تنها پيج سیگنالی که شخصا ازش کلی درآمد داشتم. نشستم تو خونه و مو به مو نکات شو رعایت کردم و دو برابر درآمد کارمندی برام عایدی داشت. لینک بالا 👆

کشف حیرت انگیز شی ای در یک معدن در رومانی 1973..... دانشمندان : برای ما جای سوال است که این شی در کنار استخوان فسیل چند میلیون ساله یک ماستودوم چکار می کند.... این شی شاید قطعه ای از یک شی دیگر بوده....آیا احتمال دارد قطعه ای از یک فضاپیما باشد؟
@wikispace 💫👇

يكي از عجيب ترين كشفيات بدون ترديد شي است كه در بالا مي بينيد. اين شي در يك معدن ماسه در شهر آيود در روماني توسط كارگران در سال 1973 يافت شده است. وقتي كارگران در عمق ده متري زمين به استخوان هاي فسيل شده رسيدند از يك متخصص خواستند موضوع را بررسي كند. اين متخصص مشخص نمود كه دو فسيل مربوط به استخوان حيواني پستاندار شبيه فيل بنام ماستودوم مي باشد كه در 11000 سال پيش منقرض شدند اما شي سوم هيچ شباهتي به استخوان نداشت و براي بررسي هاي بيشتر به لابراتوار فرستاده شد. در بررسي هاي اوليه احتمال داده شد كه شي بايد يك چكش سنگي باشد كه توسط انسان براي شكار ماستودوم استفاده مي شد اما آزمايشات اين موضوع را رد كرد زيرا جنس آن نه از سنگ بلكه از آلومينيوم با درجه خلوص بالا بود و شكل آن طوري بود كه نشان مي داد بايد يك قطعه از يك وسيله ديگر باشد. با توجه به اينكه امكان ندارد طبيعت بتواند چنان آلومينيومي درست كند و انسان هم آلومينيوم را در سال 1825 كشف نمود و تنها در قرن 19 توانست آنرا وارد توليد صنعتي نمايد بنابراين اين نتيجه گرفته مي شود كه كار انسان نيز نمي تواند باشد. به باور بسياري اين قطعه بسيار شبيه به يك پايه فرود يا لندينگ گير مي باشد و از اينرو مي توان چنين نتيجه گرفت كه شايد اين قطعه اي از يك فضاپيما باشد. تحقيقات بيشتر بر روي اين شي نشان نتايج حيرت انگيزي را ببار آورد زيرا مشخص شد كه اين شي 80% آلومينيوم و الباقي متشكل از 11 عنصر ديگر است. سوال مهم اينست كه يك قطعه آلومينيوم با درجه خلوص بالا بهمراه 11 عنصر ديگر در كنار استخوان هاي فسيل شده از ميليون ها سال پيش چه مي كند؟ آيا احتمال دارد در ميليون ها سال پيش فضاپيمايي به زمين آمده باشد و فضانوردان اين قطعه را در زمين جا گذاشته باشند؟

@wikispace 💫

این می تواند یک گواه نهایی از یک تکنولوژی باستانی و استفاده از ابزارهای پیشرفته باشد. این سنگ برش خورده بسیار شیک در ناحیه ای بنام سکارا در غرب پایتخت قاهره، مصر قرار دارد. این سنگ حتی با سنگ های برش خورده ماشینی عصر ما رقابت می کند. اگر ما فرض را بر این بگیریم که آنها آنرا بوسیله ابزار دستی ابتدایی آن زمان برش داده اند باید توضیح دهیم که آن ابزار از چه نوعی بوده اند؟ و چرا هیچ اثری از چنان ابزاری باقی نمانده است؟ ما باید اعتراف کنیم که آن ابزار هر چه که بوده، ابزاری ابتدایی و ساده مانند اره و تیشه های ساده نبوده و می بایست یک تکنولوژی گمشده باشد....

@wikispace 💫

شرپاهای نپالی یکی از سرسخت ترین انسان های دنیا هستند. آنها کار باربری وسایل سنگین کوهنوردان را انجام می دهند. وزن این بارها گاها از صد کیلو فزونتر می شود. این نشان می‌دهد که چگونه انسان می تواند با شرایط طبیعت خو بگیرد و متناسب با آن تکامل یابد. فقط یک لحظه تصور کنید با عصا و بدون هیچگونه تجهیزات از این صخره ها بالا بروید و بعد تصور کنید صد کیلو بار را هم باید با خودتان حمل کنید.

واژه تطبیق اشتباها تطبیغ نوشته شده است


@wikispace 💫

این قطعه عظیم فولادی که به «شهاب‌سنگ» معروف است، یکی از برجسته‌ترین بقایای بازیابی‌شده از محل مرکز تجارت جهانی پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ است. این قطعه که چندین تن وزن دارد، اعتقاد بر این است که از حدود چهار تا پنج طبقه برج تشکیل شده که تحت نیروی عظیم فروپاشی به هم فشرده شده‌اند و شکلی متراکم و پیچ‌خورده به خود گرفته که شبیه یک جرم آسمانی سقوط‌کرده است. تیرهای کج‌شده و فلزهای ذوب‌شده آن، تنش‌های ساختاری فوق‌العاده‌ای را که در لحظات فروپاشی ایجاد شد، نشان می‌دهد و به مهندسان، مورخان و بازدیدکنندگان حس ملموسی از مقیاس و قدرت درگیر در این فاجعه می‌بخشد.

#تاریخ #اکسپلور #ریلز


@wikispace 💫

این تصویر یک عکس مشهور گرفته‌شده توسط تلسکوپ فضایی هابل از کهکشان بیضوی عظیم مسیه ۸۷ همچنین شناخته‌شده با نام ام ٧٨ است که حدود ۵۵ میلیون سال نوری از ما فاصله دارد و در خوشه کهکشانی سنبله ویرگو قرار گرفته است.

@wikispace 💫👇

کهکشان به صورت یک درخشش کروی زرد-سفید روشن دیده می‌شود که ناشی از نور ترکیبی میلیاردها ستاره پیرتر و تعداد زیادی خوشه کروی است. از هسته آن یک جت آبی برجسته بیرون زده است — جریانی باریک و گره‌دار از پلاسما (گاز فوق‌گرم و ذرات زیراتمی) که با سرعتی نزدیک به سرعت نور به بیرون پرتاب می‌شود.

این جت نسبیتی که هزاران سال نوری طول دارد، توسط سیاه‌چاله ابرپرجرم مرکزی کهکشان (با جرمی حدود ۶٫۵ میلیارد برابر خورشید) تأمین انرژی می‌شود. ماده‌ای که به سمت سیاه‌چاله مارپیچ می‌شود، انرژی عظیمی تولید می‌کند که ذرات را در امتداد خطوط میدان مغناطیسی شتاب می‌دهد و درخشش آبی قابل مشاهده را از طریق تابش سینکروترون (حرکت مارپیچی الکترون‌ها در میدان مغناطیسی) ایجاد می‌کند.

این تصویر کلاسیک هابل (از مشاهدات حدود سال‌های ۱۹۹۸–۲۰۰۰، پردازش‌شده توسط تیم میراث هابل) یکی از چشمگیرترین نمونه‌های هسته کهکشانی فعال را نشان می‌دهد. M87 در سال ۲۰۱۹ شهرت بیشتری یافت وقتی تلسکوپ افق رویداد برای نخستین بار تصویر سایه سیاه‌چاله آن را ثبت کرد.

ظاهر یک‌طرفه جت به دلیل اثرات نسبیتی است: طرفی که به سمت ما می‌آید روشن‌تر و قابل‌مشاهده‌تر است، در حالی که جت مقابل (دور شونده) کم‌نورتر است.

@wikispace

در سال ۱۹۹۱، باستان‌شناسان در روسیه و در کرانه‌های رودخانه‌های «نارادا» و «بالبانیا»، اشیاء مارپیچی و رشته‌مانند کوچکی کشف کردند که تا به امروز بحث‌های فراوانی را برانگیخته است.
این اشیاء مینیاتوری مرموز نشان می‌دهند که شاید انسان‌ها در ۳۰۰ هزار سال پیش، دارای فرهنگ نانوتکنولوژی بوده‌اند. در میان این یافته‌ها، قطعات منحصربه‌فردی مانند حلقه‌ها، مارپیچ‌ها، میله‌ها و موارد مشابه دیده می‌شود.

@wikispace 💫👇

بزرگ‌ترین شیء حدود سه سانتی‌متر طول دارد و بسیاری از آن‌ها بر اساس محاسبات «نسبت طلایی» طراحی شده‌اند. تجزیه و تحلیل‌ها نشان می‌دهد که قطعات بزرگ‌تر عمدتاً از مس ساخته شده‌اند، در حالی که کوچک‌ترین آن‌ها از فلزاتی مانند تنگستن و مولیبدن تشکیل شده‌اند.
برخی از دانشمندان حدس می‌زنند که این سازه‌های ریز، بقایای موشک‌های پرتاب شده از پایگاه فضایی «پلستسک» باشند؛ اما کارشناسان در مسکو اعلام کرده‌اند که قدمت این اشیاء، چنین احتمالی را کاملاً رد می‌کند. این قطعات در عمق ۳ تا ۱۲ متری زمین و در لایه‌های زمین‌شناختی با قدمتی بین ۲۰,۰۰۰ تا ۳۱۸,۰۰۰ سال یافت شده‌اند.
نکات تکمیلی در مورد این یافته‌ها:
* تنگستن و مولیبدن: این فلزات به دلیل نقطه ذوب بسیار بالا، امروزه در صنایع نظامی و هوافضا کاربرد وسیعی دارند.
* محل کشف: این اشیاء در کوه‌های اورال کشف شدند، منطقه‌ای که به داشتن معادن غنی و البته یافته‌های باستانی عجیب شهرت دارد.

@wikispace 💫

در نوامبر ۲۰۲۵، مسئولان باغ‌وحش به دلیل شرایط استخوانی پیش‌رونده و ناشی از کهولت سن، تصمیم دشواری مبنی بر اتانازی (مرگ آسان) او گرفتند. گراما به عنوان یک سفیر قدرتمند برای گونه‌های آسیب‌پذیر خود، به میلیون‌ها نفر کمک کرد تا نیاز فوری به حفاظت از خزندگان را درک کنند. برای گرامی‌داشت یاد او، باغ‌وحش از هوادارانش می‌خواهد که یک وعده سالاد کاهو و میوه کاکتوس — که خوراکی‌های مورد علاقه او بودند — میل کنند. اگرچه گراما دیگر در میان ما نیست، اما تأثیر او بر احیای جمعیت لاک‌پشت‌های گالاپاگوس، به عنوان یکی از ارکان مأموریت تاریخی باغ‌وحش سن‌دیگو باقی خواهد ماند.
منبع: اتحاد حیات‌وحش باغ‌وحش سن‌دیگو (۲۰۲۵)


@wikispace 💫

💔 جهان حیوانی را از دست داد که قرن‌ها زیسته بود...
باغ‌وحش سن‌دیگو با «گراما» (Gramma)، لاک‌پشت ۱۴۱ ساله گالاپاگوس که زندگی‌اش سه قرن و دو جنگ جهانی را در بر می‌گرفت، وداع کرد.
گراما که در حدود سال ۱۸۸۴ در جزایر گالاپاگوس متولد شده بود، در اواخر دهه ۱۹۲۰ به عنوان بخشی از یک تلاش پیشگامانه برای حفاظت از محیط زیست، به باغ‌وحش سن‌دیگو آمد. او در طول عمر طولانی و خیره‌کننده ۱۴۱ ساله خود، شاهد زنده تاریخ بود؛ از دو جنگ جهانی، ۲۰ دوره ریاست‌جمهوری ایالات متحده و دو پاندمی جهانی عبور کرد. او که با محبت به عنوان «ملکه باغ‌وحش» شناخته می‌شد، با شخصیت مهربان و خجالتی‌اش، نسل‌های مختلفی از بازدیدکنندگان را که از تماشای موجودی متعلق به قرن نوزدهم شگفت‌زده می‌شدند، مجذوب خود کرده بود.

@wikispace 💫👇

سلام و شب همه شما دوستان عزیز بخیر
در طول این مدتی که در خدمت شما دوستان عزیز، خواهران و برادران بزرگوارم نبودم دوستان لطف داشتند و پیام هایی بمن می دادند که کجایی؟ چرا پست نمی زاری مخصوصا تو هفته گذشته. خب دلیلشو همه تون می دونید هیچ دل و دماغی برای پست گذاشتن نبود وقتی مردم و کشور عزیزمان درگیر چنین روزای غم انگیزی گرديد. اما بهرحال انشاا... کم‌کم شروع خواهیم کرد و لازم میدونم به کسانی که عزیزی را از دست دادن تسلیت عرض کنم. آرزوی سلامتی سربلندی و بهروزی برای شما عزیزان دارم.

ادمین

آنچه این رویداد را خارق‌العاده می‌کند، پیوند عمیقی است که میان تاریخ بشر و زمان کیهانی برقرار می‌سازد. گزارش‌های منجمان چینی، ژاپنی و خاورمیانه از ظهور یک «ستاره میهمان» حکایت دارند که درخشش آن از سیاره زهره فراتر رفت و حتی در چاشتگاه نیز با چشم غیرمسلح دیده می‌شد. این یک افسانه نبود؛ بلکه مشاهده‌ای دقیق از مرگ واقعی یک ستاره بود.
امروز، آن انفجار با نام سحابی خرچنگ شناخته می‌شود که با سرعت هزاران کیلومتر بر ثانیه در حال انبساط است. در مرکز آن، یک ستاره نوترونی که به سرعت در حال چرخش است قرار دارد؛ تپ‌اختری که حدود ۳۰ بار در ثانیه به دور خود می‌چرخد و همچنان به این ابر درخشان انرژی می‌دمد. ما اکنون در حال تماشای بقایای ستاره‌ای هستیم که پیش از اختراع تلسکوپ‌ها جان سپرد.
سحابی خرچنگ یکی از معدود مواردی است که می‌توانیم در آن، اسناد مکتوب تاریخی را با اطمینان کامل به یک جرم اخترفیزیکی خاص پیوند دهیم. وقتی از میان عدسی تلسکوپ به آن می‌نگرید، صرفاً شاهد یک سحابی نیستید؛ شما نظاره‌گر همان انفجاری هستید که نزدیک به یک هزاره پیش مردم را مبهوت کرد و هنوز در حرکت آهسته‌ی فضا، در حال تداوم است.
@wikispace 💫

از میان تمام دوران های ماقبل تاریخ که انسان ها می توانستند در آن زنده بمانند، کدام خطرناک ترین است؟


بیشتر بخوانید در زیر.....

@wikispace ✔️👇

هرچه در زمان بیشتر به عقب برگردید، زنده ماندن انسان ها خطرناک تر خواهد بود:

اوایل سال 1900 میلادی:

جنگ جهانی اول و دوم

و بهتر است به هیچ عفونت باکتریایی مبتلا نشوید. تا دهه 1930 هیچ آنتی بیوتیکی وجود نداشت.

قرن 17:

عصر یخبندان کوچک: سقوط سلسله مینگ در چین، سقوط امپراتوری ویجایاناگارا در شبه قاره هند، جنگ های مذهبی در اروپا، آمریکای ویران شده توسط بیماری های جهان قدیم و تسخیر اروپا. آشفتگی جهانی. ممکن است تقریباً در همه جا زنده ماندن دشوار باشد.

چند صد تا چند هزار سال پیش در زمان:

اگر لباس‌های عجیب و غریب بپوشید یا ابزارهای فن‌آوری مدرنی داشته باشید که به نظر آنها جادویی به نظر می‌رسد، خطر حمله توسط انسان‌های دیگر که فکر می‌کنند شما نوعی جادوگر/جادوگر/شیطان هستید، وجود دارد. حتی اگر به گذشته به منطقه‌ای که در دوران مدرن به زبان شما صحبت می‌کند بازگردید، نمی‌توانید ارتباط برقرار کنید، زیرا زبان‌ها در عرض چند صد سال به حدی تکامل می‌یابند که برای درک متقابل بسیار دشوار می‌شوند. اگر در آن زمان هاآب آلوده بنوشید، در برابر عفونت های باکتریایی آسیب پذیر خواهید بود.

ده ها هزار سال:

شما باید با جانوران بزرگی که ممکن است شما را بکشند مقابله کنید.

بیش از 60 میلیون سال:

شما با ریتم شبانه روزی خود دچار مشکل خواهید شد زیرا طول یک روز حدود 30 دقیقه در هر 60 میلیون سال یا بیشتر کوتاه می شود. انسان مدرن یک ریتم شبانه روزی را تکامل داده است که کمی بیشتر از 24 ساعت در روز است. با خستگی مداوم از چیزهای دیگر، اثرات منفی آن را دریافت خواهید کرد.

65 میلیون سال پیش:

بدشانسی خواهد بود که به زمان به عقب برگردیم و به نقطه برخورد دنباله دار که دایناسورهای غیر پرنده را کشت.

65-200 میلیون سال:

شما می توانید توسط دایناسورهای گوشتخوار بزرگ خورده شوید و حتی دایناسورهای گیاهخوار ممکن است خطرناک باشند.

252 میلیون سال پیش:

بزرگترین رویداد انقراض حیات چند سلولی تو زنده نخواهی ماند

200-400 میلیون سال قبل:

هنوز هم می توانید با خوردن حیوانات غذا پیدا کنید. برای دریافت برخی ویتامین ها از میوه هایی که هنوز تکامل نیافته اند، دچار مشکل خواهید شد. ممکن است بتوانید از برخی گیاهان ترشی تهیه کنید تا ویتامین C دریافت کنید. یا همان چیزی را بخورید که کانادایی‌ها به آن «کله کمانچه‌ها» از سرخس‌ها می‌گویند. سرخس در آن دوره رواج داشت. اگر نه، ممکن است از اسکوربوت بمیرید.

400-500 میلیون سال پیش:

چوب 380 میلیون سال پیش تکامل یافته است. شما باید برگها را خشک کنید تا آتش روشن کنید تا در شب گرم شوید.

500 میلیون سال - 650 میلیون سال پیش:

هنوز هم می توانید مقداری غذا از اقیانوس تهیه کنید. ممکن است در برخی از نقاط آن زمان که ترکیب هوا ممکن است بسیار متفاوت باشد، در تنفس مشکل داشته باشید.

650 میلیون سال پیش:

زمین گلوله برفی: ممکن است تا حد مرگ یخ بزنید. هیچ راهی برای گرم کردن خود وجود ندارد زیرا نه گیاهی برای سوزاندن وجود دارد و نه زغالی برای کندن. مشکلات در ترکیب هوا.

700 میلیون سال پیش و بیشتر در زمان:

فکر نمی کنم مدت زیادی زنده بمانی مشکلات متعدد ترکیب بسیار متفاوت هوا، قاره های بایر. روز 18 ساعت طول می کشد و هر چه بیشتر در زمان به عقب برگردید کوتاهتر می شود. جزر و مدهای بزرگتر و بزرگتر از ماه روی اقیانوس ها به دلیل کشش گرانشی قوی تر از الان. ماه سالانه 3 سانتی متر از زمین دور می شود. شما ممکن است حتی نتوانید از جزر و مد دریا فرار کنید و باید نزدیک اقیانوس باشید تا نزدیک به 700 میلیون سال پیش غذا به دست آورید. پیش از این، هیچ غذایی در اقیانوس ها نیز وجود نخواهد داشت، مگر اینکه بخواهید حصیرهای باکتریایی بخورید.

2 میلیارد سال پیش:

تقریبا هیچ اکسیژنی در هوا وجود ندارد.

4 میلیارد سال پیش:

بمباران مداوم زمین توسط دنباله دارها و سیارک ها. برای یک انسان مدرن جهنم خواهد بود. یک روز فقط 4.5 ساعت است.


ترجمه شده در کانال ویکی اسپیس


@wikispace

سوخو-۵۷ (Su-57) که در ناتو با نام مستعار Felon (جانی) شناخته می‌شود، پیشرفته‌ترین جنگنده روسیه و اولین تلاش این کشور برای ورود به دنیای جنگنده‌های نسل پنجم است. این هواپیما برای رقابت مستقیم با F-22 و F-35 آمریکا طراحی شده است.
در ادامه، نگاهی دقیق و خلاصه به ویژگی‌های این "هیولای روسی" می‌اندازیم:

@wikispace 💫👇

. ویژگی‌های کلیدی و طراحی
* پنهان‌کاری : اگرچه سوخو-۵۷ از بدنه جنی (بدنه‌ای یکپارچه با بال) برای کاهش بازتاب راداری استفاده می‌کند، اما بسیاری از کارشناسان معتقدند سطح پنهان‌کاری آن به پای F-22 نمی‌رسد. تمرکز اصلی این جنگنده بیشتر بر مانورپذیری فوق‌العاده است تا مخفی ماندن مطلق.
* مانورپذیری : به لطف موتورهای با قابلیت تغییر بردار رانش ، این جنگنده می‌تواند مانورهایی را در هوا انجام دهد که عملاً برای اکثر جنگنده‌های دیگر غیرممکن است.
* ابرپیمایش : توانایی پرواز با سرعت مافوق صوت بدون استفاده از پس‌سوز که باعث صرفه‌جویی در سوخت و کاهش ردپای حرارتی می‌شود.
۲. مشخصات فنی (تخمینی)
ویژگی
| بیشینه سرعت | حدود ۲ ماخ (۲۱۰۰ کیلومتر بر ساعت) |
| برد عملیاتی | حدود ۳۵۰۰ کیلومتر |
| تسلیحات | دارای ۲ محفظه داخلی بزرگ برای موشک‌های هوا به هوا و هوا به زمین |
| رادار | سیستم راداری پیشرفته N036 Byelka با پوشش ۳۶۰ درجه |
۳. نقاط قوت و ضعف
> نکته مهم: سوخو-۵۷ بیش از آنکه یک "شبح" کلاسیک باشد، یک "شکارچی هوایی" با قدرت آتش و مانور بالا است.
>
* نقاط قوت:
* قدرت مانور بی‌نظیر در نبردهای نزدیک (Dogfight).
* حمل طیف گسترده‌ای از موشک‌های دوربرد (مثل R-37M).
* قیمت تمام شده کمتر نسبت به رقبای غربی.
* نقاط ضعف:
* تعداد تولید بسیار کم (روسیه هنوز در تولید انبوه آن با چالش مواجه است).
* تردیدها در مورد کیفیت مواد جذب‌کننده رادار در بدنه.
* تاخیر در عرضه موتورهای نسل جدید (Salyut Saturn AL-51).
۴. وضعیت عملیاتی
روسیه از این جنگنده به صورت محدود در جنگ اوکراین استفاده کرده است، اما عمدتاً برای شلیک موشک از داخل مرزهای روسیه؛ زیرا از دست دادن حتی یک فروند از این هواپیمای گران‌قیمت، یک ضربه حیثیتی و اقتصادی بزرگ برای مسکو خواهد بود.

@wikispace 💫

برنده جایزه نوبل سر راجر پنروز معتقد است که «بیگ‌ بنگ» (انفجار بزرگ) شروع جهان نبوده است، بلکه گذاری از یک «ایون» (دوره) قبلی در چرخه‌ای از جهان‌های بی‌پایان و متوالی است که با نام کیهان‌شناسی چرخه‌ای منسجم شناخته می‌شود. این مدل پیشنهاد می‌کند که جهان چرخه‌های بی‌پایانی را پشت سر می‌گذارد که در آن، آینده‌ی دور و سردِ یک جهان، به بیگ بنگِ جهان بعدی تبدیل می‌شود.


@wikispace 💫

چرا زمان در سیاره‌های مختلف مثل فیلم «میان‌ستاره‌ای» متفاوت است؟
پاسخ در واقع ترسناک است، چون زمان ثابت نیست. زمان بسته به گرانش و سرعت تغییر می‌کند. هرچه گرانش قوی‌تر باشد، زمان کندتر می‌گذرد. بنابراین در سیاره‌هایی که گرانش‌شان از زمین قوی‌تر است، شما کمی کندتر از کسی که دور از آن گرانش است پیر می‌شوید.

و اگر به اندازه کافی سریع حرکت کنید، زمان برای شما هم کند می‌شود. بخش ترسناک ماجرا اینجاست: شما هیچ چیزی احساس نمی‌کنید. ضربان قلبتان کاملاً عادی به نظر می‌رسد. یک ثانیه هنوز مثل یک ثانیه احساس می‌شود. اما به‌صورت عینی، جهان با نرخی متفاوت از شما در زمان حرکت می‌کند.

یعنی هیچ «اکنون» واحدی در کل جهان وجود ندارد. زمان خمیده است و شما درون یکی از نسخه‌های آن زندگی می‌کنید.

@wikispace 💫

نیلز بور یکی از تأثیرگذارترین فیزیک‌دانان قرن بیستم بود که نه تنها ساختار اتم را برای ما روشن کرد، بلکه یکی از ستون‌های اصلی مکانیک کوانتومی به شمار می‌رود.
در ادامه، نکات کلیدی درباره زندگی و دستاوردهای او را مرور می‌کنیم:

@wikispace 💫👇