امروز ظاهرا روز جهانی دوست بوده.
توی ریاضی اردوش و گراهام نمونه خوبی از دوستان واقعی هستند.
روابط خانوادگی، مقالات مشترک و...
تصویر هم خبر rejectایی یه مقاله از اردوش که به آدرس گراهام ارسال شده ظاهرا. چون اردوش جای ثابت نداشته و دائم در حال سفر.
داور نوشته که کار اردوش
new results
نداره.

ریچارد استنلی می‌گه: یه بار با اردوش رفته بودیم یه سمیناری. دو تا اتاق جدا بهمون دادند، یه حموم مشترک بین دو اتاق و هر در از هر دو طرف قابل قفل شدن. شب من رفتم دوش گرفتم، یادم رفت قفل در رو سمت اردوش باز کنم. صبح می‌خواسته بره حموم می‌بینه در بسته است‌. دادوبیداد و کوبیدن به درودیوار. می‌گه: رفتم قفل در رو باز کردم و عذرخواهی کردم.
شب دوم دوباره دیدم صدای دادوبیداد میاد و یکی داره می‌کوبه به دیوار. با خودم گفتم: چطور یه اشتباه رو دو بار انجام دادم؟ رفتم دیدم در از سمت من باز هست و اردوش در حموم رو از سمت خودش قفل کرده بود و حواسش نبوده.
ظاهرا اردوش شفاهی و هم بعدا کتبی از استنلی عذرخواهی می‌کنه.

ظاهرا این رو هم رد کردند. مساله رو اولین بار ماکسول مطرح کرده بود در سال ۱۸۷۳.
بعدا یه به شکل دیگه‌ای در سال ۱۹۶۹ مطرح می‌شه.
ظاهرا Boris Shapiro هم زمانی درگیر حل این مساله بود.

The idea behind this construction was suggested by an LLM (OpenAI’s GPT-5.6 Sol).

https://arxiv.org/abs/2607.27197

مسابقات IMC هم ظاهرا برگزار شد.
دو روز، هر روز ۵ سوال، هر سوال ده نمره.
آقای
Roy Sulaiman
از دانشگاه واترلو نمره‌اش ۸۳ شد و بهترین عملکرد رو داشت.
سال گذشته آقای
Maksim Turevskii
از دانشگاه سن‌پترزبورگ همه سوالات رو کامل حل کرده بودند.
https://www.imc-math.org.uk/?year=2026&item=problems

دوستان می‌گن نتیجه سوال ۷ رو اعلام نکرده بودند، ظاهرا به دلایلی مثل نامشخص بودن نتیجه نهایی تا لحظه آخر و...
آقای Roy باز هم اول و ۸۳ شد.
آقای
Akram Zakine
هم سوم شد، ظاهرا دانش‌آموز دبیرستانی هست و در IMO سال ۲۰۲۴ مدال نقره گرفته و در مسابقات دیگه هم موفقیت‌هایی کسب کرده.
ظاهرا برنامه‌اش اینه که بره
Ecole normale supérieure

با کمک AI یه مساله ۵۰ ساله حل شد.
https://arxiv.org/abs/2607.27199

ریاضیدان رومانیایی
Florian Luca
دارفانی رو وداع گفت. زمینه کاری‌اش نظریه اعداد بود و معادلات دیوفانتی و...
اردوش یه حدسی داشت که معادله
Φ(a)=σ(b)
بی‌نهایت جواب داره یا نه؟ یه حدس ۵۰ ساله که در سال ۲۰۱۰ ثابت کرد که: بله.
سمت چپی همون
Euler’s totient function
هست و سمت راستی
the sum-of-divisors function
مرگش همزمان شد با زمانی که AIها هفته‌ای یه حدس اردوش رو حل می‌کنند.
به هر حال RIP.

یه سایتی راه انداختند بالای ۲۰۰۰ تا مساله رو یه جا جمع کردند، گفتند مساله باز و حدس می‌خوای بیا اینجا. البته بیشتر با این هدف که اگه می‌خوای با AI مساله حل کنی معطل نشی(یا روش‌های دیگه به هر حال)
گفتند به زودی یه update می‌کنیم مساله‌ها رو یه چیزی حدود ۸۰۰۰ تا خواهد شد. دسته‌بندی موضوعی(نظریه اعداد، نظریه گروه و...) و دسته‌بندی براساس سختی مساله، تاریخچه مساله، وضعیت(باز، حل جزیی و...)، مبلغ جایزه برای حل(اگه داشته باشه) و...
https://huggingface.co/datasets/ulamai/UnsolvedMath

Φ

چند وقت پیش دوستم یه مطلبی نوشت و از گذشته‌اش گفت:

توی دبیرستان یه مقطعی فهمیدم من آدمِ ریاضی نیستم.

البته در پایان یادداشت خودش نوشته:

البته لینکلن یه استثنا بود، توی وقت آزادش کتاب اقلیدس رو خوند، چرا بقیه این کار رو نکنند؟

خبرهای این مدت رو نمی‌دونم دنبال کردین یا نه؟ هوش مصنوعی رو می‌گم.
Erdős Unit Distance Conjecture
رو حل کرد.
Jacobian Conjecture
رو حل کرد و کلی حدس دیگه. حالا من جزئیات فنی همه این‌ها رو نمی‌دونم، خیلی هم مهم نیست. من قراره تازه دکترام رو شروع کنم، دکترای ریاضیات. این خبرها کمی نگرانم می‌کنه. الان توی چه دوره‌ای هستیم؟ شب تاریک ریاضیات؟
اون بیرون همه آدم‌ها درک نمی‌کنند وقتی می‌گیم ریاضیات زیباست یعنی چی؟ من حتی یه ادعای دیگه هم دارم: ریاضیات یه چیز معنوی هم هست. سه تا ادعا دارم:
۱. مهم نیست، چی کاره هستید. ریاضیات ارزش اون رو داره که بخشی از زمانتون رو صرف اون بکنید.
۲. ریاضیات مهارت‌هایی رو در شما پرورش می‌ده که تصورش رو هم نمی‌کنید.
۳. ریاضیات هنره، ریاضیات خیره!
و دقیقا همین ویژگی سوم ریاضیات هست که باعث می‌شه که بگم اون بخش انسانی ریاضیات همیشه باقی می‌مونه. ورود هوش مصنوعی به دنیای ریاضیات نگران‌کننده هست، ولی

we should all be doing mathematics; yes, mathematics belongs at the table of new humanism; it should not and cannot be otherwise.

https://randomnumbers.substack.com/p/mathematics-is-one-of-the-humanities

یه مقاله از OpenAI ناخواسته در اومده(یعنی Leak شده) که یه مساله قدیمی در نظریه گرو‌ه‌ها رو که اولین بار در سال ۱۹۹۹ توسط
Gromov
مطرح شد، ظاهرا حل کرده.
مفهومی به اسم
sofic group
که خود این نامگذاری توسط یه ریاضیدان دیگه انجام شد. خود Gromov جور دیگه‌ای این مفهوم رو تعریف کرد و بعد معادل‌هایی برای اون پیدا شد.
یه سوال باز تا به امروز این بوده:
آیا همه گروه‌ها sofic هستند؟
حالا OpenAI ظاهرا یه مثال از یه گروه
nonsofic
پیدا کرده.
این رو می‌گن تا اینجا مهمترین نتیجه‌ای که AI در ریاضیات بدست آورده(حتی مهم‌تر از اون مساله udp اردوش)
باید منتظر بود تا به صورت رسمی هم اعلام کنند.

رسما اعلام شد که اون مساله حل شده.
می‌گن کلا ده تا مساله در ریاضی و TCS رو حل کردیم.
یه مدل به اسم Astra، در Lean هم اکی شده.
https://openai.com/index/ten-advances-in-mathematics/

ظاهرا مسائلی که حل شده بیشتر از این ده تا بوده، ولی فعلا این ده تا رو اعلام کردند.
https://cdn.openai.com/pdf/ten-proofs-oai.pdf

امسال تابستون داغی بود: هم به خاطر دادن جایزه فیلدز و هم سروصدایی که AIها راه انداختند. این روزها بحث درباره این دو موضوع زیاده: ریاضیات و AI و نظرها متفاوت. ولی همه این بحث‌ها و نظرها یه نقطه مشترک داره: اضطراب و بدبینی. من توی این نوشته درباره خود ریاضیات صحبت نمی‌کنم. حرفم درباره آدم‌ها است. آدم‌هایی که در حوزه ریاضیات فعالیت می‌کنند. ضمنا من فکر می‌کنم AI در نهایت به نفع ریاضیات می‌شه.
همین اول بذارین یه سوال مهم بپرسم:
فرض کنید هوش مصنوعی سرعت پیشرفت رو در یه حوزه زیاد می‌کنه، اون حوزه به نظر شما شکوفا می‌شه یا به فنا می‌ره؟
الان مثلا AI در زمینه ترکیبیات عالی عمل می‌کنه، مثلا در مقایسه با آنالیز. فرض کنید کل این داستان‌های پیرامون AI همین حالا متوقف بشه، به نظر شما افراد بیشتر می‌رن سمت ترکیبیات یا آنالیز؟
بستگی داره. بذارین یه سوال دیگه مطرح کنم؟
سوال: روزی می‌رسه که هوش مصنوعی کلا صفر تا صد همه کارهای مربوط به ریاضیات رو خودش انجام بده؟
proof → verification → exploration loop
اگر آره، که باید بگیم خداحافظ ریاضیدان!
شاید کسانی باشند این‌ور و اون‌ور به کسانی دیگر هنوز ریاضی رو آموزش بدند، ولی انسان دیگه نقشی در اون چرخه نخواهد داشت. در اون‌ صورت ریاضیدان‌های امروزی چه حسی دارند؟

today’s mathematicians would undoubtedly have to absorb an enormous sense of displacement.

اگر جواب به اون سوال نه هست، که هنوز فرصت هست برای انسان‌ها. کجا؟ ساختن نظریه‌های جدید و یا اثبات‌هایی طولانی. هوش مصنوعی در این دو مورد اصلا خروجی خوبی نداشته. ریاضیات هوش‌مصنوعی بیشتر از نوع ریاضیاتی بوده که اسم اون رو می‌شه گذاشت: سبک اردوش. ولی یه ریاضیات دیگه هم داریم و اون سبک گروتندیک هست. در حالت دوم AI می‌شه ابزار دست ریاضیدان.
ولی بذارین یه چیز رو بهتون بگم، چه جواب اون سوال مثبت باشه و چه منفی از پرامپت ‌نوشتن و مساله ریاضی حل کردن شغلی در نمیاد. من به این موضوع بدبین هستم، نرخ موفقیت در اون رو پایین می‌بینم و ارزش اون در طول زمان به شدت پایین میاد.
این ایده که پرامپت بنویس، مساله حل کن، براتون اعتبار اجتماعی و ارتباطی شاید بیاره ولی اعتبار فکری، نه!

Prompting can still be interesting, useful, and a good way to learn. I just do not think it is wise to rely on it as a way to advance one’s career.

الان کجا هستیم؟ وسط یه بازی.
کجای بازی؟ در
branching point
اون.
نتیجه دست ما است؟ کاملا نه.
چی می‌شه؟ بستگی داره روی چی شرط ببندیم.
https://guanyangwang.github.io/blog/mathematicians-llm-era.html

می‌گه: اثبات اون حدس با اون پرامپت نگرانم می‌کنه، نکنه فرآیند اثبات‌های ریاضی مثل سفارش غذا بشه، همون‌قدر کسل‌کننده و بی‌روح.
https://substack.com/home/post/p-208406391

دهه ۱۹۷۰ بود، زمانی که روی هندسه جبری کار می‌کردم به یک دانشجوی تحصیلات تکمیلی گفته بودم:
وقتت رو با آمار تلف نکن، این‌ها فقط یه مشت دستور آشپزی بی‌ارزش هستند.
امروز حرفم رو پس می‌گیرم.

David Mumford