🔒 رازهای string در #C :

تغییرناپذیری (Immutability) و جادوی برابری

همه‌ی ما هر روز با string کار می‌کنیم، ولی دو تا از بزرگترین رازهای رفتاریش رو می‌دونید؟ stringها در سی‌شارپ هم تغییرناپذیرن و هم اپراتور == روشون یه رفتار خاص داره.

درک این دو نکته، دید شما رو به زبان #C و نحوه مدیریت حافظه، عمیق‌تر می‌کنه و شما رو به یه توسعه‌دهنده مسلط‌تر تبدیل می‌کنه.

1️⃣ راز اول:

🛡تغییرناپذیری (Immutability):

وقتی یه string می‌سازید، دیگه هرگز نمی‌تونید محتوای اون رو در حافظه تغییر بدید. هر عملیاتی که به نظر میاد داره یه string رو عوض می‌کنه (مثل ToUpper() یا +)، در واقع داره یه string کاملاً جدید در حافظه می‌سازه و قبلی رو دست‌نخورده رها می‌کنه.

مثال:

string s1 = "hello";

// این کد s1 را تغییر نمی‌دهد!
// بلکه یک رشته جدید ("HELLO") می‌سازد و در s2 قرار می‌دهد.
string s2 = s1.ToUpper(); 

Console.WriteLine($"s1: {s1}"); // خروجی: s1: hello
Console.WriteLine($"s2: {s2}"); // خروجی: s2: HELLO

چرا این ویژگی خوبه؟
این ویژگی باعث میشه کد شما قابل پیش‌بینی‌تر، امن‌تر (به خصوص در محیط‌های چندنخی یا Multi-threaded) و بهینه‌تر باشه، چون کامپایلر می‌تونه رشته‌های یکسان رو در حافظه به اشتراک بذاره (به این کار String Interning میگن).

2️⃣راز دوم:

🎭جادوی برابری (==)

تو پست "تله‌های برابری" دیدیم که == روی Reference Typeها، آدرس حافظه رو مقایسه می‌کنه. string هم یه Reference Type هست، پس چرا این کد true برمی‌گردونه؟

string a = "test";
string b = "test";

Console.WriteLine(a == b); // خروجی: True! ولی چرا؟

جواب:
چون تیم طراح #C اپراتور == رو برای string به صورت خاص بازنویسی (Overload) کرده. اون‌ها می‌دونستن که ۹۹٪ مواقع وقتی دو تا رشته رو مقایسه می‌کنیم، منظورمون مقایسه محتوای اون‌هاست، نه آدرس حافظه‌شون. پس این اپراتور رو هوشمند کردن تا کار ما رو راحت‌تر کنن و جلوی یه باگ رایج رو بگیرن!

این یکی از نمونه‌های طراحی هوشمندانه در زبان #C هست.

🤔 حرف حساب و تجربه شما
این رفتارهای خاص string، نمونه‌ای عالی از طراحی هوشمندانه در زبان #C هست که هم به کارایی کمک می‌کنه و هم جلوی خطاهای رایج رو می‌گیره.

آیا تا حالا به این فکر کرده بودید که وقتی یه رشته رو با + ترکیب می‌کنید، در واقع دارید رشته‌های جدید در حافظه می‌سازید (که می‌تونه روی پرفورمنس تاثیر بذاره)؟ یا از رفتار خاص == برای string خبر داشتید؟

🔖 هشتگ‌ها :
#CSharp
#String
#BestPractices

🛠 نوشتن string مثل یک حرفه‌ای:

در سی‌شارپ، فقط یک راه برای نوشتن رشته‌ها وجود نداره. ابزارهای مختلفی در اختیار ماست که هر کدوم برای یه سناریوی خاص، بهترین انتخابه. تسلط بر این ابزارها، کد شما رو نه تنها خواناتر، که حرفه‌ای‌تر هم می‌کنه.

1️⃣ روش کلاسیک: دردسرهای Escape Sequence (\)
این روش سنتی‌ترین راهه. برای رشته‌های ساده خوبه، ولی وقتی پای کاراکترهای خاص مثل بک‌اسلش (\) یا کوتیشن (") وسط بیاد، کد شما به سرعت زشت و ناخوانا میشه.

به خصوص برای مسیر فایل‌ها در ویندوز، این روش یه کابوس واقعیه!

// هر \ باید دو بار نوشته بشه!
string classicPath = "C:\\Users\\MyUser\\Documents\\file.txt";

2️⃣ راه حل تمیز: Verbatim Literals (@)
اینجاست که @ مثل یه قهرمان وارد میشه! با گذاشتن یه @ قبل از رشته، شما به کامپایلر میگید: "هرچیزی که داخل این رشته هست رو دقیقاً همونطور که هست در نظر بگیر و هیچ کاراکتری رو escape نکن."

این قابلیت دو تا مزیت بزرگ داره:

مسیرهای خوانا:

// همون مسیر فایل، ولی تمیز و خوانا!
string verbatimPath = @"C:\Users\MyUser\Documents\file.txt";

متن‌های چند خطی:
می‌تونید به راحتی و بدون نیاز به \n، متن‌های چند خطی بنویسید.

string multiLine = @"این
یک متن
چند خطی است.";
نکته: برای استفاده از " داخل رشته @، کافیه دو بار بنویسیدش:
 @"<tag id=""123"">"

3️⃣ قدرت مدرن: Raw String Literals ("""...""") (از C# 11 به بعد)
این جدیدترین و قدرتمندترین ابزار ماست که برای حل مشکلات کار با JSON، XML، HTML یا هر متن پیچیده‌ای طراحی شده.

رشته رو بین سه تا (یا بیشتر) دابل کوتیشن میذارید و دیگه هیچ نیازی به هیچ‌گونه escape کردنی ندارید. حتی لازم نیست " رو دو بار بنویسید!

string json = """
    {
      "Name" : "C# Geeks",
      "Quote" : "We write clean code!",
      "Path" : "C:\Temp\Data.json"
    }
    """;

این قابلیت، کد شما رو به شکل چشمگیری تمیزتر و قابل نگهداری‌تر می‌کنه، به خصوص وقتی با متن‌های ساختاریافته سر و کار دارید.

🤔 حرف حساب و ابزار شما
هر کدوم از این ابزارها، برای یه کاری ساخته شدن.

●برای رشته‌های ساده ⟵ روش کلاسیک
●برای مسیر فایل و متن‌های چند خطی ⟵ Verbatim (@)
●برای JSON، XML و متن‌های پیچیده ⟵ Raw String (""")

شما از کدوم یکی از این روش‌ها بیشتر استفاده می‌کنید؟ آیا از طرفدارای Raw String Literals جدید هستید یا هنوز با @ کارتون راه میفته؟

🔖 هشتگ‌ها :
#CSharp
#String
#CodingTips

✨ ساختن رشته‌ها در #C :

+ در برابر $ (الحاق یا درون‌یابی؟)

همه‌ی ما یه زمانی اینجوری رشته می‌ساختیم:

 string s = "User: " + name + " | Age: " + age;

این کد کار می‌کنه، ولی آیا بهترین، خواناترین و بهینه‌ترین راهه؟

بیاید دو روش اصلی ساختن رشته در سی‌‌شارپ رو با تمام جزئیاتشون کالبدشکافی کنیم و ببینیم کی باید از کدوم استفاده کرد.

🔗 روش سنتی: الحاق با + و تله‌ی پرفورمنس
این ساده‌ترین روشه. اپراتور + دو تا رشته رو به هم می‌چسبونه. اگه یکی از مقادیر رشته نباشه، #C به صورت خودکار متد ()ToString رو روش صدا می‌زنه.

string s = "User ID: " + 5; // خروجی: "User ID: 5"

اما تله بزرگ کجاست؟
یادتونه تو پست "رازهای string" گفتیم که stringها تغییرناپذیر (Immutable) هستن؟ این یعنی هر بار که از + استفاده می‌کنید، #C یه رشته کاملاً جدید در حافظه میسازه و قبلی‌ها رو دور می‌ریزه.

اگه این کار رو تو یه حلقه انجام بدید، دارید رسماً حافظه رو به آتیش می‌کشید و برنامه‌تون رو به شدت کند می‌کنید!

راه حل حرفه‌ای (برای موارد پیچیده)

برای ساختن رشته‌های داینامیک در حلقه‌ها، همیشه از کلاس System.Text.StringBuilder استفاده کنید که بعداً مفصل در موردش صحبت می‌کنیم.

💲 روش مدرن و حرفه‌ای: درون‌یابی با $ (String Interpolation)
این روش که با گذاشتن $ قبل از رشته فعال میشه، خواناترین و قدرتمندترین راه برای ساختن رشته‌هاست. شما می‌تونید متغیرها و عبارات #C رو مستقیم داخل رشته و بین آکولاد {} بنویسید.

int x = 4;
Console.WriteLine($"A square has {x} sides."); // خروجی: A square has 4 sides

قدرت‌های پنهان درون‌یابی:

فرمت‌دهی 🎨: می‌تونید خروجی رو همونجا با گذاشتن : و یه "فرمت استرینگ" کنترل کنید. مثلاً برای نمایش عدد در مبنای هگزادسیمال:

string s = $"255 in hex is {byte.MaxValue:X2}"; // X2 یعنی هگزادسیمال با ۲ رقم
// خروجی: "255 in hex is FF"

عبارات پیچیده 🤯: اگه عبارتتون پیچیده‌ست
یا خودش : داره (مثل اپراتور سه‌تایی)، کل عبارت رو داخل پرانتز بذارید:

bool b = true;
Console.WriteLine($"The answer is {(b ? 1 : 0)}");

رشته‌های ثابت (از C# 10) 💎: اگه تمام مقادیر داخل $ ثابت باشن، خود رشته هم می‌تونه const باشه:

const string greeting = "Hello";
const string message = $"{greeting}, world";

رشته‌های چند خطی (از C# 11) 📄: رشته‌های درون‌یابی می‌تونن چند خطی هم باشن که کار رو خیلی راحت‌تر می‌کنه:

string s = $"This interpolation spans {1 + 1} lines";

🤔 حرف حساب و انتخاب شما
برای چسبوندن دو یا سه تا رشته ساده ⟵ + کار راه اندازه.

برای هر حالت دیگه‌ای، به خصوص وقتی متغیرها رو داخل رشته میارید ⟵ $ (درون‌یابی) انتخاب اول و آخر شماست. خوانا، قدرتمند و مدرن.

شما تو کدهاتون بیشتر از کدوم روش استفاده می‌کنید؟ آیا تا حالا با مشکل پرفورمنس به خاطر استفاده زیاد از + تو حلقه‌ها برخورد کردید؟ یا چه ترفند باحالی برای فرمت کردن رشته‌ها با $ بلدید؟

🔖 هشتگ‌ها :
#CSharp
#String
#DotNet
#Performance