اسطوره مسیح

(۱) کاپیتالیسم (پادشاهی): لیبرالیسمِ قشر حاکم؛ مالکیت و آزادی مبادله در بالاترین طبقه متمرکز می‌شود و بازار، ابزار بازتولید قدرت نخبگان است.
(۲) سوسیالیسم (اشرافیت): لیبرالیسمِ قشر متوسط؛ دولت و نهادهای عمومی بخشی از مخاطرات و هزینه‌های زندگی را اجتماعی می‌کنند، اما ساختار طبقاتی و سلسله‌مراتب اقتصادی همچنان پابرجاست.
(۳) کمونیسم (جمهوری): لیبرالیسمِ قشر کارگر؛ وعدهٔ تعمیم آزادی مادی و دسترسی به ثروت به توده‌های کارگر، از طریق اجتماعی‌کردن ابزار تولید و توزیع.

#سامائل_آئون_ور حقیقتی تلخ اما بیدارکننده را بیان می‌کند:
«انسان، پروژه‌ای ناتمام است.»
ما اغلب فکر می‌کنیم که اوج خلقتیم، اما او معتقد است تا زمانی که «#بیدار» نشویم، تنها چرخ‌دنده‌هایی در یک ماشین بزرگیم؛ درست مانند دامی که برای تولید شیر و گوشت پرورش داده می‌شود. در زنجیره #غذایی_کیهانی، ما هنوز در جایگاه «تولیدکننده انرژی» برای نیروهای پایین‌تر قرار داریم، نه حاکم بر سرنوشت خودمان.
اما راه نجات چیست؟
«#بیداری».
تا زمانی که #پتانسیل_الهی درونمان شکوفا نشود، ما حیواناتی با لباس انسان هستیم. بیداری یعنی خروج از حالت خودکار و ماشینی، و آغاز سفر به سوی انسانِ واقعی.