✳️ترامپ:
اگر با ایران به توافق نرسیم، روز بدی برای این کشور و متاسفانه مردمش خواهد بود.

@Falaakhon

✳️یاسرعرب معتقد است جریان حزب‌الهی‌ها در ایران دچار استاندارد دوگانه بوده، از نقد خود فراری و نشانه‌های فرقه گرایی در بخش‌هایی از آنان دیده می‌شود.

او‌معتقد است از قطار معتقدان به این گرایش هر روز کاسته شده و به قطار منتفعان از شرایط موجود اضافه می‌شود.

تیپ‌هایی که مثل برخی جریان های ضد ج. اسلامی دچار گفتمان و زیست خود بسنده شده و تنها موضع سیاسی آنهاست که متفاوت است...

🔹چرا چنین می‌پندارد؟ چه دلایلی دارد؟ و چه راهکاری برای برون رفت از بن‌بست فرقه‌گرایی حزب‌الهی پیشنهاد می‌کند؟

🔴امشب 5 اسفند ساعت 22:30 با یاسر عرب، پیرامون این مسائل سخن خواهیم گفت.

صفحه اینستاگرام سلمان کدیور به آدرس :
salmankadivar_

ترامپ:

ما آنقدر در حال پیروزی هستیم که واقعاً نمی‌دانیم با آن چه کنیم.

مردم از من می‌پرسند: «خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، آقای رئیس جمهور، ما بیش از حد در حال پیروزی هستیم، دیگر نمی‌توانیم تحمل کنیم، ما به پیروزی عادت نداریم.»

من می‌گویم: «نه، نه، نه، شما دوباره پیروز خواهید شد، شما پیروزی بزرگی کسب خواهید کرد.»

@Falaakhon

🔺خطابه‌ جنگ؟!

بخش مربوط به ایران در سخنرانی امروز رئیس‌جمهور آمریکا در کنگره، حاوی پیام‌ها و نشانه‌های مهمی بود که جهت‌گیری دولت آمریکا در قبال تهران در روزها و هفته‌های آینده را آشکارتر می‌کند و از خلال آن می‌توان تصویری از چشم‌انداز مذاکرات فردای ژنو نیز به دست آورد.

ترامپ در این سخنرانی، بار دیگر تکرار کرد که ترجیح او در پرونده هسته‌ای ایران، مسیر دیپلماسی است و تهران نیز به دنبال توافق است. با این حال، او از مجموعه‌ای از واژه‌ها و تعابیر با لحنی تند استفاده کرد که در کنار دیگر شواهد و قراین محتوایی موجود، سخنانش درباره ایران را در جایگاه نوعی «خطابه جنگ» قرار می‌دهد؛ خطابه‌ای که هدف اصلی آن می‌تواند آماده‌سازی افکار عمومی آمریکا، قانع کردن مخالفان جنگ برای ورود به یک درگیری تازه در خاورمیانه باشد.

کاربرد و چینش تعابیری در کنار هم چون «حامی اول تروریسم و....»، ازسرگیری «بلندپروازی‌ها در برنامه هسته‌ای»، این که نشنیده‌ایم که بگویند «ما هرگز سلاح هسته‌ای نخواهیم داشت»، توسعه موشک‌های بالستیکی که «به ‌زودی» به آمریکا می‌رسند یا می‌توانند اروپا و «پایگاه‌های ما در خارج» را تهدید کنند، «کشته شدن ۳۲ هزار معترض»، همگی در کنار هم در این شرایط در کنار شواهدی عینی دیگری از این آرایش نظامی نسبتا بی‌سابقه در دو دهه اخیر، غالبا روایتی پیشاجنگی را شکل می‌دهند.

تأکید ترامپ بر این ‌که موشک‌های بالستیک ایران «به ‌زودی» به خاک آمریکا خواهند رسید، در واقع تلاشی برای ملموس کردن «خطر موشکی ایران» برای جامعه آمریکاست که هدف آن، آماده‌سازی ذهنیت مردم آمریکا برای جنگی است که ترامپ می‌خواهد آن را برای مقابله با این «خطر» جلوه دهد و توجیه کند.

بر همین اساس، بعید به نظر می‌رسد که او در مذاکرات فردا پنجشنبه یا در صورت ادامه یافتن آن در آینده برخلاف این چارچوب روایی خود عمل کند و صرفا بخواهد بر سر برنامه هسته‌ای به توافق برسد؛ آن هم برنامه‌ای که خود در همین سخنرانی امروزش گفته که در عملیات موسوم به «چکش نیمه‌شب» در ژوئن گذشته «نابود شده»، اما مدعی است که تهران در حال از سرگیری آن است.

این‌ که ترامپ، با وجود تأکیدهای مکرر ایران مبنی بر عدم تمایل به ساخت سلاح هسته‌ای، می‌گوید «این کلمات مقدس را نمی‌شنویم که هرگز سلاح اتمی نمی‌خواهند»، به این معنا نیست که چنین موضعی را نشنیده است؛ بلکه مقصود او این است که نشنیده ایران بخواهد کل برنامه هسته‌ای خود را به ‌طور کامل برچیند. تکرار این عبارت برای دومین بار طی چند روز اخیر، خود می‌تواند بخشی از همان روایت پیشاجنگی باشد.

خطابه بامداد امروز ترامپ در کنگره تاییدی بر این مدعا نیز می‌تواند باشد که این لشکرکشی‌ها غالبا معطوف به تصمیمی پیشینی برای یک جنگ است نه صرفا اعمال فشار در مذاکرات.

با این حال، باید دید فردا پنجشنبه در مذاکرات ژنو اتفاق بزرگ و غیر منتظره‌ای می‌افتد که ترامپ بتواند از آن تصویر پیروزی بسازد یا آنکه جنگی دیگر را شروع خواهد کرد.
#صابر_گل_عنبری
@Sgolanbari

✳️ناسزا؛ وقتی کلمات از معنا تهی می‌شوند
۶ اسفند
✍سمیه توحیدلو

🗣️ مدتی است که ادبیاتِ خیابان و دانشگاه به زبانی آلوده شده که برای بسیاری از ما، حتی آنان که دغدغه تغییر دارند، گزنده و غیرقابل‌هضم است. به عنوان یک جامعه‌شناس، ضمن نقدِ جدی به فروکاستنِ رادیکالیسمِ سیاسی به رکیک‌گویی زبانی، معتقدم «فحش» را نباید تنها یک سقوط اخلاقی دانست؛ بلکه باید آن را به مثابه یک «نشانه» کالبدشکافی کرد. زبانِ ایرانی، با آن غنایِ استعاری و توانِ اعتراضی‌اش، فراتر از آن است که برای رادیکال شدن، نیازمندِ واژگانِ رکیک باشد. اما سوال اینجاست: چرا این زبانِ غنی، در لحظه‌ بحران، جایش را به «ناسزا» می‌دهد؟

🗣️ برای فهمِ این پدیده، باید به سراغ میخائیل باختین رفت. او در تحلیلِ فرهنگِ عامه معتقد است که ناسزا بخشی از «منطقِ میدان شهر» است؛ ابزاری برای «پایین کشیدنِ» (Degradation) هر آن چیزی که خود را مقدس، مطلق و دست‌نیافتنی می‌پندارد. از نظر باختین، وقتی قدرتِ رسمی زبانی خشک، عبوس و مقدس‌مآبانه پیدا می‌کند، جامعه در واکنشی ناخودآگاه، به زبانِ «پایین‌تنه» پناه می‌برد تا آن هیمنه صلب را در هم بشکند. در واقع، ناسزا تلاشی است برای «انسانی کردنِ» موجوداتی که در لایه‌هایِ ضخیمِ ایدئولوژی پنهان شده‌اند. این نه یک انتخابِ زبانی، بلکه یک «انفجارِ گفتمانی» است که می‌خواهد فاصله میانِ حاکم و محکوم را با لولایِ رکیک‌گویی پر کند.

🗣️ این تجربه، مختصِ ما نیست. مطالعه تطبیقیِ انقلابِ ۲۰۱۱ مصر (به‌ویژه در مقالاتِ سامیه محرز) نشان می‌دهد که چطور در میدان تحریر، ناسزا به سلاحِ اصلی علیه «دستگاهِ ترس» تبدیل شد. گرافیتی‌هایِ رکیکِ قاهره علیه پلیس، نه از سرِ بی‌فرهنگی، بلکه «ترجمه رنجِ» سال‌هایی بود که زبانِ رسمی در آن لال شده بود. در بهار عربی یا انقلاب‌هایِ اروپای شرقی، هر جا که «زبانِ معیار» توسطِ قدرت مصادره شد تا واقعیت را پنهان کند، مردم به «زبانِ عریان» بازگشتند.

🗣️ در این میان، نمی‌توان از ویژگی‌های نسلی و نقش فضای مجازی گذشت. نسل زد اولین نسلی است که مرز میان «خلوتِ خصوصی» و «صحن عمومی» برایش از میان رفته است. فضای مجازی با اکانت‌های ناشناس و سرعتِ بالای واکنش، ترمزهای اجتماعیِ زبان را ضعیف کرده و باعث شده واژگانی که پیش‌تر در پستوهای خصوصی شنیده می‌شد، به خطِ مقدمِ کنشگریِ خیابانی برسد. برای این نسل، که در اتمسفرِ شفافیتِ بی‌پرده بزرگ شده، «ادبِ رسمی» اغلب بویِ ریاکاری و محافظه‌کاری می‌دهد. همان‌طور که ملیسا مهر در کتاب ارزشمندش (که بعدتر مفصل درباره‌اش خواهم نوشت) اشاره می‌کند، ناسزا در دنیای مدرن دیگر صرفاً یک تابوی جنسی نیست، بلکه به نوعی «نشانگرِ صداقتِ عاطفی» تبدیل شده است؛ گویی فرد با فحش دادن می‌خواهد ثابت کند که برخلافِ ویترین‌های شیکِ قدرت، او در حال بیانِ خشمِ واقعی و بدون فیلتر خویش است.

🗣️ اما آیا باید این وضعیت را پذیرفت؟ به نظر می‌رسد آنچه امروز باید «مسئله‌مند» شود، نه خودِ ناسزا، بلکه آن «انسدادی» است که کلمات را از معنا تهی کرده است. وقتی نقدِ عالمانه با برچسب‌هایِ امنیتی رانده می‌شود و تشکل‌هایِ مدنی (که مسئولِ صیقل دادنِ زبانِ اعتراض بودند) حذف می‌شوند، زبان به حالتِ غریزی باز می‌گردد. ناسزاگوییِ نسل جدید، واکنشی به «ادب‌آموزی اجباری» و ریاکاریِ زبانی است.

🗣️ در چنین شرایطی، هرگونه مداخله حاکمیتیِ سخت یا جرم‌انگاریِ مضاعف، تنها بنزینی بر این آتش است. حاکمیت باید بداند که ناسزا، نتیجه‌ مستقیمِ حذفِ «زبانِ نقد» است. راهکارِ فرهنگی، بازگرداندنِ «مرجعیتِ معنا» به کلمات است. اگر می‌خواهیم دانشگاه به زبانِ فاخرِ خود بازگردد، باید زیرساخت‌هایِ گفتگو (تشکل‌ها، تریبون‌ها و امنیتِ پس از بیان) را احیا کنیم. خشمِ دانشجو اگر در فرایندِ طبیعیِ «نقدِ اجتماعی» قرار بگیرد، به مرور صیقل خواهد خورد. اقتدارِ سخت شاید بتواند صدا را خفه کند، اما نمی‌تواند زبانی را که به «نفرت» مسلح شده، به «ادب» بازگرداند. ادب، میوه آزادی و احترام است، نه محصولِ ارعاب و بخشنامه.

@smtohidloo
...
...
@Falaakhon

✳️ خانم نور پهلوی است. او را شاهدخت و البته ولیعهد رضاپهلوی می دانند که قرار است ملکه ایران شود.

در این حد ایرانی است، که فارسی درست بلد نیست حرف بزند.

هنر بزرگش این است که صفحه CIA را برای جذب جاسوس علیه ایران تبلیغ می کند. همان سازمانی که در سال 32 مصدق را برانداخت و پدر بزرگش را روی تخت سلطنت نشاند.
این است خاندان ایران ساز! پهلوی
و البته هر امری عاقبت به اصل و ریشه اش باز می گردد.
@Falaakhon

✳️روبیو درباره ایران:

🔹ایران از صحبت درباره موشک‌های بالستیک خودداری می‌کند. این یک مشکل بزرگ است.

🔹ایران تعداد بسیار زیادی موشک بالستیک دارد، به ویژه موشک‌های بالستیک کوتاه‌برد که ایالات متحده و پایگاه‌های ما در منطقه و شرکای ما در منطقه را تهدید می‌کنند. و همه پایگاه‌های ما در امارات متحده عربی، قطر، بحرین.

🔹آنها همچنین دارایی‌های دریایی دارند که حمل و نقل دریایی را تهدید می‌کند و سعی در تهدید نیروی دریایی آمریکا دارد.

🔹پس می‌خواهم همه بفهمند که فراتر از برنامه هسته‌ای، آنها این سلاح‌های متعارف را دارند که صرفاً برای حمله به آمریکا و آمریکایی‌ها طراحی شده‌اند.

@Falaakhon

✳️ آمریکا غنی سازی صفر را مطالبه می کرد. بخصوص اینکه مشخص شده تاسیسات هسته‌ای در جنگ 12 روزه آسیب غیرقابل ترمیم ندیده.
ج. اسلامی موافقت کرده که تا چند سال غنی سازی صفر انجام دهد. بعد از چند سال هم غنی سازی را ذیل یک کنسرسیوم منطقه ای انجام دهد.

حالا در ژنو باز دبه کرده اند. گفته اند غنی سازی صفر بدون بند غروب (تا ابد) + برچیدن تاسیسات و مطالبات موشکی

🔹 با این وصف بنظر این شکاف با امتیاز دادن صرف ما پر نخواهد شد. ما هرچه بدهیم، آنها می بلعند و لقمه تازه می خواهند.

@Falaakhon

✳️ یک کلیشه احمقانه ای برخی مطرح می کنند که صلح (توافق) به هر قیمتی باعث پایان جنگ ها می شود.

این از اساس غلط است. برخی توافق های صلح تنها جنگ را برای شدیدتر شدن، اندکی به تعویق می اندازد.

برهانش هم اینکه غالب بحران های خاورميانه، از خود مسئله ایجاد اسرائیل تا اختلافات ارضی و... همه و همه حاصل معاهدات صلح است.
معاهدات صلحی که پس از تجریه عثمانی نوشته شد و نه تنها بحران را کم نکرد که خود سبب تسلسل جنگ ها و کشتارها شده است.

جنگ دوم جهانی ریشه اش در پیمان صلح ورسای (اتمام جنگ اول جهانی) است.

فکر نکنید با یک توافق می توانید با آمریکا داداش بشید!

صلح یا توافق باید بازدارنده و البته منصفانه باشد. صلح تحمیلی، فقط دست کشور را از دفاع خالی می کند و جنگ را بی رحمانه تر می کند.

#سلمان_کدیور
@Falaakhon

✳️افزایش ناگهانی قیمت نفت چی میگه؟

✳️ سفیر آمریکا در اسرائیل خطاب به امریکایی های ساکن سرزمین های اشغالی:

این آخرین روز ترک اسرائیل است - به هر کشوری که ممکن است بروید.

🔹چین اطلاعیه داده که اتباعش از ایران خارج شوند. این سیگنال مهمی است.

ضرب العجل دو هفته ای ترامپ سه روز دیگر تمام می شود.

واقعیت این است که آمریکا قصد یکسره کردن کار ما را کرده. تا صهیونیست ها هستند هم هیچ مذاکره و امتیازی آنها را منصرف نخواهد کرد.

همزمان باید برای جنگ شهری و ورود زمینی بخصوص از سمت کردستان عراق و عملیات های تروریستی در شرق آماده بود.

سه روز دیگه عید "پوریم" یهودیان است‌.
جالبه میشه

✳️آژانس و گروسی بازهم گِرای جنگ دادند

🔹️ گزارش آژانس بین المللی انرژی اتمی: ذخایر اورانیوم غنی شده ایران تا 13 ژوئن 9874.9 کیلوگرم برآورد شده است.‌‌

🔹️ ناتوانی ما در راستی‌آزمایی ذخایر اورانیوم غنی‌شده ایران نگرانی‌هایی را ایجاد می‌کند.‌‌

🔹️ از محل تأسیسات غنی‌سازی اورانیومی که ایران در اصفهان اعلام کرده اطلاعی نداریم.‌‌

🔹️ نمی دانیم تاسیسات اصفهان حاوی مواد هسته ای است یا در حال بهره برداری است‌‌

✳️نگاهی به رمان ناخلف
نوشته حسام آبنوس

✳️ نگاهی به رمان ناخلف

🔹 رمان ناخلف حسام آبنوس، آخرین رمانی است که این مدت خوانده ام.

رمان حکایت جوانی است که از روی شوقی که به خاندان سلطنت و خدمت به وطن دارد، تصمیم می گیرد وارد ارتش شاهنشاهی شود و از آن لحظه نخستی که چنین راهی را بر می‌گزیند، دچار تعارضاتی می شود که روح و روان او را دستخوش تلاطم می کند.

تلاطم هایی که به صورت رویاهای مالیخولیایی و درهم، اما واجد مفهوم، خودش را بیرون می ریزد.

آنچه در ناخلف توجه مرا جلب کرد آن است که شخصیت نخست داستان(عبدالله) ، فردی خارق‌العاده یا خاص نیست. او به غایت معمولی است. جوانی برخاسته از خانواده ای سنتی با عقاید انقلابی که تصمیمی که برای پیوستن به ارتش گرفته است، بیش از ظرفیت روحی او است.

عبدالله تا سکانس آخر رمان با همه چیز در تعارض است و همانقدر که با محیط، خانواده، هم صنفی ها و... پیوند خورده، هم زمان در حال گسست از آنها است.

در ناخلف، شخصیت ها عمیق نیستند و ما نام افرادی را می شنویم که علی رغم آنکه بر قهرمان موثرند، از آنها کم گفته شده است. افرادی مثل قاسم و سمیه و حتی پدر خانواده این چنین اند.

🔹خواندن رمان ناخلف، برای این روزهای کشور ما که رویای بازگشت به پیشا 57 را دارند مفید است.

آبنوس تلاش کرده است در حد وسع کشش شخصیت و پیرنگ، زیر پوست تحولات جامعه و زندگی خاندان سلطنت برود و علل خشمی که در مردم آن سالها فوران داشته را کشف کند.

🔹من اما وقتی ناخلف را تمام کردم از خودم پرسیدم به راستی چقدر از آنچه مردم علیه آن قیام کردند، طی چند دهه گذشته به نحو دیگر و با صورت دیگر بازتولید شده است؟

https://t.iss.one/falaakhon/6164
#سلمان_کدیور

شروع شد

محدوده بیت رهبری و پاستور هدف قرار گرفت

فوری / ترامپ:

ما علیه ایران عملیات انجام دادیم و هدف از آن دفاع از "مردم آمریکا" است.