کتاب خوندن و کتاب خریدن، دو سرگرمی مجزا هستن.

گرونی ها جفت این سرگرمی‌ها رو ازم گرفت

چرا بعضی کتاب‌ها را سریع می‌خوانیم، اما یک هفته بعد تقریباً هیچ چیز از آن‌ها یادمان نیست؟

سرعت زیاد در مطالعه، همیشه نشانه‌ی یادگیری بهتر نیست. اگر هنگام خواندن، مغز فرصت کافی برای پردازش، ارتباط دادن و بازیابی اطلاعات نداشته باشد، بخش زیادی از مطالب خیلی زود فراموش می‌شوند.
هدف از مطالعه، تمام کردن کتاب نیست؛ ساختن حافظه است.

منابع: Dunlosky et al. (2013), Psychological Science in the Public Interest.

@ReferenceLibrary

#زنی_در_برلین
زنی در برلین
نویسنده ناشناس
ترجمه: سیامند زندی

کتاب خاطره‌نگاری زنی در حد فاصل ۲۰ آوریل تا ۲۲ ژوئن ۱۹۴۵ است که در برلین تحت اشغال نیروهای متفقین و به خاصه آمریکایی‌ها و روس‌ها برای بقای خودش و نزدیکانش تلاش می‌کند. زن داستان بدون هیچ پوشیدگی از هزاران تجاوزی نوشته که هر روز خودش و دیگر زنان اطرافش با آن مواجه شده‌اند و این زنان برای زنده ماندن خودشان یا نجات جان اطرافیانشان و یا به دست آوردن اندکی غذا مجبور بوده‌اند با این موضوع کنار بیایند. تکان‌دهندگی و شوک عجیب زنی در برلین، نه فقط حاصل روایت بی‌خلل هزاران تجاوز انجام شده، بلکه مرهون فرم روایتی‌ست که هیلرز در نوشتن خاطره‌های روزانه‌اش انتخاب کرده‌است. زنی که چنان با تجاوز خو گرفته که با علم به تنها راه زنده‌ماندن، هم‌چون وضعیتی بی‌بدیل از زندگی روزمره‌اش به آن نگاه می‌کند! همین نکته‌ی اساسی، موجب شده زنی در برلین پس از چندین دهه هم‌چنان اثری عجیب و شوکه‌کننده باشد که خواندنش برای شناخت بهتر سرشت شر انسانی، حتی آن‌ها که به ظاهر برای خیرخواهی آمده‌بوند، ضروری‌ست.


دانلود کتاب

@ReferenceLibrary

به نظر من وقتی کرکگور ادعا کرد که:

«ملال ریشه تمام شرهاست»

اغراق میکرد ولی ملال به بسیاری از شرها مدد میرساند.

فلسفه ملال

@ReferenceLibrary

«بیابان تاتارها» داستان آدم‌هایی است که عمرشان را در انتظار می‌گذرانند؛ در انتظار روزی که شاید هرگز از راه نرسد. انتظارِ اتفاقی بزرگ، فرصتی متفاوت، یا معنایی که همیشه انگار یک قدم دورتر ایستاده است.

بیابان تاتارها از بیابان نمی‌گوید؛ بلکه از زمان می‌گوید. از روزهایی که آرام و بی‌صدا از کنارمان عبور می‌کنند، از رؤیاهایی که زیر سایه‌ی تعلل رنگ می‌بازند، و از زندگی‌ای که گاهی آن‌قدر منتظر آغازش می‌مانیم که بی‌آنکه بفهمیم، به پایانش رسیده‌ایم.
بعضی کتاب‌ها را نمی‌خوانی؛ آن‌ها آینه‌ای می‌شوند که خودت را در سکوتشان تماشا کنی.

بیابان تاتارها آینه زندگی برخی از ماست که میتوانیم در سکوت تماشایش کنیم.

بیابان تاتارها
@ReferenceLibrary

این کهنه رباط را که عالم نام است
و‌آرامگه ابلقِ صبح و شام است

بزمی‌ست که واماندۀ صد جمشید است
قصری‌ست که تکیه‌گاه صد بهرام است

رباعیات
خیام

@ReferenceLibrary

شِکوِه‌ای نیست ز طوفان حوادث ما را
دل به دریازدگان خنده به سیلاب زنند

☆رهی‌معیری
@ReferenceLibrary

سلام و درود وقتتون بخیر
با تشکر از زحماتتون برای کانال و مجموعه ای که ساختین واقعا خسته نباشید.❤️
فقط اینکه تا کی کتاب جدید آپلود نمیکنین ؟؟

درود بچه ها. اپلود خیلی وقته شروع شده. فقط توی این چنل نه. چون اینجارو تلگرام پاک میکنه :////
توی چنل آرشیو آپلود میشه:
@BOOKzMA

کتاب خوندن با کلاسی نیست، اتفاقاً گاهی با خودم فکر می‌کنم: خب که چی؟ اینهمه وقت و هزینه برای چی؟
اینو نوشتم چون تایملاین جدیدم این حسو تو من ایجاد کرد که انگار یه خودنمایی و پز دادنی در جریانه
یه توصیه دوستانه:کتاب‌ها رو پشت سر هم فقط برای اینکه کتاب بخونید، نخونید.
یا تو حاشیه کتاب یا تو یه دفتر جداگانه یا تو نوت گوشی‌ در مورد کتاب بنویسید، در مورد هر فصل و نهایتاً در مورد کل کتاب. با نویسنده موافقت‌ و مخالفت کنید، باهاش بحث کنید، اگه نویسنده استدلالی مطرح میکنه از خودتون بپرسید مبنای این استدلال چیه، فرض پنهان پشت این استدلال چیه؟
اگر من مخالف این فرض باشم نتیجه چه تغییری می‌کنه. و اینکه ادبیات خوبه، رمان یکی از دستاوردهای بزرگ ادبی انسانه، ولی همش انقدر رمان نخونید، رمان خیلی چیزها یاد میده که هیچ کتاب تخصصی دیگه‌ای نمیتونه یاد بده ولی نه هر رمانی نه با هر کیفیتی، هرچی پست‌ها رو نگاه میکنم: رمان رمان رمان رمان رمان، برای خودتون یک یا چند حوزه علاقمندی تعریف کنید و در موردشون بخونید، بینشون رمان هم بخونید.
این چیزی بود که عقل من قد میداد باز هرجور صلاحه

✍️شوق و هراس بودن (نوید)

برای ما که چیزی ارسال نشد. ولی اگر انجام دادید، دمتون گرم.

۱۲ زندگی‌نامه‌ای که فکر می‌کنم همه باید بخونن
روی متن کلیک کنید.

چنل آرشیو جهت دانلود کتب. تعداد فایل های موجود به ۳۶۰ هزار رسید. برای سرچ از این چنل استفاده کنید:
@BOOKzMA 👈

اتاقی از آن خود
#ویرجینیا_وولف

کتاب اتاقی از آن خود نوشته‌ ویرجینیا وولف یک نشخوار فکری درخشان درباره‌ نقش جنسیت در جامعه هست.توی این کتاب، نویسنده سراغ موانع اجتماعی و ساختاری میره که مانع از رشد و شکوفایی زنان به‌ویژه در زمینه‌های هنری میشه.
ویرجینیا وولف این کتاب رو در سال ۱۹۲۹ منتشر کرده؛یعنی دوره‌ای که هنوز در خیلی‌از جوامع مترقی امروز،زنان دنبال دسترسی به حقوق‌های اولیه‌ای مثل حق رای یا آزادی نوع پوشش بودن.به‌دلیل قدمت کتاب اتاقی از آن خود،خیلی‌ها این کتاب رو شکل‌دهنده‌ جریان نظری فمینیستی میدونن.درواقع ویرجینیا اولین نویسنده‌ زنی بوده که این مسئله رو بررسی به‌نوعی جریان‌سازی کرده
در این کتاب نویسنده از نقطه‌نظرِ خودش اتفاقات دنیا در زمانِ خودش رو تحلیل میکنه؛بنابراین باتوجه‌به اینکه نزدیک به ۱۰۰سال از انتشار این کتاب گذشته،مطالعه‌ این اثر قطعا میتونه دیدِ خوبی از پیشرفتهای حاصل‌شده در طول این سالها ارائه بده. 

دانلود کتاب

@ReferenceLibrary

طی شد ایام برومندی ما در سختی
همچو آن دانه که در زیر قدم سبز شود

☆صائب تبریزی
@ReferenceLibrary

«جنگ چهرهٔ زنانه ندارد» روایت زنانی است که تاریخ، صدایشان را کمتر شنیده است. زنانی که نه برای قهرمان شدن، که برای زنده ماندن جنگیدند؛ با دستانی که باید زندگی می‌آفریدند، اما ناچار مرگ را لمس کردند.

این کتاب از پیروزی و شکست نمی‌گوید؛ بلکه از انسان می‌گوید. از اشک‌هایی که در هیاهوی گلوله‌ها گم شدند، از کودکی‌هایی که هرگز فرصت بزرگ شدن نیافتند، و از زخم‌هایی که حتی با پایان جنگ نیز التیام پیدا نکردند.

بعضی جنگ‌ها با امضای یک صلح تمام می‌شوند، اما در قلب آدم‌ها تا آخر عمر ادامه دارند.

«جنگ چهرهٔ زنانه ندارد»

@ReferenceLibrary

همواره وسوسه میشویم از شخصی که از ملال یا سودازدگی مینالد بخواهیم خود را جمع و جور کند ولی به قول لودویگ هولبرگ؛

«این کار به همان اندازه غیر ممکن است که به کوتوله ای دستور دهیم خود را از آنچه هست یک ذره بلندتر کند.»

کتاب فلسفه ملال
@ReferenceLibrary