„Tam, gdzie chodzi o to, co sprawiedliwe, piękne i dobre, nie powinniśmy troszczyć się o opinie ogółu”

Te słowa przypisywane Sokratesowi idealnie określają postawę jaką powinien przyjmować w dzisiejszym świecie nacjonalista. Uniwersalne zasady i wartości takie jak sprawiedliwość, prawda, piękno i dobro pozostają niezmienne, a kierowanie się nimi, niezależnie od strachu, krytyki czy presji społecznej określa prawdziwą wartość człowieka.

Jako nacjonaliści często spotykamy się z niezrozumieniem czy to w szkole, na uczelni, w pracy czy wśród znajomych. Mimo, że stajemy po stronie prawdy i sprawiedliwości.

Liberalizm i progresywne poglądy serwowane w mediach, filmach, serialach, wylewające się zewsząd za sprawą globalistycznych korporacji i politycznych agend, otumaniają masy, narzucając im poglądy i tworząc społeczeństwo beznamiętnych konsumentów pozbawionych wyższych celów, ideałów i krytycznego myślenia. Sztuczna, globalna wioska zatomizowanych jednostek zamiast naturalnie spójnych, monokulturowych i monoetnicznych państw narodowych. Gotowa, wybiórcza i ukierunkowana medialna papka zamiast prawdy i krytycznego spojrzenia na fakty. Natychmiastowa gratyfikacja zamiast dyscypliny. Sztuczne relacje zamiast prawdziwych więzi. Takie przykłady można mnożyć godzinami. Żyjemy w czasach odwróconych wartości i antykultury. To nie oznacza jednak przyjęcia biernej postawy i płynięcia z prądem. Wręcz przeciwnie.

W rzeczywistości oplecionej mackami wspakultury, owładniętej wypaczonymi prądami humanizmu, walka o prawdę i piękno jest szczególnie ciężka i mozolna, ale też szczególnie potrzebna. Codzienna wewnętrzna walka każdego z nas z komfortem i spokojem, przedkładanymi przez wielu ponad wierność zasadom, wyższe cele, twórczą pracę jest dla każdego nacjonalisty fundamentem i podstawą do ciągłego rozwoju. Przyjęcie postawy defensywnej jaką jest brak reakcji na degenerację, patologię i zło dla własnego spokoju i nie narażania się na krytykę społeczną, jest aktem kapitulacji, świadectwem miałkości i braku kręgosłupa moralnego, który w konsekwencji może prowadzić do całkowitej apatii i zlania się ze światem antywartości, których tak bardzo nienawidzimy.

Pozorny i nadmierny komfort, zarówno fizyczny jak i psychiczny, w którym wszystkie potrzeby są zaspokajane, działa jak bańka odcinająca od rzeczywistości, znieczulenie, które zabija ambicję tworzenia i osiągania wielkich czynów. Im wygodniej żyjemy, tym bardziej boimy się stracić to, co mamy. Wybieramy spokojne, komfortowe życie tu i teraz, zamiast być może lepszego, ale niepewnego jutra o które trzeba zawalczyć.

Ideały hartują się w walce, przy napotkaniu i przezwyciężaniu oporu, przy konfrontowaniu poglądów i wartości z rzeczywistością. Tylko ten, który wierzy w to co robi i walczy, jest zdolny do osiągnięcia wielkich celów. Zatem wierzcie i walczcie, zaczynając od przezwyciężania swoich słabości!

W minioną sobotę w Lyonie odbył się wielki marsz ku pamięci Quentina Deranque- francuskiego patrioty i nacjonalisty śmiertelnie pobitego przez antyfaszystów.

W tym czasie w Warszawie, polscy nacjonaliści oddali symboliczny hołd Quentinowi pod ambasadą Francji.

Quentin- obecny!

Dziś mija czwarty rok od napaści Federacji Rosyjskiej na Ukrainę i wejścia konfliktu tlącego się od 2014 r. w pełnoskalowy wymiar. Od lutego 2022r. do dzisiaj rosyjska machina łącząca cechy imperializmów rosyjskich z przestrzeni kilku ostatnich wieków, wciąż zagraża Europie.

Europa, zwłaszcza zachodnia, zmęczona wojną, która teoretycznie rozgrywa się z daleka od jej stolic, przywykła już do tego konfliktu, zaczyna powoli mentalnie powracać na swoje dawne ospałe i przyzwyczajone do komfortu tory. Nawet w środkowo- wschodniej części kontynentu, również w Polsce, nastroje społeczne zaczynają się przesuwać na pozycje pacyfistyczne i ugodowe. Brakuje realnych przygotowań, długofalowych strategii, zwłaszcza w aspekcie społecznym i edukacyjnym oraz w zakresie obrony cywilnej.

Tymczasem fakty pojawiania się w polskiej przestrzeni powietrznej rosyjskich dronów, być może testujących nasz łańcuch decyzyjny, akty dywersji na kolei czy trwające nieprzerwanie od kilku lat szturmy na polską granicę sprowadzonych z premedytacją z krajów Trzeciego Świata imigrantów są marginalizowane i traktowane jako niepowiązane ze sobą wydarzenia. Prawda natomiast jest taka, że pomimo braków i nieudolności w pewnych kwestiach, Federacja Rosyjska nadal gra w najwyżej lidze, jeśli chodzi o agenturę i działania poniżej progu wojny.

Zauważalne jest również całkowicie pozbawione sensu przelewanie niechęci do Ukraińców (często nawet uzasadnionej) na poparcie działań Federacji Rosyjskiej, która w swoich imperialnych zapędach może nie zatrzymać się na samej Ukrainie. Oddziaływanie FR nie musi być jednak stricte kinetyczne. Może być realizowane za pomocą mechanizmów gospodarczych, wszak nawet wśród naszych najbliższych sąsiadów nie brakuje chętnych do szybkiego porozumienia (co znamy z historii), bądź za pomocą agentury wpływu, gdyż pożytecznych idiotów już teraz nie brakuje. Na szeroko pojętej prawicy często słychać głosy o normalizacji stosunków z Federacją Rosyjską, są również o wiele mniej stonowane fikołki po stronie przedstawicieli szerokiego frontu gaśnicowego jak wypowiedź Samueli Torkowskiej o przyjęciu Rosjan z otwartymi ramionami i poproszenie o pomoc w "denazyfikacji" polskiego rządu. To oczywiście tylko jeden z przykładów, których są dziesiątki, a które można bez problemu znaleźć w internetowej przestrzeni.

Mit konserwatywnej, opartej na tradycyjnych wartościach Rosji, będącej całkowitą odwrotnością i przeciwwagą dla "zgniłego zachodu" mimo że całkowicie rozjeżdża się z rzeczywistością, nadal rozbrzmiewa w części prawicowo- konserwatywnych środowisk. Prawda o tradycyjnej Rosji wygląda zupełnie inaczej.

Poza tyglem etnicznym i kulturowym, jaki zapewnia samo istnienie wielu różnych narodów w granicach jednego federacyjnego kraju, decydenci sprowadzają w dziesiątkach tysięcy imigrantów z dalekiej Azji i Afryki, by zastąpić w pracy i zabezpieczeniu kwestii demograficznych poległych i okaleczonych na froncie obywateli Federacji. Lasowanie mózgów społeczeństwa spotami i reklamami o mieszanych związkach i małżeństwach jest już rzeczą powszechną i nagminną w tym imperium tradycyjnych wartości. Również na realnym, nie demograficznym froncie, imigranci zwłaszcza z bratnich afrykańskich i azjatyckich krajów walczą ramię w ramię z Rosjanami, a ich liczba stale rośnie. Zgadnijmy, co się z nimi stanie po zakończeniu konfliktu?

Podsumowując: niezależnie od podejścia i stosunku do Ukrainy i Ukraińców, nie należy zapominać, kto w tej wojnie jest agresorem i kto przez wieki stanowił egzystencjalne zagrożenie dla istnienia naszego kraju i naszego narodu. Jeżeli natomiast ktoś ma wolę kierować się emocjami opartymi tylko na wydarzeniach historycznych, co jednak nie powinno być decydującym czynnikiem, niech nie traktuje historii wybiórczo i jednowymiarowo, ani nie mówi o pragmatyzmie.

"Naród, który upiera się przy wytyczaniu wyraźnej linii demarkacyjnej między człowiekiem walczącym, a człowiekiem myślącym, najprawdopodobniej odkryje, że za walkę odpowiadają głupcy, a za myślenie tchórze"

~ William Francis Butler

Zapraszamy do przesłuchania naszego nowego kawałka z gościną wokalisty Impera Regnvm!

https://youtu.be/bEyjC2V9hAI?si=zsbW_zYmVIrIBwxF

@NordlandPL 🎤

To nie są tylko naklejki, kawałki samoprzylepnego papieru. To nośnik przekazu, przesłanie, manifest poglądów. Mały akt buntu. Sposób na "partyzancką" komunikację w przestrzeni miejskiej i zaznaczenia obecności na danym terenie. Sygnał dla osób o podobnych poglądach- jesteśmy tu! Działamy, nie tylko trwamy! Każdy z nas może, a nawet powinien prowadzić choćby taką formę walki, nawet będąc sam. Bierność i obojętność to kapitulacja. Bądź aktywny, dołącz do walki!

Zachęcamy do pobierania, produkcji i kolportowana materiałów dostępnych na kanale PropagANda

Wiosną 1940 roku funkcjonariusze NKWD zamordowali około 22 tysięcy obywateli Polski przede wszystkim oficerów Wojska Polskiego, ale także urzędników, lekarzy, profesorów i przedstawicieli inteligencji. Jeńcy przetrzymywani byli w obozach w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie, a następnie wywożeni na miejsca egzekucji.

Najbardziej znanym miejscem zbrodni jest las katyński koło Smoleńska, gdzie spoczywa ponad 4 tysiące oficerów. Inne miejsca masowych pochówków znajdują się m.in. w Miednoje, Charkowie oraz Bykowni.

Przez dziesięciolecia władze ZSRR zaprzeczały odpowiedzialności za tę zbrodnię, obciążając nią Niemców. Dopiero w 1990 roku władze radzieckie oficjalnie przyznały, że egzekucje zostały przeprowadzone przez NKWD.

Dziś rocznica wydania rozkazu z 5 marca jest w Polsce dniem refleksji nad losem tysięcy zamordowanych.