برآمده و متورم میشود؛ وضعیتی که «آنوریسم آئورت» نام دارد. از سوی دیگر، ایجاد شکاف در لایه داخلی دیواره آئورت «پارگی دیواره آئورت» (Aortic dissection) نامیده میشود. هر دو از اشکال جدی بیماری آئورتاند و ممکن است عوارض مرگباری به همراه داشته باشند.
بر اساس گزارش مرکز بیماریهای آئورت دانشگاه شیکاگو (UCCAD)، نزدیک به ۴۰ درصد افرادی که دچار پارگی آئورت میشوند تقریبا بلافاصله جانشان را از دست میدهند. همچنین خطر مرگ با هر ساعتی که این وضعیت درمان نشود، تا ۴ درصد افزایش مییابد.
پارگی آئورت چقدر شایع است؟
بریتانی آناس مینویسد که تعیین تعداد دقیق موارد پارگی آئورت در هر سال آسان نیست، زیرا برخی افراد پیش از رسیدن به بیمارستان جانشان را از دست میدهند.
با این حال، شوتز میگوید دادههای موجود نشان میدهند سالانه حدود ۱۳ هزار نفر در ایالات متحده بر اثر این وضعیت جان میبازند. او میگوید: «اگرچه پارگی آئورت نادر است، اما وقتی اتفاق میافتد با یک وضعیت اضطراری پزشکی روبهروییم که تهدیدکننده زندگی است.»
به گفته دکتر مانش آر. پاتل، رئیس داوطلب انجمن قلب آمریکا در سالهای ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۷، این وضعیت در مردان شایعتر از زنان است و میزان بروز آن بین پنج تا ۳۰ مورد در هر یک میلیون نفر تخمین زده میشود.
پاتل که ریاست بخش قلب و عروق و معاونت خدمات قلب و عروق «دوک هلث» (Duke Health) را نیز بر عهده دارد، میگوید پارگی آئورت بیشتر در بزرگسالان ۵۰ تا ۷۰ ساله دیده میشود.
علائم هشداردهنده پارگی آئورت
یکی از دلایلی که پارگی آئورت را به وضعیتی بسیار خطرناک تبدیل میکند این است که علائم آن ممکن است با برخی دیگر از وضعیتهای اورژانسی پزشکی اشتباه گرفته شود.
به گفته شوتز، شایعترین علامت، درد شدید و ناگهانی در قفسه سینه یا کمر است. درد شکم، غش کردن یا از حال رفتن، ضعف پاها و حتی فلج شدن اندامهای تحتانی نیز از دیگر علائم احتمالیاند.
او میگوید: «مهمترین مسأله درمورد این وضعیت، شناخت علائم آن است، بهویژه برای افرادی که سابقه خانوادگی پارگی آئورت دارند یا با عواملی مانند فشار خون بالا مواجهاند و دخانیات مصرف میکنند.»مراقبت پزشکی فوری در صورت بروز پارگی آئورت حیاتی است.
پزشکان تأکید میکنند افرادی که عوامل خطر مرتبط با بیماریهای آئورت را دارند، بهتر است پیش از وقوع وضعیت اضطراری با پزشک خود درباره میزان خطر و ضرورت مراجعه به جراح عروق یا انجام بررسیهای بیشتر مشورت کنند.
چندین بیماری زمینهای و برخی اختلالات ارثی احتمال ابتلا به بیماریهای آئورت و در نهایت پارگی آن را افزایش میدهند. پاتل میگوید: «عوامل خطر این وضعیت تهدیدکننده شامل تصلب شرایین، یا سخت شدن و گرفتگی شریانها، و فشار خون بالا است.
فشار خون بالا یکی از عوامل مهم خطر است، زیرا بالا بودن مداوم فشار خون ممکن است به مرور زمان به دیواره آئورت آسیب برساند.
تصلب شرایین نیز با تجمع پلاک در دیواره شریانها همراه است و سلامت عروق را تحت تأثیر قرار میدهد.سابقه مصرف دخانیات و سابقه خانوادگی آنوریسم یا پارگی آئورت نیز از دیگر عوامل خطرند.
🆔@ScientificDialectics
Yahoo
Aortic dissection can strike suddenly. Here are the warning signs to know
What is an aortic dissection? Heart and vascular experts explain the rare medical emergency, its symptoms, risk factors and why immediate treatment can save lives.
❤5
💢هواپیمای جاسوسی روی زمین ؛ هنسی بلکبرد رونمایی شد
هنسی پس از عرضه موفق موشکهای زمین به زمین ونوم GT و F۵، حالا از سومین ابرخودروی اختصاصی خود با نام بلکبرد رونمایی کرده است.
کمپانی تگزاسی هنسی مدتی است که از فرم یک تیونر ساده خارج شده و جایگاه خود را به عنوان یک خودروساز مستقل در کلاس سوپراسپرتهای دستساز تثبیت کرده است. زمانی که موشکهای زمینی این برند یعنی ونوم GT و F۵ معرفی شدند، توجه جهانیان را به سرعت فوقالعاده خود جلب کردند. حالا این برند از سومین خودروی اختصاصی خود با نام «بلکبرد» (Blackbird) پردهبرداری کرده است؛ ابرخودرویی که نام خود را از هواپیمای جاسوسی افسانهای SR-۷۱ بلکبرد به ارث برده و ادای احترامی کامل به فرمول قدیمی و اصیل خودروهای اسپرت است.
براساس گزارش motor۱، برخلاف روند جریانات مدرن که به سمت سیستمهای هیبریدی یا موتورهای توربوشارژ میروند، بلکبرد یک موتور ۸ سیلندر خورجینی تنفس طبیعی ۶٫۲ لیتری را در سینه دارد. این پیشرانه که با همکاری مجموعه معروف «ایلمور» (Ilmor Engineering) ساخته شده، توانایی تولید ۸۰۰ تا ۸۵۰ اسببخار قدرت را دارد و تا محدوده فوقالعاده ۹,۰۰۰ دور بر دقیقه تنفس میکند. تمامی این نیروی عظیم از طریق یک گیربکس ۶ سرعته دستی با شیفتر فلزی کلاسیک تنها به چرخهای عقب منتقل میشود تا لذت رانندگی خالص را احیا کند.
هنسی برای رسیدن به عملکردی استثنایی، وزن خشک خودرو را زیر ۱,۳۶۰ کیلوگرم هدفگذاری کرده است که حتی از یک سدان شهری کوچک نیز سبکتر است. دستیابی به این وزن تنها با ساخت تمامی پانلهای بدنه و شاسی اصلی از جنس فیبر کربن اختصاصی ممکن شده است.
رینگهای ۲۰ اینچی اختصاصی به همراه تایرهای میشلن Pilot Sport Cup ۲ R نیز ترمزگیری و چسبندگی بینظیری را برای این هیولای سبکوزن تضمین میکنند.
اگر آمار قدرت و وزن پیشبینی شده محقق شود، این سوپراسپرت سهپداله تنها به ۲٫۵ ثانیه زمان نیاز دارد تا از حالت سکون به سرعت ۹۶ کیلومتر بر ساعت برسد. حداکثر سرعت آن ۳۵۴ کیلومتر بر ساعت اعلام شده است. اگرچه این رقم هنوز به رکورد تاریخی ۳۸۶ کیلومتر بر ساعت مکلارن F۱ تنفس طبیعی نمیرسد، اما هنسی با تعبیه محفظههای بار در بخش عقب و زیر کاپوت جلو (با گنجایش دو چمدان سفر)، کاربردپذیری این ابرخودرو را بسیار بالا برده است.
بدنه بلکبرد ترکیبی از قوسهای چشمنواز و خطوط تیز آیرودینامیکی است. ورودی هوای روی سقف، دیفیوزر غولپیکر عقب و ورودیهای جانبی بزرگ، چهرهای کاملا تهاجمی به آن دادهاند. در بخش عقب خودرو، بالههای فوقانی اگزوزهای چهارگانه در سرعتهای بالای ۱۱۵ کیلومتر بر ساعت با زاویه ۷۱ درجه باز میشوند تا هم نیروی رو به پایین ایجاد کنند و هم جلوه بصری خاصی مشابه نازلهای جت جنگنده به خودرو ببخشند.
در دنیای مدرن امروزی که کابین خودروها پر از نمایشگرهای لمسی شده، هنسی مسیر معکوس را طی کرده است. داخل کابین بلکبرد هیچ نمایشگری دیده نمیشود! به جای آن، پنج نشانگر آنالوگ و سنتی در مقابل دیدگان راننده قرار دارد که دورسنج ۱۰,۰۰۰ دور در مرکز آن جلب توجه میکند. دکمه استارت خودرو روی کنسول سقفی تعبیه شده تا حس نشستن در کاکپیت یک هواپیمای جنگنده را القا کند. حتی برای راحتی سرنشینان، چهار جالیوانی در این کابین دو نفره پیشبینی شده است.
هنسی ادعا میکند که بلکبرد نسبت به مدل ونوم F۵، میزان لرزش و صدای کمتری را به داخل کابین منتقل میکند و سیستم تعلیق تطبیقپذیر آن کیفیت سواری بسیار نرمتری ارائه میدهد. تولید این ابرخودرو پس از اتمام پروژه F۵ از سال ۲۰۲۹ آغاز خواهد شد. تنها ۷۱ دستگاه از این هیولای دستی با قیمت پایه ۲٫۵ میلیون دلار ساخته میشود که البته به لطف دریافت تاییدیههای جهانی و کیسههای هوا، امکان شمارهگذاری و تردد در جادههای سراسر جهان را خواهد داشت.
https://www.motor1.com/news/803525/hennessey-blackbird-specs-photos-details/
🆔@ScientificDialectics
هنسی پس از عرضه موفق موشکهای زمین به زمین ونوم GT و F۵، حالا از سومین ابرخودروی اختصاصی خود با نام بلکبرد رونمایی کرده است.
کمپانی تگزاسی هنسی مدتی است که از فرم یک تیونر ساده خارج شده و جایگاه خود را به عنوان یک خودروساز مستقل در کلاس سوپراسپرتهای دستساز تثبیت کرده است. زمانی که موشکهای زمینی این برند یعنی ونوم GT و F۵ معرفی شدند، توجه جهانیان را به سرعت فوقالعاده خود جلب کردند. حالا این برند از سومین خودروی اختصاصی خود با نام «بلکبرد» (Blackbird) پردهبرداری کرده است؛ ابرخودرویی که نام خود را از هواپیمای جاسوسی افسانهای SR-۷۱ بلکبرد به ارث برده و ادای احترامی کامل به فرمول قدیمی و اصیل خودروهای اسپرت است.
براساس گزارش motor۱، برخلاف روند جریانات مدرن که به سمت سیستمهای هیبریدی یا موتورهای توربوشارژ میروند، بلکبرد یک موتور ۸ سیلندر خورجینی تنفس طبیعی ۶٫۲ لیتری را در سینه دارد. این پیشرانه که با همکاری مجموعه معروف «ایلمور» (Ilmor Engineering) ساخته شده، توانایی تولید ۸۰۰ تا ۸۵۰ اسببخار قدرت را دارد و تا محدوده فوقالعاده ۹,۰۰۰ دور بر دقیقه تنفس میکند. تمامی این نیروی عظیم از طریق یک گیربکس ۶ سرعته دستی با شیفتر فلزی کلاسیک تنها به چرخهای عقب منتقل میشود تا لذت رانندگی خالص را احیا کند.
هنسی برای رسیدن به عملکردی استثنایی، وزن خشک خودرو را زیر ۱,۳۶۰ کیلوگرم هدفگذاری کرده است که حتی از یک سدان شهری کوچک نیز سبکتر است. دستیابی به این وزن تنها با ساخت تمامی پانلهای بدنه و شاسی اصلی از جنس فیبر کربن اختصاصی ممکن شده است.
رینگهای ۲۰ اینچی اختصاصی به همراه تایرهای میشلن Pilot Sport Cup ۲ R نیز ترمزگیری و چسبندگی بینظیری را برای این هیولای سبکوزن تضمین میکنند.
اگر آمار قدرت و وزن پیشبینی شده محقق شود، این سوپراسپرت سهپداله تنها به ۲٫۵ ثانیه زمان نیاز دارد تا از حالت سکون به سرعت ۹۶ کیلومتر بر ساعت برسد. حداکثر سرعت آن ۳۵۴ کیلومتر بر ساعت اعلام شده است. اگرچه این رقم هنوز به رکورد تاریخی ۳۸۶ کیلومتر بر ساعت مکلارن F۱ تنفس طبیعی نمیرسد، اما هنسی با تعبیه محفظههای بار در بخش عقب و زیر کاپوت جلو (با گنجایش دو چمدان سفر)، کاربردپذیری این ابرخودرو را بسیار بالا برده است.
بدنه بلکبرد ترکیبی از قوسهای چشمنواز و خطوط تیز آیرودینامیکی است. ورودی هوای روی سقف، دیفیوزر غولپیکر عقب و ورودیهای جانبی بزرگ، چهرهای کاملا تهاجمی به آن دادهاند. در بخش عقب خودرو، بالههای فوقانی اگزوزهای چهارگانه در سرعتهای بالای ۱۱۵ کیلومتر بر ساعت با زاویه ۷۱ درجه باز میشوند تا هم نیروی رو به پایین ایجاد کنند و هم جلوه بصری خاصی مشابه نازلهای جت جنگنده به خودرو ببخشند.
در دنیای مدرن امروزی که کابین خودروها پر از نمایشگرهای لمسی شده، هنسی مسیر معکوس را طی کرده است. داخل کابین بلکبرد هیچ نمایشگری دیده نمیشود! به جای آن، پنج نشانگر آنالوگ و سنتی در مقابل دیدگان راننده قرار دارد که دورسنج ۱۰,۰۰۰ دور در مرکز آن جلب توجه میکند. دکمه استارت خودرو روی کنسول سقفی تعبیه شده تا حس نشستن در کاکپیت یک هواپیمای جنگنده را القا کند. حتی برای راحتی سرنشینان، چهار جالیوانی در این کابین دو نفره پیشبینی شده است.
هنسی ادعا میکند که بلکبرد نسبت به مدل ونوم F۵، میزان لرزش و صدای کمتری را به داخل کابین منتقل میکند و سیستم تعلیق تطبیقپذیر آن کیفیت سواری بسیار نرمتری ارائه میدهد. تولید این ابرخودرو پس از اتمام پروژه F۵ از سال ۲۰۲۹ آغاز خواهد شد. تنها ۷۱ دستگاه از این هیولای دستی با قیمت پایه ۲٫۵ میلیون دلار ساخته میشود که البته به لطف دریافت تاییدیههای جهانی و کیسههای هوا، امکان شمارهگذاری و تردد در جادههای سراسر جهان را خواهد داشت.
https://www.motor1.com/news/803525/hennessey-blackbird-specs-photos-details/
🆔@ScientificDialectics
Motor1.com
Hennessey Revives The Analog Supercar
No turbos, no hybrid, and no screens. Oh, and there's a gated manual. Meet the new Hennessey Blackbird.
❤5👍1
💢 مطالعه: ۴۱ درصد از افرادی که هشدار موج گرما دریافت کردند، هیچ اقدامی نکردند
موجهای گرما شایعتر و شدیدتر شدهاند اما یک پژوهش جدید میگوید ۴۱ درصد از کسانی که در انگلیس هشدارهای سلامت گرما را دیدهاند هیچ اقدام حفاظتی نکردهاند. چرا این هشدارها به عمل تبدیل نمیشود ؟
گرمای تابستان امسال بهطور بیسابقهای شدید بوده است. موجهای پیدرپی گرما چشماندازها را خشک کرده، یخچالهای طبیعی را آب کرده و دریاچهها و رودخانهها را کوچکتر کرده است؛ در همین حال آتشسوزیهای جنگلی بخشهای وسیعی را سوزانده و چهره بسیاری از مناطق را بهطور چشمگیری دگرگون کرده است.
اما پیامدهای گرمای شدید فراتر از آن چیزی است که در چشمانداز میبینیم. یکی از جدیترین پیامدها نیز کمتر به چشم میآید: تاثیر آن بر سلامت ما.با وجود هشدارهای مکرر مسئولان سلامت، بسیاری از مردم در انگلیس هنوز گرمای شدید را یک خطر جدی برای سلامت خود نمیدانند.
تحقیقی تازه از سوی کارشناسان دانشگاه سازمان ملل متحد (منبع به زبان انگلیسی) شکاف قابلتوجهی میان هشدارهای سلامتمحور گرما و رفتار مردم آشکار کرده است. این مطالعه بررسی کرده است که مردم چگونه به هشدارهای سلامت در برابر گرما (HHA) واکنش نشان میدهند و چرا این هشدارها همیشه به اقدامات محافظتی منجر نمیشود.
پژوهشگران ۱٬۰۹۷ بزرگسال را در انگلیس مورد پرسش قرار دادند و با ۲۹ نفر از افراد درگیر در اطلاعرسانی خطرهای گرما مصاحبه کردند.آنچه مردم میدانند همیشه به اقدام تبدیل نمیشودنتایج، شکافی روشن میان دانستههای مردم درباره گرما و اقداماتی که در عمل انجام میدهند نشان میدهد.
حدود ۷ نفر از هر ۱۰ نفر شرکتکننده دستکم یک بار با هشدار سلامت در برابر گرما روبهرو شده بودند. اما از میان کسانی که چنین هشداری را دیده بودند، ۴۱ درصد گفتهاند برای حفاظت از خود هیچ اقدامی انجام ندادهاند.شایعترین دلیل ساده بود: آنها باور نداشتند شخصا در معرض خطر هستند.
تنها ۱۸٫۱ درصد افراد گفتهاند که گرمای شدید را برای خود خطری بالا تلقی میکنند. حدود ۳۰ درصد نیز گفتهاند شناخت اندک یا هیچ شناختی از اقداماتی دارند که میتواند از آنها محافظت کند.دلایل اقدامنکردن متفاوت بوده است. ۱۹ درصد به پایین بودن درک خود از میزان خطر شخصی اشاره کردهاند. ۹ درصد هشدار را تشخیص ندادهاند، ۷ درصد مطمئن نبودهاند چه اقدامی باید انجام دهند و ۵ درصد هشدار را دشوار برای فهم توصیف کردهاند.
پس چرا مردم به هشدارها واکنش نشان نمیدهند؟پژوهشگران میگویند ارسال یک هشدار بهتنهایی کافی نیست. مردم باید بفهمند که گرمای شدید میتواند برای سلامت آنها خطرآفرین باشد، تشخیص دهند چه زمانی هشدار شامل حال آنها میشود و بدانند برای حفاظت از خود چه کارهایی میتوانند انجام دهند.
نحوه رساندن این هشدارها نیز ممکن است بخشی از مشکل باشد.نود درصد از مسئولان اطلاعرسانی خطرهای گرما که با آنها مصاحبه شد گفتهاند از کانالهای دیجیتال استفاده میکنند. این کانالها امکان انتشار سریع اطلاعات را فراهم میکنند، اما لزوما بهطور یکسان به همه دسترسی ندارند. رسانههای اجتماعی بهویژه در میان بزرگسالان مسن، کماعتمادترین منبع اطلاعات مربوط به گرما شناخته شده است.
حدود ۳۰ درصد افراد گفتهاند اصلا با هشدارهای سلامت در برابر گرما یا اطلاعات مربوط به حفاظت در برابر گرما روبهرو نشدهاند. این وضعیت یک ناهماهنگی نگرانکننده ایجاد میکند: کانالهایی که برای اطلاعرسانی خطرهای گرما بهکار میروند همیشه به کسانی که بیش از دیگران در برابر این خطرها آسیبپذیرند نمیرسند.
پژوهشگران همچنین توصیه میکنند از سازمانهای محلی مورد اعتماد، از جمله گروههای محلی، کتابخانهها، ارائهدهندگان خدمات اجتماعی، سازمانهای داوطلبانه و نهادهای مذهبی، برای دسترسی به کسانی استفاده شود که ممکن است از هشدارهای دیجیتال جا بمانند.
پژوهشگران میگویند نهادهای مسئول باید در سنجش این که آیا ارتباطات آنها واقعا موثر است نیز بهتر عمل کنند. بهجای شمارش صرف بازدیدهای وبسایت، میزان مشارکت در شبکههای اجتماعی یا پوشش رسانهای، باید ارزیابی کنند که آیا مردم هشدارها را میفهمند و آیا این هشدارها به اقداماتی محافظتی منجر میشود یا نه.
این مطالعه همچنین به عوامل بنیادیتری اشاره میکند که تعیین میکنند چه کسانی در برابر گرمای شدید آسیبپذیرند. این عوامل شامل شرایط مسکن، محرومیت اجتماعیاقتصادی، مشکلات پیشین سلامت، میزان مواجهه محیطی و دسترسی به منابع است.
پژوهشگران میگویند چالش تنها این نیست که به مردم هشدار دهیم موج گرمای بعدی در راه است، بلکه این است که کاری کنیم وقتی این موج میرسد، تعداد کمتری از مردم در برابر آن آسیبپذیر باشند.
🆔@ScientificDialectics
موجهای گرما شایعتر و شدیدتر شدهاند اما یک پژوهش جدید میگوید ۴۱ درصد از کسانی که در انگلیس هشدارهای سلامت گرما را دیدهاند هیچ اقدام حفاظتی نکردهاند. چرا این هشدارها به عمل تبدیل نمیشود ؟
گرمای تابستان امسال بهطور بیسابقهای شدید بوده است. موجهای پیدرپی گرما چشماندازها را خشک کرده، یخچالهای طبیعی را آب کرده و دریاچهها و رودخانهها را کوچکتر کرده است؛ در همین حال آتشسوزیهای جنگلی بخشهای وسیعی را سوزانده و چهره بسیاری از مناطق را بهطور چشمگیری دگرگون کرده است.
اما پیامدهای گرمای شدید فراتر از آن چیزی است که در چشمانداز میبینیم. یکی از جدیترین پیامدها نیز کمتر به چشم میآید: تاثیر آن بر سلامت ما.با وجود هشدارهای مکرر مسئولان سلامت، بسیاری از مردم در انگلیس هنوز گرمای شدید را یک خطر جدی برای سلامت خود نمیدانند.
تحقیقی تازه از سوی کارشناسان دانشگاه سازمان ملل متحد (منبع به زبان انگلیسی) شکاف قابلتوجهی میان هشدارهای سلامتمحور گرما و رفتار مردم آشکار کرده است. این مطالعه بررسی کرده است که مردم چگونه به هشدارهای سلامت در برابر گرما (HHA) واکنش نشان میدهند و چرا این هشدارها همیشه به اقدامات محافظتی منجر نمیشود.
پژوهشگران ۱٬۰۹۷ بزرگسال را در انگلیس مورد پرسش قرار دادند و با ۲۹ نفر از افراد درگیر در اطلاعرسانی خطرهای گرما مصاحبه کردند.آنچه مردم میدانند همیشه به اقدام تبدیل نمیشودنتایج، شکافی روشن میان دانستههای مردم درباره گرما و اقداماتی که در عمل انجام میدهند نشان میدهد.
حدود ۷ نفر از هر ۱۰ نفر شرکتکننده دستکم یک بار با هشدار سلامت در برابر گرما روبهرو شده بودند. اما از میان کسانی که چنین هشداری را دیده بودند، ۴۱ درصد گفتهاند برای حفاظت از خود هیچ اقدامی انجام ندادهاند.شایعترین دلیل ساده بود: آنها باور نداشتند شخصا در معرض خطر هستند.
تنها ۱۸٫۱ درصد افراد گفتهاند که گرمای شدید را برای خود خطری بالا تلقی میکنند. حدود ۳۰ درصد نیز گفتهاند شناخت اندک یا هیچ شناختی از اقداماتی دارند که میتواند از آنها محافظت کند.دلایل اقدامنکردن متفاوت بوده است. ۱۹ درصد به پایین بودن درک خود از میزان خطر شخصی اشاره کردهاند. ۹ درصد هشدار را تشخیص ندادهاند، ۷ درصد مطمئن نبودهاند چه اقدامی باید انجام دهند و ۵ درصد هشدار را دشوار برای فهم توصیف کردهاند.
پس چرا مردم به هشدارها واکنش نشان نمیدهند؟پژوهشگران میگویند ارسال یک هشدار بهتنهایی کافی نیست. مردم باید بفهمند که گرمای شدید میتواند برای سلامت آنها خطرآفرین باشد، تشخیص دهند چه زمانی هشدار شامل حال آنها میشود و بدانند برای حفاظت از خود چه کارهایی میتوانند انجام دهند.
نحوه رساندن این هشدارها نیز ممکن است بخشی از مشکل باشد.نود درصد از مسئولان اطلاعرسانی خطرهای گرما که با آنها مصاحبه شد گفتهاند از کانالهای دیجیتال استفاده میکنند. این کانالها امکان انتشار سریع اطلاعات را فراهم میکنند، اما لزوما بهطور یکسان به همه دسترسی ندارند. رسانههای اجتماعی بهویژه در میان بزرگسالان مسن، کماعتمادترین منبع اطلاعات مربوط به گرما شناخته شده است.
حدود ۳۰ درصد افراد گفتهاند اصلا با هشدارهای سلامت در برابر گرما یا اطلاعات مربوط به حفاظت در برابر گرما روبهرو نشدهاند. این وضعیت یک ناهماهنگی نگرانکننده ایجاد میکند: کانالهایی که برای اطلاعرسانی خطرهای گرما بهکار میروند همیشه به کسانی که بیش از دیگران در برابر این خطرها آسیبپذیرند نمیرسند.
پژوهشگران همچنین توصیه میکنند از سازمانهای محلی مورد اعتماد، از جمله گروههای محلی، کتابخانهها، ارائهدهندگان خدمات اجتماعی، سازمانهای داوطلبانه و نهادهای مذهبی، برای دسترسی به کسانی استفاده شود که ممکن است از هشدارهای دیجیتال جا بمانند.
پژوهشگران میگویند نهادهای مسئول باید در سنجش این که آیا ارتباطات آنها واقعا موثر است نیز بهتر عمل کنند. بهجای شمارش صرف بازدیدهای وبسایت، میزان مشارکت در شبکههای اجتماعی یا پوشش رسانهای، باید ارزیابی کنند که آیا مردم هشدارها را میفهمند و آیا این هشدارها به اقداماتی محافظتی منجر میشود یا نه.
این مطالعه همچنین به عوامل بنیادیتری اشاره میکند که تعیین میکنند چه کسانی در برابر گرمای شدید آسیبپذیرند. این عوامل شامل شرایط مسکن، محرومیت اجتماعیاقتصادی، مشکلات پیشین سلامت، میزان مواجهه محیطی و دسترسی به منابع است.
پژوهشگران میگویند چالش تنها این نیست که به مردم هشدار دهیم موج گرمای بعدی در راه است، بلکه این است که کاری کنیم وقتی این موج میرسد، تعداد کمتری از مردم در برابر آن آسیبپذیر باشند.
🆔@ScientificDialectics
❤4
💢 عکس روز ناسا از تاج طلاییرنگ خورشید
عکس روز ناسا تاج خورشیدی را به رنگ طلایی در طول خورشیدگرفتگی کامل به نمایش میگذارد.
این خورشیدگرفتگی کامل نه تنها از نظر شاعرانه زیبا، بلکه از نظر علمی نیز جالب به نظر میرسید. معمولاً تاج خورشیدی سفید به نظر میرسد و برای برخی از ناظران، تاج خورشیدگرفتگی کامل هفته گذشته به رنگ مرواریدی دیده شد .
اما این بار، ناظران خورشیدگرفتگی کامل در اسپانیا، تاجی را دیدند که به طور غیرمعمول طلایی به نظر میرسید.
این پدیده علمی که در اسپانیا ثبت شد، به دلیل عبور نور خورشید از ذرات دود ناشی از آتشسوزیهای جنگلی و ارتفاع کم خورشید در افق، به رنگ طلایی و نه سفید یا مرواریدی دیده شد.
این عکس برجسته که در شهر بناونته گرفته شده، با فناوری HDR و نوردهی چندگانه پردازش شده و برآمدگیهای هیدروژنی صورتی را نیز بر لبه خورشید نشان میدهد.
https://apod.nasa.gov/apod/image/2608/GoldCorona_Santos_1751.jpg
🆔@ScientificDialectics
عکس روز ناسا تاج خورشیدی را به رنگ طلایی در طول خورشیدگرفتگی کامل به نمایش میگذارد.
این خورشیدگرفتگی کامل نه تنها از نظر شاعرانه زیبا، بلکه از نظر علمی نیز جالب به نظر میرسید. معمولاً تاج خورشیدی سفید به نظر میرسد و برای برخی از ناظران، تاج خورشیدگرفتگی کامل هفته گذشته به رنگ مرواریدی دیده شد .
اما این بار، ناظران خورشیدگرفتگی کامل در اسپانیا، تاجی را دیدند که به طور غیرمعمول طلایی به نظر میرسید.
این پدیده علمی که در اسپانیا ثبت شد، به دلیل عبور نور خورشید از ذرات دود ناشی از آتشسوزیهای جنگلی و ارتفاع کم خورشید در افق، به رنگ طلایی و نه سفید یا مرواریدی دیده شد.
این عکس برجسته که در شهر بناونته گرفته شده، با فناوری HDR و نوردهی چندگانه پردازش شده و برآمدگیهای هیدروژنی صورتی را نیز بر لبه خورشید نشان میدهد.
https://apod.nasa.gov/apod/image/2608/GoldCorona_Santos_1751.jpg
🆔@ScientificDialectics
❤5
💢 راهحل جدید پزشکان برای کاهش فشار خون؛ چرا حذف نمک بهتنهایی جواب نمیدهد؟
توصیههای سنتی پزشکی برای مهار پرفشاری خون سالها بر یک اصل ساده تاکید داشتهاند: «کاهش مصرف نمک».
با این حال، نتایج پژوهشهای جدید نشان میدهد که تمرکز بر سدیم بهتنهایی برای مهار این بیماری خاموش کافی نیست.گزارشی که در نشریه تخصصی تغذیه بالینی آمریکا منتشر شده، لزوم بهروزرسانی دستورالعملهای درمانی پرفشاری خون را مطرح کرده است.
کارشناسان معتقدند مدیریت موثر فشار خون نیازمند کاهش سدیم است. با این حال آنان میافزایند که در کنار کم کردن سدیم، دریافت هدفمند پتاسیم از طریق مواد غذایی کامل به همان اندازه لازم و مفید است.
بر اساس یافتههای علمی نوین، افزایش همزمان مصرف پتاسیم نقشی تعیینکننده در سلامت قلب و عروق ایفا میکند و نسبت سدیم به پتاسیم معیاری به مراتب دقیقتر برای ارزیابی ریسک بیماریهای قلبی است.
پتاسیم چگونه فشار خون را مهار میکند؟
پتاسیم یک ماده معدنی حیاتی برای حفظ تعادل مایعات در بدن است. این عنصر با خنثی کردن اثرات منفی سدیم، به کلیهها کمک میکند تا سدیم اضافه را از طریق ادرار دفع کنند و همزمان باعث شل شدن و انبساط دیواره رگهای خونی میشود.
پژوهشهای بالینی نشان دادهاند که افزودن حدود ۲ هزار میلیگرم پتاسیم به رژیم غذایی روزانه میتواند عدد بالای فشار خون را بهطور میانگین حدود ۵ واحد و عدد پایین آن را ۳ میلیمتر واحد جیوه کاهش دهد.
متخصصان قلب و عروق تاکید میکنند در حالی که کاهش سدیم در روزهای نخست حجم آب اضافه بدن را کم کرده و فشار را پایین میآورد، اثرات پتاسیم طی یک تا دو هفته ظاهر میشود و به تثبیت پایدار فشار خون کمک میکند.
تله «نمک پنهان» و رژیم غذایی مدرن انجمن قلب آمریکا سقف مصرف روزانه سدیم را ۲۳۰۰ میلیگرم و سطح ایدهآل را ۱۵۰۰ میلیگرم تعیین کرده است. با این حال، الگوهای مصرف غذایی مدرن فراتر از این ارقام است.
نکته حائز اهمیت این است که بخش عمده سدیم دریافتی، حدود ۷۰ درصد، ناشی از نمکپاش روی میز غذا نیست، بلکه از «نمک پنهان» موجود در غذاهای رستورانی، نانهای بستهبندی، کنسروها و تنقلات فرآوریشده وارد بدن میشود.در عین حال، توصیه میشود افراد روزانه بین ۳۵۰۰ تا ۵ هزار میلیگرم پتاسیم دریافت کنند؛ مقداری که بیشتر بزرگسالان به آن دست پیدا نمیکنند.
منابع طبیعی غنی از پتاسیم
متخصصان تغذیه بر این باورند که دریافت پتاسیم باید از طریق رژیم غذایی کامل انجام شود، نه مکملهای دارویی خودسرانه.
مهمترین منابع غذایی سرشار از پتاسیم عبارتند از: سیبزمینی پخته با پوست: ۹۱۹ میلیگرم (در یک عدد متوسط)
ماهی سالمون پخته: ۷۶۳ میلیگرم (در یک تکه کوچک)
اسفناج پخته: ۵۹۱ میلیگرم (در نصف لیوان)
طالبی: ۴۱۷ میلیگرم (در یک لیوان)
شیر کمچرب: ۳۸۸ میلیگرم (در یک لیوان)
لوبیا چیتی و حبوبات: حدود ۳۷۳ میلیگرم (در نصف لیوان)
موز، عدس و ماست ساده.
چه کسانی باید احتیاط کنند؟
افزایش مصرف پتاسیم نسخهای یکسان برای همه افراد نیست. بیماران مبتلا به بیماریهای مزمن کلیوی، نارسایی قلبی و افرادی که به هایپرکالمی (پتاسیم بالای خون) مبتلا هستند، باید پیش از هر تغییری با پزشک مشورت کنند.همچنین مصرف پتاسیم بالا همزمان با برخی داروهای قلبی نظیر مهارکنندههای ایسیای میتواند خطر بروز آریتمیهای قلبی کشنده را افزایش دهد. اصلاح رژیم غذایی همواره مکمل درمان دارویی است و نباید جایگزین دستورات پزشک شود.
https://www.prevention.com/health/a73346287/potassium-lowers-blood-pressure-study/
https://www.news-medical.net/news/20260730/Experts-propose-a-new-strategy-to-better-control-high-blood-pressure.aspx
🆔@ScientificDialectics
توصیههای سنتی پزشکی برای مهار پرفشاری خون سالها بر یک اصل ساده تاکید داشتهاند: «کاهش مصرف نمک».
با این حال، نتایج پژوهشهای جدید نشان میدهد که تمرکز بر سدیم بهتنهایی برای مهار این بیماری خاموش کافی نیست.گزارشی که در نشریه تخصصی تغذیه بالینی آمریکا منتشر شده، لزوم بهروزرسانی دستورالعملهای درمانی پرفشاری خون را مطرح کرده است.
کارشناسان معتقدند مدیریت موثر فشار خون نیازمند کاهش سدیم است. با این حال آنان میافزایند که در کنار کم کردن سدیم، دریافت هدفمند پتاسیم از طریق مواد غذایی کامل به همان اندازه لازم و مفید است.
بر اساس یافتههای علمی نوین، افزایش همزمان مصرف پتاسیم نقشی تعیینکننده در سلامت قلب و عروق ایفا میکند و نسبت سدیم به پتاسیم معیاری به مراتب دقیقتر برای ارزیابی ریسک بیماریهای قلبی است.
پتاسیم چگونه فشار خون را مهار میکند؟
پتاسیم یک ماده معدنی حیاتی برای حفظ تعادل مایعات در بدن است. این عنصر با خنثی کردن اثرات منفی سدیم، به کلیهها کمک میکند تا سدیم اضافه را از طریق ادرار دفع کنند و همزمان باعث شل شدن و انبساط دیواره رگهای خونی میشود.
پژوهشهای بالینی نشان دادهاند که افزودن حدود ۲ هزار میلیگرم پتاسیم به رژیم غذایی روزانه میتواند عدد بالای فشار خون را بهطور میانگین حدود ۵ واحد و عدد پایین آن را ۳ میلیمتر واحد جیوه کاهش دهد.
متخصصان قلب و عروق تاکید میکنند در حالی که کاهش سدیم در روزهای نخست حجم آب اضافه بدن را کم کرده و فشار را پایین میآورد، اثرات پتاسیم طی یک تا دو هفته ظاهر میشود و به تثبیت پایدار فشار خون کمک میکند.
تله «نمک پنهان» و رژیم غذایی مدرن انجمن قلب آمریکا سقف مصرف روزانه سدیم را ۲۳۰۰ میلیگرم و سطح ایدهآل را ۱۵۰۰ میلیگرم تعیین کرده است. با این حال، الگوهای مصرف غذایی مدرن فراتر از این ارقام است.
نکته حائز اهمیت این است که بخش عمده سدیم دریافتی، حدود ۷۰ درصد، ناشی از نمکپاش روی میز غذا نیست، بلکه از «نمک پنهان» موجود در غذاهای رستورانی، نانهای بستهبندی، کنسروها و تنقلات فرآوریشده وارد بدن میشود.در عین حال، توصیه میشود افراد روزانه بین ۳۵۰۰ تا ۵ هزار میلیگرم پتاسیم دریافت کنند؛ مقداری که بیشتر بزرگسالان به آن دست پیدا نمیکنند.
منابع طبیعی غنی از پتاسیم
متخصصان تغذیه بر این باورند که دریافت پتاسیم باید از طریق رژیم غذایی کامل انجام شود، نه مکملهای دارویی خودسرانه.
مهمترین منابع غذایی سرشار از پتاسیم عبارتند از: سیبزمینی پخته با پوست: ۹۱۹ میلیگرم (در یک عدد متوسط)
ماهی سالمون پخته: ۷۶۳ میلیگرم (در یک تکه کوچک)
اسفناج پخته: ۵۹۱ میلیگرم (در نصف لیوان)
طالبی: ۴۱۷ میلیگرم (در یک لیوان)
شیر کمچرب: ۳۸۸ میلیگرم (در یک لیوان)
لوبیا چیتی و حبوبات: حدود ۳۷۳ میلیگرم (در نصف لیوان)
موز، عدس و ماست ساده.
چه کسانی باید احتیاط کنند؟
افزایش مصرف پتاسیم نسخهای یکسان برای همه افراد نیست. بیماران مبتلا به بیماریهای مزمن کلیوی، نارسایی قلبی و افرادی که به هایپرکالمی (پتاسیم بالای خون) مبتلا هستند، باید پیش از هر تغییری با پزشک مشورت کنند.همچنین مصرف پتاسیم بالا همزمان با برخی داروهای قلبی نظیر مهارکنندههای ایسیای میتواند خطر بروز آریتمیهای قلبی کشنده را افزایش دهد. اصلاح رژیم غذایی همواره مکمل درمان دارویی است و نباید جایگزین دستورات پزشک شود.
https://www.prevention.com/health/a73346287/potassium-lowers-blood-pressure-study/
https://www.news-medical.net/news/20260730/Experts-propose-a-new-strategy-to-better-control-high-blood-pressure.aspx
🆔@ScientificDialectics
Prevention
This 1 Nutrient May Help Lower Blood Pressure, Scientists Say
It turns out, eating more of this nutrient could also help.
❤4🙏2
💢 رابطه جنسی چه نکاتی را درباره پیوند عاطفی شما آشکار میکند؟
برخلاف این باور عمومی که رابطه جنسی مکرر نشاندهنده شدت و عمق عشق میان زوجها است، یافتههای یک پژوهش جدید نشان میدهد که میزان برقراری رابطه زناشویی بازتابی از شدت احساسات عاطفی میان طرفین نیست.
بر اساس این پژوهش مروری که در نشریه تخصصی «گزارشهای سلامت جنسی معاصر» منتشر شده، هیچ رابطه مستقیمی میان «شدت عشق» و «بسامد رابطه جنسی» وجود ندارد.بهعبارت دیگر، زوجهایی که دیوانهوار عاشق یکدیگرند، لزوما بیشتر از دیگران رابطه جنسی ندارند.
این پژوهش میگوید اگرچه قرار داشتن در وضعیت عاشقی بهطور کلی با افزایش فعالیت جنسی مرتبط است، اما تفاوت در شدت و عمق این حس بر تعداد دفعات نزدیکی تاثیری نمیگذارد.
این مطالعه با تحلیل دادههای «پیمایش عشق رمانتیک ۲۰۲۲» انجام شده که بزرگترین نظرسنجی جهانی در این حوزه بهشمار میرود و اطلاعات هزار و پانصد شرکتکننده از ۳۳ کشور جهان را گردآوری کرده است.
نتایج این بررسی نشان میدهد که مرحله موسوم به «دوران ماهعسل»، یعنی نخستین ماههای شکلگیری یک پیوند عاشقانه، بیشترین همبستگی را با فراوانی دفعات سکس دارد.
آمارها نشان میدهند جوانانی که تازه وارد یک رابطه عاشقانه شدهاند، بهطور میانگین ۳.۵ بار در هفته رابطه جنسی دارند.در مقابل، این میزان در میان زوجهای متاهل یا افرادی که در روابط بلندمدت به سر میبرند، به میانگین یک بار در هفته کاهش مییابد.
پژوهشگران دریافتند علاوه بر شدت عشق، عواملی مانند افکار وسواسگونه پیرامون شریک عاطفی و حتی میزان تعهد به رابطه نیز تاثیر مستقیمی بر دفعات برقراری رابطه جنسی ندارند.
دکتر ناتاشا لانگان، روانشناس بالینی و سکستراپیست، با اشاره به پیچیدگی این موضوع گفت: «فراوانی رابطه جنسی تحت تاثیر گستره وسیعی از عوامل فردی، رابطهای و زمینهای قرار دارد؛ بنابراین غیرممکن است که یک متغیر واحد مانند شدت احساسات بتواند آن را توجیه کند.»
به گفته کارشناسان، کیفیت میل و فعالیت جنسی بیش از آنکه صرفا به حس دوست داشتن متکی باشد، به متغیرهای متعددی وابسته است.
آنها میگویند این متغیرها شامل کیفیت ارتباط و گفتگوی جنسی میان زوجین، عزتنفس جنسی و معنای رابطه در ذهن طرفین، سلامت روانی، سطح استرس روزمره و شرایط جسمانی و انگیزههای جاری در ساختار رابطه میشوند.
یافتههای این پژوهش بار دیگر نشان میدهند که میل جنسی پدیدهای چندبعدی و متاثر از بافت زندگی روزمره است و کیفیت یک رابطه عاشقانه پایدار را نمیتوان صرفا با معیارهای کمی یا شمارش دفعات رابطه جنسی سنجید.
https://www.sciencefocus.com/news/sex-life-reveals-relationship-love
🆔@ScientificDialectics
برخلاف این باور عمومی که رابطه جنسی مکرر نشاندهنده شدت و عمق عشق میان زوجها است، یافتههای یک پژوهش جدید نشان میدهد که میزان برقراری رابطه زناشویی بازتابی از شدت احساسات عاطفی میان طرفین نیست.
بر اساس این پژوهش مروری که در نشریه تخصصی «گزارشهای سلامت جنسی معاصر» منتشر شده، هیچ رابطه مستقیمی میان «شدت عشق» و «بسامد رابطه جنسی» وجود ندارد.بهعبارت دیگر، زوجهایی که دیوانهوار عاشق یکدیگرند، لزوما بیشتر از دیگران رابطه جنسی ندارند.
این پژوهش میگوید اگرچه قرار داشتن در وضعیت عاشقی بهطور کلی با افزایش فعالیت جنسی مرتبط است، اما تفاوت در شدت و عمق این حس بر تعداد دفعات نزدیکی تاثیری نمیگذارد.
این مطالعه با تحلیل دادههای «پیمایش عشق رمانتیک ۲۰۲۲» انجام شده که بزرگترین نظرسنجی جهانی در این حوزه بهشمار میرود و اطلاعات هزار و پانصد شرکتکننده از ۳۳ کشور جهان را گردآوری کرده است.
نتایج این بررسی نشان میدهد که مرحله موسوم به «دوران ماهعسل»، یعنی نخستین ماههای شکلگیری یک پیوند عاشقانه، بیشترین همبستگی را با فراوانی دفعات سکس دارد.
آمارها نشان میدهند جوانانی که تازه وارد یک رابطه عاشقانه شدهاند، بهطور میانگین ۳.۵ بار در هفته رابطه جنسی دارند.در مقابل، این میزان در میان زوجهای متاهل یا افرادی که در روابط بلندمدت به سر میبرند، به میانگین یک بار در هفته کاهش مییابد.
پژوهشگران دریافتند علاوه بر شدت عشق، عواملی مانند افکار وسواسگونه پیرامون شریک عاطفی و حتی میزان تعهد به رابطه نیز تاثیر مستقیمی بر دفعات برقراری رابطه جنسی ندارند.
دکتر ناتاشا لانگان، روانشناس بالینی و سکستراپیست، با اشاره به پیچیدگی این موضوع گفت: «فراوانی رابطه جنسی تحت تاثیر گستره وسیعی از عوامل فردی، رابطهای و زمینهای قرار دارد؛ بنابراین غیرممکن است که یک متغیر واحد مانند شدت احساسات بتواند آن را توجیه کند.»
به گفته کارشناسان، کیفیت میل و فعالیت جنسی بیش از آنکه صرفا به حس دوست داشتن متکی باشد، به متغیرهای متعددی وابسته است.
آنها میگویند این متغیرها شامل کیفیت ارتباط و گفتگوی جنسی میان زوجین، عزتنفس جنسی و معنای رابطه در ذهن طرفین، سلامت روانی، سطح استرس روزمره و شرایط جسمانی و انگیزههای جاری در ساختار رابطه میشوند.
یافتههای این پژوهش بار دیگر نشان میدهند که میل جنسی پدیدهای چندبعدی و متاثر از بافت زندگی روزمره است و کیفیت یک رابطه عاشقانه پایدار را نمیتوان صرفا با معیارهای کمی یا شمارش دفعات رابطه جنسی سنجید.
https://www.sciencefocus.com/news/sex-life-reveals-relationship-love
🆔@ScientificDialectics
BBC Science Focus Magazine
Here’s what your sex life actually reveals about your relationship | BBC Science Focus Magazine
It turns out that couples who have more sex aren't necessarily more in love than those with sparser sex lives
❤5👍4
💢 بیخوابیتان شاید از بشقابتان باشد؛ این خوراکیها خواب را عمیقتر میکنند
اگرچه بسیاری از افراد تصور میکنند میانوعدههای سنگین یا شیرین گزینهای مطلوب برای رفع گرسنگی پیش از خواب هستند، یافتههای جدید پزشکی نشان میدهند که انتخاب نادرست مواد غذایی در ساعات پایانی شب میتواند کیفیت خواب را به طور محسوس کاهش دهد.
متخصصان تغذیه و سلامت تاکید میکنند که برای تجربه یک خواب آرام، توجه به سلامت دستگاه گوارش و انتخاب منابع غذایی مناسب بیش از هر عامل دیگری اهمیت دارد.
اسید آمینه ضروری «تریپتوفان» که در موادی چون تخممرغ، موز، خرما، شیر، بادامزمینی و گوشت پرندگان یافت میشود، همواره به عنوان یکی از عوامل موثر در ایجاد حس خوابآلودگی شناخته شده است.
تریپتوفان پیشساز انتقالدهنده عصبی سروتونین است و سروتونین نیز ماده سازنده هورمون ملاتونین به شمار میرود؛ هورمونی کلیدی که چرخه خواب و بیداری بدن را تنظیم میکند.بخش عمده سروتونین بدن در روده، بزرگترین اندام درونریز بدن، تولید میشود.
مصرف همزمان کربوهیدراتهای پیچیده با منابع غنی از تریپتوفان، جذب این اسید آمینه را تسهیل میکند. ترکیبهایی مانند ساندویچ فیله مرغ با نان سبوسدار، کره بادامزمینی روی نان تست غلات کامل، یا یک کاسه کوچک اوتمیل و شیر، میتوانند گزینههای مناسبی برای پیش از خواب باشند.
با این حال، شواهد علمیِ تجربی درباره تاثیر مستقیم این میانوعدهها هنوز با محدودیتهایی روبهروست.یک پژوهش در اسپانیا روی بیش از ۱۱ هزار دانشجو نشان داده است افرادی که تریپتوفان کمتری مصرف کردهاند، از کیفیت خواب پایینتری برخوردار بودهاند.
یافتههای جدید پزشکی نشان میدهند انتخاب نادرست مواد غذایی در ساعات پایانی شب میتواند کیفیت خواب را به طور محسوسی کاهش دهد.
پژوهشهای نوین نشان میدهند که کیفیت خواب از طریق «محور روده-مغز»، شبکه ارتباطی پیچیده میان میکروبهای روده و سلولهای مغزی، کنترل میشود.
شواهد علمی متعددی اثبات کردهاند که رژیم غذایی غنی از فیبر، مدتزمان خواب عمیق را افزایش داده و از بیدار شدنهای مکرر شبانه جلوگیری میکند.
در همین زمینه، پژوهشگران دانشگاه وریج در آمستردام با بررسی ۱۴۷ فرد بزرگسال دریافتند رژیم غذایی سرشار از فیبر، کیفیت خواب را به طور محسوسی بهبود میبخشد.فیبر غذایی افزون بر تثبیت سطح گلوکز خون در طول شب، توسط میکروبهای مفید روده تخمیر شده و اسیدهای چرب زنجیرهکوتاه مانند بوتیارت تولید میکند؛ موادی که سنتز سروتونین را تنظیم مینمایند.
خواب ناکافی و میکروبیوم روده در یک چرخه متقابل قرار دارند؛ اختلال در خواب به باکتریهای مفید روده آسیب میزند و این آسیب، خود باعث وخامت بیشتر کیفیت خواب میشود.همچنین کمبود خواب، میل افراد را به مصرف غذاهای فوقفرآوریشده، پرچرب و سرشار از قند افزایش میدهد.
پژوهشها، از جمله مطالعهای بر روی دانشجویان در عربستان سعودی، ارتباط معناداری را میان مصرف بالای شکر و افت کیفیت خواب نشان دادهاند.
پزشکان توصیه میکنند برای حفظ سلامت خواب، از مصرف غذاهای سنگین، فرآوریشده، الکل، شکر و کافئین در ساعات پایانی شب خودداری شود و در صورت احساس گرسنگی، از ترکیبهای سبک پروتئینی غنی از تریپتوفان به همراه فیبرهای حاوی غلات کامل استفاده شود.
https://www.sciencefocus.com/the-human-body/bedtime-foods-improve-sleep
🆔@ScientificDialectics
اگرچه بسیاری از افراد تصور میکنند میانوعدههای سنگین یا شیرین گزینهای مطلوب برای رفع گرسنگی پیش از خواب هستند، یافتههای جدید پزشکی نشان میدهند که انتخاب نادرست مواد غذایی در ساعات پایانی شب میتواند کیفیت خواب را به طور محسوس کاهش دهد.
متخصصان تغذیه و سلامت تاکید میکنند که برای تجربه یک خواب آرام، توجه به سلامت دستگاه گوارش و انتخاب منابع غذایی مناسب بیش از هر عامل دیگری اهمیت دارد.
اسید آمینه ضروری «تریپتوفان» که در موادی چون تخممرغ، موز، خرما، شیر، بادامزمینی و گوشت پرندگان یافت میشود، همواره به عنوان یکی از عوامل موثر در ایجاد حس خوابآلودگی شناخته شده است.
تریپتوفان پیشساز انتقالدهنده عصبی سروتونین است و سروتونین نیز ماده سازنده هورمون ملاتونین به شمار میرود؛ هورمونی کلیدی که چرخه خواب و بیداری بدن را تنظیم میکند.بخش عمده سروتونین بدن در روده، بزرگترین اندام درونریز بدن، تولید میشود.
مصرف همزمان کربوهیدراتهای پیچیده با منابع غنی از تریپتوفان، جذب این اسید آمینه را تسهیل میکند. ترکیبهایی مانند ساندویچ فیله مرغ با نان سبوسدار، کره بادامزمینی روی نان تست غلات کامل، یا یک کاسه کوچک اوتمیل و شیر، میتوانند گزینههای مناسبی برای پیش از خواب باشند.
با این حال، شواهد علمیِ تجربی درباره تاثیر مستقیم این میانوعدهها هنوز با محدودیتهایی روبهروست.یک پژوهش در اسپانیا روی بیش از ۱۱ هزار دانشجو نشان داده است افرادی که تریپتوفان کمتری مصرف کردهاند، از کیفیت خواب پایینتری برخوردار بودهاند.
یافتههای جدید پزشکی نشان میدهند انتخاب نادرست مواد غذایی در ساعات پایانی شب میتواند کیفیت خواب را به طور محسوسی کاهش دهد.
پژوهشهای نوین نشان میدهند که کیفیت خواب از طریق «محور روده-مغز»، شبکه ارتباطی پیچیده میان میکروبهای روده و سلولهای مغزی، کنترل میشود.
شواهد علمی متعددی اثبات کردهاند که رژیم غذایی غنی از فیبر، مدتزمان خواب عمیق را افزایش داده و از بیدار شدنهای مکرر شبانه جلوگیری میکند.
در همین زمینه، پژوهشگران دانشگاه وریج در آمستردام با بررسی ۱۴۷ فرد بزرگسال دریافتند رژیم غذایی سرشار از فیبر، کیفیت خواب را به طور محسوسی بهبود میبخشد.فیبر غذایی افزون بر تثبیت سطح گلوکز خون در طول شب، توسط میکروبهای مفید روده تخمیر شده و اسیدهای چرب زنجیرهکوتاه مانند بوتیارت تولید میکند؛ موادی که سنتز سروتونین را تنظیم مینمایند.
خواب ناکافی و میکروبیوم روده در یک چرخه متقابل قرار دارند؛ اختلال در خواب به باکتریهای مفید روده آسیب میزند و این آسیب، خود باعث وخامت بیشتر کیفیت خواب میشود.همچنین کمبود خواب، میل افراد را به مصرف غذاهای فوقفرآوریشده، پرچرب و سرشار از قند افزایش میدهد.
پژوهشها، از جمله مطالعهای بر روی دانشجویان در عربستان سعودی، ارتباط معناداری را میان مصرف بالای شکر و افت کیفیت خواب نشان دادهاند.
پزشکان توصیه میکنند برای حفظ سلامت خواب، از مصرف غذاهای سنگین، فرآوریشده، الکل، شکر و کافئین در ساعات پایانی شب خودداری شود و در صورت احساس گرسنگی، از ترکیبهای سبک پروتئینی غنی از تریپتوفان به همراه فیبرهای حاوی غلات کامل استفاده شود.
https://www.sciencefocus.com/the-human-body/bedtime-foods-improve-sleep
🆔@ScientificDialectics
BBC Science Focus Magazine
These bedtime foods can noticeably improve your sleep, says doctor | BBC Science Focus Magazine
What do you mean it's not a massive slice of coffee cake?
👌5❤4
💢 مطالعهای نشان میدهد توجه میتواند بر آنچه در بدن رخ میدهد اثر بگذارد
دانشمندان میدانند جهتگیری توجه ما میتواند تجربه درد را تغییر دهد. پژوهش تازه نشان میدهد توجه فقط بر احساس درد اثر نمیگذارد و شاید پاسخ ایمنی بدن را هم دگرگون کند.
آخرین باری را به یاد بیاورید که به خودتان آسیب رساندید. اگر تمام توجهتان را روی درد متمرکز کنید شدت آن بیشتر به نظر میرسد. اما وقتی چیزی حواس شما را پرت میکند مثلا یک گفتوگو، انجام کاری یا حتی دیدن یک ویدئوی خندهدار ممکن است درد ناگهان کمتر به چشم بیاید.
پس وقتی چیزی درد میگیرد طبیعی به نظر میرسد که فکر کنیم بهترین راه مواجهه با آن پرتکردن حواس است.توجه میتواند بر واکنش ایمنی تاثیر بگذارداما پژوهشهای تازه نشان میدهد که معطوفکردن توجه به ناحیه آسیبدیده ممکن است در واقع تاثیر قویتری داشته باشد.
برای این که مشخص شود توجه تنها احساس ما از یک آسیب را تغییر میدهد یا میتواند واکنش بدن را هم در برابر آن عوض کند، دکتر لی رون روزنکرانتس در دانشکده پزشکی ازریلی دانشگاه بار ایلان و تیمش سه آزمایش پیشثبتشده انجام دادند.
در مرحله نخست شرکتکنندگان یک خراش پوستی با هیستامین روی بازو دریافت کردند که یک التهاب کوچک و موقت در پوست ایجاد میکرد.
سپس از آنها خواسته شد یا توجه خود را بر احساسها در ناحیه آسیبدیده متمرکز کنند یا حواسشان را با دیدن ویدئو یا انجام کارهایی دیگر پرت کنند.در طول ۲۰ دقیقه بعد پژوهشگران میزان تورم و قرمزی ایجادشده را سنجیدند و همزمان تغییرات در واکنشهای فیزیولوژیک شرکتکنندگان را اندازه گرفتند.
بر اساس نتایج منتشرشده در نشریه Nature Human Behaviour (منبع به زبان انگلیسی) واکنش التهابی حدود یک و نیم برابر کمتر بود وقتی شرکتکنندگان توجه خود را بر احساسهای بدنی متمرکز کرده بودند.حدود ۹۰ درصد شرکتکنندگان زمانی که حواسشان پرت شده بود واکنش قویتری نشان دادند.
آنچه این یافته را بهویژه شگفتانگیز میکند این است که تغییرات تنها به شیوه تجربه ناراحتی محدود نبود. پژوهشگران واکنش التهابی فیزیکی در خود پوست را اندازه گرفتند و دیدند که این واکنش بسته به این که شرکتکنندگان توجه خود را کجا متمرکز میکنند تغییر میکند.
دکتر روزنکرانتس گفت: «آنچه به شکل ویژهای توجه ما را جلب کرد این بود که معطوفکردن توجه به ناحیه ملتهب نه تنها تجربه شرکتکنندگان را تغییر داد بلکه خود واکنش التهابی را هم عوض کرد.»
دکتر روزنکرانتس گفت: «این موضوع احتمال را مطرح میکند که تجربه ذهنی ما از آنچه در بدن میگذرد فقط یک فرایند منفعل نیست و ممکن است بهطور فعال در تنظیم واکنشهای فیزیولوژیک نقش داشته باشد.»
این مکانیسم چگونه میتواند عمل کند؟
پژوهشگران دو سازوکار احتمالی را شناسایی کردند که میتواند به توضیح این اثر کمک کند. نخست این که توجه ظاهرا بر شیوهای که مغز سیگنالهای حسی رسیده از ناحیه ملتهب را پردازش میکند تاثیر میگذارد.دوم این که تمرکز بر احساسهای بدنی با افزایش فعالیت در دستگاه عصبی پاراسمپاتیک از جمله عصب واگ که به تنظیم التهاب کمک میکند همراه بود.
یافتهها نشان میدهد هر دو مسیر ممکن است در این اثر نقش داشته باشند.ارتباط نزدیکتر میان مغز و بدن .این مطالعه در شرایط کنترلشده آزمایشگاهی انجام شد و یک واکنش التهابی کوتاهمدت در پوست پس از خراش هیستامین را بررسی کرد.
نتایج نشان نمیدهد که معطوفکردن توجه میتواند التهاب، بیماری یا مشکلات مزمن سلامتی را درمان کند.برای درک این که آیا اثرهای مشابه در شرایط واقعی و در بازههای زمانی طولانیتر هم رخ میدهد به پژوهشهای بیشتری نیاز است.
با این حال این یافتهها به شواهد رو به افزایشی اضافه میشود که نشان میدهد مغز و بدن بهطور دائمی در حال ارتباط دوسویه با یکدیگر هستند.این که توجه خود را کجا متمرکز میکنیم ممکن است پیامدهایی فراتر از تجربه ذهنی ما داشته باشد و بالقوه بر فرایندهای زیستی قابل اندازهگیری درون بدن تاثیر بگذارد.
🆔@ScientificDialectics
دانشمندان میدانند جهتگیری توجه ما میتواند تجربه درد را تغییر دهد. پژوهش تازه نشان میدهد توجه فقط بر احساس درد اثر نمیگذارد و شاید پاسخ ایمنی بدن را هم دگرگون کند.
آخرین باری را به یاد بیاورید که به خودتان آسیب رساندید. اگر تمام توجهتان را روی درد متمرکز کنید شدت آن بیشتر به نظر میرسد. اما وقتی چیزی حواس شما را پرت میکند مثلا یک گفتوگو، انجام کاری یا حتی دیدن یک ویدئوی خندهدار ممکن است درد ناگهان کمتر به چشم بیاید.
پس وقتی چیزی درد میگیرد طبیعی به نظر میرسد که فکر کنیم بهترین راه مواجهه با آن پرتکردن حواس است.توجه میتواند بر واکنش ایمنی تاثیر بگذارداما پژوهشهای تازه نشان میدهد که معطوفکردن توجه به ناحیه آسیبدیده ممکن است در واقع تاثیر قویتری داشته باشد.
برای این که مشخص شود توجه تنها احساس ما از یک آسیب را تغییر میدهد یا میتواند واکنش بدن را هم در برابر آن عوض کند، دکتر لی رون روزنکرانتس در دانشکده پزشکی ازریلی دانشگاه بار ایلان و تیمش سه آزمایش پیشثبتشده انجام دادند.
در مرحله نخست شرکتکنندگان یک خراش پوستی با هیستامین روی بازو دریافت کردند که یک التهاب کوچک و موقت در پوست ایجاد میکرد.
سپس از آنها خواسته شد یا توجه خود را بر احساسها در ناحیه آسیبدیده متمرکز کنند یا حواسشان را با دیدن ویدئو یا انجام کارهایی دیگر پرت کنند.در طول ۲۰ دقیقه بعد پژوهشگران میزان تورم و قرمزی ایجادشده را سنجیدند و همزمان تغییرات در واکنشهای فیزیولوژیک شرکتکنندگان را اندازه گرفتند.
بر اساس نتایج منتشرشده در نشریه Nature Human Behaviour (منبع به زبان انگلیسی) واکنش التهابی حدود یک و نیم برابر کمتر بود وقتی شرکتکنندگان توجه خود را بر احساسهای بدنی متمرکز کرده بودند.حدود ۹۰ درصد شرکتکنندگان زمانی که حواسشان پرت شده بود واکنش قویتری نشان دادند.
آنچه این یافته را بهویژه شگفتانگیز میکند این است که تغییرات تنها به شیوه تجربه ناراحتی محدود نبود. پژوهشگران واکنش التهابی فیزیکی در خود پوست را اندازه گرفتند و دیدند که این واکنش بسته به این که شرکتکنندگان توجه خود را کجا متمرکز میکنند تغییر میکند.
دکتر روزنکرانتس گفت: «آنچه به شکل ویژهای توجه ما را جلب کرد این بود که معطوفکردن توجه به ناحیه ملتهب نه تنها تجربه شرکتکنندگان را تغییر داد بلکه خود واکنش التهابی را هم عوض کرد.»
دکتر روزنکرانتس گفت: «این موضوع احتمال را مطرح میکند که تجربه ذهنی ما از آنچه در بدن میگذرد فقط یک فرایند منفعل نیست و ممکن است بهطور فعال در تنظیم واکنشهای فیزیولوژیک نقش داشته باشد.»
این مکانیسم چگونه میتواند عمل کند؟
پژوهشگران دو سازوکار احتمالی را شناسایی کردند که میتواند به توضیح این اثر کمک کند. نخست این که توجه ظاهرا بر شیوهای که مغز سیگنالهای حسی رسیده از ناحیه ملتهب را پردازش میکند تاثیر میگذارد.دوم این که تمرکز بر احساسهای بدنی با افزایش فعالیت در دستگاه عصبی پاراسمپاتیک از جمله عصب واگ که به تنظیم التهاب کمک میکند همراه بود.
یافتهها نشان میدهد هر دو مسیر ممکن است در این اثر نقش داشته باشند.ارتباط نزدیکتر میان مغز و بدن .این مطالعه در شرایط کنترلشده آزمایشگاهی انجام شد و یک واکنش التهابی کوتاهمدت در پوست پس از خراش هیستامین را بررسی کرد.
نتایج نشان نمیدهد که معطوفکردن توجه میتواند التهاب، بیماری یا مشکلات مزمن سلامتی را درمان کند.برای درک این که آیا اثرهای مشابه در شرایط واقعی و در بازههای زمانی طولانیتر هم رخ میدهد به پژوهشهای بیشتری نیاز است.
با این حال این یافتهها به شواهد رو به افزایشی اضافه میشود که نشان میدهد مغز و بدن بهطور دائمی در حال ارتباط دوسویه با یکدیگر هستند.این که توجه خود را کجا متمرکز میکنیم ممکن است پیامدهایی فراتر از تجربه ذهنی ما داشته باشد و بالقوه بر فرایندهای زیستی قابل اندازهگیری درون بدن تاثیر بگذارد.
🆔@ScientificDialectics
Nature
Voluntary attention regulates acute immune responses in humans
Nature Human Behaviour - Mizrachi et al. show that directing attention to bodily sensations, rather than away, promotes more regulated acute inflammatory responses in healthy volunteers, revealing...
❤6
💢 سگهای رباتیک، نگهبانان آینده پایگاه چین در کره ماه
دانشمندان سامانهای مشارکتی را در نظر دارند که در آن، رباتها اجرای فیزیکی وظایف را بر عهده میگیرند.
دانشمندان چینی در کنار بررسی رباتهای چرخدار و دیگر رباتهای انساننما که برای یافتن منابع در سطح ماه ساخته شدهاند، در حال بررسی استفاده از سگهای رباتیک برای نگهبانی از پایگاههای آینده این کشور در ماهاند.
بر اساس مطالعه جدیدی که در مجله «علوم و فناوری فضایی چین» منتشر شد، پژوهشگرانی که روی طرح اولیه پایگاه ماه چین کار میکنند، اعلام کردهاند که یکی از مفاهیم اصلی این طرح کار کردن فضانوردان کنار رباتها خواهد بود.
یکی از این طرحها پایگاهی با حضور سه فضانورد را پیشنهاد میکند که سطح ماه را کاوش میکنند و دو سگ رباتیک نیز آنها را همراهی میکنند و به جمعآوری نمونههای سنگی و تحلیلهای شیمیایی میپردازند.
این طرح همچنین در نظر گرفته است که رباتهای چهارپا که عموما «سگهای رباتیک» نامیده میشوند، گشتزنی روزانه انجام دهند، محیط را پایش کنند و فضاهای محل زندگی فضانوردان را تمیز کنند.
دانشمندان آکادمی فناوری فضایی چین نوشتند: «چین در حال گسترش مرز پرواز فضایی انسان از مدار زمین تا ماه است.»
آنها نوشتند: «الگوی پیشنهادی همکاری انسان و ربات میتواند با بهرهگیری از تواناییهای متفاوت انسانها و رباتها که مکمل یکدیگرند، الگویی برای ساخت آینده و بهرهبرداری کارآمد از ایستگاه تحقیقاتی ماه چین فراهم کند.»
این مطالعه استدلال میکند که شرایط نامساعد ماه، از جمله گرانش کم، پرتوهای شدید و نوسانهای بسیار شدید دما، سبب میشوند که ماموریتهایی که صرفا با حضور انسان یا فقط با ربات انجام میشوند، ناکارآمد شوند.
از آنجا که ماه حدود ۳۸۰ هزار کیلومتر از زمین فاصله دارد، رفتوبرگشت سیگنالهای رادیویی تا ۲.۵ ثانیه طول میکشد.دانشمندان استدلال میکنند که این تاخیر ایجاب میکند انسانها برای هدایت رباتها در سطح ماه حضور فیزیکی داشته باشند.
به طور کلی، دانشمندان سامانهای مشارکتی را در نظر دارند که در آن، رباتها اجرای فیزیکی وظایف را بر عهده میگیرند و فقط قضاوت و تصمیمگیری در سطوح بالاتر برای فضانوردان باقی میماند.
این مطالعه استدلال میکند که چنین رویکردی میتواند فعالیت پایگاه ماه را برای دورههای بسیار طولانیتری ممکن کند و در مقایسه با فعالیت فقط انسانی یا فقط رباتیک، مناطق وسیعتری را پوشش دهد.
پژوهشگران با ذکر یک نمونه میگویند در یک ماموریت، یک فضانورد میتواند رباتهای بدون سرنشین را برای پایش و اکتشاف هدایت کند، در حالی که فضانوردی دیگر بررسیهای دقیقتر و نمونهبرداری را انجام میدهد.
دانشمندان گفتند فضانورد سوم درون یک کابین متحرک با فشار هوای تنظیمشده خواهد بود و از راه دور یک ربات را برای کمک به آنها هدایت خواهد کرد.
چین قصد دارد با همکاری روسیه و دیگر شرکای بینالمللی، ایستگاه بینالمللی پژوهشی ماه را در نزدیکی قطب جنوب ماه بسازد و میگوید میخواهد تا سال ۲۰۳۰ فضانوردان را روی ماه فرود آورد.
پژوهشگران در این بررسی جدید، طرحی ماژولار برای پایگاه ماه در نظر گرفتهاند که در آن هر ماژول ساختاری استاندارد و مشترک دارد، اما برای متناسب بودن با کارکرد خود به تجهیزات متفاوتی مجهز است.
دانشمندان میگویند هر ماژول میتواند حدود سه متر قطر، تقریبا ۱۶ مترمکعب حجم داخلی و حدود ۱۰ تن جرم داشته باشد.
این مطالعه خاطرنشان میکند که ماژولها با استفاده از موادی مقاوم در برابر پرتوها، دماهای بسیار بالا و پایین و غبار ماه ساخته خواهند شد و از طریق راهروهای اتصال به یکدیگر متصل خواهند شد.
https://www.independent.co.uk/space/china-robot-dogs-moon-lunar-base-b3030293.html
🆔@ScientificDialectics
دانشمندان سامانهای مشارکتی را در نظر دارند که در آن، رباتها اجرای فیزیکی وظایف را بر عهده میگیرند.
دانشمندان چینی در کنار بررسی رباتهای چرخدار و دیگر رباتهای انساننما که برای یافتن منابع در سطح ماه ساخته شدهاند، در حال بررسی استفاده از سگهای رباتیک برای نگهبانی از پایگاههای آینده این کشور در ماهاند.
بر اساس مطالعه جدیدی که در مجله «علوم و فناوری فضایی چین» منتشر شد، پژوهشگرانی که روی طرح اولیه پایگاه ماه چین کار میکنند، اعلام کردهاند که یکی از مفاهیم اصلی این طرح کار کردن فضانوردان کنار رباتها خواهد بود.
یکی از این طرحها پایگاهی با حضور سه فضانورد را پیشنهاد میکند که سطح ماه را کاوش میکنند و دو سگ رباتیک نیز آنها را همراهی میکنند و به جمعآوری نمونههای سنگی و تحلیلهای شیمیایی میپردازند.
این طرح همچنین در نظر گرفته است که رباتهای چهارپا که عموما «سگهای رباتیک» نامیده میشوند، گشتزنی روزانه انجام دهند، محیط را پایش کنند و فضاهای محل زندگی فضانوردان را تمیز کنند.
دانشمندان آکادمی فناوری فضایی چین نوشتند: «چین در حال گسترش مرز پرواز فضایی انسان از مدار زمین تا ماه است.»
آنها نوشتند: «الگوی پیشنهادی همکاری انسان و ربات میتواند با بهرهگیری از تواناییهای متفاوت انسانها و رباتها که مکمل یکدیگرند، الگویی برای ساخت آینده و بهرهبرداری کارآمد از ایستگاه تحقیقاتی ماه چین فراهم کند.»
این مطالعه استدلال میکند که شرایط نامساعد ماه، از جمله گرانش کم، پرتوهای شدید و نوسانهای بسیار شدید دما، سبب میشوند که ماموریتهایی که صرفا با حضور انسان یا فقط با ربات انجام میشوند، ناکارآمد شوند.
از آنجا که ماه حدود ۳۸۰ هزار کیلومتر از زمین فاصله دارد، رفتوبرگشت سیگنالهای رادیویی تا ۲.۵ ثانیه طول میکشد.دانشمندان استدلال میکنند که این تاخیر ایجاب میکند انسانها برای هدایت رباتها در سطح ماه حضور فیزیکی داشته باشند.
به طور کلی، دانشمندان سامانهای مشارکتی را در نظر دارند که در آن، رباتها اجرای فیزیکی وظایف را بر عهده میگیرند و فقط قضاوت و تصمیمگیری در سطوح بالاتر برای فضانوردان باقی میماند.
این مطالعه استدلال میکند که چنین رویکردی میتواند فعالیت پایگاه ماه را برای دورههای بسیار طولانیتری ممکن کند و در مقایسه با فعالیت فقط انسانی یا فقط رباتیک، مناطق وسیعتری را پوشش دهد.
پژوهشگران با ذکر یک نمونه میگویند در یک ماموریت، یک فضانورد میتواند رباتهای بدون سرنشین را برای پایش و اکتشاف هدایت کند، در حالی که فضانوردی دیگر بررسیهای دقیقتر و نمونهبرداری را انجام میدهد.
دانشمندان گفتند فضانورد سوم درون یک کابین متحرک با فشار هوای تنظیمشده خواهد بود و از راه دور یک ربات را برای کمک به آنها هدایت خواهد کرد.
چین قصد دارد با همکاری روسیه و دیگر شرکای بینالمللی، ایستگاه بینالمللی پژوهشی ماه را در نزدیکی قطب جنوب ماه بسازد و میگوید میخواهد تا سال ۲۰۳۰ فضانوردان را روی ماه فرود آورد.
پژوهشگران در این بررسی جدید، طرحی ماژولار برای پایگاه ماه در نظر گرفتهاند که در آن هر ماژول ساختاری استاندارد و مشترک دارد، اما برای متناسب بودن با کارکرد خود به تجهیزات متفاوتی مجهز است.
دانشمندان میگویند هر ماژول میتواند حدود سه متر قطر، تقریبا ۱۶ مترمکعب حجم داخلی و حدود ۱۰ تن جرم داشته باشد.
این مطالعه خاطرنشان میکند که ماژولها با استفاده از موادی مقاوم در برابر پرتوها، دماهای بسیار بالا و پایین و غبار ماه ساخته خواهند شد و از طریق راهروهای اتصال به یکدیگر متصل خواهند شد.
https://www.independent.co.uk/space/china-robot-dogs-moon-lunar-base-b3030293.html
🆔@ScientificDialectics
The Independent
China could use robot dogs to guard its lunar bases, study suggests
Hostile conditions on Moon make human-only and robot-only missions inefficient, scientists say
❤2👍2
💢 انقلاب در شناخت میگرن؛ از نظریههای اشتباه تا داروهای تازه
میگرن معمولا طی چهار مرحله رخ میدهد.
طی یک دهه گذشته، شناخت میگرن، پس از قرنها درمانهای بیاثر و برداشتهای نادرست، دگرگون شده است و دانشمندان اکنون سازوکار عصبی این بیماری ناتوانکننده را بهتر میشناسند و داروهای تازهای برای مهار آن ساختهاند. با این حال هزینه درمان، دسترسی محدود به داروها و جدی گرفته نشدن درد همچنان جزو اصلیترین مشکلات مبتلایان به میگرن به شمار میروند.
تا قرن بیستم، پزشکان این احتمال را مطرح میکردند که عامل میگرن احساسات سرکوبشده باشد. این دیدگاه به طرح ادعاهایی انجامید مبنی بر اینکه زنان به این دلیل بسیار بیشتر از مردان به میگرن مبتلا میشوند که شکنندهتر یا روانرنجورند. حتی تا همین دو دهه پیش، توضیح رایج برای میگرن در بسیاری از دانشکدههای پزشکی «نظریه عروقی» بود؛ یعنی این تصور که انبساط و انقباض رگهای خونی مغز عامل میگرن است.
با این حال طی دهه گذشته، هم شناخت از عوامل ایجادکننده این اختلال عصبی که از نظر فنی زیرمجموعهای از سردردها محسوب میشوند، پیشرفت چشمگیری کرد و هم گزینههای درمانی آن بسیار بیشتر شد و امروزه واقعا میدانیم چه اتفاقی میافتد و چرا چنین میشود، اما یکی از بزرگترین مشکلات مبتلایان، یعنی فقدان همدلی با آنان و جدی گرفته نشدن این مشکل، به قوت خود باقی مانده است.
گاردین در گزارشی، پیش از پرداختن به سازوکارهای مغزی هنگام بروز میگرن، درباره انواع سردردها توضیح میدهد و آنها را به دو دسته کلی تقسیم میکند.
نخست سردردهای موسوم به اولیه که ناشی از هیچ عامل ساختاری و زمینهای نیستند و سردردهای ثانویه که ممکن است بر اثر عوامل گوناگون، از سکته مغزی، مننژیت یا تومور گرفته تا خونریزی مغزی، ایجاد شوند.
در این دستهبندی، سردرد ناشی از خماری که عوامل متعدد از جمله کمآبی بدن در ایجاد آن نقش دارند، ثانویه است، اما سردرد خوشهای، اختلال عصبی بسیار دردناکی که مصرف الکل میتواند ظرف چند دقیقه آن را تحریک کند، در دسته سردردهای اولیه قرار میگیرد.
میگرن نیز از نوع سردردهای اولیه است، اما اغلب با سردرد ثانویه اشتباه گرفته میشود و این یکی از دلایل متعددی است که موجب میشود مبتلایان در بسیاری از موارد، خدمات درمانی مناسبی دریافت نکنند.
الکساندرا سینکلر، استاد عصبشناسی دانشگاه بیرمنگام و رئیس انجمن بریتانیایی مطالعه سردرد، میگوید: «به ما پزشکان آموزش میدهند که برای تشخیص نوع سردرد، پرسشهای مناسب را مطرح کنیم. ما از طبقهبندی انجمن بینالمللی سردرد استفاده میکنیم که در اینترنت نیز میتوانید آن را پیدا کنید، اما در واقع، برای هر بیمار ممکن است بسیاری از سردردها بسیار شبیه به یکدیگر احساس شوند و به همین دلیل طبقهبندی دقیق آنها دشوار باشد.
با این حال، به طور کلی، اگر سردرد متوسط تا شدید باشد، بیمار تمایل داشته باشد دراز بکشد، از نور و صدا دوری کند و بیحرکت بماند، تهوع داشته باشد و دردی ضرباندار راــ اغلب در یک سمت سرــ احساس کند، به احتمال زیاد با میگرن روبهرو هستیم.»
اکنون میدانیم که میگرن بر اثر فعال شدن «سیستم سهقلوییــعروقی» ایجاد میشود؛ شبکهای متشکل از عصب سهقلو و رگهای خونی مرتبط با آن در سر که درد را در مغز تشخیص میدهند. محور اصلی این سیستم بزرگترین و پیچیدهترین عصب حسی سر، یعنی عصب سهقلو، است.
این عصب اطلاعات حسی از جمله لمس، درد و دما و همچنین کنترل حرکتی مربوط به جویدن را بر عهده دارد.وقتی اختلالی ایجاد میشود، رشتههای عصبی این سیستم مادهای شیمیایی به نام پپتید مرتبط با ژن کلسیتونین (CGRP) آزاد میکنند. این ماده شبکه درد مغز را فعال میکند و باعث بروز سردردهایی میشود که شدت آنها از متوسط تا زمینگیرکننده متغیر است.
موضوع دیگری که اکنون شناخت بهتری از آن داریم، این است که میگرن معمولا طی چهار مرحله رخ میدهد. یکی از این مراحل، دوره هشدار است که ممکن است با خمیازه کشیدن بیش از حد، تکرر ادرار یا خستگی همراه باشد. یکی از تجارب رایج در این مرحله، میل غیرمعمول به برخی خوراکیها است که میتواند به نوعی مقصر شناختن بیمار بینجامد.
پروفسور سینکلر دراینباره میگوید: «در گذشته این تصور وجود داشت که شاید با خوردن تکهای پنیر یا شکلات باعث شدهاید سردردتان شروع شود، اما پژوهشها اکنون این برداشت را کاملا وارونه کردهاند.
تصویربرداری عملکردی مغز نشان میدهد بخشهایی از مغز که ممکن است باعث میل به غذا شوند، حدود ۲۴ ساعت پیش از آغاز درد واقعی فعال میشوند. بنابراین، شما باعث بروز میگرن نشدهاید، بلکه این میگرن بوده که میل به آن خوراکی را در شما ایجاد کرده است.»
میگرن معمولا طی چهار مرحله رخ میدهد.
طی یک دهه گذشته، شناخت میگرن، پس از قرنها درمانهای بیاثر و برداشتهای نادرست، دگرگون شده است و دانشمندان اکنون سازوکار عصبی این بیماری ناتوانکننده را بهتر میشناسند و داروهای تازهای برای مهار آن ساختهاند. با این حال هزینه درمان، دسترسی محدود به داروها و جدی گرفته نشدن درد همچنان جزو اصلیترین مشکلات مبتلایان به میگرن به شمار میروند.
تا قرن بیستم، پزشکان این احتمال را مطرح میکردند که عامل میگرن احساسات سرکوبشده باشد. این دیدگاه به طرح ادعاهایی انجامید مبنی بر اینکه زنان به این دلیل بسیار بیشتر از مردان به میگرن مبتلا میشوند که شکنندهتر یا روانرنجورند. حتی تا همین دو دهه پیش، توضیح رایج برای میگرن در بسیاری از دانشکدههای پزشکی «نظریه عروقی» بود؛ یعنی این تصور که انبساط و انقباض رگهای خونی مغز عامل میگرن است.
با این حال طی دهه گذشته، هم شناخت از عوامل ایجادکننده این اختلال عصبی که از نظر فنی زیرمجموعهای از سردردها محسوب میشوند، پیشرفت چشمگیری کرد و هم گزینههای درمانی آن بسیار بیشتر شد و امروزه واقعا میدانیم چه اتفاقی میافتد و چرا چنین میشود، اما یکی از بزرگترین مشکلات مبتلایان، یعنی فقدان همدلی با آنان و جدی گرفته نشدن این مشکل، به قوت خود باقی مانده است.
گاردین در گزارشی، پیش از پرداختن به سازوکارهای مغزی هنگام بروز میگرن، درباره انواع سردردها توضیح میدهد و آنها را به دو دسته کلی تقسیم میکند.
نخست سردردهای موسوم به اولیه که ناشی از هیچ عامل ساختاری و زمینهای نیستند و سردردهای ثانویه که ممکن است بر اثر عوامل گوناگون، از سکته مغزی، مننژیت یا تومور گرفته تا خونریزی مغزی، ایجاد شوند.
در این دستهبندی، سردرد ناشی از خماری که عوامل متعدد از جمله کمآبی بدن در ایجاد آن نقش دارند، ثانویه است، اما سردرد خوشهای، اختلال عصبی بسیار دردناکی که مصرف الکل میتواند ظرف چند دقیقه آن را تحریک کند، در دسته سردردهای اولیه قرار میگیرد.
میگرن نیز از نوع سردردهای اولیه است، اما اغلب با سردرد ثانویه اشتباه گرفته میشود و این یکی از دلایل متعددی است که موجب میشود مبتلایان در بسیاری از موارد، خدمات درمانی مناسبی دریافت نکنند.
الکساندرا سینکلر، استاد عصبشناسی دانشگاه بیرمنگام و رئیس انجمن بریتانیایی مطالعه سردرد، میگوید: «به ما پزشکان آموزش میدهند که برای تشخیص نوع سردرد، پرسشهای مناسب را مطرح کنیم. ما از طبقهبندی انجمن بینالمللی سردرد استفاده میکنیم که در اینترنت نیز میتوانید آن را پیدا کنید، اما در واقع، برای هر بیمار ممکن است بسیاری از سردردها بسیار شبیه به یکدیگر احساس شوند و به همین دلیل طبقهبندی دقیق آنها دشوار باشد.
با این حال، به طور کلی، اگر سردرد متوسط تا شدید باشد، بیمار تمایل داشته باشد دراز بکشد، از نور و صدا دوری کند و بیحرکت بماند، تهوع داشته باشد و دردی ضرباندار راــ اغلب در یک سمت سرــ احساس کند، به احتمال زیاد با میگرن روبهرو هستیم.»
اکنون میدانیم که میگرن بر اثر فعال شدن «سیستم سهقلوییــعروقی» ایجاد میشود؛ شبکهای متشکل از عصب سهقلو و رگهای خونی مرتبط با آن در سر که درد را در مغز تشخیص میدهند. محور اصلی این سیستم بزرگترین و پیچیدهترین عصب حسی سر، یعنی عصب سهقلو، است.
این عصب اطلاعات حسی از جمله لمس، درد و دما و همچنین کنترل حرکتی مربوط به جویدن را بر عهده دارد.وقتی اختلالی ایجاد میشود، رشتههای عصبی این سیستم مادهای شیمیایی به نام پپتید مرتبط با ژن کلسیتونین (CGRP) آزاد میکنند. این ماده شبکه درد مغز را فعال میکند و باعث بروز سردردهایی میشود که شدت آنها از متوسط تا زمینگیرکننده متغیر است.
موضوع دیگری که اکنون شناخت بهتری از آن داریم، این است که میگرن معمولا طی چهار مرحله رخ میدهد. یکی از این مراحل، دوره هشدار است که ممکن است با خمیازه کشیدن بیش از حد، تکرر ادرار یا خستگی همراه باشد. یکی از تجارب رایج در این مرحله، میل غیرمعمول به برخی خوراکیها است که میتواند به نوعی مقصر شناختن بیمار بینجامد.
پروفسور سینکلر دراینباره میگوید: «در گذشته این تصور وجود داشت که شاید با خوردن تکهای پنیر یا شکلات باعث شدهاید سردردتان شروع شود، اما پژوهشها اکنون این برداشت را کاملا وارونه کردهاند.
تصویربرداری عملکردی مغز نشان میدهد بخشهایی از مغز که ممکن است باعث میل به غذا شوند، حدود ۲۴ ساعت پیش از آغاز درد واقعی فعال میشوند. بنابراین، شما باعث بروز میگرن نشدهاید، بلکه این میگرن بوده که میل به آن خوراکی را در شما ایجاد کرده است.»
❤2
پس از این دوره، حدود ۳۰ درصد مبتلایان حالتی را تجربه میکنند که به آن «اورا» یا پیشدرآمد حسی میگویند و ممکن است به صورت اختلال در دید، بیحسی صورت، دستها یا پاها و مشکلات گفتاری باشد.سپس خود حمله میگرن آغاز میشود که معمولا بین چهار تا ۷۲ ساعت ادامه مییابد.
در انتها نیز مرحله پسدرآمد فرا میرسد که ممکن است طی آن، تا دو روز احساس ضعف شدید یا خستگی کنید. معمولا تنها پس از پشت سرگذاشتن این مرحله و چند روز اختلال در عملکرد طبیعی بدن است که وضعیت دوباره به حالت عادی بازمیگردد.
برخی دانشمندان معتقدند این سیستم حسی نیز مانند دیگر سیستمهای بدن احتمالا در روند تکامل و به این دلیل شکل گرفت که برای بقای انسان مفید بود.
پروفسور سینکلر میگوید: «بر اساس این دیدگاه، سردرد میتواند مانند زنگ خطر عمل کند. برای مثال، ابتلا به مننژیت، وارد شدن ضربه به سر یا وجود مشکلی مانند تومور در مغز ممکن است احتمال بروز سردرد را افزایش دهد. این واکنش میتواند مفید باشد، زیرا به فرد هشدار میدهد که مشکلی در مغزش به وجود آمده است.
بر اساس دیدگاهی دیگر، انسانهای اولیهای که از نظر ژنتیکی مستعد میگرن بودند، احتمالا به صدا، نور و حرکت حساستر بودند و خواب سبکتری داشتند.
این هوشیاری بیشتر ممکن بود به آنها در تشخیص خطر و زنده ماندن کمک کند، بنابراین ژنهای مرتبط با این ویژگی احتمالا به دلیل مزیتی که برای بقا داشتند، در انسان باقی ماندند.»
خلاصه مسئله برای مبتلایان به میگرن شدید نیز همین است. تغییرات هورمونی، سبک زندگی و حتی محیطی میتوانند میزان آسیبپذیری شما را در برابر این میگرنــ که از نظر تخصصی نوعی بیماری مغزواعصاب محسوب میشودــ تغییر دهند، با این حال ممکن است مغزتان نیز از نظر ژنتیکی آمادگی بیشتری برای ابتلا به سردرد داشته باشد.
حساسیت زیاد به نور، صدا و حرکت شاید در دوران انسانهای اولیه به تشخیص خطر و زنده ماندن کمک میکرد، اما در زندگی امروز که تعداد زیادی از ما به جای نگهبانی کنار آتش، در دفترهایی با نور لامپهای فلورسنت کار میکنیم، حملات میگرنی میتوانند فرد را چند روز از کار و زندگی بیندازند. بنابراین، ویژگی که شاید زمانی مزیت تکاملی بود، اکنون به عاملی ناتوانکننده تبدیل شده است.
چنانچه سازمان بهداشت جهانی نیز میگرن را یکی از ۱۰ بیماری ناتوانکننده جهان معرفی کرده است.
پروفسور سینکلر میگوید: «این بیماری شمار بسیار زیادی از افراد را در سالهایی که باید پربازدهترین دوران زندگی آنها باشد، اغلب از دوران بلوغ تا یائسگی، درگیر میکند و توانایی آنان را برای انجام دادن فعالیتهای عادی در بخش زیادی از ماه مختل میکند.
افزون بر این، هنوز این انگ اجتماعی وجود دارد که میگرن واقعا یک بیماری نیست و به همین دلیل، رسیدگی پزشکی به آن تا حدی به انتهای صف موکول میشود.»
از طرفی به نظر میرسد شمار زنان مبتلا به میگرن حدود دو برابر مردان باشد. دلایل احتمالی این اختلاف از تفاوتهای هورمونی گرفته تا تفاوت میزان حساسیت مغز به مواد شیمیایی مولد درد متغیر است.
با این حال این موضوع نیز ممکن است یکی دیگر از دلایلی باشد که باعث شد میگرن در گذشته بهاندازه کافی جدی گرفته نشود.
خبر خوب این است که شناسایی پپتید مرتبط با ژن کلسیتونین (CGRP) باعث شده است داروهای میگرن بهسرعت بهبود یابند. این داروها اکنون حاوی مهارکنندههاییاند که بهطور اختصاصی برای مسدود کردن ترشح این ماده شیمیایی مولد درد ساخته شدهاند.
پروفسور سینکلر میگوید: «دستهای از داروها که معمولا بهصورت قرص مصرف میشوند و گپانتها نام دارند با مسدود کردن گیرنده سیجیآرپی (CGRP) عمل میکنند. همچنین، آنتیبادیهای مونوکلونال سیجیآرپی را داریم که اغلب به آنها مبها گفته میشود و معمولا ماهی یک بار تزریق میشوند.
این دو دسته دارویی طی چهار یا پنج سال گذشته، مراقبت و درمان سردرد را واقعا متحول کردهاند.»مشکل این است که این داروها گراناند و دسترسی به آنها ممکن است دشوار باشد.
پروفسور سینکلر میگوید: «ما به متخصصان بیشتری در نظام سلامت نیاز داریم که بتوانند درمان سردرد را ارائه دهند. همچنین، فرایند تجویز دارو باید سادهتر شود تا بیماران بتوانند هنگام نیاز، به دارو دسترسی پیدا کنند و سریعتر بهبود یابند.
در عین حال، باید بیماران را نیز آموزش دهیم تا برای دریافت کمک اقدام کنند. کنترل و درمان موثر بیماری ضروری است.
بنابراین، مسئله اصلی این است که مبتلایان به میگرن بدانند شرایط واقعا تغییر کرده است.»ممکن است خود سردردها در طول دو هزار سال تغییری نکرده باشند، اما خوشبختانه ما دیگر آنها را نشانهای از ضعف یا ویژگی شخصیتی افراد نمیدانیم.
https://www.theguardian.com/lifeandstyle/2026/jul/19/banging-headache-mysteries-migraine-treatments
🆔@ScientificDialectics
در انتها نیز مرحله پسدرآمد فرا میرسد که ممکن است طی آن، تا دو روز احساس ضعف شدید یا خستگی کنید. معمولا تنها پس از پشت سرگذاشتن این مرحله و چند روز اختلال در عملکرد طبیعی بدن است که وضعیت دوباره به حالت عادی بازمیگردد.
برخی دانشمندان معتقدند این سیستم حسی نیز مانند دیگر سیستمهای بدن احتمالا در روند تکامل و به این دلیل شکل گرفت که برای بقای انسان مفید بود.
پروفسور سینکلر میگوید: «بر اساس این دیدگاه، سردرد میتواند مانند زنگ خطر عمل کند. برای مثال، ابتلا به مننژیت، وارد شدن ضربه به سر یا وجود مشکلی مانند تومور در مغز ممکن است احتمال بروز سردرد را افزایش دهد. این واکنش میتواند مفید باشد، زیرا به فرد هشدار میدهد که مشکلی در مغزش به وجود آمده است.
بر اساس دیدگاهی دیگر، انسانهای اولیهای که از نظر ژنتیکی مستعد میگرن بودند، احتمالا به صدا، نور و حرکت حساستر بودند و خواب سبکتری داشتند.
این هوشیاری بیشتر ممکن بود به آنها در تشخیص خطر و زنده ماندن کمک کند، بنابراین ژنهای مرتبط با این ویژگی احتمالا به دلیل مزیتی که برای بقا داشتند، در انسان باقی ماندند.»
خلاصه مسئله برای مبتلایان به میگرن شدید نیز همین است. تغییرات هورمونی، سبک زندگی و حتی محیطی میتوانند میزان آسیبپذیری شما را در برابر این میگرنــ که از نظر تخصصی نوعی بیماری مغزواعصاب محسوب میشودــ تغییر دهند، با این حال ممکن است مغزتان نیز از نظر ژنتیکی آمادگی بیشتری برای ابتلا به سردرد داشته باشد.
حساسیت زیاد به نور، صدا و حرکت شاید در دوران انسانهای اولیه به تشخیص خطر و زنده ماندن کمک میکرد، اما در زندگی امروز که تعداد زیادی از ما به جای نگهبانی کنار آتش، در دفترهایی با نور لامپهای فلورسنت کار میکنیم، حملات میگرنی میتوانند فرد را چند روز از کار و زندگی بیندازند. بنابراین، ویژگی که شاید زمانی مزیت تکاملی بود، اکنون به عاملی ناتوانکننده تبدیل شده است.
چنانچه سازمان بهداشت جهانی نیز میگرن را یکی از ۱۰ بیماری ناتوانکننده جهان معرفی کرده است.
پروفسور سینکلر میگوید: «این بیماری شمار بسیار زیادی از افراد را در سالهایی که باید پربازدهترین دوران زندگی آنها باشد، اغلب از دوران بلوغ تا یائسگی، درگیر میکند و توانایی آنان را برای انجام دادن فعالیتهای عادی در بخش زیادی از ماه مختل میکند.
افزون بر این، هنوز این انگ اجتماعی وجود دارد که میگرن واقعا یک بیماری نیست و به همین دلیل، رسیدگی پزشکی به آن تا حدی به انتهای صف موکول میشود.»
از طرفی به نظر میرسد شمار زنان مبتلا به میگرن حدود دو برابر مردان باشد. دلایل احتمالی این اختلاف از تفاوتهای هورمونی گرفته تا تفاوت میزان حساسیت مغز به مواد شیمیایی مولد درد متغیر است.
با این حال این موضوع نیز ممکن است یکی دیگر از دلایلی باشد که باعث شد میگرن در گذشته بهاندازه کافی جدی گرفته نشود.
خبر خوب این است که شناسایی پپتید مرتبط با ژن کلسیتونین (CGRP) باعث شده است داروهای میگرن بهسرعت بهبود یابند. این داروها اکنون حاوی مهارکنندههاییاند که بهطور اختصاصی برای مسدود کردن ترشح این ماده شیمیایی مولد درد ساخته شدهاند.
پروفسور سینکلر میگوید: «دستهای از داروها که معمولا بهصورت قرص مصرف میشوند و گپانتها نام دارند با مسدود کردن گیرنده سیجیآرپی (CGRP) عمل میکنند. همچنین، آنتیبادیهای مونوکلونال سیجیآرپی را داریم که اغلب به آنها مبها گفته میشود و معمولا ماهی یک بار تزریق میشوند.
این دو دسته دارویی طی چهار یا پنج سال گذشته، مراقبت و درمان سردرد را واقعا متحول کردهاند.»مشکل این است که این داروها گراناند و دسترسی به آنها ممکن است دشوار باشد.
پروفسور سینکلر میگوید: «ما به متخصصان بیشتری در نظام سلامت نیاز داریم که بتوانند درمان سردرد را ارائه دهند. همچنین، فرایند تجویز دارو باید سادهتر شود تا بیماران بتوانند هنگام نیاز، به دارو دسترسی پیدا کنند و سریعتر بهبود یابند.
در عین حال، باید بیماران را نیز آموزش دهیم تا برای دریافت کمک اقدام کنند. کنترل و درمان موثر بیماری ضروری است.
بنابراین، مسئله اصلی این است که مبتلایان به میگرن بدانند شرایط واقعا تغییر کرده است.»ممکن است خود سردردها در طول دو هزار سال تغییری نکرده باشند، اما خوشبختانه ما دیگر آنها را نشانهای از ضعف یا ویژگی شخصیتی افراد نمیدانیم.
https://www.theguardian.com/lifeandstyle/2026/jul/19/banging-headache-mysteries-migraine-treatments
🆔@ScientificDialectics
the Guardian
The truth about migraines: what causes them – and how to find relief
Over the last decade, the understanding of these devastating headaches has grown enormously, as has the understanding of what can be done to treat them
❤2
💢 دانشمندان الماس را ذوب کردند ؛ نتیجه برخلاف انتظار بود
الماس یکی از سختترین مواد طبیعی شناختهشده روی زمین است، اما حتی این ماده فوقالعاده سخت نیز در شرایط مناسب ذوب میشود.
وقتی دانشمندان الماس را در فشار و دمای فوقالعاده بالا ذوب کردند، برخلاف برخی پیشبینیها پیش از ذوبشدن به ساختار جدیدی تبدیل نشد. اتمهای کربن تا آخرین لحظه همان آرایش منظم بلوری الماس را حفظ کردند و سپس مستقیماً وارد حالت مایع شدند.
این آزمایش را گروهی از فیزیکدانان به رهبری ماریوس میلو از آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور آمریکا انجام دادند. پژوهشگران با استفاده از تأسیسات لیزری OMEGA در دانشگاه روچستر، نمونههای بسیار کوچک الماس را با پالسهای قدرتمند لیزر تحت فشارهایی بین ۶۰۰ گیگاپاسکال تا ۱.۸ تراپاسکال قرار دادند. دما نیز به چند هزار کلوین رسید و در برخی شرایط از دمای سطح خورشید بیشتر شد. دانشمندان همزمان سرعت موج شوک، دما، چگالی و بازتاب نور نمونه را اندازه گرفتند و با استفاده از پرتوهای ایکس، تغییرات ساختار اتمی الماس را بررسی کردند.
معمای ذوب شدن الماس
این آزمایش برای پاسخ به یک معمای قدیمی انجام شد. پژوهشهای گذشته نشان داده بودند که الماس در فشارهای بسیار بالا ذوب میشود، اما با پیشرفت محاسبات کوانتومی مشخص شد دمای ذوب اندازهگیریشده با پیشبینیهای نظری حدود ۲۰ درصد اختلاف دارد. حتی شبیهسازیهای پیشرفته رایانهای نیز نمیتوانستند نتایج آزمایشهای قدیمی را بازتولید کنند.
اندازهگیریهای جدید این اختلاف را برطرف کرد. پژوهشگران دمای ذوب الماس را در فشار حدود ۱ تراپاسکال، نزدیک به ۷۳۰۰ کلوین به دست آوردند. عددی که با پیشبینیهای نظری سازگاری بسیار بیشتری دارد. در واقع، اندازهگیری قدیمی بیش از ۱۰۰۰ درجه با نتیجه جدید اختلاف داشت.
اما معمای بزرگتری هم وجود داشت. مدلهای نظری پیشبینی میکردند که کربن در فشار حدود یک تراپاسکال، پیش از ذوبشدن، باید برای مدت کوتاهی از ساختار معمول الماس به فاز دیگری به نام BC8 تبدیل شود. برخی آزمایشهای قبلی نیز نشانههایی از چنین تغییری را نشان داده بودند.
اما پرتوهای ایکس در آزمایش جدید چنین چیزی را نشان ندادند. تا زمانی که ساختار جامد قابل مشاهده بود، اتمهای کربن همچنان در شبکه مکعبی معمول الماس قرار داشتند. سپس ساختار بلوری از بین رفت و کربن مایع شکل گرفت.
دانشمندان احتمال میدهند دلیل آن، سرعت بسیار زیاد آزمایش باشد. تبدیل الماس به BC8 مستلزم شکستن و بازآرایی پیوندهای بسیار قوی کربن است. فرایندی که انرژی زیادی میخواهد و در مدت بسیار کوتاه آزمایش فرصت رخدادن پیدا نمیکند. در نتیجه، الماس پیش از آنکه بتواند ساختار جدیدی بسازد، ذوب میشود.
شباهت عجیب الماس و یخ
در این پژوهش نتیجه عجیب دیگری نیز به دست آمد. در این فشارهای فوقالعاده بالا، الماس جامد چگالی کمتری از کربن مایع دارد. بنابراین از نظر نظری، الماس جامد میتواند روی دریایی از کربن مذاب شناور شود، درست مانند یخ که روی آب شناور میماند.
از آنجا که الماس در کپسولهای سوخت آزمایشهای همجوشی هستهای با محصورسازی لختی استفاده میشود. شناخت دقیقتر رفتار کربن هنگام فشردهشدن میتواند مدلهای رایانهای این آزمایشها را بهبود دهد.
https://www.sciencealert.com/scientists-melted-a-diamond-and-it-really-didnt-go-the-way-they-expected
🆔@ScientificDialectics
الماس یکی از سختترین مواد طبیعی شناختهشده روی زمین است، اما حتی این ماده فوقالعاده سخت نیز در شرایط مناسب ذوب میشود.
وقتی دانشمندان الماس را در فشار و دمای فوقالعاده بالا ذوب کردند، برخلاف برخی پیشبینیها پیش از ذوبشدن به ساختار جدیدی تبدیل نشد. اتمهای کربن تا آخرین لحظه همان آرایش منظم بلوری الماس را حفظ کردند و سپس مستقیماً وارد حالت مایع شدند.
این آزمایش را گروهی از فیزیکدانان به رهبری ماریوس میلو از آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور آمریکا انجام دادند. پژوهشگران با استفاده از تأسیسات لیزری OMEGA در دانشگاه روچستر، نمونههای بسیار کوچک الماس را با پالسهای قدرتمند لیزر تحت فشارهایی بین ۶۰۰ گیگاپاسکال تا ۱.۸ تراپاسکال قرار دادند. دما نیز به چند هزار کلوین رسید و در برخی شرایط از دمای سطح خورشید بیشتر شد. دانشمندان همزمان سرعت موج شوک، دما، چگالی و بازتاب نور نمونه را اندازه گرفتند و با استفاده از پرتوهای ایکس، تغییرات ساختار اتمی الماس را بررسی کردند.
معمای ذوب شدن الماس
این آزمایش برای پاسخ به یک معمای قدیمی انجام شد. پژوهشهای گذشته نشان داده بودند که الماس در فشارهای بسیار بالا ذوب میشود، اما با پیشرفت محاسبات کوانتومی مشخص شد دمای ذوب اندازهگیریشده با پیشبینیهای نظری حدود ۲۰ درصد اختلاف دارد. حتی شبیهسازیهای پیشرفته رایانهای نیز نمیتوانستند نتایج آزمایشهای قدیمی را بازتولید کنند.
اندازهگیریهای جدید این اختلاف را برطرف کرد. پژوهشگران دمای ذوب الماس را در فشار حدود ۱ تراپاسکال، نزدیک به ۷۳۰۰ کلوین به دست آوردند. عددی که با پیشبینیهای نظری سازگاری بسیار بیشتری دارد. در واقع، اندازهگیری قدیمی بیش از ۱۰۰۰ درجه با نتیجه جدید اختلاف داشت.
اما معمای بزرگتری هم وجود داشت. مدلهای نظری پیشبینی میکردند که کربن در فشار حدود یک تراپاسکال، پیش از ذوبشدن، باید برای مدت کوتاهی از ساختار معمول الماس به فاز دیگری به نام BC8 تبدیل شود. برخی آزمایشهای قبلی نیز نشانههایی از چنین تغییری را نشان داده بودند.
اما پرتوهای ایکس در آزمایش جدید چنین چیزی را نشان ندادند. تا زمانی که ساختار جامد قابل مشاهده بود، اتمهای کربن همچنان در شبکه مکعبی معمول الماس قرار داشتند. سپس ساختار بلوری از بین رفت و کربن مایع شکل گرفت.
دانشمندان احتمال میدهند دلیل آن، سرعت بسیار زیاد آزمایش باشد. تبدیل الماس به BC8 مستلزم شکستن و بازآرایی پیوندهای بسیار قوی کربن است. فرایندی که انرژی زیادی میخواهد و در مدت بسیار کوتاه آزمایش فرصت رخدادن پیدا نمیکند. در نتیجه، الماس پیش از آنکه بتواند ساختار جدیدی بسازد، ذوب میشود.
شباهت عجیب الماس و یخ
در این پژوهش نتیجه عجیب دیگری نیز به دست آمد. در این فشارهای فوقالعاده بالا، الماس جامد چگالی کمتری از کربن مایع دارد. بنابراین از نظر نظری، الماس جامد میتواند روی دریایی از کربن مذاب شناور شود، درست مانند یخ که روی آب شناور میماند.
از آنجا که الماس در کپسولهای سوخت آزمایشهای همجوشی هستهای با محصورسازی لختی استفاده میشود. شناخت دقیقتر رفتار کربن هنگام فشردهشدن میتواند مدلهای رایانهای این آزمایشها را بهبود دهد.
https://www.sciencealert.com/scientists-melted-a-diamond-and-it-really-didnt-go-the-way-they-expected
🆔@ScientificDialectics
ScienceAlert
Scientists Melted a Diamond, And It Really Didn't Go The Way They Expected
Extremely weird.
❤7🔥2
💢 تاثیر گرم شدن کره زمین بر سلامت سالمندان «بسیار دستکم» گرفته شده است
پژوهشی جدید در نشریه لنست نشان میدهد که خطرات گرمایش جهانی بر سلامت سالمندان بهشدت دستکم گرفته شده است.
این پژوهش در تابستانی سوزان در نیمکره شمالی منتشر شده است که گرمای شدید رکوردهای متعددی را شکست و در مرگ دهها هزار نفر نقش داشت.
برای انجام این پژوهش، پژوهشگران آمریکایی به سرپرستی محققان دانشگاه استنفورد تلاش کردند برآورد کنند که گرمایش جهانی ناشی از فعالیتهای انسان با چه میزان و دفعاتی دما را به سطوحی میرساند که سالمندان قادر به تحمل آن نیستند.
پژوهشهای پیشین در این زمینه روی بزرگسالان جوان و سالم انجام شده بود.
بنابراین، خطر بیشتر گرما برای سالمندان در نظر گرفته نشده بود؛ زیرا سالمندان کمتر عرق میکنند و معمولا قلب ضعیفتری دارند و همچنین ممکن است به بیماریهای زمینهای مبتلا باشند.
ازاینرو، پژوهشگران از دادههای جدیدتر استفاده کردند که در آنها بررسی شده بود افراد بالای ۶۰ سال چگونه گرما و رطوبت شدیدتر را تحمل میکنند.
آنها سپس با در نظر گرفتن پیرشدن جمعیت جهان، مدلسازی کردند که گرما تا سال ۲۱۰۰، بر حسب درجات گرمایش جهانی، چه تاثیری بر سلامت افراد در سه گروه سنی متفاوت خواهد داشت.
این پژوهش در نتیجهگیری خود اعلام کرد: «گرمای غیرقابلتحمل در مقیاسی بسیار گستردهتر و برای دورههای طولانیتری تجربه خواهد شد و افراد بسیار بیشتری را نسبت به برآوردهای قبلی تحت تاثیر قرار خواهد داد.»
پژوهشگران برآورد کردند اگر دمای جهان از صنعتیشدن ۱/۵ درجه سانتیگراد بیشتر شود، ۲۲ درصد از افراد بالای ۶۰ سال در سراسر جهان دستکم یک ماه در سال در معرض گرمای مضر قرار خواهند گرفت.
به ازای هر یک درجه سانتیگراد گرمایش بیشتر، حدود یک میلیارد نفر دیگر تقریبا یک ماه بیشتر با گرما و رطوبتی مواجه خواهند شد که فراتر از توان بدن آنهاست.
طبق این پژوهش، اگر گرمایش جهانی به ۳ درجه سانتیگراد برسد، سالمندان در مناطقی با بیشترین آسیب، از جمله جنوب آسیا و منطقه خلیج فارس، ممکن است سه ماه کامل در سال، شبانهروز با گرمای خطرناک مواجه شوند.
کشورهایی که فقر در آنها گسترده است و دسترسی محدودی به امکانات سرمایشی دارند؛ از جمله هند، پاکستان، بنگلادش، میانمار و نیجر، بیشتر در معرض خطرند.
این پژوهش هشدار داد این نتایج نشان میدهد که گرمای غیرقابل تحمل موجب مهاجرت داخلی و خارجی میشود و میتواند چالشهای جدیدی را در حوزه سیاستگذاری و امور بشردوستانه ایجاد کند.
پژوهشگران برای جلوگیری از چنین سناریوهای نگرانکنندهای از کشورهای جهان خواستند انتشار گازهای گلخانهایِ را کاهش دهند و در برنامههای آینده مقابله با گرما، سالمندان آسیبپذیر را در اولویت قرار دهند.
آنها تاکید کردند که بیشتر مرگومیرهای ناشی از گرما در محیطهای بسته و داخل ساختمان رخ میدهد؛ بنابراین، «دسترسی گستردهتر به سیستمهای تهویه مطبوع و دیگر امکانات سرمایشی» اهمیت ویژهای دارد.
آتشسوزیهای جنگلی و موجهای گرمای طولانی و خشکسالی، اروپا را در گرمترین تابستان ثبتشده در این قاره تحت تاثیر قرار داده است؛ قارهای که سریعتر از دیگر قارهها در حال گرمشدن است.
پیشبینی میشود سال آینده حتی گرمتر باشد.
https://uk.news.yahoo.com/elderly-far-more-risk-rising-004607273.html
https://www.cp24.com/news/world/2026/08/18/elderly-far-more-at-risk-from-rising-heat-than-thought-study/
🆔@ScientificDialectics
پژوهشی جدید در نشریه لنست نشان میدهد که خطرات گرمایش جهانی بر سلامت سالمندان بهشدت دستکم گرفته شده است.
این پژوهش در تابستانی سوزان در نیمکره شمالی منتشر شده است که گرمای شدید رکوردهای متعددی را شکست و در مرگ دهها هزار نفر نقش داشت.
برای انجام این پژوهش، پژوهشگران آمریکایی به سرپرستی محققان دانشگاه استنفورد تلاش کردند برآورد کنند که گرمایش جهانی ناشی از فعالیتهای انسان با چه میزان و دفعاتی دما را به سطوحی میرساند که سالمندان قادر به تحمل آن نیستند.
پژوهشهای پیشین در این زمینه روی بزرگسالان جوان و سالم انجام شده بود.
بنابراین، خطر بیشتر گرما برای سالمندان در نظر گرفته نشده بود؛ زیرا سالمندان کمتر عرق میکنند و معمولا قلب ضعیفتری دارند و همچنین ممکن است به بیماریهای زمینهای مبتلا باشند.
ازاینرو، پژوهشگران از دادههای جدیدتر استفاده کردند که در آنها بررسی شده بود افراد بالای ۶۰ سال چگونه گرما و رطوبت شدیدتر را تحمل میکنند.
آنها سپس با در نظر گرفتن پیرشدن جمعیت جهان، مدلسازی کردند که گرما تا سال ۲۱۰۰، بر حسب درجات گرمایش جهانی، چه تاثیری بر سلامت افراد در سه گروه سنی متفاوت خواهد داشت.
این پژوهش در نتیجهگیری خود اعلام کرد: «گرمای غیرقابلتحمل در مقیاسی بسیار گستردهتر و برای دورههای طولانیتری تجربه خواهد شد و افراد بسیار بیشتری را نسبت به برآوردهای قبلی تحت تاثیر قرار خواهد داد.»
پژوهشگران برآورد کردند اگر دمای جهان از صنعتیشدن ۱/۵ درجه سانتیگراد بیشتر شود، ۲۲ درصد از افراد بالای ۶۰ سال در سراسر جهان دستکم یک ماه در سال در معرض گرمای مضر قرار خواهند گرفت.
به ازای هر یک درجه سانتیگراد گرمایش بیشتر، حدود یک میلیارد نفر دیگر تقریبا یک ماه بیشتر با گرما و رطوبتی مواجه خواهند شد که فراتر از توان بدن آنهاست.
طبق این پژوهش، اگر گرمایش جهانی به ۳ درجه سانتیگراد برسد، سالمندان در مناطقی با بیشترین آسیب، از جمله جنوب آسیا و منطقه خلیج فارس، ممکن است سه ماه کامل در سال، شبانهروز با گرمای خطرناک مواجه شوند.
کشورهایی که فقر در آنها گسترده است و دسترسی محدودی به امکانات سرمایشی دارند؛ از جمله هند، پاکستان، بنگلادش، میانمار و نیجر، بیشتر در معرض خطرند.
این پژوهش هشدار داد این نتایج نشان میدهد که گرمای غیرقابل تحمل موجب مهاجرت داخلی و خارجی میشود و میتواند چالشهای جدیدی را در حوزه سیاستگذاری و امور بشردوستانه ایجاد کند.
پژوهشگران برای جلوگیری از چنین سناریوهای نگرانکنندهای از کشورهای جهان خواستند انتشار گازهای گلخانهایِ را کاهش دهند و در برنامههای آینده مقابله با گرما، سالمندان آسیبپذیر را در اولویت قرار دهند.
آنها تاکید کردند که بیشتر مرگومیرهای ناشی از گرما در محیطهای بسته و داخل ساختمان رخ میدهد؛ بنابراین، «دسترسی گستردهتر به سیستمهای تهویه مطبوع و دیگر امکانات سرمایشی» اهمیت ویژهای دارد.
آتشسوزیهای جنگلی و موجهای گرمای طولانی و خشکسالی، اروپا را در گرمترین تابستان ثبتشده در این قاره تحت تاثیر قرار داده است؛ قارهای که سریعتر از دیگر قارهها در حال گرمشدن است.
پیشبینی میشود سال آینده حتی گرمتر باشد.
https://uk.news.yahoo.com/elderly-far-more-risk-rising-004607273.html
https://www.cp24.com/news/world/2026/08/18/elderly-far-more-at-risk-from-rising-heat-than-thought-study/
🆔@ScientificDialectics
Yahoo News UK
Elderly far more at risk from rising heat than thought: study
The threat that rising temperatures fuelled by climate change pose to the health of older people has been dramatically underestimated, according to a US modelling study published Tuesday.This means it...
❤5
💢 زنی مدعی شد ناپدریاش با هوش مصنوعی هزاران تصویر جعلی از کودکی او ساخت
یک زن آمریکایی با پیوستن به شکایتی علیه شرکت xAI، سازنده چتبات Grok، مدعی شده است ناپدریاش با استفاده از این ابزار و دستکاری عکسی از دوران کودکی او، بیش از ۷ هزار تصویر جنسی جعلی تولید کرده است؛ پروندهای که بار دیگر نگرانیها درباره سوءاستفاده از هوش مصنوعی مولد برای تولید تصاویر آسیبزا از افراد، بهویژه کودکان، را افزایش داده است.
زنی که در این پرونده با نام مستعار Jane Doe 4 معرفی شده، به شکایتی پیوسته است که پیشتر سه نوجوان اهل ایالت تنسی آمریکا علیه شرکت xAI، متعلق به ایلان ماسک، مطرح کرده بودند.
این زن مدعی است ناپدریاش از Grok برای تغییر یک عکس متعلق به زمانی که او ۱۱ ساله بوده استفاده کرده و در نهایت بیش از ۷ هزار تصویر جعلی و جنسی از او ساخته است.
شاکیان این پرونده xAI را متهم کردهاند که برای جلوگیری از سوءاستفاده از Grok، بهویژه در تولید تصاویر جنسی جعلی از افراد واقعی و افراد زیر سن قانونی، تدابیر حفاظتی کافی در نظر نگرفته است.
این پرونده در شرایطی مطرح شده که پیشتر نیز انتشار گسترده تصاویر جنسی تولیدشده با Grok در شبکه اجتماعی X، نگرانیهای جدی درباره نحوه کنترل قابلیتهای تصویری این چتبات ایجاد کرده بود.
در واکنش به این اتفاق Jane Doe گفته است که دسترسی بدون محدودیت به چنین ابزارهایی با سرعت زیادی در حال گسترش است و میتواند فناوری هوش مصنوعی را به ابزاری برای آسیبزدن به افراد تبدیل کند.
سه نوجوانی که پیشتر از xAI شکایت کرده بودند، همچنین خواستار تبدیل پرونده خود به یک دادخواست گروهی شدهاند تا افراد دیگری که مدعی آسیب مشابه هستند نیز بتوانند به این پرونده بپیوندند.
در حال حاضر، ادعاهای مطرحشده در این پرونده در مرحله رسیدگی قضایی قرار دارد و TechCrunch اعلام کرده است برای دریافت موضع رسمی xAI با این شرکت تماس گرفته است.
🆔@ScientificDialectics
یک زن آمریکایی با پیوستن به شکایتی علیه شرکت xAI، سازنده چتبات Grok، مدعی شده است ناپدریاش با استفاده از این ابزار و دستکاری عکسی از دوران کودکی او، بیش از ۷ هزار تصویر جنسی جعلی تولید کرده است؛ پروندهای که بار دیگر نگرانیها درباره سوءاستفاده از هوش مصنوعی مولد برای تولید تصاویر آسیبزا از افراد، بهویژه کودکان، را افزایش داده است.
زنی که در این پرونده با نام مستعار Jane Doe 4 معرفی شده، به شکایتی پیوسته است که پیشتر سه نوجوان اهل ایالت تنسی آمریکا علیه شرکت xAI، متعلق به ایلان ماسک، مطرح کرده بودند.
این زن مدعی است ناپدریاش از Grok برای تغییر یک عکس متعلق به زمانی که او ۱۱ ساله بوده استفاده کرده و در نهایت بیش از ۷ هزار تصویر جعلی و جنسی از او ساخته است.
شاکیان این پرونده xAI را متهم کردهاند که برای جلوگیری از سوءاستفاده از Grok، بهویژه در تولید تصاویر جنسی جعلی از افراد واقعی و افراد زیر سن قانونی، تدابیر حفاظتی کافی در نظر نگرفته است.
این پرونده در شرایطی مطرح شده که پیشتر نیز انتشار گسترده تصاویر جنسی تولیدشده با Grok در شبکه اجتماعی X، نگرانیهای جدی درباره نحوه کنترل قابلیتهای تصویری این چتبات ایجاد کرده بود.
در واکنش به این اتفاق Jane Doe گفته است که دسترسی بدون محدودیت به چنین ابزارهایی با سرعت زیادی در حال گسترش است و میتواند فناوری هوش مصنوعی را به ابزاری برای آسیبزدن به افراد تبدیل کند.
سه نوجوانی که پیشتر از xAI شکایت کرده بودند، همچنین خواستار تبدیل پرونده خود به یک دادخواست گروهی شدهاند تا افراد دیگری که مدعی آسیب مشابه هستند نیز بتوانند به این پرونده بپیوندند.
در حال حاضر، ادعاهای مطرحشده در این پرونده در مرحله رسیدگی قضایی قرار دارد و TechCrunch اعلام کرده است برای دریافت موضع رسمی xAI با این شرکت تماس گرفته است.
🆔@ScientificDialectics
TechCrunch
Woman claims her stepfather used Grok to transform childhood photo into explicit imagery | TechCrunch
The woman claimed that AI tools are "taking everyday life and turning it into child sexual abuse."
❤3
💢 عادت های دو دقیقهای برای داشتن فردای راحتتر
آیندهنگریِ امروز میتواند فردای شما را به روزِ بهتری تبدیل کند.
هیچ تضمینی وجود ندارد که فردا روز بیدردسری باشد. اما اگر از امروز دست به کار شوید، احتمالاً میتوانید فردای بهتری داشته باشید.
اینکه لذتهای آنی را کنار میگذارید و روی داشتن فردای بهتر تمرکز میکنید، یکی از عوامل اصلی زندگی شاد و موفق است.
اینکه امروز دو دقیقه وقت میگذارید تا فردای بهتری داشته باشید، یعنی با خودِ آیندهتان مهربان هستید. انگار به خودتان میگویید: «خودِ آینده، میخواهم روز خوبی داشته باشی و حاضرم در این مسیر همراهیات کنم.»
چه چیزی بهتر از اینکه هرروز کسی که بیش از همه دوستش دارید- یعنی خودتان- هوایتان را داشته باشد؟ارزش کارهای کوچک در این نیست که در وقتتان صرفهجویی میکنید.
ارزش آنها در این است که وقتی روزتان را شروع میکنید، از همان اول کمی جلو افتادهاید و انجام کارهای بعدی برایتان راحتتر میشود. میتوانید از فهرست زیر ایده بگیرید.
۷ عادت برای داشتن فردای راحتتر
هیچ مورد جادویی یا خارقالعادهای در این فهرست وجود ندارد. احتمالاً میگویید این کارها خیلی سادهاند و آنقدر معمولی هستند که شاید تأثیری نداشته باشند.
اما این طرز فکر مختص افرادی است که منتظر میمانند تا به یک ایده بینقص برسند و بعد دست به کار شوند. اگر عادتهای زیر را امتحان کنید، شاید دیگر هرگز به عادتهای قبلیتان رجوع نکنید.
۱. تقویم فردا را مرور کنید
نگاهی به تقویمتان بیندازید و ببینید چه کارهایی دارید. همین که بدانید چه برنامههایی دارید و کجا باید باشید، جلوی غافلگیریها را میگیرد.
مطمئن شوید بین کارها زمان خالی دارید و برای پیشآمدهای غیرمنتظره هم وقت بگذارید تا مجبور نشوید با عجله کار کنید.
۲. فهرست اولویتهای خود را بنویسید
تنها کاری که باید بکنید این است که کارهای مهمتان را روی کاغذ بیاورید. کاملبودن فهرست اهمیت ندارد.
مهم این است که تصمیم بگیرید چه کاری از همه مهمتر است و این کار فقط چند دقیقه زمان میبرد.
۳. لباسهای فردا را آماده کنید
آماده کردن لباسها لزوماً باعث صرفهجویی در وقت نمیشود. چه شب لباسهایتان را آماده کنید و چه صبح دست به کار شوید، تقریباً به یک اندازه زمان میبرد.
اما اینکه صبح از خواب بیدار شوید و لباسهایتان را ببینید که با دقت انتخاب و مرتب شدهاند، حس خوبی دارد. اگر لباس ورزشی دارید، کفشهای ورزشیتان را هم کنارش بگذارید تا به ورزشکردن ترغیب شوید.
۴. بخش اصلی خانه را مرتب کنید
با مرتب کردن بخش اصلی خانه احساس میکنید کل خانه را مرتب کردهاید. این فضا اغلب شامل آشپزخانه یا اتاق نشیمن میشود.
اگر تنها بخش مرتب خانه همینجا باشد، لذت بیشتری از آن خواهید برد و حتی ممکن است سراغ تمیزکاری اتاقهای دیگر هم بروید.
۵. قهوهساز را قبل از خواب آماده کنید
وقتی صبح از خواب بیدار میشوید، فقط چند دقیقه تا داشتن یک نوشیدنی گرم فاصله دارید.
۶. وسایلی را که باید همراهتان ببرید، کنار در ورودی بگذارید
وجه مشترک همه این عادتها این است: انجام کاری که مقدمات آن از قبل فراهم شده آسانتر از این است که از صفر شروع کنید.
اگر میخواهید امانت کتابخانه را برگردانید یا کالایی را مرجوع کنید، همه را کنار در ورودی بگذارید. با این کار ترغیب میشوید که تکلیف آنها را مشخص کنید. همین دو دقیقه تلاشی که امروز به خرج میدهید، احتمالِ به سرانجام رساندن کارها را بهشکل قابلتوجهی افزایش میدهد.
۷. افکار پراکندهتان را فوراً روی کاغذ بیاورید
یکی از دلایل رایج اضطراب و حواسپرتی، فکر و خیالاتی است که در حین انجام کارهای روزمره در ذهنتان پرسه میزنند. از آنجا که آنقدر سرتان شلوغ است که نمیتوانید لحظهای دست از کار بکشید، این افکار تمام روز ذهنتان را درگیر میکنند.
همین که برای رسیدگی به فکر و خیالات خود وقت بگذارید، باعث آرامش میشود. این کار به مغزتان اطمینان میدهد که لازم نیست مدام نگران فکر و خیالات شما باشد.این عادتهای دو دقیقهای آنقدر مؤثرند که کافی است یکی را بهطور تصادفی امتحان کنید تا به تأثیر آن ایمان بیاورید. این عادتها نشان میدهند که سختیِ کار در شروعکردن است.
همینکه شروع کنید و شتاب بگیرید، ادامه کار آسانتر میشود. به خودتان سخت نگیرید. از همین عادتهای کوچک شروع کنید و ببینید به کجا میرسید.
https://www.theepochtimes.com/health/2-minute-habits-for-an-easier-tomorrow-6069903
🆔@ScientificDialectics
آیندهنگریِ امروز میتواند فردای شما را به روزِ بهتری تبدیل کند.
هیچ تضمینی وجود ندارد که فردا روز بیدردسری باشد. اما اگر از امروز دست به کار شوید، احتمالاً میتوانید فردای بهتری داشته باشید.
اینکه لذتهای آنی را کنار میگذارید و روی داشتن فردای بهتر تمرکز میکنید، یکی از عوامل اصلی زندگی شاد و موفق است.
اینکه امروز دو دقیقه وقت میگذارید تا فردای بهتری داشته باشید، یعنی با خودِ آیندهتان مهربان هستید. انگار به خودتان میگویید: «خودِ آینده، میخواهم روز خوبی داشته باشی و حاضرم در این مسیر همراهیات کنم.»
چه چیزی بهتر از اینکه هرروز کسی که بیش از همه دوستش دارید- یعنی خودتان- هوایتان را داشته باشد؟ارزش کارهای کوچک در این نیست که در وقتتان صرفهجویی میکنید.
ارزش آنها در این است که وقتی روزتان را شروع میکنید، از همان اول کمی جلو افتادهاید و انجام کارهای بعدی برایتان راحتتر میشود. میتوانید از فهرست زیر ایده بگیرید.
۷ عادت برای داشتن فردای راحتتر
هیچ مورد جادویی یا خارقالعادهای در این فهرست وجود ندارد. احتمالاً میگویید این کارها خیلی سادهاند و آنقدر معمولی هستند که شاید تأثیری نداشته باشند.
اما این طرز فکر مختص افرادی است که منتظر میمانند تا به یک ایده بینقص برسند و بعد دست به کار شوند. اگر عادتهای زیر را امتحان کنید، شاید دیگر هرگز به عادتهای قبلیتان رجوع نکنید.
۱. تقویم فردا را مرور کنید
نگاهی به تقویمتان بیندازید و ببینید چه کارهایی دارید. همین که بدانید چه برنامههایی دارید و کجا باید باشید، جلوی غافلگیریها را میگیرد.
مطمئن شوید بین کارها زمان خالی دارید و برای پیشآمدهای غیرمنتظره هم وقت بگذارید تا مجبور نشوید با عجله کار کنید.
۲. فهرست اولویتهای خود را بنویسید
تنها کاری که باید بکنید این است که کارهای مهمتان را روی کاغذ بیاورید. کاملبودن فهرست اهمیت ندارد.
مهم این است که تصمیم بگیرید چه کاری از همه مهمتر است و این کار فقط چند دقیقه زمان میبرد.
۳. لباسهای فردا را آماده کنید
آماده کردن لباسها لزوماً باعث صرفهجویی در وقت نمیشود. چه شب لباسهایتان را آماده کنید و چه صبح دست به کار شوید، تقریباً به یک اندازه زمان میبرد.
اما اینکه صبح از خواب بیدار شوید و لباسهایتان را ببینید که با دقت انتخاب و مرتب شدهاند، حس خوبی دارد. اگر لباس ورزشی دارید، کفشهای ورزشیتان را هم کنارش بگذارید تا به ورزشکردن ترغیب شوید.
۴. بخش اصلی خانه را مرتب کنید
با مرتب کردن بخش اصلی خانه احساس میکنید کل خانه را مرتب کردهاید. این فضا اغلب شامل آشپزخانه یا اتاق نشیمن میشود.
اگر تنها بخش مرتب خانه همینجا باشد، لذت بیشتری از آن خواهید برد و حتی ممکن است سراغ تمیزکاری اتاقهای دیگر هم بروید.
۵. قهوهساز را قبل از خواب آماده کنید
وقتی صبح از خواب بیدار میشوید، فقط چند دقیقه تا داشتن یک نوشیدنی گرم فاصله دارید.
۶. وسایلی را که باید همراهتان ببرید، کنار در ورودی بگذارید
وجه مشترک همه این عادتها این است: انجام کاری که مقدمات آن از قبل فراهم شده آسانتر از این است که از صفر شروع کنید.
اگر میخواهید امانت کتابخانه را برگردانید یا کالایی را مرجوع کنید، همه را کنار در ورودی بگذارید. با این کار ترغیب میشوید که تکلیف آنها را مشخص کنید. همین دو دقیقه تلاشی که امروز به خرج میدهید، احتمالِ به سرانجام رساندن کارها را بهشکل قابلتوجهی افزایش میدهد.
۷. افکار پراکندهتان را فوراً روی کاغذ بیاورید
یکی از دلایل رایج اضطراب و حواسپرتی، فکر و خیالاتی است که در حین انجام کارهای روزمره در ذهنتان پرسه میزنند. از آنجا که آنقدر سرتان شلوغ است که نمیتوانید لحظهای دست از کار بکشید، این افکار تمام روز ذهنتان را درگیر میکنند.
همین که برای رسیدگی به فکر و خیالات خود وقت بگذارید، باعث آرامش میشود. این کار به مغزتان اطمینان میدهد که لازم نیست مدام نگران فکر و خیالات شما باشد.این عادتهای دو دقیقهای آنقدر مؤثرند که کافی است یکی را بهطور تصادفی امتحان کنید تا به تأثیر آن ایمان بیاورید. این عادتها نشان میدهند که سختیِ کار در شروعکردن است.
همینکه شروع کنید و شتاب بگیرید، ادامه کار آسانتر میشود. به خودتان سخت نگیرید. از همین عادتهای کوچک شروع کنید و ببینید به کجا میرسید.
https://www.theepochtimes.com/health/2-minute-habits-for-an-easier-tomorrow-6069903
🆔@ScientificDialectics
The Epoch Times
2-Minute Habits for an Easier Tomorrow
A little forethought today can make your tomorrow a great day.
❤4🔥3
💢 چرا مصرف پودرهای مکمل بدون مایعات خطرناک است؟
بلعیدن یک پیمانه پودر مکمل میتواند خطراتی مانند خفگی و ورود پودر به ریهها گرفته تا تپش قلب به همراه داشته باشد.
برای بعضی ورزشکاران، آماده شدن برای تمرین به کاری چندثانیهای تبدیل شده است: یک پیمانه پودر مکمل پیش از تمرین را مستقیما داخل دهان میریزند و بعد با کمی آب میبلعند.
این روش که در شبکههای اجتماعی با عنوان «مصرف خشک» (Dry Scooping) شناخته میشود، ممکن است در ظاهر میانبری برای شروع سریعتر یا تمرین سختتر به نظر برسد، اما کارشناسان میگویند هیچ شواهدی وجود ندارد که نشان دهد بلعیدن خشک مکملهای پیش از تمرین، باعث اثربخشی بیشتر آنها میشود، بلکه، این کار ممکن است با خطرهایی همراه باشد که به چند ثانیه صرفهجویی در زمان نمیارزد.
خطر خفگی و ورود پودر به ریهها
دکتر نیت وود، استادیار پزشکی و بنیانگذار برنامه پزشکی آشپزی در دانشکده پزشکی ییل، میگوید مهمترین نگرانی درباره مصرف خشک، احتمال خفگی یا استنشاق تصادفی پودر است.
او میگوید: «بزرگترین نگرانی این است که فرد با پودر خفه شود یا پودر تصادفی وارد ریههای او شود.»
ایبیسینیوز مینویسد که ورود ذرات پودر به مجاری تنفسی ممکن است باعث آسپیراسیون شود، یعنی مادهای که قرار است وارد دستگاه گوارش شود، وارد ریهها شود.
خفگی شدید نیز ممکن است به یک وضعیت اورژانسی تبدیل میشود.غلظت بالای پودر و دشواری کنترل آن هنگام بلع، یکی از دلایلی است که متخصصان توصیه میکنند این مکملها دقیقا مطابق دستورالعمل و همراه با مقدار مناسب آب مصرف شوند.
دوز بالای کافئین قلب را تحت فشار قرار می دهد
بسیاری از مکملهای پیش از تمرین حاوی مقادیر نسبتا زیادی کافئین یا دیگر ترکیبات محرکاند. مصرف مقدار زیاد کافئین ممکن است سبب بروز علائمی مانند تپش قلب، لرزش، اضطراب، سردرد، افزایش فشار خون و اختلال در خواب شود. در موارد جدیتر، مصرف دوز بالای محرکها ممکن است در ضربان طبیعی قلب اختلال ایجاد کند.
دکتر داریان ساتون، پزشک اورژانس، میگوید: «مصرف دوزهای بسیار غلیظ مکملهای پیش از تمرین که اغلب حاوی مقادیر زیادی کافئین یا دیگر محرکها هستند، با خطر تپش قلب، تغییر فشار خون و بروز ریتمهای غیرطبیعی قلب همراهند.»
اضطراب، سرگیجه و سردرد هم از دیگر علائمیاند که ممکن است پس از مصرف مقدار زیاد محرکها ایجاد شوند.
مصرف خشک باعث جذب بهتر مکمل نمیشود
یکی از تصورهای رایج این است که بلعیدن خشک پودر باعث میشود ترکیبات موجود در آن سریعتر یا بهتر جذب شوند و در نتیجه فرد انرژی بیشتری برای تمرین داشته باشد.
کارشناسان میگویند شواهدی برای این ادعا وجود ندارد.ساتون میگوید: «هیچ شواهدی وجود ندارد که نشان دهد مصرف خشک باعث میشود در دستگاه گوارش بهتر جذب شود.»
وود نیز تأکید میکند مخلوط کردن پودر با آب از اثربخشی آن کم نمیکند.بسیاری از مواد موجود در مکملهای ورزشی، مانند کراتین و بتا آلانین، اساسا با مصرف منظم و ادامهدار در طول زمان اثر میکنند، نه با این روش که یکباره و با سرعت بیشتری وارد دستگاه گوارش شوند.
بنابراین، بلعیدن یک پیمانه بزرگ پودر لزوما به معنای تمرین بهتر، قدرت بیشتر یا افزایش قابل توجه عملکرد ورزشی نیست.
مصرف بیشتر، به معنای تمرین بهتر نیست
برخی ورزشکاران ممکن است تصور کنند اگر مکمل پیش از تمرین را بیشتر مصرف کنند، انرژی و توان بیشتری خواهند داشت. این تصور نیز خطرناک است.مکملهای پیش از تمرین بسته به محصول، ممکن است حاوی ترکیبی از کافئین، آمینواسیدها، کراتین، بتا آلانین و دیگر مواد محرک باشند.
افزایش خودسرانه مقدار مصرف احتمال بروز عوارض را بالا میبرد، بدون آنکه عملکرد ورزشی لزوما بهتر شود.
کارشناسان توصیه میکنند مصرفکنندگان همیشه بر اساس مقدار توصیهشده روی برچسب محصول عمل کنند و از استفاده همزمان مکملهای پیش از تمرین با منابع دیگر کافئین مانند قهوه، نوشیدنیهای انرژیزا یا قرصهای کافئین خودداری کنند.
مکملها پیش از ورود به بازار مانند داروها ارزیابی نمی شوند
یکی دیگر از نکاتی که مصرفکنندگان باید در نظر داشته باشند این است که مکملهای غذایی در ایالات متحده پیش از ورود به بازار، مانند داروهای نسخهای، فرایند تأیید سازمان غذا و داروی آمریکا را سپری نمیکنند.
به همین دلیل، وود توصیه میکند هرکس که از مکملهای پیش از تمرین استفاده میکند، محصولاتی را انتخاب کند که نهادهای مستقل و معتبر شخص ثالث آنها را آزمایش کرده باشند.آزمایش مستقل تا حدی به مصرفکننده اطمینان میدهد که محتویات محصول با آنچه روی برچسب نوشته شده مطابقت دارد و میزان ناخالصیها یا ترکیبات اعلامنشده آن کمتر است.
🆔@ScientificDialectics
بلعیدن یک پیمانه پودر مکمل میتواند خطراتی مانند خفگی و ورود پودر به ریهها گرفته تا تپش قلب به همراه داشته باشد.
برای بعضی ورزشکاران، آماده شدن برای تمرین به کاری چندثانیهای تبدیل شده است: یک پیمانه پودر مکمل پیش از تمرین را مستقیما داخل دهان میریزند و بعد با کمی آب میبلعند.
این روش که در شبکههای اجتماعی با عنوان «مصرف خشک» (Dry Scooping) شناخته میشود، ممکن است در ظاهر میانبری برای شروع سریعتر یا تمرین سختتر به نظر برسد، اما کارشناسان میگویند هیچ شواهدی وجود ندارد که نشان دهد بلعیدن خشک مکملهای پیش از تمرین، باعث اثربخشی بیشتر آنها میشود، بلکه، این کار ممکن است با خطرهایی همراه باشد که به چند ثانیه صرفهجویی در زمان نمیارزد.
خطر خفگی و ورود پودر به ریهها
دکتر نیت وود، استادیار پزشکی و بنیانگذار برنامه پزشکی آشپزی در دانشکده پزشکی ییل، میگوید مهمترین نگرانی درباره مصرف خشک، احتمال خفگی یا استنشاق تصادفی پودر است.
او میگوید: «بزرگترین نگرانی این است که فرد با پودر خفه شود یا پودر تصادفی وارد ریههای او شود.»
ایبیسینیوز مینویسد که ورود ذرات پودر به مجاری تنفسی ممکن است باعث آسپیراسیون شود، یعنی مادهای که قرار است وارد دستگاه گوارش شود، وارد ریهها شود.
خفگی شدید نیز ممکن است به یک وضعیت اورژانسی تبدیل میشود.غلظت بالای پودر و دشواری کنترل آن هنگام بلع، یکی از دلایلی است که متخصصان توصیه میکنند این مکملها دقیقا مطابق دستورالعمل و همراه با مقدار مناسب آب مصرف شوند.
دوز بالای کافئین قلب را تحت فشار قرار می دهد
بسیاری از مکملهای پیش از تمرین حاوی مقادیر نسبتا زیادی کافئین یا دیگر ترکیبات محرکاند. مصرف مقدار زیاد کافئین ممکن است سبب بروز علائمی مانند تپش قلب، لرزش، اضطراب، سردرد، افزایش فشار خون و اختلال در خواب شود. در موارد جدیتر، مصرف دوز بالای محرکها ممکن است در ضربان طبیعی قلب اختلال ایجاد کند.
دکتر داریان ساتون، پزشک اورژانس، میگوید: «مصرف دوزهای بسیار غلیظ مکملهای پیش از تمرین که اغلب حاوی مقادیر زیادی کافئین یا دیگر محرکها هستند، با خطر تپش قلب، تغییر فشار خون و بروز ریتمهای غیرطبیعی قلب همراهند.»
اضطراب، سرگیجه و سردرد هم از دیگر علائمیاند که ممکن است پس از مصرف مقدار زیاد محرکها ایجاد شوند.
مصرف خشک باعث جذب بهتر مکمل نمیشود
یکی از تصورهای رایج این است که بلعیدن خشک پودر باعث میشود ترکیبات موجود در آن سریعتر یا بهتر جذب شوند و در نتیجه فرد انرژی بیشتری برای تمرین داشته باشد.
کارشناسان میگویند شواهدی برای این ادعا وجود ندارد.ساتون میگوید: «هیچ شواهدی وجود ندارد که نشان دهد مصرف خشک باعث میشود در دستگاه گوارش بهتر جذب شود.»
وود نیز تأکید میکند مخلوط کردن پودر با آب از اثربخشی آن کم نمیکند.بسیاری از مواد موجود در مکملهای ورزشی، مانند کراتین و بتا آلانین، اساسا با مصرف منظم و ادامهدار در طول زمان اثر میکنند، نه با این روش که یکباره و با سرعت بیشتری وارد دستگاه گوارش شوند.
بنابراین، بلعیدن یک پیمانه بزرگ پودر لزوما به معنای تمرین بهتر، قدرت بیشتر یا افزایش قابل توجه عملکرد ورزشی نیست.
مصرف بیشتر، به معنای تمرین بهتر نیست
برخی ورزشکاران ممکن است تصور کنند اگر مکمل پیش از تمرین را بیشتر مصرف کنند، انرژی و توان بیشتری خواهند داشت. این تصور نیز خطرناک است.مکملهای پیش از تمرین بسته به محصول، ممکن است حاوی ترکیبی از کافئین، آمینواسیدها، کراتین، بتا آلانین و دیگر مواد محرک باشند.
افزایش خودسرانه مقدار مصرف احتمال بروز عوارض را بالا میبرد، بدون آنکه عملکرد ورزشی لزوما بهتر شود.
کارشناسان توصیه میکنند مصرفکنندگان همیشه بر اساس مقدار توصیهشده روی برچسب محصول عمل کنند و از استفاده همزمان مکملهای پیش از تمرین با منابع دیگر کافئین مانند قهوه، نوشیدنیهای انرژیزا یا قرصهای کافئین خودداری کنند.
مکملها پیش از ورود به بازار مانند داروها ارزیابی نمی شوند
یکی دیگر از نکاتی که مصرفکنندگان باید در نظر داشته باشند این است که مکملهای غذایی در ایالات متحده پیش از ورود به بازار، مانند داروهای نسخهای، فرایند تأیید سازمان غذا و داروی آمریکا را سپری نمیکنند.
به همین دلیل، وود توصیه میکند هرکس که از مکملهای پیش از تمرین استفاده میکند، محصولاتی را انتخاب کند که نهادهای مستقل و معتبر شخص ثالث آنها را آزمایش کرده باشند.آزمایش مستقل تا حدی به مصرفکننده اطمینان میدهد که محتویات محصول با آنچه روی برچسب نوشته شده مطابقت دارد و میزان ناخالصیها یا ترکیبات اعلامنشده آن کمتر است.
🆔@ScientificDialectics
Yahoo Health
What to know about the dangerous 'dry scooping' trend among gym-goers
Experts say it can introduce risks that aren't worth the seconds saved.
❤2
💢 راههای پیشگیری از گزیدگی کنه و بیماریهای منتقلشده در تابستان
تابستان یعنی روزهای بلند در فضای باز، اما در بخش بزرگی از اروپا همچنین فصل اوج کنه هاست.
خبر خوب این است که با چند عادت ساده میتوان خطر گزش را به شکل چشمگیری کاهش داد.کنهها از بهار تا پاییز در بخش بزرگی از اروپا فعال هستند و معمولا در جنگلها، چمنزارها، پارکها، باغها و سایر مناطق دارای پوشش گیاهی دیده میشوند.
این بندپایان میتوانند بیماریهایی از جمله بیماری لایم (بورلیوز لایم) و التهاب مغزی ناشی از کنه (TBE) را منتقل کنند.
وجود این خطر دلیلی برای در خانه ماندن نیست. اما صرف چند دقیقه برای انتخاب لباس محافظ، استفاده از مواد دورکننده حشرات و بررسی بدن برای یافتن کنه پس از بازگشت میتواند زمان حضور در فضای باز را بهطور قابل توجهی ایمنتر کند.
قاعده اول ساده است: دسترسی کنهها به پوست خود را سخت کنید.
هنگام راه رفتن در مناطقی که ممکن است کنه در آنجا وجود داشته باشد، شلوار بلند و لباس آستین بلند بپوشید و لبه شلوار را داخل جوراب یا کفش قرار دهید.
لباسهای روشن پیدا کردن کنهها را آسانتر میکند. در صورت لزوم، با رعایت دستورالعمل محصول، از فرآوردههای تاییدشده دورکننده حشرات روی پوست بدون پوشش و روی لباس استفاده کنید.
به مسیر راه رفتن خود هم باید توجه کنید.کنهها معمولا روی پوشش گیاهی منتظر میزبان میمانند، بنابراین حرکت در مسیرهای باز و مشخص و پرهیز از عبور از میان علفهای بلند، بوتهزارهای انبوه و درختچهها میتواند احتمال مواجهه را کاهش دهد.
این نکته بهویژه هنگام پیادهروی در طبیعت، کمپزدن، باغبانی یا گذراندن وقت در پارکها و مناطق جنگلی اهمیت دارد.پس از بودن در فضای باز، تمام بدن خود را بررسی کنید.به چینهای پوست، ناحیه کشاله ران، زیر بغل، دور کمر و پشت زانوها توجه ویژه داشته باشید.
سر و گردن کودکان نیز باید با دقت بررسی شود. حیوانات خانگی را هم باید بازبینی کرد.
کنه شما را نیش زده است؟ نگران نشوید
اگر کنهای را روی پوست خود پیدا کردید، آن را هرچه زودتر جدا کنید. از آنجا که احتمال انتقال بیماری لایم در چند ساعت نخست پس از گزش کم است، جدا کردن فوری کنههای چسبیده به پوست خطر را کاهش میدهد.
با استفاده از موچین نوکباریک، کنه را تا حد امکان نزدیک به سطح پوست بگیرید و بدون پیچاندن یا تکان ناگهانی، آن را بهآرامی مستقیم به سمت بالا بکشید.
سپس محل گزش و دستان خود را با آب و صابون بشویید و از یک ماده ضدعفونیکننده استفاده کنید.
اما وقتی پای بیماریها در میان است...بیماری لایم ناشی از باکتری است و معمولا با آنتیبیوتیکها بهخوبی درمان میشود.
در حال حاضر واکسن تاییدشدهای علیه بیماری لایم وجود ندارد، به همین دلیل پیشگیری از گزش و خارج کردن سریع کنهها اهمیت ویژهای دارد.اما التهاب مغزی ناشی از کنه (TBE) متفاوت است.
این بیماری بر اثر ویروس ایجاد میشود و میتواند دستگاه عصبی مرکزی را درگیر کند و گاهی باعث مننژیت یا التهاب مغز شود.
درمان اختصاصی برای TBE وجود ندارد، اما واکسیناسیون یکی از موثرترین راههای پیشگیری از TBE است. منبع به زبان انگلیسی
🆔@ScientificDialectics
تابستان یعنی روزهای بلند در فضای باز، اما در بخش بزرگی از اروپا همچنین فصل اوج کنه هاست.
خبر خوب این است که با چند عادت ساده میتوان خطر گزش را به شکل چشمگیری کاهش داد.کنهها از بهار تا پاییز در بخش بزرگی از اروپا فعال هستند و معمولا در جنگلها، چمنزارها، پارکها، باغها و سایر مناطق دارای پوشش گیاهی دیده میشوند.
این بندپایان میتوانند بیماریهایی از جمله بیماری لایم (بورلیوز لایم) و التهاب مغزی ناشی از کنه (TBE) را منتقل کنند.
وجود این خطر دلیلی برای در خانه ماندن نیست. اما صرف چند دقیقه برای انتخاب لباس محافظ، استفاده از مواد دورکننده حشرات و بررسی بدن برای یافتن کنه پس از بازگشت میتواند زمان حضور در فضای باز را بهطور قابل توجهی ایمنتر کند.
قاعده اول ساده است: دسترسی کنهها به پوست خود را سخت کنید.
هنگام راه رفتن در مناطقی که ممکن است کنه در آنجا وجود داشته باشد، شلوار بلند و لباس آستین بلند بپوشید و لبه شلوار را داخل جوراب یا کفش قرار دهید.
لباسهای روشن پیدا کردن کنهها را آسانتر میکند. در صورت لزوم، با رعایت دستورالعمل محصول، از فرآوردههای تاییدشده دورکننده حشرات روی پوست بدون پوشش و روی لباس استفاده کنید.
به مسیر راه رفتن خود هم باید توجه کنید.کنهها معمولا روی پوشش گیاهی منتظر میزبان میمانند، بنابراین حرکت در مسیرهای باز و مشخص و پرهیز از عبور از میان علفهای بلند، بوتهزارهای انبوه و درختچهها میتواند احتمال مواجهه را کاهش دهد.
این نکته بهویژه هنگام پیادهروی در طبیعت، کمپزدن، باغبانی یا گذراندن وقت در پارکها و مناطق جنگلی اهمیت دارد.پس از بودن در فضای باز، تمام بدن خود را بررسی کنید.به چینهای پوست، ناحیه کشاله ران، زیر بغل، دور کمر و پشت زانوها توجه ویژه داشته باشید.
سر و گردن کودکان نیز باید با دقت بررسی شود. حیوانات خانگی را هم باید بازبینی کرد.
کنه شما را نیش زده است؟ نگران نشوید
اگر کنهای را روی پوست خود پیدا کردید، آن را هرچه زودتر جدا کنید. از آنجا که احتمال انتقال بیماری لایم در چند ساعت نخست پس از گزش کم است، جدا کردن فوری کنههای چسبیده به پوست خطر را کاهش میدهد.
با استفاده از موچین نوکباریک، کنه را تا حد امکان نزدیک به سطح پوست بگیرید و بدون پیچاندن یا تکان ناگهانی، آن را بهآرامی مستقیم به سمت بالا بکشید.
سپس محل گزش و دستان خود را با آب و صابون بشویید و از یک ماده ضدعفونیکننده استفاده کنید.
اما وقتی پای بیماریها در میان است...بیماری لایم ناشی از باکتری است و معمولا با آنتیبیوتیکها بهخوبی درمان میشود.
در حال حاضر واکسن تاییدشدهای علیه بیماری لایم وجود ندارد، به همین دلیل پیشگیری از گزش و خارج کردن سریع کنهها اهمیت ویژهای دارد.اما التهاب مغزی ناشی از کنه (TBE) متفاوت است.
این بیماری بر اثر ویروس ایجاد میشود و میتواند دستگاه عصبی مرکزی را درگیر کند و گاهی باعث مننژیت یا التهاب مغز شود.
درمان اختصاصی برای TBE وجود ندارد، اما واکسیناسیون یکی از موثرترین راههای پیشگیری از TBE است. منبع به زبان انگلیسی
🆔@ScientificDialectics
European Centre for Disease Prevention and Control
Tick-borne encephalitis
Tickborne encephalitis (TBE) is a viral infectious disease that attacks the central nervous system and can result in long-term neurological symptoms, and even death.
❤3
💢 افسانه اثرگذاری ویتامین سی؛ چگونه برنده نوبل شیمی ما را درباره سرماخوردگی به اشتباه انداخت؟
ویتامین سی یکی از شناختهشدهترین مکملها در فصل سرما و آنفلوآنزاست. بسیاری تصور میکنند مصرف روزانه دوزهای بالا میتواند سیستم ایمنی را تقویت کند و مانع ابتلا به سرماخوردگی شود.
آیا مصرف دوزهای بالای این ویتامین واقعا مانع سرماخوردگی میشود؟ ریشه این باور به دهه ۱۹۷۰ و ادعاهای یک برنده نوبل بازمیگردد؛ ادعاهایی که پژوهشهای بعدی تصویر بسیار محدودتری از اثر واقعی ویتامین سی (C) ارائه کردهاند.
داستان این باور، بیش از آنکه از یک کشف قطعی پزشکی آغاز شده باشد، به فعالیتهای لینوس پاولینگ، شیمیدان آمریکایی و برنده دو جایزه نوبل، بازمیگردد.
پاولینگ در سال ۱۹۵۴ جایزه نوبل شیمی و در سال ۱۹۶۲ جایزه نوبل صلح را دریافت کرد. او متخصص تغذیه یا پزشک بیماریهای عفونی نبود، اما در سال ۱۹۷۰ کتابی درباره ویتامین سی و سرماخوردگی منتشر کرد.او در این کتاب پیشنهاد کرد افراد برای حفظ سلامت روزانه حدود ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ میلیگرم ویتامین سی دریافت کنند و حتی دوزهای بیشتری را برای پیشگیری از سرماخوردگی مطرح کرد.
این توصیه تاثیر زیادی بر محبوبیت مکملهای ویتامین سی گذاشت و به یکی از باورهای ماندگار حوزه سلامت تبدیل شد.اما بعدها مشخص شد تفسیر پاولینگ از شواهد موجود با انتقادهای جدی روبهرو بوده است؛ از جمله استفاده از تحلیلهای ریاضی نادرست، اتکا به تعداد محدودی مطالعه با کیفیت پایین و برجسته کردن نتایج یک مطالعه روی کودکان.
یک فراتحلیل در سال ۲۰۲۳، نتایج ۱۰ مطالعه کنترلشده با دارونما را که در مجموع ۲۷۳۶ فرد سالم شامل بزرگسالان، کودکان و ورزشکاران را بررسی کرده بود، کنار هم گذاشت.شرکتکنندگان بهطور منظم دستکم ۱۰۰۰ میلیگرم ویتامین سی در روز دریافت کرده بودند.
نتایج نشان داد مصرف منظم ویتامین سی با حدود ۱۵ درصد کاهش در شدت علائم شدید سرماخوردگی همراه بود؛ اما این ویتامین مدت علائم خفیف را کاهش نداد.
پژوهشگران همچنین محدودیتهایی برای نحوه اندازهگیری پیامدها در این مطالعات مطرح کردهاند.آیا ویتامین سی جلوی سرماخوردگی را میگیرد؟اینجا یکی از مهمترین باورهای رایج درباره ویتامین سی زیر سوال میرود.
یک فراتحلیل دیگر در سال ۲۰۱۳ نشان داد مصرف روزانه حدود ۲۰۰ میلیگرم ویتامین سی در جمعیت عمومی تعداد دفعات ابتلا به سرماخوردگی را کاهش نمیدهد.البته در برخی گروههای خاص، از جمله ورزشکاران و نیروهای نظامی، کاهشهایی در تعداد موارد سرماخوردگی مشاهده شده است.
در همین مطالعات، مصرف منظم مکمل ویتامین سی با کاهش حدود ۸ تا ۱۴ درصدی شدت علائم در کودکان و بزرگسالان همراه بود.اما نکته کلیدی این است که شروع مصرف ویتامین سی پس از آغاز علائم سرماخوردگی، ظاهرا فایدهای ندارد.
یعنی اگر فرد تنها زمانی که احساس گلودرد، آبریزش بینی یا سایر علائم را پیدا کرد سراغ مکمل برود، شواهد موجود نشان نمیدهد که این کار سرماخوردگی را کوتاهتر یا خفیفتر کند.اگر اثری وجود داشته باشد، بسیار محدود است.
بر اساس جمعبندی این پژوهشها، ویتامین سی در بهترین حالت میتواند مدت علائم شدید سرماخوردگی را اندکی کاهش دهد.برای مثال، اگر علائم شدید پنج روز ادامه داشته باشد، کاهش حدود ۱۰ درصدی معادل تقریبا ۱۲ ساعت خواهد بود.اگر علائم شدید فقط ۲۴ ساعت طول بکشد، چنین اثری حدود ۲.۵ ساعت خواهد بود.
بنابراین فاصله زیادی میان این نتیجه علمی و تصور عمومی وجود دارد که گویی مصرف دوز بالای ویتامین سی میتواند بهطور قابلتوجهی از سرماخوردگی جلوگیری کند.
چه مقدار ویتامین سی کافی است؟دوزهایی که پاولینگ پیشنهاد کرده بود، بسیار بالاتر از نیاز روزانه معمول بدن است.برای بزرگسالان بالای ۱۹ سال در استرالیا، میزان توصیهشده روزانه حدود ۴۵ میلیگرم است.
در ایالات متحده، حد بالای قابلتحمل مصرف ویتامین سی برای بزرگسالان ۲۰۰۰ میلیگرم در روز تعیین شده است. مصرف بیش از حد هم بیخطر نیست. این تصور که «ویتامین سی چون ویتامین است، هرچه بیشتر مصرف شود بهتر است» میتواند گمراهکننده باشد.
مصرف مداوم دوزهای بالای ویتامین سی، بهویژه بیش از ۱۰۰۰ میلیگرم در روز، میتواند خطر برخی عوارض را افزایش دهد؛ از جمله:اسهال، تهوع، دلدرد و نفخ. افزایش دفع اگزالات و احتمال تشکیل سنگ کلیه در برخی افراد.افزایش جذب آهن، که برای افراد مبتلا به اختلالاتی مانند هموکروماتوز میتواند مشکلساز باشد. احتمال تداخل با برخی درمانها و داروها.به همین دلیل، مصرف طولانیمدت دوزهای بالای مکمل بدون ضرورت پزشکی توصیه نمیشود.
🆔@ScientificDialectics
ویتامین سی یکی از شناختهشدهترین مکملها در فصل سرما و آنفلوآنزاست. بسیاری تصور میکنند مصرف روزانه دوزهای بالا میتواند سیستم ایمنی را تقویت کند و مانع ابتلا به سرماخوردگی شود.
آیا مصرف دوزهای بالای این ویتامین واقعا مانع سرماخوردگی میشود؟ ریشه این باور به دهه ۱۹۷۰ و ادعاهای یک برنده نوبل بازمیگردد؛ ادعاهایی که پژوهشهای بعدی تصویر بسیار محدودتری از اثر واقعی ویتامین سی (C) ارائه کردهاند.
داستان این باور، بیش از آنکه از یک کشف قطعی پزشکی آغاز شده باشد، به فعالیتهای لینوس پاولینگ، شیمیدان آمریکایی و برنده دو جایزه نوبل، بازمیگردد.
پاولینگ در سال ۱۹۵۴ جایزه نوبل شیمی و در سال ۱۹۶۲ جایزه نوبل صلح را دریافت کرد. او متخصص تغذیه یا پزشک بیماریهای عفونی نبود، اما در سال ۱۹۷۰ کتابی درباره ویتامین سی و سرماخوردگی منتشر کرد.او در این کتاب پیشنهاد کرد افراد برای حفظ سلامت روزانه حدود ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ میلیگرم ویتامین سی دریافت کنند و حتی دوزهای بیشتری را برای پیشگیری از سرماخوردگی مطرح کرد.
این توصیه تاثیر زیادی بر محبوبیت مکملهای ویتامین سی گذاشت و به یکی از باورهای ماندگار حوزه سلامت تبدیل شد.اما بعدها مشخص شد تفسیر پاولینگ از شواهد موجود با انتقادهای جدی روبهرو بوده است؛ از جمله استفاده از تحلیلهای ریاضی نادرست، اتکا به تعداد محدودی مطالعه با کیفیت پایین و برجسته کردن نتایج یک مطالعه روی کودکان.
یک فراتحلیل در سال ۲۰۲۳، نتایج ۱۰ مطالعه کنترلشده با دارونما را که در مجموع ۲۷۳۶ فرد سالم شامل بزرگسالان، کودکان و ورزشکاران را بررسی کرده بود، کنار هم گذاشت.شرکتکنندگان بهطور منظم دستکم ۱۰۰۰ میلیگرم ویتامین سی در روز دریافت کرده بودند.
نتایج نشان داد مصرف منظم ویتامین سی با حدود ۱۵ درصد کاهش در شدت علائم شدید سرماخوردگی همراه بود؛ اما این ویتامین مدت علائم خفیف را کاهش نداد.
پژوهشگران همچنین محدودیتهایی برای نحوه اندازهگیری پیامدها در این مطالعات مطرح کردهاند.آیا ویتامین سی جلوی سرماخوردگی را میگیرد؟اینجا یکی از مهمترین باورهای رایج درباره ویتامین سی زیر سوال میرود.
یک فراتحلیل دیگر در سال ۲۰۱۳ نشان داد مصرف روزانه حدود ۲۰۰ میلیگرم ویتامین سی در جمعیت عمومی تعداد دفعات ابتلا به سرماخوردگی را کاهش نمیدهد.البته در برخی گروههای خاص، از جمله ورزشکاران و نیروهای نظامی، کاهشهایی در تعداد موارد سرماخوردگی مشاهده شده است.
در همین مطالعات، مصرف منظم مکمل ویتامین سی با کاهش حدود ۸ تا ۱۴ درصدی شدت علائم در کودکان و بزرگسالان همراه بود.اما نکته کلیدی این است که شروع مصرف ویتامین سی پس از آغاز علائم سرماخوردگی، ظاهرا فایدهای ندارد.
یعنی اگر فرد تنها زمانی که احساس گلودرد، آبریزش بینی یا سایر علائم را پیدا کرد سراغ مکمل برود، شواهد موجود نشان نمیدهد که این کار سرماخوردگی را کوتاهتر یا خفیفتر کند.اگر اثری وجود داشته باشد، بسیار محدود است.
بر اساس جمعبندی این پژوهشها، ویتامین سی در بهترین حالت میتواند مدت علائم شدید سرماخوردگی را اندکی کاهش دهد.برای مثال، اگر علائم شدید پنج روز ادامه داشته باشد، کاهش حدود ۱۰ درصدی معادل تقریبا ۱۲ ساعت خواهد بود.اگر علائم شدید فقط ۲۴ ساعت طول بکشد، چنین اثری حدود ۲.۵ ساعت خواهد بود.
بنابراین فاصله زیادی میان این نتیجه علمی و تصور عمومی وجود دارد که گویی مصرف دوز بالای ویتامین سی میتواند بهطور قابلتوجهی از سرماخوردگی جلوگیری کند.
چه مقدار ویتامین سی کافی است؟دوزهایی که پاولینگ پیشنهاد کرده بود، بسیار بالاتر از نیاز روزانه معمول بدن است.برای بزرگسالان بالای ۱۹ سال در استرالیا، میزان توصیهشده روزانه حدود ۴۵ میلیگرم است.
در ایالات متحده، حد بالای قابلتحمل مصرف ویتامین سی برای بزرگسالان ۲۰۰۰ میلیگرم در روز تعیین شده است. مصرف بیش از حد هم بیخطر نیست. این تصور که «ویتامین سی چون ویتامین است، هرچه بیشتر مصرف شود بهتر است» میتواند گمراهکننده باشد.
مصرف مداوم دوزهای بالای ویتامین سی، بهویژه بیش از ۱۰۰۰ میلیگرم در روز، میتواند خطر برخی عوارض را افزایش دهد؛ از جمله:اسهال، تهوع، دلدرد و نفخ. افزایش دفع اگزالات و احتمال تشکیل سنگ کلیه در برخی افراد.افزایش جذب آهن، که برای افراد مبتلا به اختلالاتی مانند هموکروماتوز میتواند مشکلساز باشد. احتمال تداخل با برخی درمانها و داروها.به همین دلیل، مصرف طولانیمدت دوزهای بالای مکمل بدون ضرورت پزشکی توصیه نمیشود.
🆔@ScientificDialectics
❤5
💢 مدیرعامل اوپنایآی: دوره چهارساله دانشگاه در دنیای امروز دیگر ضرورتی ندارد
سم آلتمن که تحصیل در دانشگاه استنفورد را پس از دو سال رها کرد، معتقد است با تحول جهان، تحصیلات دانشگاهی نباید اینقدر طولانی باشد.
سم آلتمن، مدیرعامل اوپنایآی، میگوید دو سال تحصیل در دانشگاه برای او «دقیقا مدت مناسب» بوده و معتقد است دوره چهارساله دانشگاه در دنیای امروز شاید ضروری نباشد.
آلتمن در گردهمایی کارآموزان حوزه فناوری، گفت در دو سال دانشگاه چیزهای زیادی آموخته بود و ادامه تحصیل احتمالا بازده بسیار کمتری برایش داشت.
آلتمن گفت دانشگاه همچنان برای آشنایی با افراد، تجربه زندگی مستقل و کار روی پروژههای مختلف ارزشمند است؛ اما با توجه به تحول جهان، شاید دوره تحصیل دانشگاهی نباید به اندازه کنونی طولانی باشد.
او در سال ۲۰۰۵، پس از دو سال تحصیل در استنفورد، دانشگاه را ترک کرد تا لوپت (Loopt) را راهاندازی کند، اپلیکیشنی که به کاربر امکان میداد موقعیت مکانیاش را با دوستانش به اشتراک بگذارد.
لوپت در نخستین دوره سرمایهگذاری وای کامبینیتر (Y Combinator) پذیرفته شد، شرکت شتابدهنده کسبوکارهای نوآفرین که آلتمن بعدها مدیریتش را بر عهده گرفت.
تآلتمن گفت دو سال دیگر ماندن در دانشگاه احتمالا چندان برایش مفید نبود، هرچند نمیتوان این تجربه را تکرار و نتیجه دو مسیر را مقایسه کرد. او در ادامه افزود افراد زیادی را میشناسد که اصلا دانشگاه نرفتهاند و موفق بودهاند.
دیدگاه آلتمن با برخی چهرههای فناوری از جمله پیتر تیل، همبنیانگذار پیپال و از مربیان آلتمن، همسو است. تیل از برنامهای حمایت میکند که ۲۵۰ هزار دلار به جوانان میدهد تا دانشگاه را کنار بگذارند یا دستکم وقفهای در تحصیل داشته باشند.
آلتمن همچنین به کارآفرینان جوان توصیه کرد انرژی بیش از حد نگذارند تا جدی گرفته شوند. به گفته او، افراد میتوانند صرفا با انجام کارها در زندگی و حرفهشان پیشرفت زیادی کنند و این موضوع با گسترش هوش مصنوعی بیش از گذشته مصداق دارد، تا جایی که اکنون فرد میتواند تقریبا بهتنهایی و با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی، یک کسبوکار نوآفرین راهاندازی کند.
او افزود در برخی موقعیتها مانند فروش محصولات و خدمات به شرکتهای بزرگ و سنتی، اعتبار ظاهری ممکن است اهمیت بیشتری داشته باشد. آلتمن گفت زمانی که خودش در چنین شرایطی قرار داشت و با مشکل مواجه شد، تصمیم گرفت فردی ۵۰ ساله را استخدام کند.
مدیرعامل اوپنایآی همچنین توصیه رایج به جوانان برای تمرکز روی فقط یک پروژه را نامناسب دانست. به گفته او، در مراحل ابتدایی، کار همزمان روی چند پروژه اشکالی ندارد، زیرا فرد هنوز نمیداند کدام پروژه موفق خواهد شد، به چه چیزی علاقه بیشتری دارد یا چه کاری برایش مناسبتر است.
با این حال، زمانی که فرد به پروژهای میرسد که بیشترین اطمینان را به آن دارد، باید فعالیتهای دیگر را کنار بگذارد و تمام تمرکز و توانش را معطوف همان پروژه کند.
https://www.yahoo.com/lifestyle/articles/sam-altman-says-4-years-084601521.html
🆔@ScientificDialectics
سم آلتمن که تحصیل در دانشگاه استنفورد را پس از دو سال رها کرد، معتقد است با تحول جهان، تحصیلات دانشگاهی نباید اینقدر طولانی باشد.
سم آلتمن، مدیرعامل اوپنایآی، میگوید دو سال تحصیل در دانشگاه برای او «دقیقا مدت مناسب» بوده و معتقد است دوره چهارساله دانشگاه در دنیای امروز شاید ضروری نباشد.
آلتمن در گردهمایی کارآموزان حوزه فناوری، گفت در دو سال دانشگاه چیزهای زیادی آموخته بود و ادامه تحصیل احتمالا بازده بسیار کمتری برایش داشت.
آلتمن گفت دانشگاه همچنان برای آشنایی با افراد، تجربه زندگی مستقل و کار روی پروژههای مختلف ارزشمند است؛ اما با توجه به تحول جهان، شاید دوره تحصیل دانشگاهی نباید به اندازه کنونی طولانی باشد.
او در سال ۲۰۰۵، پس از دو سال تحصیل در استنفورد، دانشگاه را ترک کرد تا لوپت (Loopt) را راهاندازی کند، اپلیکیشنی که به کاربر امکان میداد موقعیت مکانیاش را با دوستانش به اشتراک بگذارد.
لوپت در نخستین دوره سرمایهگذاری وای کامبینیتر (Y Combinator) پذیرفته شد، شرکت شتابدهنده کسبوکارهای نوآفرین که آلتمن بعدها مدیریتش را بر عهده گرفت.
تآلتمن گفت دو سال دیگر ماندن در دانشگاه احتمالا چندان برایش مفید نبود، هرچند نمیتوان این تجربه را تکرار و نتیجه دو مسیر را مقایسه کرد. او در ادامه افزود افراد زیادی را میشناسد که اصلا دانشگاه نرفتهاند و موفق بودهاند.
دیدگاه آلتمن با برخی چهرههای فناوری از جمله پیتر تیل، همبنیانگذار پیپال و از مربیان آلتمن، همسو است. تیل از برنامهای حمایت میکند که ۲۵۰ هزار دلار به جوانان میدهد تا دانشگاه را کنار بگذارند یا دستکم وقفهای در تحصیل داشته باشند.
آلتمن همچنین به کارآفرینان جوان توصیه کرد انرژی بیش از حد نگذارند تا جدی گرفته شوند. به گفته او، افراد میتوانند صرفا با انجام کارها در زندگی و حرفهشان پیشرفت زیادی کنند و این موضوع با گسترش هوش مصنوعی بیش از گذشته مصداق دارد، تا جایی که اکنون فرد میتواند تقریبا بهتنهایی و با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی، یک کسبوکار نوآفرین راهاندازی کند.
او افزود در برخی موقعیتها مانند فروش محصولات و خدمات به شرکتهای بزرگ و سنتی، اعتبار ظاهری ممکن است اهمیت بیشتری داشته باشد. آلتمن گفت زمانی که خودش در چنین شرایطی قرار داشت و با مشکل مواجه شد، تصمیم گرفت فردی ۵۰ ساله را استخدام کند.
مدیرعامل اوپنایآی همچنین توصیه رایج به جوانان برای تمرکز روی فقط یک پروژه را نامناسب دانست. به گفته او، در مراحل ابتدایی، کار همزمان روی چند پروژه اشکالی ندارد، زیرا فرد هنوز نمیداند کدام پروژه موفق خواهد شد، به چه چیزی علاقه بیشتری دارد یا چه کاری برایش مناسبتر است.
با این حال، زمانی که فرد به پروژهای میرسد که بیشترین اطمینان را به آن دارد، باید فعالیتهای دیگر را کنار بگذارد و تمام تمرکز و توانش را معطوف همان پروژه کند.
https://www.yahoo.com/lifestyle/articles/sam-altman-says-4-years-084601521.html
🆔@ScientificDialectics
Yahoo Life
Sam Altman says 4 years could be too long for college: ‘The way the world has evolved, college just shouldn’t be as long as it…
OpenAI CEO Sam Altman left Stanford after two years. He says now that staying longer would have had "vastly diminishing returns."
❤2