مهم‌ترین مزیت ترجمهٔ بنفشه فریس‌آبادی نسبت به بسیاری از ترجمه‌های دیگر،به‌روزبودن زبان و حفظ ریتم درونی و نفس‌گیر روایت است.
در بعضی ترجمه‌ها نثر هوگو به فارسی سنگین یا بیش از حد کتابی برمی‌گردد و حسِ تک‌گوییِ پراضطراب و سیال محکوم در میان جمله‌های طولانی گم می‌شود. اما فریس‌آبادی با جمله‌بندی کوتاه، سطرهای بریده‌بریده و واژگان دقیق و امروزی، توانسته ضرباهنگ تند و حالت هذیانی ذهن محکوم را منتقل کند و همذات‌پنداری خواننده را حفظ کند.
همچنین اگر ترجمه مستقیماً از متن فرانسوی انجام شده باشد، ظرایف بلاغی و لحن اعتراضی و عواطف هوگو و محکوم را بهتر از ترجمه‌هایی که از زبان واسطه برگردانده شده‌اند منتقل می‌کند

چون فکر می‌کرد شرایط برای او فرق می‌کنه.
جنگ رو کوتاه می‌بینه، ارتش سرخ رو دست‌کم می‌گیره و مطمئنه قبل از زمستون کار تمومه.

اما جنگ طول کشید؛ تدارکات کم آوردند، مقاومت شوروی بیشتر شد و زمستان رسید.

_نامه گوستاو فلوبر به ژرژ ساند

ژان پل سارتر - نمایشنامه دوزخ

زندگی یک رشته رنج‌هایی بود که مدام شدیدتر می‌شد و با سرعت پیوسته فزاینده‌ای به سوی پایانش، که عذابی بی‌نهایت هولناک بود می‌شتابید.

_روز‌ها در راه
_ شاهرخ مسکوب

آنان که خدایان دوستشان دارند،جوان می میرند.

تا حالا شنیدین به افسردگی می‌گن: «سگ سیاه»؟

فرانتس کافکا - نامه به میلنا

مرگ ایوان ایلیچ
لئو تولستوی