عصر زرین فرهنگ ایران.pdf
6.1 MB
عصر زرین فرهنگ ایران
نوشته: ریچارد نلسون فرای
ترجمه: مسعود رجب نیا
🆔
نوشته: ریچارد نلسون فرای
ترجمه: مسعود رجب نیا
🆔
کتاب_تربیت_شنوایی_تالیف_دکتر_سعید.pdf
2.2 MB
📕توانبخشی کودکان بانیازهای ویژه
👤 دکتر سعید حسن زاده
📚
----*-----*----*---*-----*---
👤 دکتر سعید حسن زاده
📚
----*-----*----*---*-----*---
کرمان.pdf
144 KB
📁کرمان افغانستان نامی ساقط شده از چاپهای پیشین بیهقی
✍نوشته مهدی سیدی
✍نوشته مهدی سیدی
[Derek_Albert_Pearsall]_Arthurian_Romance_A_Short(BookFi).pdf
675.5 KB
عنوان: Arthurian Romance: A Short Introduction
مؤلف: Derek Albert Pearsall
ناشر: Blackwell
شاه آرتور از شخصیتهای بسیار مهمی است که تأثیر شگرفی بر ادبیات اروپا گذاشت. جافری مانموت (Geoffrey of Monmouth) نخستین کسی بود که در اثر تاریخی برساختۀ (Pseudo-History) خود به نام «تاریخ پادشاهان بریتانیا» (Historia regum Britanniae، با نام اصلی De gestis Britonum) مفصلاً به شرح زندگانی آرتور پرداخت. اگرچه رد پای آرتور پیشتر در ادبیات ولزی دیده میشود، امّا این اثر جافری، نقطۀ عطف ادبیات آرتوری بود.
ادبیات گستردۀ آرتوری سرتاسر اروپا را گشت. در برههای از تاریخ، این شخصیت اهمیت سیاسی نیز پیدا کرد، زیرا خاندانهای انگلیسی با رساندن نسبنامۀ خود به شاه آرتور، قصد داشتند مشروعیت لازم را برای بر تخت نشستن کسب کنند. حتی چرچیل نیز در سخنرانیهایش، از داستانها و دلاوریهای آرتور در برابر آنگلوساکسونها، سخن میگفت و سربازانش را به جنگ تشویق میکرد.
با این همه تأثیر و اهمیت، جالب اینکه نقش وی در رمانسهای آرتوری، بسیار ناچیز و کمرنگ است و وظیفۀ انجام مأموریتها و خطرکردنها بر دوش شوالیههای دربار وی قرار میگیرد
مؤلف: Derek Albert Pearsall
ناشر: Blackwell
شاه آرتور از شخصیتهای بسیار مهمی است که تأثیر شگرفی بر ادبیات اروپا گذاشت. جافری مانموت (Geoffrey of Monmouth) نخستین کسی بود که در اثر تاریخی برساختۀ (Pseudo-History) خود به نام «تاریخ پادشاهان بریتانیا» (Historia regum Britanniae، با نام اصلی De gestis Britonum) مفصلاً به شرح زندگانی آرتور پرداخت. اگرچه رد پای آرتور پیشتر در ادبیات ولزی دیده میشود، امّا این اثر جافری، نقطۀ عطف ادبیات آرتوری بود.
ادبیات گستردۀ آرتوری سرتاسر اروپا را گشت. در برههای از تاریخ، این شخصیت اهمیت سیاسی نیز پیدا کرد، زیرا خاندانهای انگلیسی با رساندن نسبنامۀ خود به شاه آرتور، قصد داشتند مشروعیت لازم را برای بر تخت نشستن کسب کنند. حتی چرچیل نیز در سخنرانیهایش، از داستانها و دلاوریهای آرتور در برابر آنگلوساکسونها، سخن میگفت و سربازانش را به جنگ تشویق میکرد.
با این همه تأثیر و اهمیت، جالب اینکه نقش وی در رمانسهای آرتوری، بسیار ناچیز و کمرنگ است و وظیفۀ انجام مأموریتها و خطرکردنها بر دوش شوالیههای دربار وی قرار میگیرد
👍1