#لوح_سپید
#فصل۱۷
#صوتی
✍استیون پینکر
🎙 خانم ف.ایرانی
بخش چهارم
@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

واکاوی بی‌رحمانه‌ی شعور اخلاقی انسان قرار نیست منجر به آن شود که اخلاقیات را شیادی بدانیم یا هر انسان اخلاق‌مدار را یک خودنمای حق به جانب بخوانیم. اخلاقیات ممکن است غرق در عواطف باشد، و بسیاری از فلاسفه هم استدلال کرده‌اند که اخلاقیات را نمی‌توان تنها بر پایه‌ی منطق بنا کرد. همان‌گونه که هیوم نوشت «منطق مانع نخواهد شد که خاراندن انگشتم را به انهدام تمام جهان ترجیح بدهم.» عواطف همدردی، قدرشناسی، و احساس گناه سرچشمه‌ی مهربانی‌های ریز و درشت بی‌شماری است، و در طول اعصار، رهبران اخلاقی بزرگ را باید همین خشم‌های به‌جا و سنجیده و اعتقاد راسخ به اخلاقیات‌شان به پیش رانده باشد.

گلوور اشاره می‌کند که بسیاری از قساوت‌های قرن بیستم زمانی به وقوع پیوست که عواطف اخلاقی از کار افتادند. اخلاقی‌زدایی انسان‌های محترم را به اعمال مخوفي واداشته است، از ایدئولوژی‌های آرمان‌گرایانه گرفته تا تصمیمات چندفازه (که در آن هدف‌های بمب‌گذاری در فاز اول کارخانه‌های دورافتاده است، اما در فازهای آتی به کارخانه‌هایی در همسایگی شهرها و در نهایت خود شهرها تغییر پیدا می‌کند) و توزیع مسئولیت در بوروکراسی‌ها. عاملی که معمولاً باعث متوقف‌شدن چنين قساوت‌هایی است، یک احساس خام اخلاقی است، از همدلی با قربانی گرفته تا پرسیدن این پرسش اخلاقی-هویتی از خود که «آیا من از آن جنس آدم‌هایی هستم که چنین کاری ازشان برمی‌آید؟» تنها وجه تمایز میان ما و روان‌رنجورهای شرور، شعوری اخلاقی‌ای است که با عقلانیت و درس‌های تاریخ تکمیل شده و توسعه یافته است.

اما هنوز از بسیاری جهات بایست مراقب اخلاقی‌سازی انسان باشیم: هنوز اخلاقیات را با جایگاه اجتماعی و خلوص خلط می‌کنیم، وسوسه می‌شویم تا در داوری‌های خود به اخلاقی‌سازی افراطی دست بزنیم تا بلکه رفتار تهاجمی در قبال مخالفان خود را توجیه کنیم، پرداختن به بده‌بستان‌های اجتناب‌ناپذیر را تابو می‌انگاریم، و در برابر رذیلت همیشه‌حاضر خودفریبی، که همواره ما را در ردیف ملائک منزه قرار می‌دهد، آسیب‌پذیریم. هیتلر یک اخلاق‌مدار (و حتا یک گیاه‌خوار اخلاقی) بود که براساس بیشتر روایت‌ها، در درستی آرمانش ذره‌ای تردید نداشت. به قول ایان بورومای مورخ «این‌بار دیگر نشان می‌دهد که شاید یک معتقد واقعی از یک کارگزار بدگمان خطرناک‌تر باشد. دومی ممکن است حاضر به معامله شود؛ اولی تا آخر خط می‌رود - و دنیا را هم با خود می‌برد.»

📘 #لوح_سپید
✍️استیون پینکر
📄 ۲۸۰-۲۸۱

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

#لوح_سپید
#فصل۱۸
#صوتی
✍استیون پینکر
🎙 خانم ف.ایرانی
بخش اول
@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

#لوح_سپید
#فصل۱۸
#صوتی
✍استیون پینکر
🎙 خانم ف.ایرانی
بخش دوم
@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

#لوح_سپید
#فصل۱۸
#صوتی
✍استیون پینکر
🎙 خانم ف.ایرانی
بخش سوم
@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

#لوح_سپید
#فصل۱۸
#صوتی
✍استیون پینکر
🎙 خانم ف.ایرانی
بخش چهارم
@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

#لوح_سپید
#فصل۱۸
#صوتی
✍استیون پینکر
🎙 خانم ف.ایرانی
بخش پنجم
@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

#لوح_سپید
#فصل۱۹
#صوتی
✍استیون پینکر
🎙 خانم ف.ایرانی
بخش اول
@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

#لوح_سپید
#فصل۱۹
#صوتی
✍استیون پینکر
🎙 خانم ف.ایرانی
بخش دوم
@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

آدام اسمیت در کتاب خود نظریه‌ی احساسات اخلاقی چنین اظهار می‌کند:

بیایید فرض کنیم که امپراطوری عظیم چین را، با هزار هزار هزار تن از ساکنانش، زلزله‌ای به ناگهان بلعیده و به مردی از ابنای بشر در اروپا که هیچ پیوندی با آن قسمت از جهان نداشته، خبرِ این بلای خانمان‌سوز رسیده. واکنش او چگونه خواهد بود؟ او، به خیال من، پیش از هر چیز اندوه عظیم خویش را از مصیبتی که بر آن مردمِ ناشاد رفته اظهار خواهد کرد، و در باب عاریتی‌بودن و کوتاهی عمرِ آدمی، و پوچی همه‌ی کوشش‌های او، که به لحظه‌ای نیست و نابود می‌شوند، قصه‌هایی جگرسوز خواهد ساخت. او همچنین، اگر که مردِ گمانه‌زنی باشد، با خود خواهد اندیشید که پیامدهای این فاجعه چه بر سر بازرگانی اروپا و تجارت و بازار جهان خواهد آورد و وقتی این فلسفه‌بافی‌های ظریف پایان یافت، آنگاه که همه‌ی این احساسات انسانی به تمامی اظهار شد، آن‌وقت است که او پی کار و بار خودش خواهد رفت، و تفریح و تفرج خود را بازخواهد یافت، و این‌همه را با چنان آرامش و آسایشی صورت خواهد داد که گویی هیچ اتفاقی رخ نداده است. بی‌اهمیت‌ترین پیشامدی که اما، خود او را نشانه گرفته باشد بیش از این به اضطرابش خواهد انداخت. اگر قرار بود فردا انگشت کوچکش را ببرند نمی‌توانست چشم بر هم بگذارد؛ اما از آنجا که او هیچ‌گاه هیچ‌کدام از قربانیان این فاجعه را ندیده، در بسترِ امنِ خود بر تباهی صدها میلیون تن از برادرانش خرناس خواهد کشید.

📘 #لوح_سپید
✍️استیون پینکر
📄 ۲۹۰

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

#لوح_سپید
#فصل۱۹
#صوتی
✍استیون پینکر
🎙 خانم ف.ایرانی
بخش سوم
@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

#لوح_سپید
#فصل۱۹
#صوتی
✍استیون پینکر
🎙 خانم ف.ایرانی
بخش چهارم
@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

#لوح_سپید
#فصل۲۰
#صوتی
✍استیون پینکر
🎙 خانم ف.ایرانی
بخش اول
@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

#لوح_سپید
#فصل۲۰
#صوتی
✍استیون پینکر
🎙 خانم ف.ایرانی
بخش دوم
@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

#لوح_سپید
#فصل۲۰
#صوتی
✍استیون پینکر
🎙 خانم ف.ایرانی
بخش سوم
@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

#لوح_سپید
#بخش۶
#صوتی
✍استیون پینکر
🎙 خانم ف.ایرانی
قسمت پایانی کتاب
@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

حكم «خشونت رفتاری اکتسابی است» به ترجیع‌بند همه‌ی آدم-خوب‌هایی بدل شده که می‌خواهند نشان دهند خواهان کاهش خشونت‌اند. این ادعا اما، هیچ بنیان پژوهشی استواری ندارد. واقعیت آزاردهنده اینکه علی‌رغم پشتگرمی‌های مکرری که داده می‌شود - «ما به آنچه به خشونت می‌انجامد آگاهیم» - ما تقريباً هیچ سرنخی نداریم. نوسان‌های افسارگسیخته در نرخ جرائم - افزایش در دهه‌ی ۱۹۶۰ و اواخر ۱۹۸۰، کاهش در دهه‌ی ۱۹۹۰ - همچنان هر تبیین پیش پاافتاده‌ای را رد می‌کند. و مظنونان همیشگی به‌وجودآورنده‌ی خشونت یا هیچ دلیلی برای مجرم‌بودن‌شان وجود ندارد و یا اینکه به کل جعلی‌اند. این موضوع، بیش از همه در مورد عواملی چون «تغذیه» و «بیماری» خودنمایی می‌کند، که با چرب‌زبانی در فهرست آن دسته از بیماری‌های اجتماعی قرار گرفته‌اند که به اصطلاح مایه‌ی تولید خشونت‌اند. با این حال، حقیقت راست و پوست‌کنده آن است که هیچ شاهدی مبنی بر ارتباط میان کمبود یک ویتامین یا یک عفونت باکتریایی، با ماشه‌چکانی خشونت وجود ندارد. سایر تبیین‌های مشهور خشونت هم از همین نبود شاهد و مدرک رنج می‌برند.

والدین تهاجمی اغلب فرزندانی تهاجمی دارند؛ اما آن‌ها که نتیجه می‌گیرند رفتار تهاجمی در یک «چرخه‌ی بازتولید خشونت» از والدین آموخته می‌شود هرگز توجهی ندارند که [بنا به این مشاهده] به‌ارث‌سيدن تمایلات خشونت‌آمیز به قدر کسب‌شدن آن‌ها محتمل است. چرخه‌های خشونت هیچ چیزی را ثابت نمی‌کنند مگر اینکه کسی فرزندخوانده‌ها را مورد بررسی قرار داده و نشان دهد که آن‌ها به والدین غیر زیست‌شناختی‌شان شبیه‌ترند تا به والدین زیست‌شناختی‌شان. همین نقص، در استدلال روان‌شناسانی وجود دارد که بالاتربودن نرخ ارتکاب خشونت را در مردان، به حساب فرهنگ مردانه می‌گذارند، گویی توجهی ندارند که زنان و مردان به همان اندازه که نقش‌های اجتماعی‌شان متفاوت است، با یکدیگر تفاوت‌های زیست‌شناختی دارند. کودکان آمریکایی، البته که، در معرض الگوهای خشن قرار دارند، اما آن‌ها در معرض دلقک‌ها، وعاظ، خواننده‌های محلی و ملکه‌های مقوایی هم هستند؛ پرسش آن است که چرا کودکان هنگام تقلیدکردن برخی شخصیت‌ها را به دیگران ترجیح می‌دهند؟

📘 #لوح_سپید
✍️استیون پینکر
📄 ۳۰۹-۳۱۰

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

شواهدِ نشان‌دهنده‌ی اینکه گونه‌ی ما سازوکارهایی تکامل‌یافته برای بروز خشونت دارد، کدام‌هاست؟ نخستین چیزی که باید به یاد داشت آن است که تهاجم یک کنش سازماندهی‌شده و هدف‌محور است، نه حادثه‌ای که از ناهنجاری‌های تصادفی ناشی شده باشد. اگر چمن‌زن‌تان بعد آنکه دستگیره‌اش را کشیدید، به حرکتش ادامه داد و پایتان را زخمی کرد، احتمالاً باید به خراب‌بودن کلید یا خرابی یک جای دیگر بدگمان شوید. اما اگر چمن‌زن منتظر شما ماند تا از گاراژ بیرون بیایید و بعد دور حیاط دنبالتان کرد، آن‌وقت می‌توانید نتیجه بگیرید که احتمالاً کسی یک سازه‌ی الکترونیکی در آن جاسازی کرده و برایش چنین برنامه‌ای ریخته است.

وجود شامپانزه‌کشی عامدانه و عریان در عموزادگان شامپانزه‌مان این احتمال را افزایش می‌دهد که در استعداد ما به خشونت‌ورزی، نه‌فقط خودویژه‌های یک فرهنگ انسانی به‌خصوص، که نیروهای تکاملی هم مؤثرند. فراگیربودن خشونت در جوامع انسانی در طول تاریخ و ماقبل تاریخ، مهر تأیید دیگری است بر این ادعا.

وقتی نگاهی به جسم و جان آدمی می‌اندازیم، نشانه‌های مستقیم‌تری از طراحی‌شدن برای تهاجم می‌یابیم. اندازه، قدرت، و نیم‌تنه‌ی فوقانی بزرگتر در مردان، لودهنده‌ی رقابت‌های نفسگیر نر با نر در تاریخ تکاملی گونه‌ی ماست. نشانه‌های دیگری هم این ادعا را تأیید می‌کنند، از جمله تأثیرات تستوسترون بر سلطه و خشونت، احساس خشم (که با تصویر دندان نیش و مشت‌های گره‌کرده نمایان می‌شود)، پاسخ ستیز و گریز سیستم عصبی خودکار - که نامش خود لودهنده است و این واقعیت که مختل‌شدن سیستم‌های مهاری مغز (در نتیجه‌ی مصرف الکل، آسيب لوب فرونتال یا آمیگدال، یا نقصان در ژن‌هایی که مسئول متابوليسم سروتونین هستند) می‌تواند به حملات تهاجمی منجر شود که آغازش از مدارهایی در سیستم لیمبیک است.

در تمام فرهنگ‌ها، پسران بی‌آنکه کسی بهشان بگوید بازی‌های «پرافت‌وخیز» را ترجیح می‌دهند، که آشکارا تمرینی برای مبارزه است. آن‌ها همچنین به ائتلاف‌های متعددی تقسیم می‌شوند تا با هم رقابت کنند (تداعی‌کننده‌ی آن قول منتسب به دو ولینگتون، که معتقد بود «پیروزی در نبرد واترلو، در زمین‌های بازی آیتون رقم خورده). و کودکان، پیش از آنکه به اسباب‌بازی‌های جنگی و کلیشه‌های فرهنگی آلوده شوند، حسابی خشونت می‌ورزند. خشن‌ترین بازه‌ی سنی نه بلوغ، که نوپایی است: در یک مطالعه‌ی گسترده که اخيراً انجام شده، تقریباً نیمی از پسرهای بزرگتر از دو سال و اندکی کمتر از دخترها، ضربه می‌زنند، گاز می‌گیرند، و لگد می‌زنند. مؤلف مقاله می‌نویسد، «بچه‌ها همدیگر را نمی‌کشند، زیرا ما چاقو و تفنگ را از دسترس‌شان دور نگاه داشته‌ایم. پرسشی... که ما در ۳۰ سال گذشته در پی پاسخش بوده‌ایم، آن است که کودکان چگونه یاد می‌گیرند خشونت بورزند. حال آنکه این پرسش نادرستی است. سؤال درست این است که آن‌ها چطور یاد می‌گیرند خشونت نورزند.»

خشونت در طول زندگی در ذهن ما جاری و ساری است. بنابر مطالعات مستقلی که داگلاس کنریک و دیوید باس روان‌شناس در کشورهای مختلف انجام داده‌اند، بیش از ۸۰ درصد زنان و ۹۰ درصد مردان در ذهن، خیال کشتن آدم‌هایی را می‌پرورانند که از آن‌ها خوششان نمی‌آید؛ خاصه رقبای عشقی، والدین ناتنی، و کسانی که آنان را در سپهر عمومی تحقیر و تمسخر کرده‌اند. اگر نگاهی به محبوبیت قتل‌های پررمزوراز، درام‌های جنایی، تریلرهای جاسوسی، تراژدی‌های شکسپیری، داستان‌های کتاب مقدس، اسطوره‌های قهرمانی و شاعراني حماسی بیندازیم و آن را معیار قضاوت بدانیم، می‌توان گفت که مردم تمام فرهنگ‌ها از اندیشیدن به قتل لذت می‌برند. (یکی از شخصیت‌های فیلم روزنکرانس و گیلاسترن، مرده‌اند اثر تام استوپارد می‌پرسد، تو با تراژدی‌های بزرگ قدیمی آشنایی، نه؟ با کلاسیک‌های جنایی چطور؟») مردم همچنین از تماشای مبارزه‌ی قاعده‌مندی که آن را «ورزش» می‌خوانیم و مملو از هدفگیری‌ها، تعقیب‌وگریز و مبارزه است و فاتح و مغلوب دارد، استقبال می‌کنند. اگر زبان را راهنمایی از ذهن بدانیم، خواهیم دید که بسیاری از کنش‌های ما در قالب تهاجم بیان شده‌اند: در مباحثات فکری (شکست‌خوردن، پیروزشدن، تخریب‌کردن، و در هم کوبیدن خصم یا یک ایده)، در اصلاحات اجتماعی (مبارزه با جرم، قیام علیه تبعیض، جنگ با فقر، جنگ با اعتیاد)، و درمان پزشکی (مبارزه با سرطان، شکست‌دادن ایدز، و مبارزه با دیابت).

📘 #لوح_سپید
✍️استیون پینکر
📄 ۳۱۵-۳۱۶

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

مفهوم سلامت و عقلانیت را به آسانی میتوان مترادف اخلاقیات دانست. به واژه هایی که برای عامل یک عمل شرارت‌انگیز به کار میبریم دقت کنید: دیوانه، منحط ، فاسد، بی‌عقل و یا بیمار. اما وقتی میخواهیم به علل خشونت و‌راه‌های کاهش آن بیندیشیم این استعاره‌ها میتوانند گمراه‌کننده باشند. نه موریانه‌ها وقتی عمارت‌های چوبی خانه را میجوند، ناهنجارند و‌نه پشه‌ها وقتی قربانی را نیش زده و به گسترش مالاریا کمک میکنند. آنها درست در حال انجام کاری هستند که طی تکامل برای آنها طراحی شده‌اند، گیریم که پیامد کارشان کسانی را گرفتار رنج و عذاب کند. از منظر دانشمند قضاوت اخلاقی در مورد این‌ موجودات یا آسیب‌زا خواندن رفتار آنها تنها ما را چشم‌بسته به #ناکجاآباد خواهد فرستاد. جستجو عواملی که این موجودات را مسموم کرده یا درمانی که آنان را به سلامت بازگرداند. برای آنکه با خشونت موجود در جامعه انسانی مبارزه کنیم نیازی نیست آن را بیماری بخوانیم و بینگاریم.
بماند که خطرناک آن ایده‌ای است که خشونت را انحراف و گمراهی میداند، چرا که ما را گرفتار این خیال خام میکند که شرایط آرام، فرصتی برای سربرآوردن خشونت به دست نمیدهد.

📚#لوح‌سپید
✍️#استیون‌پینکر
#فصل‌هفدهم(خشونت)

@SciBookReader
گروه کتابخوانی علمی:👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

رفتارهای جنسی مردان به احتمال زیاد در جهانی تکامل یافته که زنان بیش از مردان در قبال شرکا و شرایط آمیزش وسواسی بوده‌اند. این سبب میشود که مرد بی‌میلی ماده را مانعی بر سر کامیابی‌اش ببیند. اینکه چطور بر بی‌میلی زن غلبه میشود به مابقی روانشناسی مرد و ارزیابی‌اش از شرایط بستگی دارد. تاکتیک‌هایش ممکن است شامل مهربان بودن، متقاعد کردن زن درباره اینکه نیت‌اش خیر است، و پیشنهاد مشهور یک بطری شراب باشد. با اینهمه در برخی شرایط ترفندها ممکن است بیش از این‌ها قهرآلود باشد: اگر مرد روان‌پریش باشد( و ناتوان از درک رنج دیگران) ، مطرود اجتماع باشد( و بی‌واهمه از طرد شدن)،بی‌کس و کار و ناتوان از جلب توجه ماده‌ها. تردیدی نیست که بیشتر مردان در شرایط عادی رغبتی به تجاوز ندارند.
بررسی‌ها نشان میدهد تجاوز خشونت‌آمیز در هرزه‌نگاری‌ها و خیالپردازی‌های جنسی نامعمول است و بنابر مطالعات آزمایشگاهی که در مورد برانگیختگی جنسی مردان صورت گرفته، نمایش خشونت واقعی علیه زن یا نشانه‌های درد و تحقیر او، برانگیختگی مرد را از بین می‌برد.

...#فمینیسم به عنوان جنبشی برای #برابری سیاسی و اجتماعی حائز اهمیت و اعتبار است، اما به عنوان یک محفل آکادمیک که خود را متعهد به دکترین‌های عجیب و غریب در باب ذات انسان میکند، نه. آزادی انتخاب مهم است، اما باور به اینکه مردان و زنان با ذهن‌هایی شبیه به یکدیگر بدنیا می‌آیند، نه. ریشه کنی تجاوز مهم است، امابسط این نظریه که متجاوزان نقش خود را در توطئه عظیم نر بازی میکنند، نه.

📚#لوح‌سپید
✍️#استیون‌پینکر
#فصل‌هجدهم(جنسیت)

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی:👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ

هابز تاریخ جنگ پلوپونزی توکودیدس را ترجمه کرده بود و از این مشاهده در شگفت بود که «آنچه جنگ را اجتناب‌ناپذیر ساخت، فزونی‌گرفتن قدرت آتنی‌ها و هراسی بود که در اسپارت‌ها به وجود آمد.» اگر همسایه‌ای دارید، خطر آن وجود دارد که آنان به آنچه در اختیار شماست طمع کنند، و آن‌وقت شما مانعی خواهید بود بر سر راه نیازمندی‌های آنان. پس بر شماست که برای دفاع از خود آماده باشید. دفاع مسئله‌ی ابهام‌برانگیزی است حتی اگر به فن‌آوری‌هایی همچون دژهای بلند، خطوط دفاعی ماژینو، یا دفاع ضدموشکی بالستیک مجهز باشید، و اگر نباشید مبهم‌تر هم می‌شود. چه‌بسا تنها گزینه‌ی موجود برای پاسداری از خود پیشدستی در از بین بردن همسایگان متخاصم باشد. آنچنان که یوگی برا توصیه می‌کند، «بهترین دفاع، حمله است.»

غم‌انگیز آنکه، شما ممکن است بی‌آنکه حتی سر سوزنی میل به تهاجم داشته باشید مجبور شوید به آن تن دهید. همه‌ی آنچه که لازم است تا شما به سوی جنگ سوق داده شوید نخست دریافت آن است که دیگران ممکن است به داشته‌های شما طمع کنند و دیگر اینکه شما خوش نداشته باشید قتل عام شوید. حتی از این غم‌انگیزتر آنکه، کاملاً محتمل است همسایگانتان نیز در حالي استنتاجی مشابه باشند، که اگر باشند، هراس‌های شما را شدیدتر و پیشدستی در حمله را وسوسه‌آمیزتر می‌کند، که این خود پیشدستی را برای آنان باز هم وسوسه‌آمیزتر می‌کند و به همین ترتیب.

این دام هابزی»، آن‌طور که امروزی‌ها می‌خوانندش، علت فراگیر ستیزهای خشونت‌آمیز است. توماس اسکلینگ، دانشمند علوم سیاسی، تمثیل صاحبخانه‌ی مسلحی را ارائه می‌کند که سارق مسلحی را شگفت‌زده کرده. با آنکه هیچ‌یک قصد کشتن دیگری را ندارد احتمالاً هر دو وسوسه می‌شوند زودتر از فرد مقابل شلیک کنند تا مبادا هدف شلیک او قرار گیرند. دام هابزی که انسان را در برابر انسان قرار می‌دهد، ته‌مایه‌ی مکرر خیالپردازی‌های ماست؛ از جان‌باخته‌های وسترن‌های هالیوودی گرفته تا توطئه‌های جاسوس عليه جاسوسِ تریلرهای جنگ سرد، تا ترانه‌ای از باب مارلی به نام «من کلانتر را کشتم.»

📘 #لوح_سپید
✍️استیون پینکر
📄 ۳۲۱

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.iss.one/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ