حتى آسودگی خیالی هم که از باور به زندگی پس از مرگ به دست می‌آید، می‌تواند شمشیری دوسویه باشد. آیا زندگی تهی از هدف خواهد بود اگر با مرگ مغز وجودمان خاتمه یابد؟ برعکس، هیچ چیز زندگی را به قدرِ درکِ این نکته که هر لحظه از حیات یک موهبت ارزشمند است، معنادار نمی‌کند. چه ستیزها که پایان نیافته، چه دوستی‌ها که تازه نشده، چه ساعت‌ها که از بربادرفتن مصون نمانده، چه محبت‌ها که روا داشته نشده، تنها و تنها از آن رو که بعضی وقت‌ها به یاد آورده‌ایم که «زندگی کوتاه است».

📘 #لوح_سپید
📄 194
✍️استیون پینکر

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

📘 #سنت_شکنان
📄 ۱۲_۱۷
✍️استیون ندلر و بن ندلر

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

زیست‌شناسی مدرن به ما می‌گوید عواملی که آدم‌ها را به یکدیگر شبیه می‌کند از جنس نیروهایی نیست که آنان را از هم متمایز می‌کند. (در واقع، هر کدام از این نیروها را گروه متفاوتی از دانشمندان مورد مطالعه قرار می‌دهند: شباهت‌ها را روانشناسانِ تکاملی، تفاوت‌ها را متخصصانِ ژنتیک رفتاری.) انتخاب طبیعی بر آن است تا با افزایش بسامد ژنهای کارآمد - ژن‌هایی که ارگانیسم‌های سودمند می‌سازند ـ و حذف ژن‌های ناکارآمد، گل گونه را به سوی یک طرح کلی استاندارد سوق دهد. درست همانطور که همه‌ی ما ساختارهای فیزیکی یکسانی داریم (دو چشم، یک کبد، یک قلب چهارحفره‌ای)، به ساخت‌های ذهنی یکسانی نیز مجهزيم. روشن‌ترین مصداق این امر زبان است، ابزاری که همه‌ی کودکانی که به لحاظ عصب‌شناختی سالم هستند به آن مجهزند و با استفاده از آن می‌توانند هر کدام از زبان‌های انسانی را بیاموزند. از اعتبار افتادنِ لوح سپید بسیار بیش از آنکه آشکار کننده‌ی تفاوت‌های ابنای بشر بوده باشد، روشنی‌بخشِ وحدت روانشناختی او بوده است.

ما بسیار شبیه یکدیگریم، اما مسلماً نه به قدر توده‌هایی که تکثیر شده‌اند. جز در مورد دوقلوهای همسان، هر فرد به لحاظ ژنتیکی یگانه است. علت آن است که جهش‌های تصادفی به ژنوم رخنه می‌کنند و حذف شدن آنها زمان‌بر است، و هر بار تولید مثل جنسی ترکیبیات تازه‌ای از آنها به وجود می‌آورند. طی برآیند انتخاب طبیعی سطحی از تنوع ژنتیکی حفظ می‌شود، و در قالب گوناگونی‌های اندک و تصادفی در ترکیب و ساختار پروتئین‌ها بروز می‌یابد. این گوناگونی‌ها، چفت و بست‌های مولکولی یک ارگانیسم دستکاری می‌کند تا زادگانِ او یک قدم جلوتر از میکروب‌هایی باشند که پیوسته در تلاشند تا این قفل‌ها را بشکنند.

📘#لوح_سپید
✍️استیون پینکر
فصل هشتم

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

همرنگی با جماعت در انسان از نظر روانشناسان اجتماعی دو کارکرد دارد: کارکرد نخست دارای جنبه اطلاعاتی است و با تمایل برای استفاده از دانسته‌ها و ارزیابی سایرین ارتباط دارد . بیشتر آنچه ما #فرهنگ میخوانیم در واقع اندوخته‌ای محلی از خرد جمعی است: روش‌های ساختن مصنوعات، انتخاب غذا، تقسیم عایدات و‌غیره. برخی از انسان‌شناسان مانند هریس بر آن باورند که حتی رویه‌هایی که مانند بخت‌آزمایی تصادفی به نظر میرسد ممکن است در واقع راهکارهایی برای چالش‌های بوم‌شناختی باشد. هریس خاطر نشان میکند که گاوها باید هم در هند #مقدس باشند، آنها تامین‌کننده غذا( شیر‌ و ‌کره) سوخت( مدفوع) و توان لازم برای انجام کار هستند بنابراین غلبه‌ی سنت‌های حامی آنان بر وسوسه‌های ذبحشان چندان هم دور از انتظار نیست. برخی تفاوت‌های #فرهنگی دیگر هم ممکن است کارکرد #تولید_مثلی داشته باشند:
در برخی از جوامع مردها با خانواده پدری خود زندگی میکنند و همسر و فرزندان را تحت تکفل دارند؛ در برخی دیگر مردها با خانواده مادری خود زندگی میکنند و خواهر و خواهر‌زاده خود را تحت تکفل دارند، مناسبات نوع دوم در جوامعی یافت میشود که مردان زمان طولانی را بدور از خانه و همسر به سر میبرند و بدلیل شیوع خیانت نمی‌تواند اطمینان داشته باشد که فرزند همسرش فرزند او نیز هست.

دومین #انگیزه برای #همرنگ‌جماعت شدن دارای جنبه #هنجاری است، یعنی تمایل به دنباله روی از هنجارهای یک اجتماع، حال این اجتماع هرچه که میخواهد باشد. اما این یکی نیز، آنقدرها که بنظر می‌رسد بلاهت‌بار و گله‌ای نیست. بسیاری از هنجارهای فرهنگی ، با وجود فرم قراردادی‌شان، بدون حکمت نیست. دلیل موجهی برای اینکه مردم از سمت راست خیابان برانند وجود ندارد، اما دلیل موجهی برای اینکه همه مردم در طرف #یکسان برانند وجود دارد. بنابراین انتخاب #قراردادی اینکه در کدام طرف برانیم و‌ رعایت آن از سوی همه کاملا موجه است.

📘#لوح_سپید
✍️استیون پینکر
#فصل‌۴ ( ص ۷۳)

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

📘 #سنت_شکنان
📄 ۲۰_۲۴
✍️استیون ندلر و بن ندلر

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

۲

#فرهنگ‌های سنتی هم میتواند تغییر کند، آن‌هم تغییراتی بسیار بنیادی‌تر از آنچه خیلی‌ها تصور میکنند. حفظ تنوع فرهنگی امروزه فضیلتی اعلا بشمار میرود، اما دید صاحبان فرهنگ‌های متنوع همیشه اینطور نیست. مردم خواسته‌ها و نیازهای خاص خود را دارند و زمانی که فرهنگ‌ها با یکدیگر اصطکاک پیدا کنند، ممکن است مردم یک #فرهنگ متوجه شوند که همسایه‌هاشان آن خواسته‌ها و نیازها را بهتر برآورده می‌کنند، تاریخ گواهی می‌دهد که در چنین شرایطی آنان بی‌شرمانه آنچه بهتر نتیجه می‌دهد را قرض می‌گیرند. واقعیت آن است که فرهنگ‌ها نه چندان ناب و خالص هستند و نه پایبند به حفظ اصالت. در عوض تخلخل‌های فراوان دارند و پیوسته در تلاطمند.

📘#لوح_سپید
✍️استیون پینکر
ص ۷۶

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

#سنت_شکنان
#لیدن
📄۲۵
📘 #سنت_شکنان
✍️استیون ندلر و بن ندلر

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

📘 #سنت_شکنان
#لیدن
📄 ۲۶_۳۲
✍️استیون ندلر و بن ندلر

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

۳

تمام بلوایی که به پا شده بر مبنای یک نظریه‌ی ناگفته در باب طبیعت بشر است که مدعی است مقولات مفهومی هیچ‌گونه ارتباط نظام‌مندی با جهان خارج ندارد، بلکه برساخت‌های اجتماعی است (و از این رو می‌تواند بازسازی شود.) آیا چنین نظریه‌ای درست است؟ در برخی موارد، تا حدی بله. همان‌گونه که در فصل چهار دیدیم، برخی از این مقولات به واقع برساخت‌های اجتماعی هستند. آن‌ها تنها به این خاطر وجود دارند که مردم بر سر وجودشان به توافقی ضمنی رسیده‌اند. نمونه‌هایی مانند پول، استخدام دائمی، شهروندی، نشان‌های دلاوری، و ریاست جمهوری ایالات متحد از این دست هستند. اما این به معنای آن نیست که تمامی مقولات مفهومی برساخت‌های اجتماعی است. روان‌شناسان شناختی سال‌هاست که موضوع شکل‌گیری مفاهیم در ذهن را مورد مطالعه قرار داده‌اند. آنان نتیجه گرفته‌اند که بیشتر مفاهیم بر مقولاتی از اشیای جهان خارج دلالت دارند که، حتا پیش از آن‌که ما به تفکر درباره‌ی آن‌ها مشغول شویم، آبستن شکلی از واقعیت بوده‌اند.

شکی نیست که هر برف‌دانه منحصر به فرد است، و قبول است که هیچ مقوله‌ای نمی‌تواند عدالت را در مورد تمامی اعضایش بجا آورد. اما هوشمندی در گرو یک‌کیسه‌کردن اشیایی است که ویژگی‌های مشترک دارند، وگرنه ما در مواجهه با هر شی جدیدی مات و مبهوت می‌ماندیم. همان‌گونه که ویلیام جیمز نوشت «یک شقایق دریایی هم اگر هنگام مواجهه با یک چیز این فکر از ذهنش بگذرد که "چه جالب! من قبلاً هم مشابه این را دیده‌ام!"، یک متفکر صاحب مفاهیم به شمار می‌رود.» ادراک حسی برخی از ویژگی‌های یک شی جدید را در اختیار ما قرار می‌دهد، و ما آن شی را در یکی از مقولات ذهن قرار می‌دهیم، و استنتاج می‌کنیم که احتمالاً ویژگی‌های دیگری را - که به ادراک حسی ما در نیامده است اما نوعی آن دسته است - خواهد داشت. اگر مثل اردک راه می‌رود و کواک‌کواک می‌کند، احتمالاً اردک است. اگر اردک باشد، محتمل است که شنا کند، پرواز کند، پشتش آب را جذب نکند، و گوشتش با پنکیک و پیازچه و سس تند لذيذ باشد.

استنتاج‌هایی از این قسم جواب می‌دهد چون در جهان خارج واقعاً چیزی به نام اردک وجود دارد، و اردک‌ها واقعاً ویژگی‌های مشترک دارند. اگر ما در جهانی زندگی می‌کردیم که در آن احتمال آن‌که چیزهایی که راه می‌روند و کواک‌کواک می‌کنند بیشتر از بقیه گوشت داشته باشند بالا نبود، آن‌گاه مقوله‌ی «اردک» احتمالاً بلااستفاده بود و تکامل ما را در مسیر فکرکردن با چنین قالبی هدایت نمی‌کرد. تصور کنید جدول عظیمی درست کرده‌اید که در آن در سطرها و ستون‌ها ویژگی‌هایی فهرست شده است که توجه انسان را جلب می‌کند. حال اگر خانه‌های محل تقاطع یک سطر و ستون در جدول را با چیزهایی پر کنیم که ویژگی‌های مورد نظر را دارند، خواهیم دید که خانه‌های اشغال‌شده توزیعی توده‌ای دارند. برای بسیاری از ورودی‌ها، بایست خانه‌ی محل تقاطع «کواک‌کواک می‌کند» و «قدم‌های کوتاه برمی‌دارد» را پر کرد، اما در مورد خانه‌های محل تقاطع «کواک‌کواک می‌کند» و «یورتمه می‌رود» چنین نیست. اگر سطرها و ستون‌های جدول را مشخص کنید، خاصیت توده‌ای جدول از جهان خارج می‌آید، نه از جامعه یا زبان. تصادفی نیست که چیزهای زنده در تمام مقوله‌بندی‌های واژگانی شناخته‌شده - از فرهنگ‌های اروپایی گرفته تا سایر فرهنگ‌ها (از جمله فرهنگ‌های شفاهی)، و رده‌بندی لینه‌ای زیست‌شناسان حرف‌های مجهز به کولیس، ابزارهای کالبدشکافی، و توالی‌سنج‌های دی‌ان‌ای - نزدیک یکدیگر مقوله‌بندی می‌شود. زیست‌شناسان می‌گویند اردک‌ها در کنار چندده گونه‌ی دیگر در زیرتیره‌ی آناتینئی جا می‌گیرند، هرکدام آناتومی متمایزی دارند، می‌توانند با سایر اعضای گونه‌ی خود جفت‌گیری کنند، و در پیشینه‌ای تکاملی نیای مشترک دارند.

📘#لوح_سپید
✍️استیون پینکر
📄۲۰۷-۲۰۸


@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

📘 #سنت_شکنان
#پاریس
🗓۱۶۴۶میلادی
📄 ۳۴_۳۸
✍️استیون ندلر و بن ندلر

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

۴

ایده ذات بشر هرچند برای برخی از دانشمندان و دانشگاهیان هنوز ملعون و تکفیر شده است، اما نشانه‌های تغییر دیده میشود. دانشمندان، هنرمندان، پژوهشگران حوزه‌ی علوم انسانی، نظریه‌پردازان حقوق نشان داده‌اند که نسبت به ایده‌های تازه‌ای که از علوم شناختی و زیستی می‌آید مشتاقند. از سوی دیگر جنبش علم رادیکال، گرچه در فصاحت و بلاغت سنگ تمام گذاشت، در عرصه تجربه جز به یک زمین بایر نینجامید. نه شامپانزه‌ها گیاهخواران صلح‌طلبی بودند که مونتاگو میگفت و نه وراثت‌پذیری هوش صفر از آب درآمد. ضریب هوشی ماهیتی مستقل از مغز نبود، شخصیت و رفتار اجتماعی بنیان ژنتیکی داشتند، تفاوت‌های جنسیتی فرآورده‌ی محض روان-فرهنگی نبود و تناظری یک به یک میان قبایل درنده‌خو و قبایل صلح‌طلب وجود نداشت. درمقابل سوسیوبیولوژی یک هوا و هوس زودگذر نبود، در مطالعه رفتار حیوانات دیگر هیچکسی حتی نام سوسیوبیولوژی و ژن خودخواه را به میان نمیاورد چرا که اینان به بخشی از علم بدل شده‌اند.
تردیدی نیست که ذات انسان در پرتو علوم ذهن، مغز،ژن‌ها و تکامل بیش از پیش عریان خواهد شد، مسئله آن است که ما با معرفت حاصل چه خواهیم کرد؟ پیامد این پژوهش‌ها بر سر آرمان‌هایی همچون برابری،پیشرفت و مسئولیت‌پذیری و ارزشمندی انسان چه خواهد آمد؟ مخالفان علوم ذات بشر چه از اردوگاه چپ و‌ چه از راست، در این یک مورد حق دارند: اینها پرسشهای جدی و‌ مهم است. اما راه مواجهه با این پرسش‌ها، نه دامن زدن به ترس و‌نفرت، که به کارگیری خرد و منطق است.

📘#لوح_سپید
#فصل‌هفتم ص ۱۴۱
✍️استیون پینکر

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

📘 #سنت_شکنان
#لاهه
🗓۱۶۷۰میلادی
📄 ۴۰_۴۵
✍️استیون ندلر و بن ندلر

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

۵

📘 #سنت_شکنان
#لاهه
🗓۱۶۷۰میلادی
📄 ۴۵
✍️استیون ندلر و بن ندلر

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

۶

📘 #سنت_شکنان
#لاهه
🗓۱۶۷۰میلادی
📄 ۴۶
✍️استیون ندلر و بن ندلر

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

۷

📘 #سنت_شکنان
#لاهه
🗓۱۶۷۰میلادی
📄 ۴۸
✍️استیون ندلر و بن ندلر

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

۸

📘 #سنت_شکنان
#هانوور
🗓۱۶۸۶میلادی
📄 ۵۰_۵۵
✍️استیون ندلر و بن ندلر

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

۹

درست است که افکار و رفتار ما تا مدتی پس از یک تجربه (از جمله تجربه‌ی تصاویر رسانه‌ای)، به واسطه‌ی تصاویر ذهنی، تحت تأثیر آن تجربه قرار دارد، اما اشتباه است اگر تصور کنیم که اذهان ما تصاویر خامی بارگیری می‌کنند و حیات ذهنی ما را بر مبنای این تصاویر شکل می‌دهند.

ذخيره‌ی تصاویر در ذهن مانند انداختن عکس فوری در کیوسک‌های عکاسی خودکار نیست؛ اگر بود، چطور می‌توانستید تصویر ذهنی‌ای را که دنبالش می‌گردید پیدا کنید؟ در عوض، این تصاویر دارای برچسب‌ها و پیوندهایی است که آن‌ها را به پایگاه‌های گسترده‌ی دانش مرتبط و امکان ارزیابی و تفسیر این تصاویر را فراهم می‌کند. به عنوان نمونه، توانایی استادان شطرنج در به خاطر آوردن بازی‌های در حال انجام، زبانزد است، اما تصاویر ذهنی آنان از صفحه‌ی بازی مشتی عکس خام نیست. در عوض، سرشار از اطلاعات انتزاعی درباره‌ی بازی است، مانند این‌که کدام مهره کدام را تهدید می‌کند و کدام مجموعه مهره دفاع مطمئنی به حساب می‌آید. این را از آنجا می‌دانیم که اگر یک مشت مهره را تصادفی بر صفحه‌ی شطرنج بریزیم، استادان شطرنج در به خاطر سپردن آرایش آن‌ها بهتر از تازه‌کارها عمل نمی‌کنند. حال فرض کنید که در تصویرها، به جای آدمک‌های شطرنج، آدم‌های واقعی قرار بگیرند. در این صورت، حالت‌های موجود برای سازماندهی اطلاعات و یادداشت‌برداری در مورد اهداف و انگیزه‌های افراد - مثلاً این‌که آیا فرد حاضر در این تصویر در حال نقش بازی کردن است یا نه - به مراتب بیشتر است.

علت آن‌که تصاویر نمی‌تواند محتوای افکار ما باشد آن است که تصاویر، مانند واژه‌ها، دارای ابهام ذاتی است. تصویر لَسی ممکن است نماینده‌ی خود لَسی باشد، یا سگ گله‌ی اسکاتلندی، یا سگ‌ها، یا حیوانات، یا ستاره‌های تلویزیونی، با ارزش‌های خانوادگی. مفهومی که این تصویر نمونه‌ی آن تلقی می‌شود، بایستی به شکلی دیگر، شکلی انتزاعی‌تر، از اطلاعات استخراج شود. این جمله را در نظر آورید: دیروز عموی من وکیلش را اخراج کرد (مثالی که دن دنت پیشنهاد کرده است.) برای درک این جمله، یکی از برادرزاده‌ها ممکن است اتفاقات روز گذشته‌ی خود را به خاطر آورد و به جایگاه «عمو» در شجره‌نامه‌ی خانوادگی فکر کند و سپس پله‌های دادسرا و یک مرد خشمگین را تجسم کند. برادرزاده‌ی دیگر ممکن است تصویری از «دیروز» نداشته باشد اما چهره‌ی عمویش را تصور کند، به علاوه‌ی دری که به هم کوبیده می‌شود، و زنی در لباس رسمی. با وجود متفاوت‌بودن این دو دنباله‌ی تصویر، اگر از این دو برادرزاده درباره‌ی این جمله بپرسید یا از آن‌ها بخواهید معنای جمله را تفسیر کنند، متوجه می‌شوید که هر دو فهم یکسانی از آن دارند. دنت اشاره می‌کند که «تصویرسازی نمی‌تواند کلید فهمیدن باشد، چرا که نمی‌توان عمو، یا دیروز، یا اخراج یا وکیل را نقاشی کرد. مفهوم عمو، برخلاف دلقک و آتش‌نشان، مشخصه‌ای ندارد که نمود دیداری آن را منحصر به فرد کند، و مفهوم دیروز هم که اساساً نمود دیداری ندارد.»

از آن‌جا که تصاویر در بافتار فهم عمیق‌تری از انسان‌ها و روابط‌شان تفسیر می‌شود، «بحران بازنمایی» و توهماتش درباره‌ی دستکاری اذهان ما به وسیله‌ی تصاویر رسانه‌ای، مبالغه‌آمیز است. انسان‌ها در برابر تصاویر مصلوب‌الاراده نیستند، آن‌ها به مدد دانسته‌های خود، مثلاً درباره‌ی اعتبار و اغراض منبع فرستنده‌ی تصاویر، قادرند آنچه را که می‌بینند ارزیابی و تفسیر کنند.

* لسی نام یک سگ ماده‌ی اسکاتلندی خیالی در یک داستان کوتاه است که در سریالی آمریکایی نیز حضور پیدا کرد. این سریال بر ارزش‌های خانوادگی تأکید داشت.

📘#لوح_سپید
✍️استیون پینکر
📄 ۲۲۰-۲۲۱

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

کودکان نه انبار خالی هستند و نه یادگیرنده‌های همه‌کاره، بلکه مجهز به جعبه‌ابزاری هستند که برای استدلال و یادگیری به روش‌های خاصی سفارشی شده است و اگر قرار باشد آن ابزارها بر مسائلی فائق آیند که برایشان طراحی نشده‌اند، بایستی هوشمندانه به خدمت گرفته شوند و این مستلزم آن است که نه‌تنها فاکت‌ها و مهارت‌های جدیدی به آن‌ها تزریق شود، بلکه فاکت‌ها و مهارت‌های کهنه اشکال‌زدایی و غیرفعال شود. دانش‌آموزان تا وقتی که فیزیک شهودی مبتنی بر نیرو محرکه را از ذهن بیرون نکنند، نمی‌توانند فیزیک نیوتنی فرابگیرند. آن‌ها تا وقتی که زیست‌شناسی شهودی خود را - که مبتنی بر گوهرهای حیاتی است - از ذهن بیرون نکنند، نمی‌توانند زیست‌شناسی مدرن فرابگیرند. و تا زمانی که مهندسی شهودی خود را از ذهن بیرون نکنند - که طراحی را وابسته به اهداف طراح می‌داند - نمی‌توانند تکامل فرابگیرند.

آموزش در مدرسه همچنین مستلزم آن است که شاگردان مهارت‌هایی را عرضه و تقویت کنند که معمولاً در جعبه‌های سیاه ناخودآگاه چال شده است. وقتی کودک روخوانی می‌آموزد، برای آن‌که واکه‌ها و همخوان‌هایی که در کلام آن‌قدر روان در هم می‌تند در ذهن کودک با نویسه‌های روی صفحه جفت شود بایستی ابتدا به آگاهی آورده شود. آموزش مؤثر می‌تواند قوای کهنه را نیز برای نیازهای نو به خدمت بگیرد.

📘#لوح_سپید
✍️استیون پینکر
📄 ۲۲۶

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

این روزها همه دوست دارند بگویند نژاد چیزی نیست جز یک ساخت اجتماعی محض. این حرف، گرچه در مورد برچسب‌های دیوان‌سالارانه‌ای چون رنگین پوست، جزیره‌نشین آسیایی و قانون یک قطره برای سیاه بودن بدون شک صحیح است، اما آنگاه که نوبت که نوبت به مفهوم کلی تفاوت‌های انسانی می‌رسد، یک گزافه‌گویی است. نژاد یک خانواده بسیار بزرگ با قدری درون‌آمیزی است.از این رو ممکن است بعضی از تمایزات نژادی تا اندازه‌ای واقعیت زیست شناسی داشته باشند، هرچند که این تمایزات به معنی مرزبندی‌هایی دقیق میان حوزه‌های ثابت نیست. انسان‌ها از آنجا که اخیرا و از یک جمعیت بنیان‌گذار منفرد تکامل یافته‌اند، همه با هم خویشاوندند، اما اروپایی‌هایی که طی هزاره‌ها با اروپایی‌های دیگر آمیخته‌اند، به طور متوسط خویشاوندی نزدیکتری با یکدیگر دارند تا با آسیایی‌ها و آفریقایی‌ها و برعکس. به علت وجود اقیانوس‌ها، صحراها و کوهستان‌ها که مردم را در گذشته از امکان انتخاب تصادفی جفت محروم می‌کرده است امروزه خانواده‌های عظیمی به وجود آمده که #نژاد میخوانیم‌شان و از یکدیگر قابل تمایزند و هر کدام یک آرایش نسبتا متفاوت از بسامد ژن‌ها دارند.

#لوح_سپید
✍️استیون پینکر
#فصل‌هشتم
#ص‌۱۵۰

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

مفهوم ذات بشر، نه تنها پشتوانه تبعیض نیست، که دلیلی است برای مخالفت با آن. اینجا جایی است که اهمیت تفکیک میان گوناگونی‌های ذاتی و جهانشمول‌های ذاتی، پررنگ می‌شود. بدون در نظر گرفتن هوش یا قدرت فیزیکی یا هر ویژگی دیگری که درجات مختلف دارد، میتوان تمامی انسا‌ن‌ها را مجهز به ویژگی‌های مشخص مشترکی انگاشت. هیچکس از برده بودن خوشش نمی‌آید. از مورد استهزا قرار گرفتن و از برخورد نامنصفانه، که یکی از مصداق‌هایش تبعیض بر مبنای #ویژگی‌های‌‌خارج‌از‌کنترل‌فرد‌است. انزجاری که از تبعیض وجودمان را فرا میگیرد، برخاسته از حکمی که آدمها، مستقل از اینکه در سایر ویژگی‌ها چقدر با هم تفاوت دارند، بر سرش توافق نظر دارند. و این حکم در تضاد با دکترین، به اصطلاح پیشروی است که بر فقدان هرگونه سوگیری ذاتی تاکید میکند و بر آن است که میتوان آدم‌ها را طوری شرطی کرد که از بندگی و خفت لذت ببرند.

📘#لوح_سپید
✍️استیون پینکر
#فصل‌هشتم
#ص‌۱۵۱

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

📘 #سنت_شکنان
#هانوور
🗓۱۶۸۶میلادی
📄 ۵۶_۶۰
✍️استیون ندلر و بن ندلر

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

۱۰