𝗟 𝗲 𝗮 𝗿 𝗻 ‌ ‌ 𝗘 𝘅 𝗽 𝗹 𝗼 𝗶 𝘁
𝗥 ‌ ‌ ‌𝗬 ‌ ‌‌ 𝗦 ‌‌ ‌ 𝗢 ‌ ‌‌ 𝗡

Thread Stack
Private Heap
Process Heap
Virtual Address Space
Code Segment (Text)
Initialized Data Segment
Uninitialized Data Segment (BSS)
PE Image Mapping
DLL Mapped Sections
Memory-mapped Files
Shared Memory Sections
Paged Pool
Non-Paged Pool
Kernel Stack
System Cache
Pagefile-backed Memory
Working Set
Session Space

Stack (Java)
Stack (Native)
Java Heap
Native Heap
Code Segment (Text)
Data Segment
BSS Segment
Memory-mapped Area (mmap)
Shared Libraries
Binder Buffers
Ashmem
ION Buffers
Gralloc Buffers
DMA Buffers
JIT Cache
ART / Dalvik Metadata
Zygote Shared Pages
Page Cache
Kernel Memory
Slab Allocator
vmalloc Area

Native Stack
Native Heap

Thread Stack
Process Heap

𝗟 𝗲 𝗮 𝗿 𝗻 ‌ ‌ 𝗘 𝘅 𝗽 𝗹 𝗼 𝗶 𝘁
𝗥 ‌ ‌ ‌𝗬 ‌ ‌‌ 𝗦 ‌‌ ‌ 𝗢 ‌ ‌‌ 𝗡

Part 2

Text Segment
Data Segment
Heap
Memory-mapped Area
Stack
Kernel space

1 : Text Segment :
 ‌‌ ‌‌ ‌ ‌*App Code‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌
‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌*Shared Libraries
‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌*ART / JIT Code
‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌*Read-Only Data (RODATA)
2 : Data Segment همون Global / Static
 ‌‌ ‌ ‌ ‌*Initialized Data
 ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌*BSS
   ‌ ‌ ‌ *Read-Only Data (RODATA)

3 : Heap        
 ‌‌ ‌ ‌ ‌*Java Heap       
 ‌‌  ‌ ‌ ‌ *Native Heap

4 : Memory-mapped Area      
 ‌ ‌*mmap                      
 ‌‌ ‌ ‌*Ashmem                    
   ‌ ‌ ‌*Binder Buffers            
 ‌ ‌ ‌‌  ‌ ‌ ‌*ION / DMA / Gralloc    
 ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌  ‌‌ ‌*Zygote Shared Pages     
 ‌‌ ‌ ‌ ‌  ‌ ‌ ‌  ‌ ‌*Page Cache                
 ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌  ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ *JIT Cache 

5 : Stack                   
 ‌ ‌*Java Stack               
‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌*Native Stack

6 : Kernel Space  جزو فضای ادرس نیست
 ‌*Kernel Memory               
 ‌‌ ‌ ‌ ‌*Slab Allocator            
 ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ *vmalloc Area

𝗟 𝗲 𝗮 𝗿 𝗻 ‌ ‌ 𝗘 𝘅 𝗽 𝗹 𝗼 𝗶 𝘁
𝗥 ‌ ‌ ‌𝗬 ‌ ‌‌ 𝗦 ‌‌ ‌ 𝗢 ‌ ‌‌ 𝗡

بخش کد برنامه Text Segment چیه وقتی برنامه تبدیل به صفر و یک میشه همون کد ماشین و باینری این کد ها باید جایی تو RAM قرار بگیرن تا CPU اونارو اجرا کنه پس سیستم‌عامل اونارو تو یه بخش ثابت از RAM میزاره و کارش خلاصه اینه که CPU از اینجا دستور می‌خونه و این بخش تنها بخش قابل اجرا است حالا این برنامه ای که میگیم چیه یه سری دستوره که به گوشی و کامپیوتر میگه چه کاری انجام بده مثل برو جلو و برگرد عقب و عددها رو جمع کن و متن چاپ کن و رنگ صفحه رو عوض کن و .... این دستورها باید توسط CPU اجرا بشن حالا این بخش سه چهار تا گذینه داره که رید اونلی دیتا رو بدونید بد نیست ، بخش Read-Only Data همون چیز های ثابته مثلا : GAME OVER یا Version 1.0 این‌ها قرار نیست تغییر کنن پس سیستم میزارشون تو بخشی که فقط قابل خوندنه مثل نوشتن یک متن با خودکار روی یک کاغذ که پاک نمیشه ، حالا توی برنامه ها و بازی ها همینه ، همیشه توی همشون متن هایی تعریف شدن که قرار نیست تغییر کنن

حالا Data Segment چیه ببین یه بخش از حافظه‌ ی برنامست که مخصوص متغیرهای global و static ساخته میشه ، متغیرهای global / static اگه برنامه‌ای داشته باشی که یه عدد همیشه نگه داشته‌ بشه مثلا تعداد امتیاز = ۰ یا اسم کاربر = "Ali" این‌ها باید از اول تا آخر کار برنامه زنده بمونن و پویا باشن پس سیستم‌عامل این‌ها رو در بخشی ذخیره می‌کند که همیشه موجوده
حالا دیتا سگمنت دو تا بخش داره:
بخش Initialized Data برای متغیرهایی که مقدار اولیه دارن
و بخش BSS که برای متغیرهایی که مقدار اولیه ندارن در اصل سیستم خودش صفرشون میکنه

حالا هیپ چیه ؟ ، هیپ ناحیه‌ای از حافظست برای داده‌هایی که طول عمرشون و اندازشون معلوم نیست میخواد بمونه یا نه مثلا وقتی توی اینستا یه عکس باز می‌کنی اندازه‌اش معلوم نیست و بزرگه و عکسا دائم میان و میرن پس باید توی یه جای بزرگی ذخیره بشن که اونم هیپه ، و داده هایی که بین بخش‌های مختلف برنامه به اشتراک گذاشته میشن و اینم بگیم که اختصاص و ازادسازی حافظه روی هیپ دستی انجام میشه و هیپ انعطاف‌پذیره و بزرگ‌تر از استکه، ولی کندتر و مستعد fragmentation و memory leak هست و عمر داده مستقل از فراخونی توابعه

استک چیه ؟ استک حافظه ایه که به ازای هر فراخوانی تابع استفاده میشه و هر بار که تابع صدا زده می‌شه، یک Stack Frame ساخته می‌شه که شامل متغیرهای محلی و پارامترها و ادرس بازگشت میشه ، و وقتی وقتی تابع تموم می‌شه، کل فریم یک‌جا آزاد و پاک میشه ، و مدیریتش کاملا خودکاره، خیلی سریع و اندازه‌اش محدوده و به‌صورت LIFO رشد و جمع می‌شه و معمولا به سمت ادرس‌ های پایین‌تر رشد میکنه خیلی ساده برات بگم استک جای داده‌های کوچک و موقتیه مثل جمع دو عدد توی توابع یه بازی این‌ها فقط در لحظه استفاده میشن و چند میلی‌ثانیه بعد پاک می‌شن پس می‌رن روی استک یه فضای سریع و کوچیک ،

بخش Memory-mapped Area
که همون ناحیه‌ ی map شدست و این بخش جاییه که برنامه می‌تونه فایل‌ها یا منابع خارجی رو مستقیم به حافظه خودش وصل کنه و به زبون ساده فرض کن یه فایل داری مثلا یه عکس یا کتابخونه ی سیستمی ، به‌ جای اینکه کلش رو بخونی و توی RAM کپی کنی، سیستم‌ عامل میگه که اقا باشه، من این فایل رو مثل یه تیکه از حافظه بهت نشون می‌دم و این کار باعث میشه برنامه خیلی سریع‌ تر و بهینه‌ تر به داده‌ها دسترسی داشته باشه

بخش فضای کرنل ، Kernel Space
این بخش مخصوص خود سیستم‌ عامله، نه برنامه‌ ها و ساده بگم سیستم‌عامل همون کرنل باید کنترل کامل روی سخت‌افزار و مدیریت حافظه داشته باشه برای همین یه بخش جدا از حافظه داره که فقط خودش می‌تونه بهش دسترسی داشته باشه و برنامه‌های معمولی نمی‌تونن مستقیم وارد کرنل اسپیس بشن، چون خطرناکه و ممکنه کل سیستم کرش کنه حالا چرا جزو ۶ بخش حافظست ولی از رم جداست ؟ چون برای سیستم عامل کرنل هست و برنامه های مثل هیپ نمیتونن بهش دسترسی داشته باشن

اگر حافظه بندی تلگرام رو مثل بزنیم میتونیم بگیم
کدهای خود تلگرام میشه قسمتی از Text
کتابخونه های libwebp و libjpeg میشن جزوی از Memory-mapped
چت‌ها و نام‌ها و ... جزوی از Data/Heap هستن و عکس‌هایی که باز میشه از بخش Heap هست و متغیرهای موقت داخل توابع تلگرام جزوی از Stack هستن

@LearnExploit

@MR_RYSON

𝗟 𝗲 𝗮 𝗿 𝗻 ‌ ‌ 𝗘 𝘅 𝗽 𝗹 𝗼 𝗶 𝘁
𝗥 ‌ ‌ ‌𝗬 ‌ ‌‌ 𝗦 ‌‌ ‌ 𝗢 ‌ ‌‌ 𝗡

Part 3

بافر یا Buffer یعنی یه فضای موقت تو حافظه که برنامه برای ذخیره داده ازش استفاده می‌کنه مثلا وقتی یک رشته string وارد برنامه می‌کنی، برنامه اون رو داخل یه بافر ذخیره می‌کنه ،

حالا اورفلو یعنی چی ، یعنی سرریز کردن ، زیاد شدن ، بیش از حد شدن ، بیرون ریختن داده

ببین حالا Buffer Overflow چیه اینجوری بگم که وقتی داده‌ای که وارد بافر می‌کنی بیشتر از ظرفیتش باشه باعث میشه که داده از بافر سرریز کنه و وارد بخش‌های دیگه‌ ی حافظه بشه اقا مثل اینکه بافر مثل یه لیوانه و داده زیاد همون آب اضافست وقتی بریزی سرریز میشه و این سرریز می‌تونه داده‌های دیگر برنامه یا حتی جریان اجرای برنامه رو خراب کنه پس بافراور فلو یعنی سرریز شدن داده و بیشتر شدنش از اون حافظه ای که براش تعیین شده یه مثال بزنم از بافر اورفلو
مثلا یه بافر ده بایتی داریم مثلا :
[A][B][C][D][E][F][G][H][I][J]
اگر 30 بایت داخلش بریزیم
[A][B][C][D][E][F][G][H][I][J][X][X][X][X]و...
این ۲۰ بایت اضافه وارد بخشای دیگه ی RAM می‌شه، مثل متغیرهای دیگر یا حتی ادرس‌ های استک این همون سرریز دیتا توی حافظه ی رمه،،

1 : Buffer Overflow

* : Stack Buffer Overflow
همونطور که از اسمش معلومه روی Stack اتفاق میوفته جایی که متغیرهای محلی و پارامترهای تابع ذخیره میشن حالا دقیقا چه اتفاقی میوفته ؟ ببین وقتی داده‌ای بیشتر از اندازه‌ی بافر مثلا آرایه ، روی استک نوشته بشه، داده‌های اضافی می‌تونن روی بخش‌های دیگه‌ی استک مثل آدرس برگشت تابع که در ادامه میگیمش ، بریزن و وقتی ریخته شد ما میتونیم مسیر اجرای برنامه رو تغییر بدیم مثلا مسیر اجرای کد مخرب اگر هم بخوام براتون مثال بزنم این کد سی رو نگاه کن

char buf[10];
gets(buf); همینجا اگه بیشتر از ده تا کاراکتر وارد بشه باعث بافر اورفلو میشه

* : Heap Buffer Overflow
این حمله هم روی Heap اتفاق میوفته جایی که حافظه‌ی دینامیک با malloc/new گرفته میشه و وقتی داده‌ای بیشتر از اندازه‌ی حافظه‌ی تعیین شده نوشته بشه، داده‌های اضافی می‌تونن روی بخش‌های دیگه‌ی Heap یا Metadata بریزن و باعث خراب شدن ساختار مدیریت حافظه یا دسترسی به داده‌های دیگه میشه کد C زیر رو نگاه کن

char *buf = malloc(10);
strcpy(buf, "خب اگر نگاه کنی میفهمی که اینجا این رشته خیلی طولانیه");  که در نهایت باعث بافر اورفلو میشه

* Global / Static Overflow
این نوع بافر اورفلو روی Data Segment اتفاق میوفته جایی که متغیرهای global و static ذخیره میشن حالا اگه داده‌ ای بیشتر از اندازه‌ی تعریف‌شده برای متغیر global/static نوشته بشه، می‌تونه روی داده‌های دیگه تو Data Segment که قبلا توضیح دادیم بریزه و باعث تغییر داده‌های مهم برنامه یا ایجاد رفتار غیرمنتظره مثل

static char msg[5] = "ry";
  strcpy(msg, "Ryson"); اینجا باعث بافر اورفلو روی بخش استاتیک میشه

* : Off-by-One Overflow
ببین وقتی برنامه‌نویس به اشتباه یه واحد بیشتر یا کمتر از اندازه‌ی واقعی آرایه یا بافر استفاده کنه بهش Off-by-One میگن که در واقع یه خطای مرزی به نام Boundary Error هست که این خطا می‌تونه باعث بشه حتی فقط ی بایت خارج از محدوده نوشته بشه و همین یک بایت اضافه می‌تونه داده‌های مجاور رو خراب کنه این نوع خطا معمولا روی Stack یا Heap اتفاق میوفته چون بافرها اغلب اونجا ذخیره میشن به این صورت :

char buf[10];
for (int i = 0; i <= 10; i++) {
    buf[i] = 'A';
}

اینجا اشتباهه
چون اندیس‌های مجاز این بافر از 0 تا 9 هستن
و شرط حلقه باید کمتر از اندازه‌ی واقعی بافر باشه

@LearnExploit

@MR_RYSON