نظام فراری شده، بسیج فشاری شده

شاه میاد به کشورش، دانشجوها پشت سرش

هم‌میهنان گرامی،

ایران در آستانه تحولی بزرگ و تاریخی قرار دارد و عامل تعیین‌کننده آن همچنان اراده و کنش آگاهانه مردم ایران است. این ما هستیم که باید در زمان مناسب نقش کلیدی خود را ایفا کنیم و نگذاریم سناریوهایی برخلاف خواست ملت بر کشور تحمیل شود.

در این مسیر، نقش نیروهای نظامی، انتظامی، امنیتی و بدنه دستگاه‌های دولتی تعیین‌کننده است. در انقلاب ملی شیروخورشید ایران، بسیاری از نیروهای شریف با سرپیچی از دستورات سرکوبگرانه در کنار مردم ایستادند. گزارش‌های موثق نشان می‌دهد که به‌ویژه نیروهای پلیس و ارتش از به‌کارگیری سلاح علیه مردم خودداری کردند و رژیم برای کشتار از نیروهای لباس‌شخصی، بسیج، سپاه و مزدوران غیرایرانی استفاده کرد.

افشای اسناد و تصاویر کشتار و هویت عاملان آن، تحویل پیکر جان‌باختگان، یاری‌رسانی به بازداشت‌شدگان، کمک به نجات کادر درمان و شکل‌گیری درمانگاه‌های زیرزمینی، از جمله اقداماتی بود که با همراهی نیروهای ریزشی در بدنه نهادهای حکومتی انجام شد. با این حال، روشن است که شمار و امکانات این نیروها در برابر دستگاه سرکوب رژیم محدود است و برای ایجاد توازن قوا، مداخله بشردوستانه بین‌المللی ضروری‌ست.

اکنون که احتمال چنین مداخله‌ای از همیشه بیشتر است، برای فرماندهان نظامی و انتظامی، به‌ویژه فرماندهان ارتش و دیگر مقاماتی که دست‌شان به خون ملت آغشته نیست، فرصتی محدود باقی مانده است تا حساب خود را از رژیم جنایتکار جدا کنند. انتخاب با شماست: با پیوستن به مردم، جان خود و خانواده‌تان را حفظ کنید و در پیروزی ملت سهیم شوید؛ یا سرنوشت خود را به کشتی درهم‌شکسته جمهوری اسلامی گره بزنید و با خامنه‌ای و رژیمش غرق شوید.

من در دوره تازه کارزار همکاری ملی، از شما دعوت می‌کنم هنگام پخش زنده از تلویزیون تازه‌تأسیس انقلاب ملی ایران «Iran National Revolution TV» کیوآرکد کارزار را اسکن کنید و با تیم ویژه من ارتباط بگیرید. پخش آزمایشی این شبکه به تازگی بر ماهواره یاهست آغاز شده است.

سرنوشت ایران در گرو تصمیم‌های امروز ماست. با مسئولیت‌پذیری و شجاعت می‌توانیم تاریخی نو برای ملت ایران رقم بزنیم.

پاینده ایران،
رضا پهلوی


@OfficialRezaPahlavi

ببینم تا کی میخواید ری اکشن فیک بزنید.
فقط ما صدامون خاموش نمیشه بپا ورشکست نشید

بچرخ تا بچرخیم

سایبری های عزیز، موز برای پیام های بالا 👆 کم گذاشتید. لطفا موز بیشتری بگذارید.

میدونیستید بیش از ۴۷ درصد از ایرانیان پناهنده در آلمان در سال ۲۰۱۸ دارای مدرک دانشگاهی بوده اند؟ حتی توی سال ۲۰۲۳ هم بیش از ۱۳,۰۰۰ دانشجوی ایرانی در دانشگاه های آلمان ثبت نام کرده اند

و تنها توی آلمان این تجمع باشکوه شکل گرفته، بقیه کشور ها هم بماند. فکر کنم آی‌کیو زیر ۲۰ لازمه که عرزشی بود، اینطور فکر نمیکنید؟

بیش از ۵۶ درصد ایرانیان مقیم بریتانیا تحصیلات فوق‌لیسانس و بالاتر (دکترا) دارن. این افراد کسانی هستند که در تولید دانش روز نقش دارند. PhD های شما تنها ایده هوشمندانه ای که به ذهنشون برسه استفاده از ChatGPT به عنوان مرجع هست
فکر نکنم موجوداتی که در شاخه های پایینتر درخت تکامل قراردارند صلاحیت نظر دادن اصلا داشته باشند. حماقت شما تا یه جایی میتونه شما رو به جلو برسونه.

ما از کسی بت نساختیم. بسی سادست.

گفتگو ویژه مرجع.
امروز عصر.
به زودی...

یک سری پیام رو فوروارد میکنم چنل. بهشون فکر کنین. به زودی یک پیام میزارم تا در کامنت ها به بحث بپردازیم. بدون توهین.

ببینید دوستان منطقی باشید.
بنظر من اگه چپ ها می‌خواستند تا الان کاری بکنند یک رهبر می دادن بیرون تا گروهی رو هدایت کنه برای رسیدن به انقلابی که می‌خواستند. اما کاری نکردن و همین باعث شد که مردم هیچ گزینه دیگری نداشته باشند ، تنها گزینه ای که مردم دارند شاه هستش. تنها و تنها یک گزینه هیچ گزینه دیگری رو میز نبود که مردم بخوان حق انتخاب داشته باشند.
پس من هم موافق این قضیه هستم که تنها راه ما شاه هستش.
اما من هیچ اعتقادی به نظام پادشاهی/سلطنت ندارم، پس جاویدشاه شعاری نیست که دوست داشته باشم. هم‌چنین «مرگ بر چپ» (یا راست) به‌نظرم بی‌معنی است. اساساً هر مملکت و نحلهٔ سیاسی اگر صد تکه شود باز درون آن تکه‌ها چپ و راست پدید می‌آیند و ذات شیطانی در هرکدام وجود ندارد.
اما هیچ‌کدام از این‌ها باعث نمی‌شود ذره‌ای پشت مبارزانی که فکر می‌کنند آن شعارها درست است را مقابل نیروی سرکوب خالی کنم یا در دفاع از آنان تردید داشته باشم، تمسخرشان کنم یا معتقد باشم در رژیم اساساً اثری از سیاست‌های چپ‌گرایانه یا راست‌گرایانه به معنی معمول غربی‌اش وجود دارد که سر آن به بحث بنشینم (امری که متأسفانه بسیاری از شعاردهندگان خلاف‌اش را می‌گویند) زیرا هیچ نیروی سیاسی یا اندیشهٔ نظری زنده‌ای را که مسموم‌تر از حاکمیت فعلی باشد سراغ ندارم و آن را عینیت دیکتاتوری می‌دانم.
ترقی‌خواهی در یک لحظهٔ سیاسی متعیّن باید با درک و هم‌دلی ستم‌دیدگان و احساس مسئولیت‌پذیری نسبت آنان موضع بگیرد. پس لحن و زبان بسیار اهمیت پیدا می‌کند. زبانی ارباب‌مآبانه مناسب وضع فعلی نیست. هرچه‌‌قدر هم که از سوی ترول‌ها و لمپن‌ها توهین بشنویم، باز هم توجیه نمی‌شود. چون کسی از ما دعوت نکرده متفکر یا فعال سیاسی باشیم.