خونه یه جا نیست، بغل شماست جان من...

بهترین خونه، بهترین کافه، بهترین خیابون، بهترین پاتوق و... بدون فرد مورد علاقه ما، همگی فقط یک جا هستند و نه بیشتر.

هم‌سفر، و هم‌مسیر و هم‌راه که باشه، حتی اگر راهی دورترین نقطه دنیا هم باشیم، تحمل تمام رنج دوری از مکان آشنا تا رسیدن به مقصد، راحت می‌شه.

تصویر برگرفته از "آناتومی آغوش" از لونا لو
موزه هنرهای معاصر پارانا، برزیل

منم و حیرت و مقصد گُم و رَه ظُلمانی
خود مگر کوکبِ عشقِ تو شود، هادی من

بیستون دفتر و، تیشه قلم و، شیرین تو
تا چه نقشی بزند، خامه یِ فرهادیِ من

حسین منزوی

به خانهٔ عشقت خوش آمدی!
قدمت روی چشم‌های من!

از خدا دور افتاده بودم؛ خدا را با خودت به خانهٔ من آوردی. سرد و تاریک بودم، نور و روشنایی را به اجاق من باز آوردی. زندگی، ترکم کرده بود؛ زندگی آوردی. صفای قدمت! ناز قدمت! عشق و پاکی را به خانهٔ من آوردی.

۱۷ فروردین ۱۳۴۳
نامه‌‌ای از شاملو برای آیدا
«آیدایی که مثل خون در رگ‌های او بود.»

پ.ن: آیدای شاملو چه قدر امنه واقعا! معشوق امنی که الهام‌بخش این همه نامه و غزل شده...
اما دقیقا چه رابطه‌ای بین پاکی و خدایی بودن معشوق و امن بودنش وجود داره؟! فقط شعره اینا یا شاملو واقعا از عشق توقع نور و پاکی و صفا داره؟
اصلا راستی؛ فقط شاملو این توقع رو داره؟

امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام:

بهترین پناهگاه، رفیق وفادار است.

غررالحکم ۸.۱۹۸

قلبی که درد میکنه،
خونه و مامان لازم داره.

عیسی مسیح علیه السلام:

به حق می گویم برایتان؛
شما را می‌آموزم و تعلیم می‌دهم
تا بفهمید و عمل کنید،
نمی‌آموزم به شما برای آنکه خودبین شوید
و به سبب آموخته‌هایتان خودشیفته گردید.

همانا شما به آنچه می‌خواهید و آرزویش را دارید نمی‌رسید
مگر بواسطه‌ی رها کردن
و واگذاشتن همانچه را که
به آن میل و رغبت دارید.
و به خوشیِ حقیقی دست نخواهید یافت مگر بشکیبایی بر آنچه خوش ندارید!

تُحَفُ العُقُول، ص ۵۰۲

هر بار که تو عاشق شوی،
پیامبری به دنیا خواهد آمد.
جهان از بی‌عشقی‌ست که کافر شده است.
کافر پوشاننده حق است نه غیر آن...

اگر می‌خواهید مردگان زنده شوند
و بیماران شفا یابند،
باید که شربتِ دوست داشتن به ایشان بدهید.

آدم‌ها از بی‌عشقی است که بیمار می‌شوند،
آدم‌ها از بی‌عشقی است که می‌میرند.
از بی‌عشقی است که می‌کشند.

ایمان نام دیگر عشق است
و مومنان همان عاشقانند.

این را مردی به من گفت
که به جرمِ عشق
او را غریبانه کشتند.

جمله مینیمال شما برای این تصویر؟

🫀
شما فرستادید،
شما که این همه خوبید. خیلی ممنونم.

لکلّ اجتماعٍ مِن خلیلَین فُرقة
و کلّ الذی دون الفراق قلیل...

اینجا
همه‌ی دوست‌ها
یک روز از هم جدا می‌شوند
و بعد از فراق
آنچه باقی می‌ماند
ناچیز است...

علی علیه السلام بر مزار زهرا سلام الله علیها
مناقب ابن شهر آشوب، ج۳ ص۱۳۲

آمدن، رفتن، دویدن؛
عشق ورزیدن؛
در غم انسان نشستن؛
پا به پای شادمانی‌های مردم پای کوبیدن؛
کار کردن، کار کردن؛
آرمیدن؛

...

پس آنگه سر به سوی آسمان بر کرد
به آهنگی دگر گفتار دیگر کرد؛
درود ای واپسین صبح، ای سحر، بدرود!
که با آرش تو را
این آخرین بدرود خواهد بود...

آرش کمانگیر
سیاوش کسرایی

زندگی هیچ‌وقتِ هیچ‌وقت قرار نبود و نیست
که
بدون سختی
بدون شکست
و بدون نقص باشه.

پاشو سرتو بالا بگیر.
و با زیبایی خاک سر زانوهات شهر رو خیره کن؛

زیبایی زمین خوردن
اما نشکستن و ادامه دادن.

چگونه تاب آورد عاشق
هوای آلوده‌ به نبود تو را...

۲۴۱. تا حالا شده، رازی رو به کسی بگی و از گفتنش پشیمون بشی؟ سربسته تجربه‌ت رو تعریف کن.

‌‌پنجشنبه‌ها به خاک دلم می‌روم به بغض
شعری ز عشق، از غم تو خیرات می‌کنم