روزگار همیشه بر یک قرار نمی ماند
روز و شب دارد
روشنی دارد
تاریکی دارد
کم دارد
بیش دارد
دیگر چیزی از زمستان باقی نمانده
تمام می شود بهار می آید...

(محمود دولت آبادی)



@IranAncient

اولین چرخ خیاطی در ایران توسط مظفرالدین شاه قاجار از سفر فرنگ آورده شد.تهرانی ها بر این باور بودند که این وسیله ساخت فرنگستان است و دوختن لباس با آن جایز نیست و پارچه نجس می شود!

گرچه اولین چرخ خیاطی در ایران توسط مظفرالدین شاه از سفر فرنگ آورده شد اما سال‌ها طول کشید تا این اختراع جدید جای دوخت و دوز به روش سنتی را گرفت و فراگیر شد. شاه این اختراع فرنگی را به همراه یک خیاط قفقازی به تهران آورد تا لباس درباریان توسط آن دوخته شود.
.
"بارتلمی تیمونیه" فرانسوی را اولین کسی می دانند که در سال 1830 چرخ خیاطی را اختراع کرد. در آن زمان دوزندگان هموطن او که خیال می کردند با این اختراع جدید کار و کاسبی آنها کساد خواهد شد شبانه به خانه او ریخته و اختراع او را آتش زدند اما ایده ساخت ماشین دوزندگی چیزی نبود که از ذهن ها برود.




@IranAncient

دریاچه سحرآمیز سرآگاه،آب دریاچه سراگاه از چشمه‌های زیر زمینی اطرافش تأمین میشه. که در بستر دریاچه قرار گرفته اند. این دریاچه زیبا را به نام سد سراگاه نیز می شناسند. از دریاچه سراگاه، جهت پرورش ماهی استفاده می شود و به سبب وجود ماهی ها، شاهد مرغان ماهی خوار بر بالای این دریاچه هستیم.
روستای سرآگاه ،شهرستان تالش،گیلان.



@IranAncient

پیش از منو تو بسیار بودند و نقش بستند
دیوار زندگی را ، زین گونه یادگاران

این نغمه محبت بعد از من و تو ماند
تا در زمانه باقیست آواز باد و باران



@IranAncient

پادشاهی ,درویشی را گفت :

جمله ای گو که در لحظات غم شادم کند
و در شادی غمگینم کند....

درویش گفت :

این نیز بگذرد..



@IranAncient

در نبرد رستم و اسفندیار،رستم پیشنهاد می‌کند که به جای نبرد تن به تن، دو لشگر را به جنگ هم بفرستیم. پاسخ شاهزاده جوان یکی از زیباترین ابیات شاهنامه است:
مبادا چنین هرگز آیین من
سزا نیست این کار در دین من
که ایرانیان را به کشتن دهم
خود اندر جهان تاج بر سر نهم

( فردوسی )




@IranAncient

#سفر_شاهنشاه

امروز وقت ناهار شاه، در خدمت شاه بودم.
امین‌ السلطان، جمع و خرج سفر اروپا را عرض کرد.
۱۷۰ هزار تومان از روطر (رویز) و لیانازوف (اجاره‌کننده‌ شیلات) اجاره گرفته شد.
تماما خرج شد مگر ۱۰ هزار تومان که باقی است.
بعد از تمجید زیاد، مقرر شد این ۱۰ هزار تومان را این ‌طور تقسیم کنند:
۳ هزار تومان صرف جیب شاه، باقی را امین‌ السلطان به انعامات و غیره صرف کند.

تعجب در این است که این پول معلوم نیست چه شده.
هر جا که میهمان بودیم، نه اسلحه خریداری شد و نه هیچ چیز که اسباب بهبودی مملکت باشد.
اقلا اگر از این ۱۷۰ هزار تومان ۱۰ هزار تومان خرج اکسپوزیون (نمایش) پاریس می‌ شد، این همه بد نامی بار نمی‌ آمد.
به هر حال به من چه این فضولی‌ ها.


#منبع: روزنامه خاطرات اعتمادالسلطنه، ایرج افشار

@IranAncient

چهره ی یک سرباز
قبل و بعد از جنگ، به فاصله ی ۴ سال

بدن گاهی خاطراتی را حمل میکنه که زبان از گفتنشون ناتوانه و آرشیوی میشه برای رنج‌های نگفته ات.
وقتی حجم زیادی از درد و رنج رو تحمل میکنی؛
اینجاست که بدن شروع می‌کنه به "روایت گری" و روایتش رو مثل این عکس تعریف میکنه و روی چهره بجا میذاره.


ز موی سپیدم گمان مبر به عمر دراز
جوان ز حادثه ای پیر میشود گاهی


@IranAncient

این چه حرفیست که در عالم بالاست بهشت
هر کجا وقت خوش افتاد همانجاست بهشت
دوزخ از تیره گی بخت درون تو بوَد
گر درون تیره نباشد همه دنیاست بهشت

( صائب تبریزی )



@IranAncient

آتش یکی از چهار آخشیج یا عنصر مقدس (آب، باد، آتش، خاک) نزد ایرانیان است و تا به امروز کانون مناسک هندو و زرتشتی بوده، اما ریشه های آن به دوران هندواروپایی باز می‌گردد. در هند آتش که واسطه میان انسان و خدایان است با نام اگنی ستایش می‌شود و در عین حال هم زمینی است و هم ایزدی می باشد.


اگرچه باورها و اعمال دینی مربوط به آتش در ایران به اقوام کهن آریایی و دوران پیش از زرتشت تعلق دارند اما کاملاً رنگ زرتشتی به خود گرفته‌است.



@IranAncient

بپرسیدم از مرد نیکو سخن
کسی کو بسال و خرد بُد کهن

که از ما به یزدان که نزدیکتر
که را نزد او راه باریکتر

چنین دادپاسخ که دانش گزین
چو خواهی ز پروردگار آفرین

( حكيم فردوسى )



@IranAncient

در سال ۱۳۶۹ در شهرستان درگزِ استان خراسان رضوی و در کنار رودخانه درونگر در اثر تسطیح اراضی کشاورزی آثاری ارزشمند و منحصربه فرد از دوران ساسانی کشف گردید که به سبب آب بندی که در این ناحیه بود به "بندیان" معروف شد . پس از کاوش بنای یک آتشکده به همراه تالاری ستوندار از دل خاک پدیدار گردید که جالبترین قسمت آن تالار و محراب آتشکده ایست که نیاکان چیره دست ما هنرمندانه تصاویری را به صورت گچبریهای نفیس و بی مانند دورتادور این محوطه نقش کرده اند و کتیبه هایی نیز به خط پهلوی در کنار این آثار حک گردیده اند . گچبریهای محوطه بندیان بیش از ۱۰۰ متر مربع وسعت دارند و اهمیت این گچبری ها نه به طولانی بودن بلکه به محتوای آن است . این نقش ها و تصاویر موضوعات متعددی را بازگو میکنند که همگی آنها مربوط به زمان پادشاهی بهرام پنجم یا همان "بهرام گور" میباشد و در سال ۴۲۵ میلادی خلق شده اند.


@IranAncient

طبق گزارشات مورخان یونانی و همچنین افلاطون ، دولت هخامنشی همجنسگرایی را ممنوع کرده بود.

این درحالی بود که این امر ناسپند در آن موقع در یونان آزاد بود!




@IranAncient

با مطالعه آثار مورخان شهیر یونانی مانند هرودوت و گزنفون، می‌توان این‌طور استناد کرد که در زمان امپراطوری هخامنشیان در دوران کوروش کبیر (در بین سال‌های ۵۵۹ تا ۵۲۹ ق.م) در ایران چوب ماده خام و فراوانی برای ساخت خانه بوده است. علاوه‌بر این، بومیان شمال ایران، در حدود سال ۴۲۰۰ ق.م، یعنی قبل از اینکه آریایی‌ها در ایران زندگی کنند، از چوب برای ساخت کلبه‌های خود و چه بسا قایق نیز استفاده می‌کردند. شواهد نشان می‌دهد که در دوران هخامنشیان جنگل‌ها و چوب برای هنرمندان و مردم بسیار مهم بوده است. داریوش برای ساختن شهر شوش از چوب استفاده کرد. کوروش بزرگ ارزش زیادی برای کاشت درخت قائل بود و شواهد عدیده‌ای از استفاده از چوب در معماری شوش و پرسپولیس دیده شده است.




@IranAncient

قدیم‌تر ها...
همیشه علاجی برای هر دردی بود؛
مثل روغن چرخ خیاطی
برای ناله‌های لولای در؛
مثل دواگلی
برای زخم‌های کودکانه‌ی سرِ زانو؛
مثل آغوش مادربزرگ
برای باریدن تمام بغض‌های جهان.
چقدر دست‌هایمان خالی شده است...



@IranAncient

میدان توپخانه ساختمان بلدیه اواخر دهه بیست





@IranAncient

درفش مدور بر دوش دو گاو نر ، مزین به حلقه چهار نفره
لرستان ( ایران ) هزاره دوم قبل از میلاد

در وسط حلقه ، چهار انسان که با پاهایی در هم گره خورده و در حالت دویدن اند ، حلقه ای ساخته اند که در آن تا ابد می دوند . این چهار نفر با بازوان برافراشته ، دست به دست هم داده و با هم کوزه هایی را نگه داشته اند که آب از آنها سرازیر است و حلقه ای در اطراف آنها درست کرده که روی آن مرغابی های کوچکی قرار دارند و در بالای آنها حیوانی نشسته است . تزئینات احتمالاً تمثیلی از پیدایش کیهان است که توضیح دقیق آن دشوار است . این درفش که در سال ۱۸۹۳میلادی به تملک موزه لوور در آمد ، یکی از نخستین اشیا مفرغی لرستان است که وارد یک مجموعه عمومی شد . در سال ۱۹۶۷ میلادی از این شی برای تهیه لوگوی رسمی بازار بورس تهران استفاده کردند.



@IranAncient

روغن ریخته نذر امامزاده میکنه !!

از این ضرب‌المثل عمدتا در مورد افراد خسیس و مال‌دوست استفاده می‌شود، و اغلب هنگامی به کار می‌رود که صحبت از کمک به دیگران و بخشش مال و حتی هدیه دادن به دیگران باشد. در چنین مواردی این افراد بی‌ارزش‌ترین چیزی که دارند را می‌بخشند و یا هدیه می‌دهند و یا در هنگام کمک سعی میکنند تا حد امکان از این کار طفره رفته و یا آنچنان کمک ناچیزی کنند که هیچ تاثیری نداشته باشد.

البته این ضرب‌المثل فقط در مورد افرادی به کار می‌رود که توانایی مالی برای کمک داشته باشند و اگر کسی توانایی مالی برای بخشش به دیگران و یا دادن هدیه مناسب را نداشته باشد، استفاده از این عبارت توهین‌آمیز و غیرمنصفانه است.

برای مثال اگر شخص متمولی در مراسمی برای کمک مالی، به دلیل خساست، مبلغ بسیار اندکی پرداخت کند می‌گویند: "فلانی روغن ریخته را نذر امامزاده کرده".

هر چند که ایراد به هدیه‌ای که دیگران می‌دهند عمل صحیحی نمی‌باشد، ولی از این عبارت برای مثال در مورد هدیه‌های ارزان قیمتی که افراد متمول در مراسم تولد و عروسی و ..... می‌دهند، نیز استفاده می‌شود.

به نظر داستان این ضرب‌المثل به این شرح است که:
روزگاری در روستایی مردم مشغول بازسازی امامزاده روستا بودند و هر کسی به اندازه توانایی خود کمک می‌کرد. مثلا کمک مالی یا کمک در تهیه مصالح و یا کمک در ساختن آن و .....
در این روستا مرد ثروتمند بخیل و خسیسی بود که به هر زبانی از او کمک می‌خواستند، دریغ می‌کرد و به روی خود نمی‌آورد!
یک روز بار روغن‌ را از شهر به روستا می‌آورد. به روستا که رسید، ناگهان تمام روغن ها از پشت الاغش به زمین ریخت و از بین رفت! مردم روستا که از ماجرا بی‌خبر بودند، تا او را دیدند دوباره بحث کمک کردن به امامزاده را مطرح کردند. در آن حین مرد خسیس که دید فرصت برای مشارکت در امر خیر فراهم است، سریع گفت: همین روغن‌هایی که ریخته را، در راه خدا نذر کمک به امامزاده کرده بودم. و با این کار "روغن ریخته را نذر امامزاده کرد".



@IranAncient

شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی شاعر قرن هفتم هجری یکی از بزرگترین شعرای پارسی‌گو به شمار می‌آید که با آثار منظوم و منثوری چون قصاید و غزلیات، بوستان و گلستان، نام خود را در حوزه میراث ادبی ایران و جهان جاودانه ساخته است.
سعدی در ایام جوانی به برخی از کشورها نیز مسافرت کرده و ماحصل این سفرها را در قالب حکایات و روایات در آثار خود نقل کرده است.
علاوه بر اینها قصاید، غزلیات، قطعات، ترجیع بند، رباعیات و مقالات و قصاید عربی نیز دارد که همگی در کلیات وی جمع‌آوری شده است.
آرامگاه سعدی در سال ۱۳۵۴ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
این آرامگاه در شهر شیراز اکنون یکی از برترین مقاصد گردشگری بوده و گردشگرانی که به استان فارس سفر می‌کنند با حضور در سعدیه به تماشای این محوطه تاریخی می‌نشینند.



@IranAncient

به نقل از صدا و سیما: رهبر انقلاب در جریان حوادث اخیر به شهادت رسید ❗️




@IranAncient