کیمیاگر

اینجا در ظاهر زیباست؛ اما اگر زیر آسمان آبی و در روشنایی روز خوب نگاهش کنید، برجی ویران است که بر پایه سو تدبیر، اخاذی، رهن، قرض، ستم، گرسنگی، برهنگی و رنج و بدبختی بنا شده.

خرمگس

داستایوفسکی زن‌ستیزِ ساده‌ای نبود،اما مردی از قرن نوزدهم بود که گاهی زن را با چشم مردِ قرن نوزدهم می‌دید.ولی مردها را هم به‌شدت تحقیرآمیز و بیمارگونه به تصویر میکشید. مردهایش پر از توهم، خودشیفتگی، وسواس، ترس، خودویرانگری و تصمیم‌های احمقانه‌اند.

از تن چو برفت جان پاک من و تو
خشتی دو نهند بر مغاک من و تو

وآنگاه برای خشت گور دگران
در کالبدی کشند خاک من و تو