«تو کز محنتِ دیگران بی‌غمی / نشاید که نامت نهند آدمی»

نمی‌دانستیم بعد از آخرین پیام‌مان، با چنین وسعتی از اندوه و سیاهی روبه‌رو خواهیم شد. در این روزهای سخت، با حداقل امکان ارتباط، تنها خواستیم بگوییم که دل‌هایمان سنگین است؛ سنگین از درد، فقدان و ناباوری.

وقوع چنین جنایت‌هایی، آن هم در زمانه‌ای که هنوز به انسانیت دل بسته‌ایم، فراتر از تصور ما بود. بی‌تردید تا همین روزها جمع‌مان کامل‌تر بود و امروز، جای خالی بسیاری، بیش از همیشه احساس می‌شود.

کلمات توان بیان عمق این اندوه را ندارند. با این حال، ما خود را در این سوگ بزرگ تنها ناظر نمی‌دانیم؛ در کنار تمام دوستانی که در این روزها عزیزان خود را از دست داده‌اند ایستاده‌ایم، اندوه‌شان را اندوه خود می‌دانیم و از صمیم قلب، این ضایعه دردناک را تسلیت می‌گوییم🖤

به امید روشنی🕊️

@Artskntu