چون نیست حقیقت و یقین اندر دست
نتوان به امید شَک همه عمر نشست

هان تا ننهیم جامِ مِی از کف دست
در بی‌خبری، مرد، چه هشیار و چه مست

رباعیات خیام

@ReferenceLibrary

شرلوک هولمز | آرتور کانن

چند سرنخ کوچک، یک ذهن فوق‌العاده و پرونده‌هایی که هیچ‌کس نمی‌تواند حلشان کند...
شرلوک هولمز همیشه چیزی را می‌بیند که بقیه از کنارش رد شده‌اند.

آرتور کانن دویل هنگام تحصیل پزشکی، شاگرد پزشکی به نام جوزف بل بود؛ پزشکی که به مشاهده‌ی دقیق و توجه به کوچک‌ترین جزئیات معروف بود.

دویل بعدها از همین ویژگی‌ها برای خلق شرلوک هولمز الهام گرفت؛ کارآگاهی که می‌توانست از جزئی‌ترین نشانه‌ها، به نتایجی برسد که برای دیگران غیرممکن به نظر می‌رسید.

اما ماجرا فقط به داستان‌ها ختم نشد.

شرلوک هولمز آن‌قدر برای خواننده‌ها واقعی شده بود که بعضی از آن‌ها برای 221B Baker Street، آدرس خانه‌ی هولمز، نامه می‌فرستادند و انتظار داشتند خود شرلوک جوابشان را بدهد!

جالب اینجاست که 221B در زمان انتشار داستان‌ها حتی یک آدرس واقعی هم نبود.

@ReferenceLibrary

ربات‌مون راه افتاده. این چندتا پیام رو بخونید 👆

تا حالا دقت کردید داستایوفسکی تقریباً همیشه یک کارمند دارد؟

یک کارمندِ دون‌پایه، کم‌پول، تحقیرشده؛
آدمی که در اداره کسی تحویلش نمی‌گیرد و در زندگی هم انگار دیده نمی‌شود.

اما داستایوفسکی علاقه‌ای به شغلش ندارد؛
به آدمِ پشت آن میز علاقه دارد.

آدمی که جامعه به او می‌گوید:
«تو مهم نیستی.»
و او، در تمام رمان، با خودش کلنجار می‌رود که ثابت کند:
«اما من یک دنیای کامل درون خودم دارم.»
آدم‌هایی کوچک در چشم جامعه، اما با روان‌هایی پر از غرور، ترس، عشق و رنج.


@ReferenceLibrary

نظریه نامحبوب:

اونایی که فقط کتابای ترند رو می‌خونن، لزوماً کتاب‌خون نیستن؛
فقط مصرف‌کننده‌ی ترندهای کتابن.

کتاب‌خون بودن یعنی گاهی خودت کشف کنی،
نه اینکه فقط ببینی بقیه چی می‌خونن.
@ReferenceLibrary

تا حالا زنی به زشتی تو ندیده‌ام
روی متن کلیک کنید

درسته که میگن هر آدم کتابخونی یه دوست کتاب نخون داره که کتابایی که با ذوق بهش معرفی میشه رو هیچ وقت نمیخونه ؟!

@ReferenceLibrary

اگر آلمانی میخونی، الان توی چنل آرشیو‌مون داره کتبش اپلود میشه.
میتونی استفاده کنی:
https://t.iss.one/BOOKzMA

المانی هم نمیخونی میتونی جوین بدی و از بقیه ۳۵۰ هزار تا فایل استفاده کنی 😭

قسم می‌خورم آقایان که آگاهی بیش از حد نوعی بیماری است؛ بیماری واقعی و تمام‌عیار. برای احتیاجات روزمره آگاهی معمولی انسانی هم بیش از حد کفایت است.

یادداشت های زیر زمینی

@ReferenceLibrary

روزنامه‌ها که در ماجرای موش‌ها آن‌همه پرگویی کرده بودند، دیگر حرفی نمی‌زدند. زیرا موش‌ها در کوچه می‌میرند، اما انسان‌ها درون خانه‌ها. و روزنامه‌ها فقط با کوچه کار دارند.

طاعون

@ReferenceLibrary

یه عده می‌گن «رمان خوندن» رو نباید کتاب‌خوندن حساب کرد؛ چون چیزی به دانش آدم اضافه نمی‌کنه.

ولی مگه یکی از قشنگ‌ترین دلایل کتاب خوندن، فرار چند ساعت از همین دنیای واقعی نیست؟
پس رمان دقیقاً کجای این ماجراست؟ :)

همه‌ی کتاب‌ها قرار نیست چیزی بهت یاد بدن.
بعضی‌ها فقط قراره نجاتت بدن؛
از یک روز بد، از یک فکر سمج،
یا حتی برای چند ساعت، از خودت.
@ReferenceLibrary

چگونه زنده می ماندیم
و از مشقت ها گذر میکردیم
اگر خانه امنی چون دنیای کتاب ها نبود ؟!
@ReferenceLibrary

قانع به یک استخوان چو کرکس بودن
به زآنکه طُفیلِ خوانِ ناکس بودن

با نانِ جُوینِ خویش حَقّا که بِه است
کآلوده و پالودهٔ هر خَس بودن

خیام

@ReferenceLibrary