قبول دارید قدیما بازی یه حس و حال دیگه داشت و بیشتر لذت میبردیم؟

این قضیه حتما یک توضیح فلسفی داره.

یکی میگفت قدیما بازی ها گرافیک آنچنانی نداشتند و خیلی از صحنه ها خالی بود تا سیستم بتونه رندر کنه، لذا همین خالی بودن باعث میشد ذهن اون قسمتا رو تصور و تخیل کنه مثل وقتی که کتاب میخونیم و شروع میکنیم به تخیل کردن. در واقع بخشی از لذتی که اون موقع داشتیم از تخیل کردن بود که تو بازی های امروزی تقریبا یافت نمیشه یا نوعش فرق کرده.

نظر شما چیه دوستان؟ چرا دیگه مثل قبلا از بازی کردن لذت نمیبریم درحالی که هم کیفیت بازی ها و هم تجربه بازی کردن ما ارتقا پیدا کرد.

@IndieGameDevShowcase
#بحث_کنیم